2486 resultaten.
Wijze veerman?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
572 Waarbij uitersten de grenzen bepalen tot
waar ik leven mag, bevaar ik de gaten
uit de beurs van alle vragen, waarvoor ik tol
betalen moet, waardoor mijn eeuwigheid zal
schijnen, tot een wijze veerman mij overzet.…
die dag van dauw en druiven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.213 koperen spijlen
kussens en lakens koud gelaten
dekens op een hoop
die dag van dauw en druiven
en de kraan drupt
tranen
op de droogbloemen in haar handen geklemd
lief fluistert ze
verdwalen we nog een laatste keer naar het meer
het meer waar vlinders verdrinken
zwanen zich door de waterspiegel wagen
en lantaarns op de brug ver weg schijnen…
lege straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 langs deze rustige straat loopt men bedaard
in een leegte zonder woorden
een nette glimlach, stevig geplakt over niets
altijd maar de schijn ophoudend
het gaat goed met ons hoor…
er wonen geen kinderen meer in deze buurt
ze zijn allang weg, geen geroep of schaterlach
tuinen bloeien daarentegen eindelijk volop
de schommels werden verwijderd…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
495 Nu wilde ik ons op een afstand bezien,
ik op een eiland, jij op een eiland,
ons bij laten schijnen door de zon.
Maar in welke bocht of baai ik ben,
welke witte kei of rotspartij,
kiezelstrand of zachte zand
hoe fijn de golven door 't azuur heen blinken
des te scherper je in mijn nerven neigt.…
Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.410 De heemlen schijnen binnen
In 't schaduwbloede hart,
Der ziele vleuglen zinnen
In onbegrensd beminnen
Gaan op in lichtste vreugd en smart...
Niets kan van u ontluistren
Mijn overvloed en nood,
O ogen niet te duistren
Door 't leven en niet door de dood!…
Slapeloosheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
955 Wat is het stil, wat is het donker
met hier en daar een lantarenpaal
die zijn licht laat schijnen
Ontelbare sterren die me begeleiden,
op mijn nachtelijke tocht.
De hond laat weten dat het nu wel welletjes is,
we maken rechtsomkeert.
De stilte buiten achterlatend voor de stilte binnen.…
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 Want boven de donkere landen
Stond vuurrood de hemel te branden
Met onheilspellende schijn.
Ik werd onrustig en ik zocht
Een woord, dat de stilte verbreken mocht.
Ik keek in de zon, in het nevelmeer....
Het zwijgen werd pijnlijk.
De avond, de aarde, mijn leven werd zeer,
zeer onwaarschijnlijk.…
Chaos?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 emoties door
vogels reizen ongeschonden
over de heilige zones van het territoriale
gedachtegoed, niet gebonden aan enige orde,
zelfs de sterren niet zijn te onderscheiden
uit de diepten van hun stralen, want vanuit
het onbekende ontstaat een nieuwe chaos
van het licht, niet wetende in welk patroon
de ongebonden zon voor wie zal schijnen…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 Met jou in mijn gedachten, mijn voeten
in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten,
een leeg verlaten strand, een zon die niet wil
schijnen, een schelp die open is, de krabben
die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…
Neonazisme
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
504 Overigens maken ze geen schijn van kans,
omdat ze van hun Goddelijke Oorsprong
zijn losgeraakt.…
Verzadiging
poëzie
3.4 met 5 stemmen
920 Des nachts op wacht ziet men de sterren schijnen
En kan men soms met andre schepen seinen,
De blik wordt aangetrokken door een koord,
De lange achtermiddagen aan boord.…
Verdwenen Oude Talen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
494 Al laat een reünie alleen de schijn zien
van dank voor wat Latijn hen heeft geleerd,
geen spijt voel ik, ex-classicus, noch falen
plusquamperfectum telt niet in hun praesens
futurum zijn zij, beelddoordrenkte wezens,
wat weten zij nog van klassieke talen
Herodotus' relaas over de Perzen
en de Aeneis van Vergilius,
Metamorfosen van Ovidius…
Stof waarvan we zijn gemaakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 woorden ontdooien eenmaal
uitgesproken als al het andere,
werd verzwegen bezitten ze de
schone schijn van gelijk geluk,
soms iets te vaak beschreven,
nooit te weinig, nooit genoeg,
de hemel is vol lof van woorden,
creëert het stof waarvan we zijn
gemaakt op het weefgetouw van de tijd,
het rijkt tot aan de ziel en kleeft
aan mensenvoeten…
Waakhond VWA
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
425 de 'vegan lifestyle' is soms erg hilarisch
de waakhond is een smaeckhondje geworden
hij proeft en test de schijn van een 'gehacktbal'
zo raken 'vleesklassiekers' in verval
en siert een 'Beyond burger' onze borden
de A - autoriteit - stelt steeds meer vragen:
is 'Roockworst' nou het summum van genot?…
Zonnetje Goedzo
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
587 Men claimt mij voor een leuke vakantie,
ik schijn speciaal te zijn aan strand.
Miljarden smachten naar zo'n feest.
Allicht: mijn kracht is goed en heet.
Tot zelfs de maan om koelte smeekt...
Wijnrood stroom ik over emoties!…
Holy sh*t
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
420 Alleen schijnen bepaalde €¥%#!¥aso's en andere primitieven nogal moeite te hebben met de meest primaire fatsoensnormen...…
vriend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 verbergen”
twee open geesten
die de gewaarwording
van vreugde en pijn
konden torpederen
tot een nog “ hogere “
hilariteit waar geen
macht ons kon scheiden
jouw woorden liggen als balsem
op mijn ziel “ aander luu bin ook luu “
doch ook was zelfspot
ons niet vreemd en we
jongleerden met onze
wederzijdse emoties
tot we de schijn…
Hypocrisie ten top
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 Politiek het maakt ons ziek
van verontwaardiging
Het kabinet dreigt te vallen om rechten
voor de immigrant die er voor burgers
in Holland ook niet zijn
Alles is schijn , en dat
doet de rechtgeaarde burger pijn
Man en vrouw elkaar een leven lang trouw
worden uit elkaar gehaald wanneer ze wat mankeren
en mogen niet samen met elkaar…
een acceptabele afwijking
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
184 bed verschijnen mag
en verdere
onbegrensde verantwoordelijkheden
die zijn handen sowieso
amper nog dragen kunnen
vanzelf komen te vervallen
kan hij haar dan ook vastleggen
voor nachten die zullen ontstaan
als zijn zinnen minder op haar
magie gericht zijn, maar
waar zíjn lantarens
tegen die tijd
het volle of schamele licht
schijnen…
De dans ontspringen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
664 Binnen glijden de uren geruisloos voorbij
achter de schijn van zwaar spiegelglas
waar de wereld zich schikt naar onze privileges
en de waarheid beleefd wordt weggedronken.…
De Aanraking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 de hond springt en springt
zijn ogen haken diep aan
de mijne
hij zoekt daar antwoorden
welke in mij verborgen
schijnen
maar verstrikt raken
in een wanhopige kring
Gedachten zoeken naar
het begin
niet naast maar slechts
tegenover elkaar
wie wijkt voor wie
wie houdt hierin nog stand
de wanhoop zoekt nog slechts
houvast in…
Een lege envelop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
37 Laat ook die zon maar lekker schijnen
het Koninklijk gesticht zit overvol.
De ironie van alle lage landen
klinkt zonder jou vervreemdend
Blijf jij maar in het zoete duister
en schrijf me ook vooral géén nieuw gedicht.
Ik hou mijn ogen dichtgeknepen
en gooi de deur van binnen dicht.…
Het geschenk goedheid
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.243 simpel voor woorden, te moeilijk om te uiten
Kost de mensen teveel moeite, teveel energie
Dus sluit men het uit gemak maar buiten
Het schijnt alleen uit te komen
Wanneer het het eigenbelang dient
Wordt men er zelf niet rijk van
Dan hebben anderen hun respect niet verdiend
Ben al vaker voor gek verklaard
Alleen maar door aardig te zijn
Schijn…
Kruimeldief
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.135 Etter sijpelt uit de wonde
De walg stijgt naar mijn strot
Moe van het volharden in de schijn
Schamel en bleek en blauw
Staart de Dief
Zijn pretogen glimmen uit verweerde voegen.…
WAT IS HET GOED AAN ‘T HART...
poëzie
3.8 met 34 stemmen
4.531 Wat is het goed aan ‘t hart van zacht verliefd te zijn,
zijn luimen naar een verr' of naeren lach te meten,
en, te elken avond weer het kommer-brood gegeten,
weer blij te mogen rijze' in iedren morgen-schijn,
deed nieuwe liefde-lach het oude leed vergeten.…
't Is niet eerlijk...
hartenkreet
4.8 met 79 stemmen
2.361 Dat ‘ie’ voor altijd mag blinken
Aan de hemel, die stralende ster
Haar naam uit eenieders mond respectvol mag klinken
In je hartje zo dichtbij, in werkelijkheid zo oneindig ver
Dat ‘ie’ voor altijd mag schijnen
Tot ver voorbij ‘t einde der tijden
Je kijkt omhoog, denkt aan haar, de ‘mijne’
Weet dat jullie zielen ooit naar elkander zullen leiden…
Wat de toekomst brengen moge.
poëzie
4.3 met 58 stemmen
13.276 Schijnen mij Uw wegen duister,
zie, ik vraag U niet: waarom?
Eenmaal zie ik al Uw luister,
als ik in Uw hemel kom!
Laat mij niet mijn lot beslissen:
zo ik mocht, ik durfde niet.
Ach, hoe zou ik mij vergissen,
als Gij mij de keuze liet!…
VOOR U ALLEEN
poëzie
2.9 met 12 stemmen
3.328 En toch, hoe mooi die woorden zijn,
Die vingen 't licht aan alle kant,
Zij hebben slechts een zwakke schijn
Van 't licht dat in mijn binnenst brandt,
Omdat er altijd in het woord
Iets is, dat is van iedereen,
En ik wou geven iets dat hoort
Aan U, voor wie ik leef, alleen.…
Zondag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.095 om geen woord verlegen
een kat, immuun voor honds geblaf
Ik voel nog net je warme lach
je woorden die ik wilde horen
verborgen morgen gaat verloren
als ik me afsluit voor de dag
Toe laat het duren laat het kwijnen
laat vaarwel een metrum schikken
licht omsloten loden blikken
dichtersdromen lot verfijnen
Dan de zon die bot blijft schijnen…
Voor mijn zusje Sandra
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.938 Op een dag zul je de zon weer voelen schijnen
de lente komt weer in je hart
Je kunt de bloemen dan weer ruiken
en je weet….een nieuwe start !…