2289 resultaten.
Sicut filius.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.300 Maar door het dichte lover
Riepen, bij avondval,
Verre verlichte venstren
Terug naar 't veilig dal:
En naderbij gekomen
Herkende ik bos en beemd,
En stond weer, arme zwerver,
Voor 't vaderhuis... vervreemd?
Schuw blikte ik door de ramen;
Daar stond, als tallentijd,
Voor de genoden velen,
Het bruiloftsmaal bereid...…
De Utrechtse staalmeesters
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
479 Gastarbeiders uit omliggende
en verre landen maakten na de tweede wereld-
oorlog in Utrecht graag vuile handen.
Mannen die letterlijk voor de heetste vuren
kwamen te staan van Hoogovens of ook wel
de Demka, in hun strijd om het dagelijkse bestaan.…
Relativitijd
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
577 ‘k Bouwde ’n huis met eigen handen,
‘k Voer met een schip de wereld rond,
‘k Heb gereisd naar verre landen,
‘k Schreef het handboek Rode Hond.'
'Ach, broertjelief, ‘k sta te beven,
Wat lichtsnelheid wel niet vermag.
Voor mij was heel jouw lange leven,
Niet meer dan een enk’le dag.'…
Adviseuse van inclusie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
604 als ik dacht en hun biodiversiteit staat al geruime tijd
op nul, in Pakistan speelt hij
voor satehventer in Kaboel
zijn levensstandaard is lang niet
meer als in onze hoogtijdagen
als sikh der vierde kaste
mag hij zelfs geen tulband dragen
Ik ging enkel op reis, zei zij,
dat werd een enkeltje
naar mijn secundaire eega
in het verre…
in alle staten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
423 mijn staat van leven
laat mij zijn, laat mij liefhebben
de klank, het spel – niets is te veel
het ritme uit verre landen
vrijheid in het verschiet
het leven als spel – zoals ik het zie
in stilte groeit een zachte kracht
als een toverspreuk, een wereld die lacht
een vlam die door de ziel gaat
waarvoor woorden niet bestaan
het sein van…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Vrouw, wier liefde mij omringt als avondwind,
die verre waait maar nabij blijft—een zucht in ’t riet,
stil op mijn huid, als stilte voor de storm begint.
Zou ’t argwaan wekken? Fluister wat de horizon verbiedt,
laat ons geluidloos horen naar de zee, die zingt
waar geen oog ooit reikt, waar golven ’t zand nog mint.…
Sail Away
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
247 Sweetlife, de snoepdoosgigant
Voor de zwarte zoetwatermix
van allerhande
scheepsgerelateerde
vormen met staarten
en baarden met kop
zocht hij een passende
naam, ontleend aan de held
die post-boomers van X
(generatie Nix)
kunnen kennen
van horen en zeggen:
'De avonturen
van Kapitein Rob'
die tijdens de oorlog
in de verre…
Duck soup in Freedonia
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
501 Moge het u en uwe leden
alsmede uw verre verwanten
(ons reptielenbrein,
door Chinees porselein
doodgemoedereerd
wandelende olifanten
bonobo's en chimpanzees gebiologeerd
door pythons en zwartblauwe cobra's in manden
in Cleopatra's dormitorei)
goed gaan en voorspoedig
recht vooruit, recht door zee
het rationele penvoerende ego…
Lachliedjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 kan beklijven
Bij Breda station zoek ‘k ‘t busje
en zie dan ginds iets met oranje,
klim erin en geef j’ een kusje
We rijden over bruggen, tunnels door,
langs ‘t water,
beluisteren lachliedjes
rijden nauwe straatjes door
arriveren na twee uur,
wachten op parkeerplaats
met onze mobiels
Zie ‘k ons op matrasjes zitten
in de verre spiegel…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 In ’t schemerlicht van dauw-doorweekt gras,
waar spinrag glinstert als zilverdraad gesponnen,
luistert de aarde naar een verre stem,
die fluistert door de blaren: “Kom, sta op en ga.”…
Toen de Storm Gingen Liggen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
876 Ik zag je lopen, tweemaal van verre, in ons eigen kleine dorp,
En plotseling voelde ik de muren die ik destijds opwierp.
De woede is vervlogen, de trots is nu voorbij,
Ik mis de Sterre die er altijd was voor mij.
Zijn we nu volwassen genoeg voor een nieuw begin?
Of heeft het zoeken naar het verleden geen enkele zin?…
protagonistengepronk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
75 herhalende antwoorden niet bepaald
de verzorgde teksten hoorden
waarna voorwaar de bezorgde kranten
geen verhaal verzonnen over Eirôn
die de som maar vertaalde in zuchten
en vluchtig alle tanden haalde
uit kromme talen die door de paleiszalen
dwalend en muggenziftend waaiden
alsof meeliften op pralende ruggen
van de graaiende sterren in verre…
Tutti frutti
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
434 Men neme 4 eetlepels
biodiverse geraffineerd
kakelverse ongepasteuriseerde
zachte volromige yoghurt
van de dames naaktgeboren
en vroeg in de wei
Vervolgens neme men
ter voorkoming van maagkramp
geen ovaal gekleurd
inclusief kippe-ei
een blank exemplaar
der poelehoenders
hoort er evenmin bij
ter bevrediging der lust
van…
Storm op komst
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.832 En niemand weet wat er gebeurt in dat verre land,
dat door geweld, door blinde woede wordt verdeelt.
Zoals ook de blinde president zich slechts volvreet,
en zich overgeeft, zich blind vergrijpt aan de macht.
Hij regeert de wereld, zet de politiek naar z’n hand,
wat vrede is, dat peuter je hem niet aan z’n verstand.…
zonsondergang
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.316 ongeschonden uur bolrond vorstin over
gans het oude hemelrijk
zoele zomeravondwind beneemt mij zuchtjes
adem in kinderlijk vrij spel - een dartel
duinkonijn duidt mij bestoven voeten begraven in droog
sprietend helmgras, bedekt met alsnog af te werpen zand
onverhoeds komt tussen vroege sterren een schaduwwolk tot
leven, betoont zich onverwrikt een
verre…
De Hospita
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.259 en haar gedroomde Nachtwacht
die zij ooit had geborduurd op stille avonden
van het eenzame verlaten
met naald - garen - koffiekringen
en zoete nasmaak van likeur
Zijn ogen waren als de hare
als ballonnen opgeblazen
je ziet ze nog bij wolven soms
in hongerige sprookjes
of bij uitgehooide koeien
zottig dansend over land
Hij was verre…
Lentekamer
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.352 Ik hoor van verre een enkle merel zingen.
Op 't zondoorlaaide purper der gordijnen
Gloeit, triomfantelijke brand, de prachtig-
Goudgele vlammentuil der tulpen, krachtig
De hoek beheersend waar zij licht doen schijnen.
Uit rein kristal verrijzen, fier als pluimen,
Bleek duivegrijs en avondblauw, seringen.…
Een Nederlander op de fiets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 Naar verre kerken.
Zie de torentjes al in de verte.
Achter lief biggenland.
En achter appelstroopfabrieken.
De koe reist mee.
De Nederlander op de fiets.
Het heeft wel iets.
De koe kijkt aandachtig.
De sloten gaan mee.
De vissen zwemmen mee…
Gebenedijd zijt gij
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.721 Gebenedijd zijt gij,
en zalig zal 't u nomen,
dat is, van verre en bij,
uit Adam eens gekomen;
o Moeder Maagd
die Jesus draagt,
uit Adam eens gekomen!
Gebenedijd zijt gij:
naast u en is er gene
van zonde en schulden vrij,
o onbevlekte allene;
o Moeder Maagd,
die Jesus draagt:
o onbevlekte, allene!…
Ode aan de Dood
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.736 Stervende vrienden geven ons wapenen,
Die uw verschrikking, verre uit het hart gejaagd,
Verandren in een zachte stilte;
En naar uw naadren ons doen verlangen.
Mis ik mijne egâ, vrolijke treurigheid
Kweekt in mijn boezem blijder vooruitgezicht,
Dan ooit een wankelbaar genoegen
Strelend en vleiend aan mij kon geven.…
walvisman
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.910 Geisers stoom zal hij de lucht in spuiten
tot het walviswijfje brullend klaar komt,
de kronkelende reuzenlijven, het heftig zwepen van hun staarten
jagen de golven torenhoog:
een tsunami bestormt verre kusten!
Als het wijfje eivol en verzadigd wegzwemt
wenen haar wimpers walvistranen zaligheid.…
Gezichtenboek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 Achter de verre computer waarmee ik chatte zat een draak met vuurspuwende tong broedend op juweeltjes van lieve zinnetjes. Hans Kazan kan zoiets niet goochelen.
Facebookers.
Zijn het armen en klokkenluiders?
Zijn het modepoppen of grutters van nierenbonen en peulen?…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 En mij groet stuur 'k dan mee als die a'endstraal se vure
so blink in die ruite en droom op die mure;
mij huisie se gewel sal 't opvang van verre,
- 'n laggie sal 't wees, maar 'n traan sal 't bêre!…
2052
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
683 Mijn zelf gestookte alcoholbrouwsels
smaken absoluut niet, maar het heilzame
effect is vermaard tot in de verre omstreken.
Onbruikbare laptops liggen zij aan zij als
dakpannen op mijn nederige woonverblijf.
We leven weer als Neanderthalers en we zijn
gelukkiger dan ooit, in harmonie met de
natuur, de dieren en de elementen.…
Herinneringen aan Kerstmis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
879 straten en huizen sliepen onder een witte deken
vijvers en grachten lagen wekenlang dicht bevroren
’s nachts twinkelden sterretjes aan ‘n vrieshemel
en heldere klanken vielen uit ’n verre klokkentoren
ieder huis had zijn eigen versierde kerststal staan
een echte dennenboom met wenskaartjes en ballen
de kinderen mochten op kerststallentocht…
5 mei 2020 vijf voor vijf: Nederland zingt Ramses!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Neen het is nog geen twee voor twaalf
het is verre van twee voor twaalf
voor die Corona=Bevrijdingsfeesten
in herfst 2022 om 12.00 uur klokslag
( ZIE HARTENKREET:: CORONA-BEVRIJDINGS-FEESTEN, HERFST 2022)
Maar het wordt wel straks 5 mei 2020
onze nationale Bevrijdingsdag
het wordt dan ook vijf voor vijf
op radio en tv klinkt de korte intro…
koning zaligmond; ‘n tarottaart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 bek gelezen hebben
weten
er is ‘n tijd van web, en
er zijn troefkaarten
‘Hij draait en waait en draait,
en al draaiend waait de wind weer terug’
de systematiek en metriek
de liefde voor karakters
symboliek in vreemde oorden
zoals hier intrinsiek ‘t daar
gedachtes tot hoogliederen
brachten als waren ‘t verlangens
of volmondiger verre…
In den Avond der Inkeere
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 Siet hoe de avondt hem uytvouwt
boven daken, velden ende verre stroomen;
hoe de soncke glorie der uren
langzaem wederkeert in droomen.
.
Ende als de nachte ten lesten daelt,
met hare mantelinge van duystere vrede,
so buigh u, mine ziele, sonder vreeze,
onder der tijden eeuwighe schrede.
.…
AVOND IN DE STAD
poëzie
3.2 met 37 stemmen
6.502 Hoe waren de dagen die verre zijn
toen mijn hart ontwaakte in den zonneschijn?
toen de geuren mij wekten der linde?
toen de kelken knikten der winde?
Waar heb ik de roze het eerst gegroet,
de bleeke, die groeit aan der duinen voet?
Mijn katje speelt in de schaduwen
der gordijnen, met ritslende klauwen.…
Manon (Deel 1)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.495 tegen de heuvel, dor en droog
van maquis, grindzand en rotskeien,
vecht zich een ezel traag omhoog
langsheen de lege boerderijen
de pendel uit een verre bron
houdt zich soms koppig stil en star
het water, klotsend uit de ton,
smeert het geratel van de kar
eens boven bij de laatste bocht
hoort men de bultenaar ‘hòò ! halt !’…