2296 resultaten.
Boekenbal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
598 die een hoog intellect heeft
gekregen
over hun schoonheid nog maar gezwegen
Het zou een feest voor iedereen moeten zijn, het boekenbal
maar ik denk niet dat iedereen komen zal
Degene die in het donker verkeren
komen niet
zij hebben verdriet
de onzekere
de verlegen mens
de niet zo zelfbewuste
degene die nog nooit een man of vrouw kuste…
Cordon sanitaire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 stavoren
valt droog, ligt braak, verzwolgen onder duinen
't ros van tonningen dringt zich naar voren
om langs de kalme vloedlijn te gaan struinen
hier rustig voort te draven heeft geen zin
het weet van kleine hoeken en gevaren
zie, daar komt kees met borgdorff aan gevaren
een golf van zure melk en tegenzin...
...een cruiseschip aan de kust…
Montezuma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 Een wijle was zij uit het zicht verdwenen
Mijn lichtgewicht, mijn transparant insect
Vliesvleugelige hymen-optera
Mijn glanzende conura montezuma
Familie van de bronsgekleurde wesp
Chalcidiae, met lange smalle tenen
De montezumakwartel cyrtonyx
Schijnt laatstelijk gespot, van heind en ver
Gevlogen van de kust van Florida
Familie der odontophoridae…
De pracht van de maan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Bewust en in volle aanwezigheid tussen planeten en sterren
waar haar wakend beeld mij kust toverend een glimlach op het gezicht
Hoe prikkels van verliefdheid ontstaan, hevig maar o zo waar want ik wil alleen
nog maar bij haar in de buurt zijn, vaste stek om te ontsnappen uit de alledaagse drukte.…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Roze morgenlicht dat door de oorschelp breekt,
wit als schuim waar oogwit golven kust.
Vochtige mond—o bron waar alle taal ontstaat,
tong die lachten weeft als beken in de lente.
Hoe verloor ik u? Ik, die in u een zee doorsnede,
terwijl gij in mij vloed werd, immer vullende vloed.
Scheurde uw hand dit hart?…
Festina lente: 2. De Jonge Eik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 Zo kon hij ieder nieuwe jaar weer fris van start
en zijn hart ophalen aan de lente
die hem wakker kuste.…
vertraagde regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
236 Te weinig vingers om te tellen,
maar in mijn hoofd schreef ik
altijd mee met de golven van
de zeeën die zich schreeuwend
openbaarden, nader verklaarden
door de klappen op de donders
te laten volgen, strandde alles
op de kust van ‘t kabbelende
gemoed van mijn bewustzijn.…
De schommel zonder grond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
233 Tussen veld en kust begon hij klein,
een schommelkind in zonneschijn.
Aan de ene kant: mijn vrouw, mijn licht,
haar hand die blijft,
niet duwend, niet trekkend,
maar aanwezig in de boog.
Aan de andere kant: stilte
die niet wacht.
En ergens daaronder
geen plank, geen bodem,
alleen terugval in de lucht.…
AAN DE BEURS VAN AMSTERDAM
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.864 * Carthago was ooit een belangrijke stad aan de Noord Afrikaanse kust. Carthago kon in wedijveren met Rome en de twee steden waren voortdurend met elkaar in oorlog. Na eeuwen van strijd werd Carthago in 146 voor JC vernietigd door het Romeinse leger en de inwoners werden door de Romeinse soldaten uitgemoord.…
Tussen je platen
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.596 ik er straks plots niet meer ben
ik wil met dit lied tussen jouw platen
zodat je kunt zeggen: zo klonk z'n stem
ik moet je nog zoveel liefs vertellen
jou zeggen hoe het voor mij is geweest
ik wil je nog zo vaak zomaar bellen
en je doen denken aan ons feest, want
geluk kwam bij ons aan tafel zitten
en liefde zelf sliep in ons bed,
we kusten…
misère
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
871 de makers van misère
zijn meesters van de daad
ze wonen riant buiten
zitten nooit op zwart zaad
de makers van misère
gaan te kust en te keur
reizen rond de wereld
zorgen voor malheur
de makers van misère
krijgen altijd hun zin
treinen botsen ontsporen
gebouwen storten in
de makers van misère
zijn lang niet levensmoe
verbranding verminking…
zonsondergang
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.316 zoele zomeravondwind beneemt mij zuchtjes
adem in kinderlijk vrij spel - een dartel
duinkonijn duidt mij bestoven voeten begraven in droog
sprietend helmgras, bedekt met alsnog af te werpen zand
onverhoeds komt tussen vroege sterren een schaduwwolk tot
leven, betoont zich onverwrikt een
verre buizerd roerloos biddend boven maanbeschenen kust…
Verliefdsels.
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
3.009 Het wemelt nu van binnen, van ongeremde lust,een man buiten zinnen die zijn liefste in passie kust.
Schoonheid is een raadsel, een woord van zorgen daar.
Ben ik nu een prins en betover ik haar?
Ik berijd mijn witte schimmel hoog in de lucht en voel jouw warme lichaam in flitsende vogelvlucht.…
AFSPRAAKJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
693 lantaarnlicht viel op zijn blozende gelaat
Onzeker, dat schenen zij blijkbaar allebei
verlegenheid kleurde zijn zachte gepraat
Wat hij fluisterde hoorde zij waarlijk niet
edoch zijn stem klonk als schone muziek
Zijn ogen dirigeerden ‘t verrukkelijk lied
maar toch las zij daarin nog enig paniek
Beide stonden ze blozend, vlakbij elkaar
onhandig kusten…
last post
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
3.428 En aan de deur kust ze me even nog de mond.
Haar ogen glanzen. Van ontroering,
denk ik.
Ik zeg: tot dinsdag lieve, ik zal je missen.
Zij antwoordt enkel met een zoen.
Dit was de laatste keer,
weet zij. Maar zegt me niets.
Haar brief is reeds gepost:
"het spijt me, maar het is voorbij..."…
walvisman
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.910 Geisers stoom zal hij de lucht in spuiten
tot het walviswijfje brullend klaar komt,
de kronkelende reuzenlijven, het heftig zwepen van hun staarten
jagen de golven torenhoog:
een tsunami bestormt verre kusten!
Als het wijfje eivol en verzadigd wegzwemt
wenen haar wimpers walvistranen zaligheid.…
DROOM
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.382 Een bloed-en tranenzee
Bruist golvend mij voorbij;
Maar 'k zie ook de overzij,
Hare eeuwig groene kust,
Hare ongestoorde rust,
Haar eindeloos verschiet,
Dat niets dan weelde biedt, ---
Dáár juicht mijn hart tot God.
Ik draag gerust mijn lot.
Zijn engel brengt ook mij
Eerlang aan de overzij!…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 Vergange se da'e kom verbij voor mij oo'e,
gesigte verdwene en stemme gesus,
so's weerklankies nog van vergetelheids kust.
- En die weerlig vlam ver in 'n wolk wat daar rus,
so's snikkies nog mokkend, na trane gedro'e.…
Allerzielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 Ik kijk vandaag door het venster naar gisteren
wat acteerde en wat was oprecht,
soms verzwelgt immers een gewone dag de tijden
kolkt leven plots als grote golven over stranden
zie je overal verwoestingen en as aan de kusten.
Gedachten van hun die waren en zelfs levenswerken
kunnen zo uitgestrooid in oneindige diepten verdwijnen.…
Land of Liberty
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
568 Onbedreigd ligt staat 'Aloha',
eilanden rond een vulkaan,
elk omringd door een koraalrif
midden in de oceaan
en in Alaska, wildernis
van woeste hoogten, gletsjersneeuw,
waart de ruige grizzlybeer
tot aan de kust der Stille Zee.…
Eerste prioriteit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
580 Maar wie geheel van de wijs
kiest voor schop en zeis kust zijn politieke belangen
Het zetten van zwart bloed om een mens wonende in een land hier ver vandaan met een politieke snoet dat voor verduistering de gevangenis in moet
Het is ons volk dat in dood gevaar vertwijfeling en angst verkeert
Dat temidden van een pandemie haar hand uitstrekt…
Rusalka, een Baltische sage
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
688 Nu lig ik hier te rusten,
ver van vertrouwde kusten
in de armen van Rusalka
met haar dodelijke lusten.
Wreed sleurde zij mij mee
naar de bodem van de zee,
de woonstee van Rusalka
en mijn laatste ree.…
onderwerpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
440 en al dient het zich
vooraf te sterken
(fortitudo) in de
ars rectae rationis
(kunst van de juiste
rede) om het hoofd
te kunnen bieden
aan de grillen van
het lot (fortuna) of
aan de meestbiedende
(maxChar exceeded),
het voegt hieraan
op eigen houtje toe:
[/verbose]
- g*ds uitdrukking van god
- de schaafrots aan kusten…
Streven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 'k Vroeg waarom het streven,
lange tochten aan een kust,
vierdaagse, zwoegen,
zoveel moeite doen?
En dan,
tram in, tram uit, tram in,
trein in, trein uit, trein in
en bus
De dag erop weer in een lus
de yoga doen…
20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
804 schuifelen
dichter-bij, honing bij
gehakketak
Buddha's wijsheden prevelen
maretakjes buigen
druïden besnijden
tempels binnen glijden
Levensbomen schijnen
Pa-radijzen opstijgen
Poorten bevrijden
Wapens die niet
willen zwijgen,
zij-steken chaos beschrijven
doornen kronen
noch bloemen noch kransen
bewapeningslust, oorlogszucht,
Judas kust…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 drommen wandelaars
hangen jongens tegen wagens op zoek naar een dronken vaart
de kust is zowat leeg aan de donker wordende zee
auto’s zoeven met weemoed van het gastmaal
hoe zullen de lifsters het vertellen zwoel en moe.…
Vluchtige nimf, waarheen zo snel?
poëzie
4.4 met 10 stemmen
4.364 Mogelijk kuste ik wel van als*:
oogjes, lipjes, witte hals,
en niet trager
nog wat lager
ietwat poezeligs; dan*,
dartele dier, verloor ge er an?
Alle mijn lust en boeverij*,
Galathea, dat zijt gij.…
Berusting
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.387 ’k Dacht het, ja, maar nieuwe vlagen
Slaan mij rugwaarts van de kust.
Daar, daar storten nieuwe baren
Op mijn wrakke steven los!
’k Scheen de haven ingevaren,
En verbrijzel op een rots!
’t Is uw wil, mijn God, ik zwijge!
’k Ben getroost, en zal vergaan.
Zo ik zuchte, zo ik hijge,
’k Roep U niet om redding aan.…
ADHD 1 &2
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.308 Dat mijn zijwiel fiets een motor was
En ik met die veer indiaan
Dat ik duizend-talig was
En dat iedereen me kon verstaan
Dat ik toen de beste was
En gouden bekers kustte
Dat ik bijna Jezus was
Nooit een moment ruste
Dat ik Meneer Cactus was
Drukker bovendien
Dat ik sneller dan Ritsma was
Ze had het niet gezien
Dat ik een schilder…
DE VERLATENE
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.157 Ik heb verlangd naar lippen die mij kusten,
Naar ’t lachen van een diep geliefde mond;
Aan ’t hart der vreugde wilde ik eindloos rusten,
Één lust mijn leven en één enkle stond
Waarin een vreugde-god zijn eeuwige dromen
Verwerklijkte tot levende fantomen.…