2487 resultaten.
Opgedroogde bronnen,
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
677 een verloren strijd, achtervolgd
door gesmoorde stemmen, die de
wereld in bezit namen, kon het
denken niet remmen, bleef daarin
trouw, respect naar zichzelf is
niet te temmen, gebrand in het
eelt van elke hand om zich in
zijn eenzame pad te keren tegen
de ideologieën van de door de
goden geteisterd land, waagde
het zich tegen blinde…
Ik wil jouw voeten..
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
1.117 Hij was ongeletterd en stom en blind.
Hij kon niet voor haar zorgen.
Zij verliet hem de hele dag.
Hij bleef alleen hulpeloos aan de ketens van haar liefdesbed.
Nooit kwam er een kind.
En hij bleek waardeloos voor haar.
Zij maakte carriere.
Zij werd geliefd.
Niemand kende hem.…
Tragische liefde
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.334 Geen
suïcide, maar camouflage, de bladertooi is
in aantocht, het geraamte staat geworteld,
terwijl Apollo blind en verslagen langs
haar ongenaakbare schoonheid schrijdt.…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.157 Weer niet hun dorre handen van de zomen;
Hun ijdel lijf heeft geen gewicht of vat;
Alleen in de' onlust der slaapwandeldromen
Benaadren ze onze tastbre schat
Met halfbewust en machteloos begeren;
Hun oog ziet maar hun eigen blinden waan;
Zij kunnen ons niet schaden en niet deren;
Zij doen zichzelf hun moedwil aan.…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Aan een grijze blinde museummuur hangt
’De tuin’, door Jan Eijkelboom beschreven.
Bladeren zijn gevallen, de merel zwijgt.
Trapgevels, stille pleinen, miezerregen.
Als in mijn hoofd de blauwbilgorgel zingt,
schrompelstumpel ik naar de spuihaven
Waar ik mijn auto achter liet.
© Tino 2012…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 naar iets nooit eerder begeven
ik voel de ijle koelte op mijn huid
de gespreide vleugels houden halt
het zweet breekt plotseling uit
nu de atmosfeer als een deken valt
ik ben in de broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis
op de kust van een oerzee gestrand
waar het water van dezelfde hemel is
slome, brakke delta van blinde…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 met mijn wimpers als een sluier
en mijn ogen op een kier
probeer ik om haar wereld
in te kijken
de bloesems lijken witter
en het gras blijvend bedauwd
de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.861 Weer niet hun dorre handen van de zomen;
Hun ijdel lijf heeft geen gewicht of vat;
Alleen in de' onlust der slaapwandeldromen
Benaadren ze onze tastbre schat
Met halfbewust en machteloos begeren;
Hun oog ziet maar hun eigen blinden waan;
Zij kunnen ons niet schaden en niet deren;
Zij doen zichzelf hun moedwil aan.…
Eigen grondgebied?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 En blind gemaakt
voor al het latere schaduwwerk.
het middelpunt, de injectie met het zaad van
de astronomische wet van melancholie, zij drijft
de spot in de mantel van het gedachtegoud
waaruit ik werd geslagen.
de droefheid tot een feest verbouwd,
de naam heb ik gezocht naar een wil voor
een mensenschuwe daad.…
er is een andere kant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Hoor het
zie het
voel het
tast als een blinde naar Gods glimlach
en drink de beker van zijn liefde
nooit leeg te krijgen.
Leef toch
en wordt opnieuw geboren
op de andere kant van je leven.…
Je moet eerst de hel overleven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
535 weten wat het goede is
Je moet eerst stress beleven voor dat je in echte rust kunt leven
Je moet eerst duisternis leren kennen voor dat je aan het licht kunt wennen
Zodra je de lelijke kant van het leven weet te overleven
dan pas weet je hoe je het mooie moet beleven
Je moet leren kijken voor dat je pas echt kunt zien
de meeste mensen zijn blind…
Het innerlijke oog
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
623 Wij zijn slechts toeschouwers op de eerste rij
van blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onopgemerkt onder het gebrandmerkte raam.
Waardoor de maan van zieners schijnt voor
de dichtregels die ons raken, al dan niet op rijm,
voor alles wat we denken of niet te zijn.…
Die allerlaatste tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 De wolken weenden, mijn ogen ook
naargeestig huilde eveneens de wind
Ik volgde mijn verleden hersenspook
en scheen voor ‘t hedendaagse blind
Het duister lachte, het lachte mij uit,
wie je zoekt komt immers niet terug
Van het verleden scheen zij de bruid
nu stond zij voor mij open, die brug
De wolken huilden tranen en tuiten;
in feite weenden…
Toen ik gistermiddag
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.327 toen ik gistermiddag het winterwater bekeek
aanvarende schepen, die blinde goedmoedige robben,
en het licht voelde rollen als een waskaars,
- de wind - mijn spleetjes van ogen liet tranen,
mijn haren zijn te kort om te wapperen: opstandig
roeren zij op, recht
wel, toen voelde ik een vrije feestelijke vreugde
- op zondag schoor mijn vader…
Zonder gewicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
596 geurigste grond te ontpoppen
geeft het licht een nieuw naam
toekomst met een oneindig vergezicht
ademvleugels markeren het bewijs
dat sproeten zullen kiemen op een morgen
en altijd weer dat wijsje weerklinkt
voor iedereen met een open mind
zonder vooroordeel wordt gewogen,
in evenwicht door haar gesloten
ogen, maar zeker niet blind…
Strijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Hier verwijlen we weer
als stormgoden blind in elkander ,
zwijgend als verloren zielen in mistwolken,
wachtend, vragend, vermoedelijk ook argwanend
voorbij het beeld van gelukkig zijn starend .
Hier liggen we weer
dromend van wilde vormen
in elkanders handbereik
geuren snuivend
in onbenutte, voorbijgaande momenten verborgen.…
Aarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
520 Aarde, wees niet bang en blind!
Nog steeds blijft het lied te horen,
van jouw redding, door het Kind,
bezongen door de engelenkoren!
Aarde, niemand die jou bindt
in nacht, zonder ochtendgloren!…
Mijn vergeten land?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
428 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
horizon van waterplezier
van een gastvrije waterland,
verworden tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er…
VIERENVIJFTIG JAAR GEHUWD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 De liefde die voortdurend groeit
en zich in de warme gloed vindt
Is die liefde die voor altijd bloeit
en zo’n liefde is zeker niet blind
Onze liefde, ons kostbaarst bezit
ze gaat nooit sterven bij de dood
Ja, al wordt ons haar grijs en wit
in ons is de liefde enkel vergroot
Het mooiste meisje, dat was zij!…
Het einde der tijden nabij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 waarin wij toch meestal met ons
ons internet- en schoolwerk
gedisciplineerd klaar moesten komen
en soms op de stoep konden zwaaien
naar hij of zij op weg naar 't laatste perk
behoorde u tot de groep
van isolement en lange dagen,
of de zachte helpende handen,
weinigen hoorden u klagen
al liep u op de laatste tanden:
het was roepen achter blinde…
uit de toon vallen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
488 TEGENDRAADS TIMMEREN AAN DE WEG
zoals in het land der blinden
één oog
met harde hand regeert
niet met een witte stok
maar met de strop,
zo krijgt een naaktzwemmer in knokke-zoute meer aandacht dan dezelfde
op het naaktstrand in bredene bij oostende.…
Vogelgriep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
830 Het zou ons moeten splijten,
uit onze ogen moeten spreken,
dat we het onszelf verwijten,
opdat de beelden niet verbleken
en het niet als stille ramp
in de blinde hoek gebeurt,
omdat om mensenleed nu eenmaal altijd
net dat beetje extra wordt getreurd.…
Setèngah mati
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Het sterrenstelsel is vannacht bezweken
Het was al niets meer, had op
niets geleken
Setèngah mati, op sterven na
dood
Er werd bij volle maan van
koers geweken
Kompas van schippers op een blinde vloot
Van blauw dreef men stuurloos
in 't rozerood
Scharlaken purper gulden morgenstond
Verdwaalde bestevaer in dubio
Sextant zegt noordwaarts…
DE TELEFOONCEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
306 Naar De Vecht (1909) van Frans Bastiaanse
Er staat een telefooncel in het park verlaten,
verbleekt blauw met verweerd glas staart hij blind;
laat rondom zwermen smartphones ijdel praten,
géén treedt nog binnen, hooguit een spelend kind.…
Big city
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 vivants van tal van compagnieën
metiers van gilden en in zelfportretten
paleizen synagogen kerkgebouwen
De koetsen werden auto's en de vrouwen
hooggekapt met wijde kanten rokken
in dure stoffen mantels zijn niet meer
noch zijn de standverschillen van weleer
in hedendaagse blauwe jeans
te vinden
tenzij je liever leeft in 't land
der blinden…
Weer eens Veertig dagen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Veertig dagen om te vinden
wat ons mens-zijn echt wel raakt;
veertig dagen zien voor blinden
hoe uit stof we zijn gemaakt.
Maar we zullen leven, groeien,
uit het eind komt nieuw begin;
veertig dagen doen ons bloeien,
zuiveren lichaam, ziel en zin.…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
178 Geef mij een mes voor deze blinde nacht.
Ik wil de laffe, zwarte plek van het verdriet
uit mijn pulserend weefsel wegsnijden,
tot er niets dan pure, rauwe wilskracht overblijft.
Allen die kwijnen, smeken om genade,
maar de wet van de barbaren duldt dat niet.…
het moet gezegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 mijn gemoed heeft bij tijd en wijle windeieren gelegd
als ik bij een herstart de lat te hoog leg,
iets dat voorkomt uit mijn manische naïviteit,
dan is de vreugd helaas van korte duur
en word ik door een blinde droom verleid
.…
Onder het zonnezeil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
31 Hij gaat links de hond weifelt stil middernacht alsof blind door het lege huis. De kat denkt rustig, vangt eerder een mot of bromvlieg en wast haar poten terwijl de tijdworm bijt.
Leegte droomt. Een muis glijdt over stof naar de open deur, de landstreek des doods middag grauw als nacht.…
De stem die blijft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 Ik hield mijn adem in, het recht werd blind gemaakt,
de rechter viel, geveld door het venijn
van wie de waarheid met een list heeft aangeraakt,
en koos te dienen wat bezeten bleek te zijn.
Zij dachten dat het duister overwinnen zou,
dat angst de stemmen van de waarheid dooft.…