Alle inzendingen over kust

2296 resultaten.

Sorteren op:

Boekenbal

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
die een hoog intellect heeft gekregen over hun schoonheid nog maar gezwegen Het zou een feest voor iedereen moeten zijn, het boekenbal maar ik denk niet dat iedereen komen zal Degene die in het donker verkeren komen niet zij hebben verdriet de onzekere de verlegen mens de niet zo zelfbewuste degene die nog nooit een man of vrouw kuste…
ebba24 maart 2019Lees meer >

Cordon sanitaire

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
stavoren valt droog, ligt braak, verzwolgen onder duinen 't ros van tonningen dringt zich naar voren om langs de kalme vloedlijn te gaan struinen hier rustig voort te draven heeft geen zin het weet van kleine hoeken en gevaren zie, daar komt kees met borgdorff aan gevaren een golf van zure melk en tegenzin... ...een cruiseschip aan de kust…

Montezuma

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
Een wijle was zij uit het zicht verdwenen Mijn lichtgewicht, mijn transparant insect Vliesvleugelige hymen-optera Mijn glanzende conura montezuma Familie van de bronsgekleurde wesp Chalcidiae, met lange smalle tenen De montezumakwartel cyrtonyx Schijnt laatstelijk gespot, van heind en ver Gevlogen van de kust van Florida Familie der odontophoridae…

De pracht van de maan

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Bewust en in volle aanwezigheid tussen planeten en sterren waar haar wakend beeld mij kust toverend een glimlach op het gezicht Hoe prikkels van verliefdheid ontstaan, hevig maar o zo waar want ik wil alleen nog maar bij haar in de buurt zijn, vaste stek om te ontsnappen uit de alledaagse drukte.…
CB10 november 2022Lees meer >

Roze morgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Roze morgenlicht dat door de oorschelp breekt, wit als schuim waar oogwit golven kust. Vochtige mond—o bron waar alle taal ontstaat, tong die lachten weeft als beken in de lente. Hoe verloor ik u? Ik, die in u een zee doorsnede, terwijl gij in mij vloed werd, immer vullende vloed. Scheurde uw hand dit hart?…

Festina lente: 2. De Jonge Eik

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
Zo kon hij ieder nieuwe jaar weer fris van start en zijn hart ophalen aan de lente die hem wakker kuste.…

vertraagde regen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 236
Te weinig vingers om te tellen, maar in mijn hoofd schreef ik altijd mee met de golven van de zeeën die zich schreeuwend openbaarden, nader verklaarden door de klappen op de donders te laten volgen, strandde alles op de kust van ‘t kabbelende gemoed van mijn bewustzijn.…
Stoker16 oktober 2025Lees meer >

De schommel zonder grond

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 233
Tussen veld en kust begon hij klein, een schommelkind in zonneschijn. Aan de ene kant: mijn vrouw, mijn licht, haar hand die blijft, niet duwend, niet trekkend, maar aanwezig in de boog. Aan de andere kant: stilte die niet wacht. En ergens daaronder geen plank, geen bodem, alleen terugval in de lucht.…

AAN DE BEURS VAN AMSTERDAM

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.864
* Carthago was ooit een belangrijke stad aan de Noord Afrikaanse kust. Carthago kon in wedijveren met Rome en de twee steden waren voortdurend met elkaar in oorlog. Na eeuwen van strijd werd Carthago in 146 voor JC vernietigd door het Romeinse leger en de inwoners werden door de Romeinse soldaten uitgemoord.…

Tussen je platen

hartenkreet
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.596
ik er straks plots niet meer ben ik wil met dit lied tussen jouw platen zodat je kunt zeggen: zo klonk z'n stem ik moet je nog zoveel liefs vertellen jou zeggen hoe het voor mij is geweest ik wil je nog zo vaak zomaar bellen en je doen denken aan ons feest, want geluk kwam bij ons aan tafel zitten en liefde zelf sliep in ons bed, we kusten…
peter paul16 oktober 2003Lees meer >

misère

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 871
de makers van misère zijn meesters van de daad ze wonen riant buiten zitten nooit op zwart zaad de makers van misère gaan te kust en te keur reizen rond de wereld zorgen voor malheur de makers van misère krijgen altijd hun zin treinen botsen ontsporen gebouwen storten in de makers van misère zijn lang niet levensmoe verbranding verminking…
Jan Blaauw29 augustus 2004Lees meer >

zonsondergang

netgedicht
4.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.316
zoele zomeravondwind beneemt mij zuchtjes adem in kinderlijk vrij spel - een dartel duinkonijn duidt mij bestoven voeten begraven in droog sprietend helmgras, bedekt met alsnog af te werpen zand onverhoeds komt tussen vroege sterren een schaduwwolk tot leven, betoont zich onverwrikt een verre buizerd roerloos biddend boven maanbeschenen kust…
Reineke Gevers14 september 2007Lees meer >

Verliefdsels.

hartenkreet
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.009
Het wemelt nu van binnen, van ongeremde lust,een man buiten zinnen die zijn liefste in passie kust. Schoonheid is een raadsel, een woord van zorgen daar. Ben ik nu een prins en betover ik haar? Ik berijd mijn witte schimmel hoog in de lucht en voel jouw warme lichaam in flitsende vogelvlucht.…

AFSPRAAKJE

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
lantaarnlicht viel op zijn blozende gelaat Onzeker, dat schenen zij blijkbaar allebei verlegenheid kleurde zijn zachte gepraat Wat hij fluisterde hoorde zij waarlijk niet edoch zijn stem klonk als schone muziek Zijn ogen dirigeerden ‘t verrukkelijk lied maar toch las zij daarin nog enig paniek Beide stonden ze blozend, vlakbij elkaar onhandig kusten…

last post

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.428
En aan de deur kust ze me even nog de mond. Haar ogen glanzen. Van ontroering, denk ik. Ik zeg: tot dinsdag lieve, ik zal je missen. Zij antwoordt enkel met een zoen. Dit was de laatste keer, weet zij. Maar zegt me niets. Haar brief is reeds gepost: "het spijt me, maar het is voorbij..."…

walvisman

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.910
Geisers stoom zal hij de lucht in spuiten tot het walviswijfje brullend klaar komt, de kronkelende reuzenlijven, het heftig zwepen van hun staarten jagen de golven torenhoog: een tsunami bestormt verre kusten! Als het wijfje eivol en verzadigd wegzwemt wenen haar wimpers walvistranen zaligheid.…

DROOM

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.382
Een bloed-en tranenzee Bruist golvend mij voorbij; Maar 'k zie ook de overzij, Hare eeuwig groene kust, Hare ongestoorde rust, Haar eindeloos verschiet, Dat niets dan weelde biedt, --- Dáár juicht mijn hart tot God. Ik draag gerust mijn lot. Zijn engel brengt ook mij Eerlang aan de overzij!…

Die stem van die verte.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 973
Vergange se da'e kom verbij voor mij oo'e, gesigte verdwene en stemme gesus, so's weerklankies nog van vergetelheids kust. - En die weerlig vlam ver in 'n wolk wat daar rus, so's snikkies nog mokkend, na trane gedro'e.…

Allerzielen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Ik kijk vandaag door het venster naar gisteren wat acteerde en wat was oprecht, soms verzwelgt immers een gewone dag de tijden kolkt leven plots als grote golven over stranden zie je overal verwoestingen en as aan de kusten. Gedachten van hun die waren en zelfs levenswerken kunnen zo uitgestrooid in oneindige diepten verdwijnen.…

Land of Liberty

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
Onbedreigd ligt staat 'Aloha', eilanden rond een vulkaan, elk omringd door een koraalrif midden in de oceaan en in Alaska, wildernis van woeste hoogten, gletsjersneeuw, waart de ruige grizzlybeer tot aan de kust der Stille Zee.…

Eerste prioriteit

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
Maar wie geheel van de wijs kiest voor schop en zeis kust zijn politieke belangen Het zetten van zwart bloed om een mens wonende in een land hier ver vandaan met een politieke snoet dat voor verduistering de gevangenis in moet Het is ons volk dat in dood gevaar vertwijfeling en angst verkeert Dat temidden van een pandemie haar hand uitstrekt…

Rusalka, een Baltische sage

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
Nu lig ik hier te rusten, ver van vertrouwde kusten in de armen van Rusalka met haar dodelijke lusten. Wreed sleurde zij mij mee naar de bodem van de zee, de woonstee van Rusalka en mijn laatste ree.…

onderwerpen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
en al dient het zich vooraf te sterken (fortitudo) in de ars rectae rationis (kunst van de juiste rede) om het hoofd te kunnen bieden aan de grillen van het lot (fortuna) of aan de meestbiedende (maxChar exceeded), het voegt hieraan op eigen houtje toe: [/verbose] - g*ds uitdrukking van god - de schaafrots aan kusten…

Streven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
'k Vroeg waarom het streven, lange tochten aan een kust, vierdaagse, zwoegen, zoveel moeite doen? En dan, tram in, tram uit, tram in, trein in, trein uit, trein in en bus De dag erop weer in een lus de yoga doen…
Ralameimaar13 augustus 2023Lees meer >

20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 804
schuifelen dichter-bij, honing bij gehakketak Buddha's wijsheden prevelen maretakjes buigen druïden besnijden tempels binnen glijden Levensbomen schijnen Pa-radijzen opstijgen Poorten bevrijden Wapens die niet willen zwijgen, zij-steken chaos beschrijven doornen kronen noch bloemen noch kransen bewapeningslust, oorlogszucht, Judas kust…
arensoog14 april 2025Lees meer >

een dag uit de vrije hand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
drommen wandelaars hangen jongens tegen wagens op zoek naar een dronken vaart de kust is zowat leeg aan de donker wordende zee auto’s zoeven met weemoed van het gastmaal hoe zullen de lifsters het vertellen zwoel en moe.…

Vluchtige nimf, waarheen zo snel?

poëzie
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.364
Mogelijk kuste ik wel van als*: oogjes, lipjes, witte hals, en niet trager nog wat lager ietwat poezeligs; dan*, dartele dier, verloor ge er an? Alle mijn lust en boeverij*, Galathea, dat zijt gij.…

Berusting

poëzie
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.387
’k Dacht het, ja, maar nieuwe vlagen Slaan mij rugwaarts van de kust. Daar, daar storten nieuwe baren Op mijn wrakke steven los! ’k Scheen de haven ingevaren, En verbrijzel op een rots! ’t Is uw wil, mijn God, ik zwijge! ’k Ben getroost, en zal vergaan. Zo ik zuchte, zo ik hijge, ’k Roep U niet om redding aan.…

ADHD 1 &2

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.308
Dat mijn zijwiel fiets een motor was En ik met die veer indiaan Dat ik duizend-talig was En dat iedereen me kon verstaan Dat ik toen de beste was En gouden bekers kustte Dat ik bijna Jezus was Nooit een moment ruste Dat ik Meneer Cactus was Drukker bovendien Dat ik sneller dan Ritsma was Ze had het niet gezien Dat ik een schilder…
Pims20 maart 2004Lees meer >

DE VERLATENE

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.157
Ik heb verlangd naar lippen die mij kusten, Naar ’t lachen van een diep geliefde mond; Aan ’t hart der vreugde wilde ik eindloos rusten, Één lust mijn leven en één enkle stond Waarin een vreugde-god zijn eeuwige dromen Verwerklijkte tot levende fantomen.…