2670 resultaten.
Café 'De pelgrim'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 IJler wordt de lucht en de centimeters
tussen ons, als de uren gaan vloeien.
De man heeft geen vrouw. Ik geen
idee waarom ik hier ben. Het is guur
buiten en we schuiven naar de
kachel. Gasvlammen doen de
nepstronken echt lijken. Creedence
Clearwater Revival zingt 'who'll stop
the rain.' Ik zie nu pas de schilderijen
aan de muur.…
VONDST
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
543 Gezeten in zacht gras
tussen twee schaduwstruiken
mijmert de verlamde man
over lang vervlogen jaren
waarin lang wandelingen
zijn ware lust waren
de verte steeds wenkte
veel nieuws en verrassingen
liet ontdekken
onderdrukt gezoem
een plotselinge prik
de boze hommel wekt hem
uit die gedachtenwaas
uren kijkt hij om zich heen
slaat…
Gedaante
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Ik voed haar
met wat overblijft:
hard brood,
afgebroken uren,
de blik waarmee ik
de lamellen tel.
Zij belooft niets.
Dat houdt ze vol.
Zij ligt naast me
als een koude tocht
die door de kieren
van het raam komt.
Wie te lang slaapt
met een schaduw,
verleerd hoe een hand aanvoelt.…
Mystery Kitten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
426 We hebben niets dan woorden, niets dan vele late uren.
Een scherm dat mij weer licht geeft, in een kamer zonder wind.
Jij zegt niet wie je bent. Ik vraag het soms, voorzichtig.
Alsof een naam te zwaar is, voor wat ons al verbindt.
Toch ben je dichterbij dan de mensen die ik ken.
Je antwoordt traag en echt. Je laat mij binnenkomen.…
Naakt en alleen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
157 Wat jij bezit ging teder reeds verloren
jouw naakte verleden staat nu opgeschreven
een boek voor later bindt het broze leven
wanneer geen mens jouw stem nog kan horen
je zoekt naar liefde die je moest ontberen
als wind die bloemen kust met zachte vlagen
een middagzon die over ons blijft waken
terwijl de uren traag de tijd verteren
maar nooit…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 voor een verloren ziel
de tramlijnen snijden door de stad
ijzer op ijzer snerpt in de kou
de vroege ochtend breekt aan
en dromen worden uitgespuugd
Op de hoek staat een man met lege handen
hij praat zacht tegen een lantaarnpaal
deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken naar urine en bier
een monument voor verloren uren…
Drie minuten niet bestaan
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.009 Tentamen: jas, tas ….telefoon
ze hijgt nog van de trap naar boven
en hij wil maar al te graag geloven
dat z’op ‘m wachtte
Ze zucht: lieverd, klinkt gewoon
alsof z’al uren naar hem smachtte
…….…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 Schijnt dees nacht ook eens zo lang
voor wie bang
eigen droefnis uit moet wenen,
wie met liefde 't hart volgiet,
ach, hij ziet
de uren vlieden om zich henen;
en hij houdt de zaligheid,
die de tijd
uit zijn handen zoekt te ontstelen,
dichter aan zijn borst geprangd,
en verlangt
zelfs aan de uren te bevelen!…
Aan het eind van mijn dagen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
912 Deel met mij dan de laatste uren,
met de liefde die bij ons past,
zo was het immers ons hele leven.
Onze liefde, het zal eeuwig duren.
Als de dood nadert met rasse schreden,
streel dan eventjes door m'n haren,
fluister mijn naam dan zacht,
en verzink met mij in het verleden.…
'n Nacht ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.215 samen weer op pad gaan
Het hoort er nu eenmaal bij, zo is het goed
Wie had dat nu ooit vermoed
De nachtelijke uitstapjes elke keer
aan alles komt 'n end, zo ook aan dit
het volhouden met een glimlach
een diep berusten de volgende dag
En toch als je roept sta ik klaar
alles vergetend ben ik wéér bereid
tot het vullen van de nachtelijke uren…
Schaduw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.167 Het bloed trekt zich terug, het eb is snel
het strijkt de uren uit, er is alleen het zand en as
en er is de lange schaduw die kantelt en de stilte die valt
en zoveel dingen van nergens, en zoveel maal stilte
wordt me gelaten tot ik zelfs het ruisen in mijn oren vrees.…
Ontspoorde Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 De deur van gisteren zwaaide dicht
Bijna uit de hengsels
Het gepolijste eik kraakte
Zij wrong aan de knop, trok, hield vol
Zonde van de moeite,
het verspilde melkzuur
De vervlogen uren verzamel ik
Als een hamster
In mijn wangen gepropt
Dan verzink ik, door algen overwoekerd
Tastend in het slijk
Naar haar, de halve maan, halve bol
De tijd…
Haft
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
783 Vijf uren had de langstaartige
nieuwgeborene de tijd om vluchtvaardig te worden, te paren en te
sterven.
Na een overmaat van regen loopt het water nu de spuigaten uit
en kun je er donder op zeggen dat de provincie het zwemmen verbiedt.…
Strafwerk
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
4.025 Je Zit Op De Gang Uren Lang!
Je Zit Er Maar Te Pennen!
Als Je Altijd Stout Bent Moet Je Er Maar Aan Wennen!
Moet Je Briefje Halen!
Dat Is Balen!
Moet Je Een Uurtje Nablijven!
Weer Een Uurtje Schrijven!
Joepie! Dat Is leuk
Jij Lacht Je In Een Deuk!
Denk Ik:’’Oh Wacht Jij Maar 1x Dat Jij Mag Schrijven’’
Lekker Uurtje Langer Blijven!…
Die ronde schoot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
662 je schildert uren uit de nacht
het doek is zwaar getekend
in hoeken daagt de dag
met donker wordt nu afgerekend
zet leven groener op het doek
omdat je rood wilt laten blozen
dat tikje bloot die ronde schoot
jij hebt een mooi figuur gekozen
een jonge maagd de kleren uit
haar schaduw spelend op een ruit
roze met een blauwe achtergrond
het…
In een vriendenrol
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.032 Dat ons erkentlijk offer geur';
Tot eens de jongste koom' van de ons bescheiden Uren'
En de aardse voorhang scheur'!…
Een lichtschijn
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.270 Al mijn uren dood ik
in ijdel snakken naar het eindlijk einde
des lange, droeve dags, naar 't eindlijk einde
des lange, droeve Winters, zelfs naar 't einde
des lange, veel te lange levens, dat,
zwaarder dan lood, zwaar als de smarten zelf,
weegt op mijn hoofd....…
Vraag aan God
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.275 Waarom zijn er de geweren
die zich richten op de stoof
van twee onverteerde buren
die hun kogels blijven vuren
tijdens nachtelijke uren
uit de naam van het geloof ?
Waarom zijn er de misdeelden
die verlamd en overstuur
zich aan levensvragen wagen
die geen antwoord meer verdragen
en dus wachten alle dagen
tot het allerlaatste uur ?…
Open hart
hartenkreet
3.1 met 104 stemmen
15.443 idee
waarom vind ik in jou zo'n groot vertrouwen
draag ik je zomaar in mijn hart soms mee
je hebt je eigen wereld, je gezin, je bestaan
maar ik kan zo heerlijk met je praten
je geeft zoveel energie met je olijke ogen
door jou kan ik de tijd tijdloos laten
geen druk, geen haast, tijd is even niet
het vliegt voorbij, toch duurt een minuut uren…
Uit schaduw, in het zicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.327 Maar vanavond, loop ik door
Zoveel stemmen en toch voel ik mij verlaten,
in de straten
zonder licht
Ik hoor je vragen hoeveel uren, hoeveel dagen?…
een simpele liefdesballade
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.659 als ‘k jou verlang
kras ik met scherpe nagels
mij diepe groeven
in grauwe uren
versier met toverinkt
krullen op trieste dagen
let op de tekens
die tussen aarde, hemel
een God mij schreef;
de wind zingt mij jouw lied
en met de regendruppels
bonst luid mijn hart
op blauwe hemelpoorten
ik bind om jou
onzichtbare koorden
een liefdesband…
Mijn knuffelbeer, Gijsje
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.115 Uren aan een stuk
speel ik verstoppertje
op de maan maar Gijsje
krijgt honger en wil slapen gaan.
Door het zolderraam
ziet hij plots een gele banaan.
Zijn buikje gromt zo erg dat
Gijsje niet meer denkt aan de maan.
En ik …
ik tuimel terug op het bed
want weg was die hele mooie maan.…
Vader en zoon
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
2.084 Nu
mag je uren op de slee en al
je dromen mogen mee.
En ik, ik ben alleen maar
stil. Ik voel de winter en ik ril.
Ik woon al lang in deze straat
en weet wat jou te wachten
staat.…
Zuidlaarder paardemarkt
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
4.259 Het zal nog uren donker blijven
De laadklep valt met zwaar geluid
Daarbinnen dringen paardelijven
De schooljeugd is het bed al uit
Bij daglicht komt het volk opzetten
Van heinde en ver, vaak boers gekleed
Veel bruin en groen en grijze petten
Het ruikt naar paardemest en zweet
De handel bloeit, men dromt tezamen
Slaat vinnig toe, van hand…
Dat Ene Woord
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
930 Woorden schieten mij te kort
Ze blijven steken in mijn keel
Hoe kan ik toch beschrijven
Wat ik zeggen wil, wat mijn hart bezwaart
Soms zegt één woord meer dan duizend zinnen
Eén woord meer dan een heel verhaal
Men kan vertellen, men kan verhalen, de uren volpraten, zogezegd
Begrijpt men dan niet dat spreken zilver is, en zwijgen goud?…
image
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
814 is behoud van hoop en vertrouwen
op liefde en meer speciaal
die op eerste gezichten
eerste prioriteit voor werkende poëten
dat sprekend uit te stralen in gedichten
ze moeten voortaan vroeger opstaan
en minder bezopen eerder slapen gaan
zo laten jonge medeburgers weten
ze lopen volstrekt niet synchroon
zeg maar rustig uren te laat
niet te…
Zij kust de kust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Alex's oesterogen
Maar de zee viste naar Ietje's oren
Zij verleidde Ietje met kabbelend
geknabbel aan haar voeten, alsof
water en wind nooit eerder logen
Een novembermeeuw krijst; het giet
Alex vlecht van plukjes helmgras en
roestig prikkeldraad, een krans voor
wie eens dacht dat zij wrakhout was
Alex mist zijn grote liefde Aphrodite
Uren…
helderziende
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
540 ik loop steeds harder op het fitness-
apparaat, maar blijf tegelijkertijd
stil staan terwijl mijn hoofd over-
uren maakt, probeert de puzzel
van jou te leggen, ik ben verraden
en ren me mager ren me rot totdat ik
niet meer kan en achteruit val, en ik
op de grond bewusteloos raak, ik niet
weet of mijn hart nog klopt, of
het klopt voor…
behouden blauw
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
701 het was niet het onbekende
uit jonge of oude schaduwen, ook niet hoe het licht
lege stoelen vastbond aan trapgelopen uren, blauw
in regelmaat
het was het verdriet
dat loskwam uit zijn kamer, om haar en het liefdeslied
aan de rand gegeven
en hoe haar aanwezigheid zijn lichaam doorwroette, de dood
in de dood liet vergaan, in nieuw leven…
Doodsbrief
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.019 Wat heeft het lang geduurd
de uren gestrekt
over verzwegen tekenen
die letters geregen
op wit, onschuldig papier
te lang ernaar getuurd.
Ik wist het niet
tot ik de schaduw
van de zon op
de grond zag
toen de brief
nog steeds op
het aanrecht lag.…