3181 resultaten.
Mijlenver
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 alle verre zwerfvogels
verstikken in vaste klei
als hagel van anijspegels
met zulke zwakke enkels
is het bovendien lastig
koekpaleizen bouwen
al vliegend, al vliedend
komt verte nooit dichtbij
en is hier altijd ginds
zo op het oog bespiedend
bij gebrek aan ondiep
lijkt hoogte te bezwijken
zonder bedektzadig gezicht
verdwijnen nachtbloemen…
De walging
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.105 Een geel oog valt uit een Kaaps viooltje
recht in de slokdarm van de modder.
Zo slikt geen flessenhals of viskop.
Gele gummibladeren waaien onderuit een urinoir.
Tussen gelijmde wanden tamme mannen in een leemte.
Is het dankzij hen dat ik besta?…
VAN EEN DICHTER
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.100 Er is een dichter gestorven: hij had 'ne goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend te zaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.…
De Asla
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.357 De wind kwam en as waaide over het koren,
er stak een hoofd ui, maanwit en blootgesteld
aan formules bedacht in een cirkel
waarbinnen alles gehoorzaamde aan het oog
dat van vuur was, van koolsteen en sintels
en ons bijeen hield in vrees en geloof.
Ik ging met de asla naar binnen,
ik ging met de asla over het erf.…
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In het westen spint de zon
een enkel lint neerliggend blond
Een glimlach, een knippend oog van haar vertrouwt
dat ook ik morgen ben, omdat ik van haar houd.
In de nacht komt stil de maan
ziet mijn drinkend zilverlichaam
s’ Ochtends zal de zon me zoeken, want in ‘t donker meer
lig ik nu in schaduw, en eeuwig leg ik me neer.…
Tuinfantasie - 7e tafereel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
440 Hij is druk doende met insecten vangen;
dan valt zijn oog op ’t zwoerd van een stuk spek,
dat ik onlangs voor hem heb opgehangen;
je ziet hem bijna kwijlen van de trek.
Hij vindt het vast een rijk gedekte tafel
en gaat aan ’t eten zonder veel gedraal.…
Een zonderling heb ik gekend
poëzie
4.5 met 2 stemmen
916 Hij hokt nog steeds in zijn bedompt vertrek,
Terwijl zijn glimmend oog in het ledig staart,
Zijn ziel gelijkt een oord, dat riekt naar drek,
Want afval is het al, wat hij vergaart.
En buiten, zie de zon, het geurend woud,
De weelde der natuur, gij met uw goud,
Wat baatte het uw ziel, uw lijf, uw huis?…
De val der woorden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.478 Ook fladderde er een woord
achteraan (met een botte,
afgeknotte klank) dat ik niet
goed kon thuisbrengen maar
waarvan ik vermoed dat het
diepe sporen achterlaat in iets
dat zich aan het oog onttrekt.
Als dor blad dwarrelden zij op
uit, en sloegen weer neer
in een vreugdeloos groepje
oude mannen dat op een
verhoogd grasveld stond.…
Sarlotteken.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
851 Uw oog is zo bruin en zo zoet als zeem,
van 't potteken.
En weet-je voor ons niet een hutje van leem,
Sarlotteken?
Jochei, jochei,
een hutteken in de hei!
Van liefde de valheid, van valsheid geen zweem,
hertbotteken!
En weet-je voor ons niet een hutje van leem,
Sarlotteken?
Jochei, jochei,
een hutteken in de hei!…
Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Zo vergeten ver
Als ik naast jou lig
Jou haren als een krans
Als een aureool van zoveel liefde
In het vroege ochtend licht
Een traan mijn oog verlaat
Wetende dat het goed is
Zeg jij dat ik niet weet ..... waar ik begin en jij ophoudt…
Sporen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.052 Natte bladeren liggen
weggemoffeld in de modder van de berm
nadat ze hun afdruk op de weg gestempeld hebben
enkel gezien door hen
die er oog voor hebben.
We laten onze sporen achter
in de vorm van letters
en het bos laat zijn sporen achter
in onze ziel
tekent op het netvlies
sporen die niet uitgewist mogen worden.…
Z0MERNACHT.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
813 Guller blonk er
in 't halfdonker
dezer gaarde een teder oog...
Liefde! u schenke
't warm herdenken
't eerste lied na d' eerste toog!
Eenzaam lijden,
saam verblijden,
geurt, gelouterd, lieflijk voort;
wensen wekkend
en ontdekkend
door het fris gezongen woord.…
Lyrische loftuitingen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
597 omdat woorden hun
geboorte nog niet weten
een kaal decor maar
de reacties van jouw gezicht
worden strak uitgelicht
het openingsapplaus
werpt meteen zijn
schaduw op de eerste scene
ik start mijn monoloog
recht uit het hart als een
tsunami van liefde
jou overrompelend
met zachte koesteringen
en lyrische loftuitingen
in dialoog oog…
Aylan icoon van vluchtelingenleed
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
782 de zee had het jongetje aan het strand gegeven
het moest zichtbaar worden voor ieders oog
'n dood kind spreekt meer dan ellenlang vertoog
de fotografe gaf het plaatje voor immer leven
hun rubberbootje had het in de storm begeven
onstuimige golven beukten het meters hoog
de mensenhandelaar die de ouders bedroog
en machteloos hun strijd moesten…
Een droom
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.046 Toen was ik waardig, aan die blonde slapen
Eerbiedig de eene en de andre hand te drukken,
En in de hemel van dat oog te schouwen...
Ik zag en kuste en kuste... úw kind, geschapen
Naar úw Madonna beeld, en diep verrukken
Doorgolfde mij, o, lieflijkste aller vrouwen! -…
De doden zwijgen niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
692 De strijd trekt helder aan ons
oog voorbij, desgewenst in slow
motion of uitzending gemist, maar
de beelden raken ons steeds minder.
Artsen klagen dat de hulp faalt
wegens groot gebrek aan middelen.
Mannen en vrouwen in stijve
pakken bestijgen daarna de
hoogste trappen, uit het puin
herrezen.…
Paddendrama
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
597 Daar lig je dan, totaal kapot gereden
Je ingewanden rood en rauw ernaast
Door dikke rubberbanden niet vermeden
Het grote motormonster had weer haast
Vaak heeft hij vier maar soms ook maar twee wielen
Met weinig oog voor een klein dier als jij
Geen stopborden voor lieve paddenzielen
Geen zebrapad voor padden wild en vrij
Jij zat daar…
Verdriet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Moeizaam zoek ik mijn weg,
niemand heeft er oog voor.
Ik neem zijn hand, terwijl ik het verkeer stilleg,
hij zegt, ik weet niet waar ik thuis hoor.
Ik denk hetzelfde maar hou mij stil,
kom we gaan ff op het bankje.
Twee mannen met alleen een leeftijdverschil,
ondertussen geeft hij mij een bedankje.…
Gestorven lelie van een oude dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Hoorbaar voor het luisterend oor
Die dagelijks van haar zachte levenslied genoot
Viel haar wit bekroonde bloemenhoofd
Zachtjes op het spiegelende tafelblad
Zichtbaar voor het oude oog
Die uur na uur haar pracht doorzag
Was de dood gestaag in haar bladeren omhoog gekropen
Om haar sprankelende schoonheid langzaam te doen uitvagen
Voelbaar…
Ontbreekt de MensenZoon dan ook de Kroon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Buiten de sfeer
van de liefde, de letter de leer
is er geen Hemelboog
rondom het oog
wat rest is de deugd
zonder vreugd
ontbreekt de MensenZoon
dan ook de Kroon
Zij opende het deksel, en roerde 't Wondergoed
uit de zoete Honingpot tot een goudengloed
een nachtegaal begon te zingen, vlakbij
de imker zuigen de bijen, zoemen reeds in mei…
Geschonden poriën?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
453 materie en van
willekeur ontlokte zinnen
uit elke pas, werd een
film van vloeibare pixels
gevonden in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar maakten,
houdbaar ongeacht de strijd
het moest zo zijn dat wij als
passanten die de evolutie in trance
en toeval doen verbleken, oceaan
van onvoorspelbaarheid in een
wakend oog…
Weeffout?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Zaai mijn loten in de wind
van een naderende storm
mijn onrustig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen
van de golven van een
oceaan, om daar te ontwaken
leer mij van de vruchtbare
grond te eten indien ik de
aardse armen ontstegen
in het oog van een argeloze
orkaan, die mij zwijgend aan
de blinde…
ali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 later juist helen wilde
als hij groot was en geleerd
de ogenschijnlijk veilige haven
beschutte hem en zijn familie
na negen jaar van vluchten
van kampen naar kamertjes
zonder raam en uitzicht
voor de verwoestende oorlog
in het land van zijn herkomst
als een luchtkastelen droom
waarin hij niet blijven mocht
omdat de regels ons verbieden
oog…
Ransuil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
587 met zijn alziend oog
vliegt niet hoog
trage vleugelslag
ziet nacht en dag
wat zich verroert
jaagt het, voert
zijn uilskuikens
die zitten best
in dat kunstnest
wat de mensen
hebben opgehangen.…
Black friday
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
698 Opwinding bedekt de stad beperkt
het verstand van de opgewonden meute met
het oog gericht op de vriendelijk
verlichte etalages
dat gebied om te kijken
Kijk daar; op rood fluweel ligt
een schitterend juweel
voor de helft van de prijs wordt het jouw deel
de zorgen verdwijnen als men het sieraad in
gedachten onder de vrolijk versierde
boom…
Verrassend open
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
387 de wenkbrauw boog
boven je oog
rondde zonder
onvertogen woord
stilte in volmaakt zijn
geen streep of
vluchtig aangezet
maar wel het heerlijke
naturel van pas
ontloken genen
frisse kleuren
van het lente palet zijn
cirkelvormig bij elkaar
gezet in een verrassend
open voorjaarsblik
het neusje dat
zich terughoudend
prononceert…
Madelief
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
487 Ons oog ziet niet het nietig bloempje,
dat welig tiert in ’t groene gras.
Maar wat zouden we het missen,
als het er niet meer was.
Het kind, nog dichter bij de grond,
vlecht voor zijn hals, een stralenkransje.
En huppelt vrolijk in het rond,
het maakt een vreugdedansje.
Antje…
ONDERSCHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Gelovend oog en hart tonen samen moed,
vorsen valse schoonheid, tot zij voor hen zwicht:
krijgszucht en sterke liefde zijn één gemoed.…
Jan de Rooy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De motor waarin damp wordt opgezogen
en zand, veel zand, dat godvergeten zand,
zover het oog kan kijken is er strand,
het zand zit in je neus, je navel, ogen
De Beer draaft door op deze korrelgrond,
rijdt plankgas van Parijs tot aan Dakar,
en héét dat zo’n woestijn is, zonneklaar,
het zweet loopt in je nek, je naad, je kont
Een duintop wordt…
Liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 liefde groeit daar waar licht verschijnt
het bloeit ook als het schemert
zelfs als jij uit mijn oog verdwijnt, dan nog
wordt zij nochtans bij nacht doorgaans opgehemeld
bij vlagen is het een zachte zucht
of enkele aan elkaar geregen momenten
dat eeuwig ervaren kan niet in het bewuste zijn
het zijn tellen uit de jaargetijde, genaamd de lente…