2336 resultaten.
de stille rozige ledigheyt der ziele
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
303 Buig ’t hoofd in bezinning
bij het binnenkomen der blanke leegte,
die lokt als lucide licht in de luwte,
en laat de last der liefde
in ’t nederige nest der natuur
optimistisch ontluiken,
onweerstaanbaar en oud.…
Blauwe maan in de droogte
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
284 Zij kijkt door het raam
en ziet haar ziel spiegelend
in gebroken glas waarop dromen wiegend
vervliegen langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt…
Waar stilte je voetsporen draagt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
287 Nu lijkt een oude boom in haar kracht gevallen,
haar bladeren verstrooid over een onmetelijke leegte,
terwijl ergens een klein zaadje aarzelend ontwaakt
en zoekt naar de grond waarin het eindelijk mag landen.…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek,
die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt.
Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen:
de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.
Zijn veren dragen het gewicht van een onuitgesproken pijn,
gevangen in de trotse koelte van zijn eigen soeverein.…
zonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
159 dit alles droomt zich in wegen door
landschappen die ik vrees, het verstilt
de nacht en avontuurt mijn moed met
het tasten naar mijn waardevolste vondst
geen applaus in een kerker zonder liefde
een weke illusie raakt de vloed die haar
transparante barrière in een schemerrijk
offensief laat vertalen in één zin
“ ze is er niet “
de leegte…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
20 Zweet op het podium
hartstocht snijdt door de leegte
hij sterft duizend keer
Daar sta je dan, een magere
schaduw in het felle licht, met handen die
lucht uiteenrijten als natte lakens. Je zweet is geen water,
maar de angst van een vogel die weigert te landen op de harde grond.…
W.A.M. 270
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 We zouden bijna vergeten
hoe het grootste muzikale genie
voor de elites van toen
en de wereld van nu
vertoevend bij goden
in de boog van de hemel
gevierd in zijn jeugd
als een wonderkind
aan de hand van zijn moeder
en reislustige vader
in zijn laatste dagen
tussen hemel en aarde
als sterveling kwijnde
arm en gepijnigd
stierf…
Tussen de jaloezieën door
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.795 Is dat een lief geheim -
Of maar een blinde leegte?
Zie daar het waaiende groen
Tussen de jaloezieën door, -
Achter het groen is de stad -
Gaan de raadselige mensen.
Hoe vaak ging ik door hen,
Tastend naar een kloppend hart,
En zocht ik een lief geheim
Achter ieder paar ogen!…
Mijn Klein Kreeftje
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.295 Ik voel nu de leegte,
Ik weet nu dat je er wel zat.
Hopelijk heb je het in je korte bestaan
Toch nog een beetje fijn gehad!
Ik vergeet je niet…
Mama..
11-11-2006…
Zachte Tinten
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.462 wakker staan op scherp
Voelen ze nu liefde… voelen ze het goed
Langzaam verschijnen weer zachte tinten
Op mijn lieve vliegertjes van fluweel satijn
Nieuwsgierig zoekend in hernieuwde kracht
Alsof ze plotseling opnieuw herboren zijn
Mijn hart begint zich te vullen met liefde
Zomaar opeens in mijn leven vol met puin
Ontpopt zich in de leegte…
'K denk nog vaak aan jou
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
2.016 ‘K denk nog vaak aan jou,
als de avond valt
dan vult leegte en verlatenheid
m’n hart, wooh!
‘K ben weer vrijgezel
en ik ween heel zacht,
want je schreef me
dat je met een ander gaat.…
Ernhems Goud
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.143 ongepolijste staat
zing je de blues tot rauwe rock
ballads, klagend zacht verwoordend
dat het de schuld is van de Vrouw
Ernhems Goud, ik hou van jou
je kent de diepste duisternis
het klappen van de zweep
van kindsaf aan
een zoektocht naar Haar
tot op de bodem van je glas
en in de diepten van je teksten
aan de voeten van het Kruis
in de leegte…
Gustav Mahler
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
865 klonken in alle toonaarden
Vanwege sportavies aan de bezetter
besloot de Gemeenteraad tot herdoop
Gustav Mahler gaf hier nu zijn naam
nimmer bevroedend als toonzetter
in letters zo de toekomst in te gaan
Op deze rustieke groene laan
heerst nu het graaf en heikabaal
men kan elkaar nooit verstaan
hoe de stemming is kan niet gevraagd
de leegte…
Pascaline
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.796 Pascaline, waarom ben je verdwenen
wat heb ik gedaan dat ik dit verdien
zo'n leegte in mijn hart
in ruil voor liefde vanaf de start.
Pascaline, wat heb ik toch gedaan
dat je me eenzaam achterliet
met al die eenzame liefde
die ik altijd voor je heb gevoeld.…
Diepzinnig ratelen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
865 Een leegte die openstond
voor wie maar wilde. Bredero of
Vondel? Of Brugman? Of dat een
dichter was, nee, zeurkousen, nee!
Maar hij wel! Terwijl hij met zijn
lodderige oogjes boven zijn
professorbril speurend deze wereld
opnam alsof het een anonieme
planeet betrof. Nu, nu, nu, nú
is hij eindelijk eindeloos high!…
Verzet
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.086 Vier de leegte,
Voor je haar verdriet
En dans met liefdes
Die je al verliet.
Het is een tango op het graf
Van alles wat ooit is geweest.
Een tapdans op de kist
Van liefde plots verweesd.
Zo blijft de liefde vaderloos,
Moederloos,
Moedeloos verloren.
Of stop.
Draai je om
En verzet je tegen het vervagen.…
- Krachtig als de zilverreiger -
netgedicht
3.6 met 66 stemmen
1.055 Krachtig als een zilverreiger vecht
tegen leegte aan, donkere soberheid,
weet in ondiep water te ontstaan.
Appreciëren van doorgaans openheid
schuilt in forse pijnmoerasgebieden.…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 Zonder een begin van heuvels,
voelt de berg geen berg, maar een nevel
het dal, is een vreemde,
draagt de herinnering
het voelt de indringende leegte niet,
de schuimkoppen in de rivier
het voelt, het breekt vage weerspiegeling
het zachte ruisen van de wind
de gewijde zwarte grond barst open,
gaf met een diepe zucht de levensgeest
de…
DE JEUGD
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.392 decibellen is het niet te meten
gierend gaat een auto dor de bocht
het eentonig geluid van een sirene
kan de onrustroes niet verbreken
toekomstloos, gewetenplagend afgrijzen
maakt zich meester van ieder weldenkend mens
als iepen zwaaiend in de storm
maken impulsen zich in mij wakker
door mijn eigen somberheid
zie ik in de grote onbezonnen leegte…
Manhattan
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.384 Van kastelen keek ik uit
over haar stenen lange leegte
42nd Street - de ijsbaan
lieve zusters van de nacht
Fifth Avenue in neonlicht
een jongensboek nooit uitgelezen
schoof gordijnen van het raam
hoorde het schreeuwen van sirenes
zou de A-Train nu nog gaan - dacht ik
verdwaalden van de nacht
las er een bladzijde vooruit
tot waar de wind mij…
- Geen Edeler Weg -
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
522 Ik zie de toekomst graag en liever,
zie de vergeet- mijn - nietjes bloeien
met hun bloeiende betekenis, bij gelegenheid
Ik zie het verliefde eigenwijze,
als ballade naar verre andere landen reizen,
een groene boom van ziektevol "misschien"
dat in het broze bewolkte hart
de onvoorstelbare leegte achterliet, vandien.…
isoleer
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
850 ze zit in de hoek
gevangen
tussen 't vocht en wit
van levenloze muren
waarop haar ogen
ogen -als open vensters
haar innerlijke leegte reflecteert
en toch als je goed kijkt
doorheen alle lagen van pijn
schijnt er een lichtje -
een herinnering van onmetelijke liefde
diep geraakt
kijk ik haar aan
ze glimlacht, schijnt mijn gedachten te…
Antonie K
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.181 Levenslust, een evolutionair program verandert in jouw
geest door storm in ‘n mentale stoornis waarin drempels
tussen leven en dood vergaan, ‘n zwarte leegte ontstaat
waarin je jezelf verliest en dodelijke angsten uitstaat.…
De storm der gedachten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
602 keert het tij, hel ik tegen slagzij aan
Woest en ledig vlammen de golven
een rijzige macht waaraan ik niet
kan ontsnappen
en spuwen ziltige zinnen
over de doden die dolen en eeuwig
schimmen in de schaduw van de Maan
Waarheen navigeer ik als het vasteland
zich tegen de horizon drukt
en de nacht blind tast
in een sterrenloze leegte…
De Narcist
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.023 ik volop aan bijdraag: ik ben verzot op vechten
mijn favoriete kleur is donkerrood
Er is maar één idee -toevallig net het mijne-
dat mijn emotie als geen ander streelt:
elk vers en elk poëem moet het gezicht beschijnen
van míjn almachtig prachtig spiegelbeeld
Al is mijn glimlach fijntjes, 'k ben een koppensneller
mijn innerlijke leegte…
dream
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
501 niet zo een waar je diep in kijkt
en dat bij leegte het lijf draagt van een bol
op een dunne haast platte ronde voet
en gevuld, toch wel ten dele, zoals het hoort,
het geluk verrijkt met eerst haar geur,
later de smaak en dan afronding op de tong
die met goud iedere herinnering bekoort
of morgen, zo is zeker, mijn weg voor onheil
behoedt…
weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
868 zal doen
wat morgen blijft bestaan
toen, lang geleden was alles nog anders
de hoop nog vers in het geheugen
de toekomst helder en tastbaar
de moed nog aan beide kanten even sterk
ooit kwam ik jou tegen schijnend als de zon
het licht was anders dan vandaag en nooit geëvenaard
niets in m’n geheugen gegrift alles was nog mogelijk
een leegte…
Kerstsfeer in dennengroen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
832 stemmige kinderkoren
kan het best heel zalig worden om je heen
al draagt ‘t hart een klacht die Hij alleen kan horen
om geliefden die zijn weggevallen door de jaren heen
als kerkklokken vreugdevol middernacht luiden
is ‘t of het kerstgebeuren je helemaal doorstroomt
als wij in de warmte van ‘t Goddelijk kindje schuilen
wordt die leegte…
eenzaamheid je ziet niemand
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
593 niemand weet omdat niemand vraagt en niemand ziet
want ik laat niks los … vanbuiten ziet men geen verdriet
anders denken anders voelen anders dingen zien
niet intentioneel ook al denken dat velen misschien
soms vragend aan mezelf is er wel een bestemming hier
de wereld staat open maar ik ervaar mijn deur op een kier
woorden vullen niks aan de leegte…
Zolen staren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 stromen over
Zwarte zeeën slokken op
Kale stambomen staan pover
Boven hun afgebroken knop
Zonder wezenlijk verschil
Staan alle oorlogsraden stil
Om in een tijd van somber haten
Dezelfde zolen neer te laten
het ongeoorloofd oordeel
Van jong gekapte levens
Begrijpt niets van belangen
ideeën bovendien
De zolen die men ziet
De leegte…