259 resultaten.
Waar het licht de stilte raakt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
22 Geen haast regeert in dit verschuivende getij,
de tijd vervloeit als een schaduw op de vloed,
elk open zintuig vangt de trilling van het licht
en laat de overprikkelde wereld los.…
De droom van elke engel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.491 Je ogen spiegelen glansloos
een brug over het diepe water
Er ligt een wenk voor later
verzonken in het golvende getij
waar parels zich nestelen in het gevlei
van een schaduwloze maan
en de zon die vlammende tongen spuwt
Jouw hart schuilt in de stilte
van een naamloze God
die jouw naam schrijft met cilinder en as
met meetlat en passer…
Vloed van woest waas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 (Lijnen van eb)
Net als de zee zich terugtrekt
stroomde toen bloed
op de plaats van hangende hoofden
boven een vloed van woest waas
een vaag beeld dat beslist niet weet
vernedering
boven opgehitste menigte
die nooit heeft geweten
Zout water kabbelt in getij
laat liggen 't geen
het niet meer hoeft en ook niet verdient
parels toegedekt…
allee vrouw zei je
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.294 houdt de kluisgaten wijd open
ik kom eraan
tussen de klippen zullen we doorzeilen
ik zeg je vrouw - voortvarend als we zijn
zullen we hard van stapel lopen
als een lier zullen we gaan
gooi je kont niet tegen de krib - vrouw
Allee - kom nu maar over stag
jouw schoot zal ik vieren - en je jonassen
de spuigaten zal het uit lopen
het getij…
Park
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 Het park ligt er niet meer onbevangen bij
langdurige regenval heeft de wandelpaden
onbegaanbaar gemaakt, net zoals onze liefde
die zo ver van de natuur verwilderde
door dromen van beschaving
in het holst van de nacht
regenplassen, als kind waren we er blij om
met onze laarzen aan sprongen we in stilstaand water
maar nu de tijd het getij in…
herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 o, mooie herfst, mijn jaar getij
je komt al dichter, dichterbij
soms voel ik je al even
wanneer ik vroeg de deur uitga
de zon al schijnt, dan sta ik af en toe
al wat van kou te beven
en later op zo'n mooie dag
dan pluk ik als het even mag
een emmer vol met bramen
zo heerlijk lopen door het duin
of ik pluk asters uit mijn tuin
en zet ze…
Klink-dicht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 Zijn zaken die gaan vast: de naald op het kompas
Wijst hem het noord’; ’t getij dat gist hij bij het glas.
Let hij op deze twee, zo wordt hij niet bedrogen.
Zo gaat het ook met mij. Uw vriendelijk gezicht
Schijnt altijd in mijn hart, dat strekt mij voor een licht,
Als ’t aardrijk is bedekt met dikke duisternisse.…
DOOR STEILTE OMRINGD
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
289 De helderblauwe hemel
laat lustig zijn tekenstift gaan
maakt de wolken onder hem
zuiver wit en loodgrijs
de voldane dampwerken
strelen donkergroene bergen
waartussen een groot meer
vereerd met de zingende naam
Lago Maggiore
vanuit heel de wereld
mensen naar zich toe haalt
een eigen heerschappij voert
over diens getrouwe
dienaars getij…
Tussen blijven en verschijnen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
292 zij ontstond als een breuk in het zijn
waar voelen verdween
en vormen slechts
schijn
haar lichaam bleef hangen
tussen blijven en gaan
haar wezen gleed weg
niet meer te verstaan
zij droeg wat verscheen
in het licht van de ander
maar viel in zichzelf-
daar was niets van een
ander
de twijfel trok traag
als een zwijgend getij…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 En ergens, diep in het getij
van klinkers en medeklinkers,
weet ik dat het spel kantelt.
Dat zelfs jouw mooiste woord
ooit zijn glans verliest.
Dus leg ik neer wat ik heb,
zonder bravoure, zonder spijt.
Ik draag mijn lot,
en het tij keert wel weer.…
UITBLIJVENDE LENTE
poëzie
2.0 met 2 stemmen
2.157 Zoveel jaren die almeer ontvankelijk
Uwe bodem murwden voor Gods zaad,
Stelden u te hulpelozer afhankelijk
Van dit aardse getij en zijn verraad.…
Brieven aan Plinius I* )
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.354 de dichters keren in 't getij.
vruchten rijpen aan de warme muren,
vergeet dat niet: het zijn de laatste uren
van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren.
het zijn de stille dagen van het jaar,
want alles wordt geduldiger gedragen
in veelvoud van de laatste dracht.…
Ie wie waai weg
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
795 gerijmd of ongerijmd
het hele landschap speelt
een omstuimig spel met de windewind
slagregens laten je voortdurend zuchten
het blauw is grijs
langs landwegen knotwilgen zwiepen en zwaaien
buigen door onder hun last
een wilde jacht is begonnen
in ie wie waai weg avonturen
die voorwaarts gaan
het getij brult huiv’rend
op zware takken…
Moeder Aarde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
693 gloeien gekozen woorden
het begeleid de pen
gebogen op papier
van het moment van beelden
om het leven
op de geur van regen
zintuigen trillen, ik weet het
en ik weet waarom
mijn warm hart reageert
dit zal de lucht zuiveren
minder belast
laat m’n gedachten vrij gaan
op woensdag
het is de regen en het gras
die liegen niet
op het getij…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 van oud gesteente
maar herkent in hem nog
waarheid en trouw
in het oog dat alles kleurt
als de dageraad zich somber kleedt
Door het beeld van krullend lenteblad
wat zich laat strooien over het aardse donker
en het ultramarijn wat in glooiende ogen
spiegelt als oceanen,
zo diep verzonken,
laat zij zich wiegen in zijn golvend getij…
Moeder
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.392 start er een verbond, toekomstgericht,
opgesteld door een haast natuurlijk gezag
geen ander geraakt zo gehecht
een leven kort of lang, ononderbroken
aan de weg van een kind, mens
die onvoorspelbaar is voorzegd
het is de moeder, onze moeder
de eerste vrouw van nabij
die eeuwig aanwezig wil blijven
in de stromingen van ieder getij…
De muggendans
poëzie
2.4 met 14 stemmen
2.766 En zingt en springt in 't zoel getij
De krekel en de mug,
Krioelt en woelt de schepping blij,
Dan blijf ik niet terug;
Dan vest ik buiten mijne woon
In 's hemels bloemenhal,
Dan zing ik ook mijn schelste toon
Door 't eenzaam vreugdedal.…
Typerend?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 Het werd een
ritmische spel op het linnen
die de golven zingen liet
in het getij van eb en vloed,
je had al gewonnen voor je was
begonnen, passie verpakt in
felste tinten en het luiste oker
die zich om je vinger draait,
je gebruikt beider handen in
de perceptie van je karakter
een rusteloze signatuur
bespeelt het zachtste dons…
Kalme kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Het getij als een grote klok, die zonder hapering in haar cadans voortgaat.
Zich van niemand en niets, iets aantrekkend
Haar zekerheid, wekt de kalme kracht in mij op.…
Eiland onbewoond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.101 Ieder uur ’t getij afwachtend
doch mijn Redder komt terstond!
Alvleesklier mijn grote liefde
waarom blijft je hart verstomd..?…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 De noorden wind orakelt uit de snavel
van de Uil van Minerva met duistere
vlagen, het getij is haar zekerheden
kwijt, zeker vergeten mij op de trap
naar het schone land te wagen.…
Even niet...
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.897 ups en downs, net
als het getij,
zul je zien, raak ik
je óók nog kwijt,
het kan er allemaal
nog vast wel bij...
Even slikken, omdat
het moet,
leg mijn trots wel
even neer,
'k hou me sterk, en
hou me goed...
maar inwendig doet het echt
enorm zeer....
Ik weet gewoon niet
wat ik wil,
en maak me daarom
ontzettend kwaad...…
Vrij ervaren
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
716 Verweerde oude stammen van vergeten
herinneringen, gesluierd door
andere culturen, die het getij
moeten keren, dan zonder enig erbarmen.
Een klamme regen blaast hoog
van minaret en menig christelijke toren
bijt zich vast in tradionele diepe voren
van illusies, die al verbleken in hun
trage loop, waarin ze al zijn verloren.…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.…
Ik bind u binnen 't woord
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.265 Ik bind u binnen 't Woord, o Jaar, gelijk de boom
u binnen 't harsig barsten bindt der harde schorse;
gelijk, alnaar 't getij ze geeslen zal of schorsen,
u van zijn vloeden spoele' of keetnen komt de stroom;
gelijk de wind u vat in 't wervlen van zijn norse
geweld, of in de duw van 's zomers lauw geloom;
gelijk de zon, die, wáar…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 wat buiten passeert
Weer wolkt voorzichtig avondlicht
In lange silhouetten voorbij
Stappen van een vrouw lopen langs
De echo raapt gehaast haar passen
Dichterbij de echo was ik nooit
Het stille was zo hoorbaar nabij
De nacht trekt stil zijn kleren aan
Om de dag te willen verrassen
Ik zoek uit een ander alfabet
Om op reis te gaan in dit getij…
Voortschrijdende Kerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 hut
van een gezellige stoere Germaan
hoopvol kijkt het hele gezin
naar de kleine spar die trots glimt
in het kleine vertrek
waar licht kringelt en schaduw danst
de frisse groene takken
beloven voorspoed en vruchtbaarheid
voor het komende jaar
een ieder doet zich tegoed
aan gedroogde appels en groenten
heilzame voeding in 't barre getij…
ZO VRIJ
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 hoe vrij zijn wij
ach zelfs water is gebonden
aan stroming en getij
bergen blijven staan waar ze stonden
nooit verkassen zij
planeten en manen verslingert aan banen
de zon op haar vaste plaats van waarde
met haar warmte voedt ze moeder aarde
wij gebonden aan werk relaties
aan huis wanneer zij we vrij
diepzinnige teksten veronderstelde dichterij…
Als het stormt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Als een wankel schip
drijft mijn hart op wilde zee
tijd keert het getij.
Eerste beelden van hemels verdriet komen voorbij
Hoe zij met de lang aanhoudende druppels ook nog eens
regelmatig terugkeert als een strijd die in ongekende hevigheid
woedt en publiekelijk wordt uitgevochten, het einde is nog niet in zicht.…
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Getij van Westerstorm en stille wolkendagen,
Van zondoorvloeide nevel, mistvergulde dauw, -
Alleen de blijdschap van een god kan lachend dragen
De zijden weelde van uw weemoeds kleurge rouw.…