316 resultaten.
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Nu voel ik in mijn hart,
die droefheid is voorbij.
Bij ’t vallen van de avond,
slaat er geen klok meer voor mij.
Nog eens, wil ik in mijn armen voelen,
diegene die ik heb bemind.
Nog één maal de zon zien buigen,
en zeggen… “ vaarwel mijn kind.”…
Ween niet
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
10.259 Zonder zweem van droefheid.
Het leven is wat het altijd is geweest.
De draad is niet gebroken.
Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Omdat je me niet meer ziet?
Nee, ik ben niet ver.
Ik ben daar, aan de andere kant van de weg.
Zie je, alles is goed.
Je zult mijn hart opnieuw ontdekken
En er tederheid terugvinden.…
REGENDAG
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.700 Weze uw droefheid lijk uw vreugd -- eens mans.…
dag triestheid
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
3.027 drie berkenboompjes geven mij licht
ze kijken mij aan vanuit het duister
een lief stilzwijgend bericht
brengen ze in licht gefluister
het ligt er duimendik bovenop
dat die boompjes daar staan
als stille getuigen van mijn pech
ze kijken me welhaast in droefheid weg
maar de boompjes horen mij ook aan
en knikken me vriendelijk toe
kijk ons…
de waarheid is...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.304 de waarheid is wat niet wordt opgeschreven
je schetst een beeld dat nooit geheel voldoet
zoals wel vaker voorkomt in het leven
men merkt het wel maar een ieder vindt 't goed
je schrijft een vers met een verkeerde pen
terwijl je vals wat schuine liedjes zingt
maakt wat muziek in vrolijke akkoorden
ondanks dat droefheid jou steevast omringt…
IRREQUIETUM.... *
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.226 De oude jaren
en letten ‘t herontvangen, noch
het grootgaan, immer: sterven
van droefheid, zult ge, in barensnood,
en ‘t eeuwig - leven - erven!
1895
--------------------------------------------------
* irrequietum - onrustig, rusteloos
beiden - wachten, blijven
altijdonvolborentheid - altijd herhaalde geboorten…
Doolhof
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.343 Mijn beul kwam mij halen
een straf als in een nachtmerrie
we troffen elkaar in een onstuimige omhelzing
schokkend, je hand op mijn schouder
ik draaide mij om, je was al niet meer
een krankzinnige droefheid borrelde naar de oppervlakte
je beloofde mij ooit de mooiste toekomst
ik voelde die belofte ontsnappen
totdat ik deze niet meer kon…
profiel
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
594 "Soms voel ik zoveel droefheid in mij.…
Ons leven is als een boek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
828 Tijdens ons leven wordt het beschreven
Met mooie en warme vreugdevolle dingen
Door veel lieve mensen die ons omringen
Maar zeker ook met droefheid in ons leven.
En in het laatste hoofdstuk van ons leven
Moeten we afscheid nemen van het bestaan
Met ons aardse leven is het dan gedaan
Het boek is uit en alles is volgeschreven.…
Winterlaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.167 Hoe lijkwit ligt de rechte winterlaan,
Waar zwarte bomen, in verstijfd gebaar
Van stroeve droefheid, strekken naar de klaar-
Kristallen hemel de arme', als riepen ze aan
De oktoberzon, die ze op een gouden baar,
Bestrooid met rode en gele rozen, gaan
Ten groeve zagen!…
treurwilg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 ik zag hoe zeven kunsten bij je laving zochten:
er waren nieuwe kerven in je stam
na elk voorbijgaan
ik zag je takken treurig naar het water buigen
gordijn van hunkering en hoop
waarin alleen de wind verstrengeld bleef
ik zat te wachten, op een steen,
wat verder
ik heb je droefheid niet verkracht
mijn naam niet in je bast gekerfd…
Van heel ver...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 Van heel ver komt al iets van vreugde,
bijna nog of het eigenlijk niet mag,
want ach, mijn lieve jongste broer ging henen
en liet ons zoveel droefheid na,zo’n pijn.
We treuren om dit scheiden, veel meer nog
dan we ooit maar dachten dat dit kon bestaan.…
Spreken met vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.933 Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend
zacht om te slapen, zacht om te vergeten:
zand dat vervloeit en water, ongeweten,
herinnering en droefheid voormaals onbekend.
Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen
met sterren ’s avonds een onblusbaar vuur
en, rond uw eiland, het traagstromend water.…
Ons leven is als een boek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Tijdens ons leven wordt het beschreven
Met mooie en warme vreugdevolle dingen
Door veel lieve mensen die ons omringen
Maar zeker ook met droefheid in ons leven.
En in het laatste hoofdstuk van ons leven
Moeten we afscheid nemen van het bestaan
Met ons aardse leven is het dan gedaan
Het boek is uit en alles is volgeschreven.…
Leugen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 En net wanneer je denkt
dat je er bent
is waarheid een brug
te lang in engte van jouw leegte
droefheid van jouw eenzaamheid
want ze hebben weer gelogen
en de leugen was een leugen
kom je weer terug
van omzwervingen genezen
staan ze weer voor je
om werkelijkheid te onderwijzen
maar je hebt weer geen bewijzen
er zwemt onschuld in…
Als liefde alles is
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
475 Als liefde alles is
en werkelijke prijs
op het eind van de reis
die onze liefde is
Als liefde alles is
van ons, van jou en mij
dan is ze nooit voorbij
een licht in duisternis
Als liefde alles is
en afscheid niet bestaat
je blijft, ook als je gaat
geen droefheid, geen gemis
Als liefde alles is
om and'ren te verstaan
en dan…
Poetin is verloren
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Haar gezicht was zo door droefheid overmand,
om iedere meter grond die Poetin heeft bezet,
noem haar naam in één van jullie gebeden.…
Niet voor lang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
875 Overal toch kan je groeien
en je vindt je vreugde weer,
ook al krijgt de rij der dagen
weer een keer een streepje bij,
droefheid kent de vrouw bij 't baren,
enkel zo wordt leven vrij.
Uit: getemperd licht, p.29…
Voor H.
poëzie
4.1 met 40 stemmen
3.682 Maar sterk mijn droefheid, sterk mijn eigen trouw,
en diep de pijn, dat zij mij lachen ried.
Toen bleef door 't droomspel van de ganse nacht
die oude smart mij bij, haar bitterheid
heb ik in veel gepeinzen overdacht.…
Wanneer je de pijn niet meer voelt
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.179 Driftig vul jij je woorden
met droefheid,
huiverend snijd jij in
vele gevoelens,
pijnstillend verwond je
verborgen plekken
verdoofd hecht je jouw lichaam
in zinnen.
Steeds grijnst de duisternis
wreder en wreder,
wanneer een grote stilte
de enige uitweg lijkt
in een zwijgende wereld.…
Ist alles weinen
poëzie
3.6 met 21 stemmen
4.558 'Wilt gij ook voor Hem uw droefheid dragen
Trots en eenzaam,' zo verweet gij mij.
'Ligt geen aanklacht, lief, in alle klagen?'
Was mijn wedervraag. Toen zwegen wij.
-------------------------------------------
uit: Laatste verzen(1923)…
Maria by 't kruise
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.622 Zo zag de kuise maagd met droefheid ongemeine
Haar Zone aan het kruis gehechtet wredelik,
Nu buigende het hoofd en bij de laatste snik,
Uitgietende zijn bloed om ons te maken reine.
Een hete tranen-vloed haar uit de ogen sprang
Een uitgetogen zwaard door hare ziele drang
Aanschouwende haar vrucht, aanschouwende de scharen.…
Het tederhartige kind
poëzie
4.2 met 48 stemmen
12.346 ach laat haar leven
Tot mijn voordeel, tot mijn vreugd;
Welk een droefheid zou 't mij geven,
Haar te missen in mijn jeugd.…
Decembermaand
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.811 Je draagt warmte, licht en blijheid
Maar ook droefheid en alleen-zijn met je mee
Je draagt regen, ijzel en striemende stormen
Maar ook een eerste afdruk in versgevallen sneeuw
Je draagt de uit de grond gestampte kerstboom
Maar ook het nieuwgeboren Christuskind
Je draagt het juk van een consumptiemaatschappij
Maar ook de glans in blije kinderogen…
ivoor
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
635 die eerste dagen wachtte ik geduldig
op een toegezegd, inheems vogeltje als een teken van haar
en Hem om uit mijn eenzaamheid te stappen
de belofte verbleekte als een afnemende maan
en ik knikte tijdens de uren die ik met haar doorbracht
naar haar gebaren die als licht leken te lachen
terwijl mijn ellebogen leunden op haar verzwegen droefheid…
nooit meer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 Ik smoor de droefheid
in de diepte van het kussen
en ook het donkere verlangen
dat telkens weer mijn hart verkrampt:
nooit meer wakker worden.…
Laat woorden wenen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
703 Aanvaarding zorgt dat ’t tij zijn razen staakt,
en dat in jou een nieuwe kracht ontwaakt
die droefheid eerder aan je had ontnomen.
Gebruik die kracht, benut de prille moed,
die jou ontvank’lijkheid geschonken heeft.…
DE GESLAGENE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.085 En in mijn droefheid die zo diep verwond
De bange last der smart niet meer kon torsen
Zocht ik de wellust als een lage hond, -
Ik, nijvre man die zaaide en maaide en bond,
Doch toen hij trad de schone oogst te dorsen
In zijn garven slechts loze aren vond.…
Stad In De Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Een rapper, die rapt over geweld,
Over de droefheid van het leven,
Over de macht van het geld.
De nacht, zijn geluiden.
De mensen, hun stad.
Waar sluimer nimmer slaapt,
Maar een ritme heeft,
Die in een ander overgaat.
Het wit en het zwart,
Van de stad in de nacht.
De weemoed van het heden,
Die niet tot morgen wacht.…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
790 Verjaren is eens even kijken
naar wat het leven bracht tot hier:
de mooie dingen, ook de zorgen,
de droefheid maar ook het plezier.
Verjaren is eens even danken
want daar is altijd reden voor;
zoveel is onverdiend gekregen
al leven we de dagen door.…