2296 resultaten.
Droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.156 jouw helderblauwe ogen glinsteren in het maanlicht
en ik geniet van het moment
opnieuw verschijnt een lach op jouw gezicht
ik buig me naar jou toe en onze lippen vinden elkaar
een warm gevoel van geluk overweldigt me
met een warme hand streel je heel zacht mijn wang
ik wil zeggen dat ik van je hou
maar je legt je vinger op mijn lippen en kust…
Hoogtepunt
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.303 Je woelt door mijn lange haar
Kust me teder in mijn nek
Als je aan mijn oorlel sabbelt
Word ik helemaal gek.
Ik kijk diep in je ogen
En bijt speels op je lip
Als je me passioneel zoent
Verlies ik alle grip.
Je handen gaan over mijn buik
Verdwijnen langzaam onder mijn shirt
Ik ga verloren in genot
Terwijl ik stiekem met je flirt.…
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 weer
naar het verleden
en blijf ik, of ik wil of niet,
in het heden
deze beelden, als een oud schilderij,
gaan, terwijl ik daar sta,
aan mijn dromend oog voorbij
dan keer ik mij om
ik moet weer gaan
ik heb hier al zo lang gestaan
deze tuin en deze aarde
laat ik in hun eeuwige waarde
en als een rimpeloude kei
mijn voeten ten afscheid kust…
sprookje
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
2.697 je wijst naar de klok en ik zie
het is half 1 als jij me kust.…
lieve dochter
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
2.322 blokfluit en violen
over verhaaltjes
die ik jou vertelde
omdat lieve dochter
ik veel van je hou
Wat zou ik nog graag
iets moois willen zingen
met jou op piano of accordeon
een lied over mensen
en bergen of dalen
een lied van de zee
het strand en de zon
over haring met uitjes
wat jij nooit lustte
van al de vriendjes
die jij ooit kuste…
Honderd duizend keer zij.
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.168 Eerst haar zee,
golven en nu kust, haar zachte mond-
ing zoet mijn water. Duizendmaal te
zoet voor haar purperen buiten. leven.
Mijn honderd tedere blikken. Zij voelde
niet gelijk vogelvrij, net. Ik streek
haar haren in het kort. Haar kasteel bleek
immers als een grote korrel zout
zand, of duizend, te verregen.…
Te Scheveningen
poëzie
2.6 met 13 stemmen
2.143 Toch scheen die het wachten te lang toe:
Hij waadde de twee tegemoet,
Hij pakte, hij kuste zijn jongste,
Met handdruk werd de oudste begroet.…
Blind vertrouwen...
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.768 het niets voel ik je zachte rondingen
tegen mijn rug wrijven in een vragend smeken
Langzaam voel ik je sterke schildershanden
de knoopjes van mijn blouse losmaken
Mijn handen zoeken,vragen om het duister te verlichten
als je mijn roomwitte borsten wilt aanraken
De geur van je lichaam is nu zo dichtbij
Je warme adem plaagt,je mond kust…
herinnering in ochtendgloren
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
564 afwezige trommelvliezen
en in mijn sluimerend bestaan
voel ik jouw ogen zacht en teder
dwalen over glooiend lijflandschap
je elleboog stevig in het matras geplant
rust je hoofd op je hand
wat ben je mooi zeg je
als je - zo zacht -zo vrouw
zo weerloos en zo kind
zo verleidelijk kronkelstrekkend
wakker wordt in ons warme nest
je kust…
Sneeuwstilte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
862 met donzig wit, bedekt zij alles wat ik vergat,
verbijsterend mooi, de stilte die de sneeuw laat horen,
elk onbeschoft, ja onbeschaafd geluid dempt en dempt ze,
ze streelt de stoere, puntige stad met haar zachte handen,
ze steelt het geluid van dronken, opgeschoten jongeren,
ze gunt merel en roodborst een akoustische witte kathedraal,
ze kust…
DE GILDE VIERT
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.428 Het beste biertje lust hem niet, het liefste liedje sust hem niet,
Het mooiste meisje kust hem niet,
Hoog het glas, hoog het hart, hoog het lied!
De beker ruist, de beker schuimt!
Sa, makkers, fris en opgeruimd, het glas aan uwe lippen!
Die op zijn kamer koekeloert,
En geestversnipp'rend dwaasheên snoert, drink' water als de kippen!…
Krijg de Hik !
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.645 ik U wéér tegen
dus dat vraagt wel om een feestje
en ik opende spontaan
alvast een flesje donker bier
dat steeds voor mij hier had gelegen
en ik sprankelde van liefde
toen ik voor haar kwam te staan
Heel langzaam boog ze naar mij toe
waarbij zij lachte - wat verlegen
met haar ene hand omhoog
slechts nog een kus van mij vandaan
en ik kuste…
winterhaiku
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 ook in de winter pikt ie
bij het leven
winterwit de kust
en een vogel in het donker
neemt mij de maat
in stukken
smeltend als sneeuw voor de zon
de grote pop
op de breuklijn
breken blinde krachten door
wie ziet nog toe?…
O, blijf niet aan me denken
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.565 M'n ziel is als 'n zeeë,
'n Zeeë zonder kusten...
O, blijf niet voor me leven
En zacht... en hunkrend vragen!...
Ik zou... ik zou me geven,...
Ik kan 't niet langer dragen.…
De Horlepiep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
887 De zomerzon is mild en uit het bootje in het riet
klinkt liefs: de jongen kust het meisje kierewiet
of andersom. Kortom, eenieder zingt zijn eigen lied,
maar toch: vriend Hein ontloop ook jij tenslotte niet!…
Kristal kind,
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
863 Zachte winden om de slapen,
haren baden in een gouden
licht, ze plukt de zoete dromen
uit het heelal, in haar schoot
voedt zij ongerepte zwanen in
een oneindig ritme met de houten
klossen aan een zwierig touw,
ze beschrijft de lessen van de
aarde in de hemelboog, ze kust
de dieren van haar spel, drijft
ze tot oprechte daden, in relatie…
Wreed buitengegooid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 bijna emotieloos, terwijl we deze
ochtend elkaar nog eindeloos kusten,
terwijl je vannacht nog zei dat je
zo bang was om me te verliezen...…
Mijn liefste
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.984 Zo moe is mijn hart
en het kan niet rusten,
wijl uw lippen mij altijd
te slapen kusten,
en uw lippen zijn weg nu
en ach... hoe zwart.
Mijn liefste
waar zal ik
slapen vannacht?
O een droom! van nog eenmaal
met u te zijn:
in uw harenvacht
in uw ogenschijn;
en dan niets meer te weten
en te sterven, zacht.…
Onterecht verguisd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 God kust wel mindere zielen hartstochtelijk op de mond.…
Vlakke land / Het gat is groot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Dit land is van mij, ’t land aan de kust.…
FAUSTUS
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.174 maar voelde toen een vreemde spijt,
en greep Gods hand, die hij lang kuste.
'k Verkies te leven, zei hij schor,
daar ik U anders moet verliezen!
Toen gaf hem God een vriendenpor:
Heb dank - nu weet Ik ook te kiezen!
En hij verdween. De man keek op.
Had hij zijn spiegel toegesproken?…
Wiegelied
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.018 Wat moeder het suste en kuste,
het schreit om gezelschap en licht...
Zweeft neer, zweeft rond, o dromen,
weeft mijn arm hart in slaap.
Ruist droef, ruist zacht, mijn bomen,
ruist mijn smart in slaap...
Mijn smart kent rust noch duur,
die is als een stokoud man,
die snakt naar 't stervensuur,
en het niet bereiken kan...…
GEVANGENIS AAN ZEE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.049 'k Hoor in de nacht in deze stenen muren
de wind, en 't eeuwig ruisen op de kust.
Die brengen de vertroosting en de rust
om de onzekerheden te verduren...
De eeuwigheid heeft mij in slaap gesust,
en 'k ben met U, o Heer, in al mijn uren.…
de baby
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
691 plotseling
iedereen om haar heen keek zwijgend toe
de baby lag daar, stil , zo klein, zo klein
helemaal gaaf en het was alsof hij sliep
de krankzinnigheid in de ogen van de Moeder
stil, smeekte ze….stil, hij slaapt, wek hem niet
grote kerels met tranen in hun ogen keken toe
haar vingers trilden toen ze haar kindje aanraakte
streelde en kuste…
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 zien de volle korenschoven,
Geblakerd bouwland om ons heen; -
De blauwe lichtpracht van rivieren,
De gele bloemen aan de kant,
De vlucht van reigers en plevieren
Langs drassig moer en zandig strand; -
De meeuwen op de brede wieken,
Boven de duinpan, verontrust,
Wanneer, in 't vroegste morgenkrieken
De zee wordt zichtbaar aan de kust…
Maannacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.111 Het was alsof de hemel
de aarde kuste, stil,
zodat in bloesemnevel
zij hem nu dromen wil.
De wind streek langs de gronden,
de aren wuifden zacht,
beruiste bossen stonden
verlicht in sterrennacht.
En zie, mijn ziel, zij spande
haar vleugels machtig uit,
vloog door de stille landen,
als ijlde zij naar huis.…
Babel
gedicht
2.2 met 4 stemmen
1.107 Stranden woorden op kusten
van verwarring en onenigheid. Uitgeteld
gaan de sterren uit, terwijl het firmament buigt
en neerdaalt als een duistere stolp over ons
verpauperen. Warrelt verdord het spreken rond, kruipt
in ons luchtkasteel een kilte na de toorn Gods…
't Is nu de kentertijd
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.609 't Is nu de kentertijd
dat de vrouw naar nieuw levenswater glijdt;
diep water, waarin bare' als Bergen klimmen;
wijd water, en ver aan de verre kimmen
verwaast vredes zacht-bloeiende kust.
0 Maatschappij, gij zee, die kent geen rust,
uit de luwe kreken van het verleden
zwemt de vrouw naar uw ruwe machtigheden.…
Aan New-York. (1)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
868 wier blik niet rust
Op 't lommer van de dubble kust,
Of 't vlak der zaamgevloeide stromen,
Wijl ge uit het blauwende verschiet
De grijze Oceaan hoort komen,
Zijn drietand uwaarts nijgen ziet;
O Handelsbruid der Vrije Staten!…
We klagen niet we hebben bomen en schaduw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Spaden bij tuinen staan werkeloos op de grond
het is warm en 't blijft een dag die uitmond in alle rust
nu de dalende avondzon ook al bijna de kim kust.…