3533 resultaten.
Papieren feest
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 zacht kleurde
je adem het vlak
schreven woorden
lijnen die jij dacht
vervloeiden en
kozen daarna weer
hun eigen pad omdat
ontdekken spannend was
jouw harmonie
kende geen contrasten
zodat misverstanden
hoogst zelden barsten
wel liepen zij
samen de tweestrijdweg
waarbij ieder zijn eigen
perspectief voor ogen had
vaak bracht…
Toverkruid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 Kruist ze je pad,
dan kun je twee dingen doen:
hopen dat de goden je goedgezind zijn,
of slim zijn en rechtsomkeert maken.
Vriend!
Een tussenstop is geen bestemming.
Verman je! Je wordt verwacht.…
Hoe hou je van een dichter?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Dit zijn mijn eerste stappen op poëtisch pad,
omdat ik nooit eerder een dichter heb liefgehad.
Niet dat ik ooit tevoren een pen heb gehanteerd
en ook mijn lief heeft mij hier niet geïnstrueerd.…
Mijn Grootje en de Grooten Oorlog
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
906 zij was het korenblonde meisje
met sproeten als een sterrennacht
op klompen langs het smalle pad
de lange weg naar het oude dorp
de hemel kraakt, de stilte kruipt
Duitse ulanen op hoge paarden
als moe geplaagde horzels
in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw,
het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld
sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde…
De holle weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 wij hebben de
kleuren niet
uitgevonden
lieten gewoon
gebeuren wat
voor handen kwam
een sloot met
overhangende kanten
die spiegelend
overgaan in
blauwe rimpels
van de zomerlucht
schaduw geeft
wat problemen
door de richting
van het licht dat als
in dromen van alle
kanten lijkt te komen
ieder legt zijn pad
waarbij jij je op…
De slag bij nacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 waardig
ik heb geen voorkeur te bepalen
het is als leiden en lijden en volgen
soms doet het denken aan malen
het is wachten op een gericht
dat de verbroken rust verhelpt
in het vinden van evenwicht
en het zielenbloed waarachtig stelpt
zo gaat onder de maan en sterren
het onbestuurbare,(dat lijkt zo verre)
op zoek naar vorm bij kruisende paden…
Warmte en magie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 ik vond
jouw boek
op de open
plek in het bos
waar de maan
en het mos
elkaar raakten
feeën rustten
nadat zij hun
dansjes maakten
sloeg het boek
open en voelde
hoe warmte
en magie tussen
de pagina’s lagen
als bladwijzer
om verder te gaan
op het pad dat jij
volgde want ik weet
me anders zo alleen
ze zijn allen bij
ons gekomen…
mist in de polder
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
444 het lijkt gewetenloos
wanneer mijn stappen
zich zetten op de vlekkerige
paden die zich hebben
verzameld tot een nest
vol eerbied doch wel
met een sprankel anarchie
eigenlijk geen wonder, want
in deze trage mist doemen
telkens in deze niemandsland
kathedralen op, derhalve
dat deze al herkauwend
door het met rijp belegde gras
zich voortbewegen…
Rondje
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
489 De nacht is van ons
Als we het rondje lopen
Onder volle maan
Verscholen onder
Een mist van lage nevel
Kwispel jij ons pad
Kat sluipt achteraan
Eenden kwaken eindeloos
Regendruppel valt
Dan nog een druppel
Recht onder mijn oog, een traan
Rolt over mijn wang
Bomen als bakens
Molshopen geven reliëf
Aan donkergoen gras…
MINNE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Al de paden blijven wenend open staan:
alleen het minnen is van minne gans voldaan.…
Liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
955 Onvoorwaardelijke liefde bouw je op
Je laat elkaar en soms in sop
Maar dan kom je weer samen
En wil dit ook samen beamen
Vergeven en dan het vergeten
Je best doen en niet aan opvreten
Weer uit liefde elkaar behandelen
En weer met zijn twee het pad bewandelen
Alles is weer goed
Gemoedelijk liefdevolle gloed
Wij lachen samen weer
En dat…
Tombe
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
660 treurboom
bedekken de uitgehouwen naam
Voor het diepste verdriet zijn geen woorden
Als zij haar ogen dichtdoet verdwijnt hij niet
Het oog van Horus in zandsteen gebeiteld
Gespreide vleugels van een marmeren engel
Beschermers tegen al het kwade
Laat hem de binnenkant vinden van haar hart
laat hem het openen en het zacht
over de oude paden…
Twee voor de prijs van een
snelsonnet
4.5 met 10 stemmen
526 Het werd hoog tijd dat Ajax hem verving
Helaas, maar Heitinga werd Heitinging
VLAAMSE FRIET
De echte Vlaamse friet valt zeer te prijzen
Ik adviseer een ieder ook met klem
Frituur De Smulpaep vlakbij Zaventem
Helaas voor mij te ver om te bereizen
Ik stuurde daarom slim al vele malen
Mijn drones op pad om daar die friet te halen…
categorisch metaforisch
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
223 stoelpotten onder gebroken behoeftes
terugzagen tot op de haarwortels
proestend op gewaande paden
denktemperaturen boven het minimaalste
van één ultiem vertraagde centrifugaalflits
daalt de trits in beschamende schalen van richting
de verlichting bracht hemels zwarte mazen
netten van wetten verkaasden
bloemen verwelkomende tenenvazen…
Instrumenten van het zachte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.027 Zoveel vragen,
maar waar ligt ons pad?
Ik zoek geen sensatie,
geen vuurwerk van woorden —
alleen wil ik begrijpen
welke instrumenten ons dragen,
of de hemel
zich ons nog herinnert…
zonder titel (1)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
513 zwaait
naar de eerste violist
die zich stampvoetend
naar de cellist begeeft
die in overgave oor oog
handen biedt aan zowel Addio caro
als aan il cattivo de slechterik
die kleine man niet bang
voor de storm en zijn lot
de hagel die het prille graan
verbrijzelt als de hemel
dondert en bliksemt
die vol bravoure
het ijzige pad…
Filosofendal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 Blijven lopen, het bos in
met de pup, en het dorp in
de wereld waarin ik leef
Blijven lopen, blijven zorgen
voor de kleintjes, ze lopen
steeds harder, steeds verder
Blijven lopen, in een kring
van familie en vrienden
die steeds kleiner wordt
Blijven lopen, de paden op
de lanen in, de dijken over
in etappes door het hele land
Blijven…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien
omdat elke bron inwisselbaar is
Alleen
wanneer de wolken mogen verdampen
en de vissen broodnodig verdeeld zijn
pas dan verkrampen onze naakte voeten
op dit ijskoude pad…
Spiegel van de geest
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
113 Het voorjaar valt stil over de stad
een deken van verloren zielen
ik loop op een herkenbaar pad
waar ego’s ronkend tateren en vielen
miljoenen zoeken naar de waan
van vrijheid, liefde, warmte, feest
ik zie hen in de verte staan
als vreemde spiegel van de geest
ik scoor vanuit een blinde hoek
zelfs als de wereld om mij gilt
blijft mijn…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
128 We schuilden
onder hetzelfde afdak
en keken naar het pad
dat langzaam donker werd.
Hij vertelde niets bijzonders.
Een dochter die ver weg woonde,
een hond die hij had gehad,
het dak dat hij moest repareren.
Toen klaarde het op.
Hij stak de weg over,
ik ging de andere kant.
Jaren later
weet ik niet meer
hoe hij heette.…
Net als de Bomen…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
187 Want als niets anders mogelijk is
wederkeert tijd nimmer ons pad
ervaring wordt gedragen
als een leerzame schat.
Laat oude bladeren verwaaien
maar gooi de strijdbijl niet in het gras
probeer ‘t opnieuw, net als de bomen
dan ontstaat de toekomst pas……
Hoe schrijf je een Van Gogh
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 hoe schrijf je kreupelhout
boomstammen in het gras
groenmosbegroeide stammen
griezelgrilliggroeiende takken
armen uitgestrekt in wanhoop
hun scherpe schaduwen op je pad
schors als uitgedroogde grond
van houtrot afbladderende verf
schubben van een oerreptiel
hoe schrijf je het okerste oker
het diepblauwste blauw
groen van mos en blad…
bessen als kogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
7 Vaak is treurig struinen
door verwaarloosbare paden
van vergeten exemplaren
voldoende om de struiken
vol met gedragen vruchten
te hangen
te plaatsen in een traditie
van vogels die veel te veel
vraten
vliegensvlug wegkwamen
als bessen als kogels
schoten
in de verkeerde keelgaten
Toch mag weemoed slijten
langs opgehelderde wegen…
Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.844 Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
Wandelt langs beuken, vind je een plekje diep
In 't bos - 't is, of een stukje zomer sliep,
Dat met de zwaluwen mee te gaan vergat:
Geen sneeuw. Een herfstdraad. Mos. Een mug. Gepiep
Van 't meesje tussen zonnig roodbruin blad.…
Een Nederlander op de fiets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 Over een eigenaardig pad voor zwakke voetgangers en vreemde roeiboten op wielen die je alleen in het circus ziet.
Dat pad is er voor de voetganger en de fietser en waarheen leidt het eigenlijk?
Naar verre kerken.
Zie de torentjes al in de verte.
Achter lief biggenland.
En achter appelstroopfabrieken.
De koe reist mee.…
Zacht zingend op weg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
525 Sêft sjongend op ’en paad
Sêft sjongend gie ik op ’en paad,
al lichter wjukke it liet nei it
ferhaal fan in feilige haven.
Noch núnderje ik yn it hûs fan eartiids
foar him, dy't yn koele lekkens
syn lichem nei my útskoot,
it blomket blanke tederens.…
Hoop
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
543 Het nieuwe pad, dat ik samen met je loop,
Want jij gaf mij en mijn leven weer hoop.…
Rouwen kent geen tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Schat ik kan van alles aandragen maar dat zal nooit genoeg zijn
het doorworstelen van je zielenpijn zal deels een eenzaam pad zijn.
Openheid kan antwoorden geven hoe geluk en rouw te verweven.…
AVONDVIERDAAGSE
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.720 een onafzienbare rij wandelaars
bevolkt het pad dat voor ons huis
de schakel vormt tussen volwassen
straten de avondvierdaagse loopt
door de geopende luxaflexlamellen
zie ik delen van mensen bewegen
naar de onzichtbaarheid jong over-
heerst ouderen lopen begeleidend
zwart
een galgolf neemt me op en gooit
me op één hoop met vergetelheid…
Mijn zoon
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
2.295 Soms knaagt aan mij dat angstige gevoel:
Ben ik nou wel de vader van die jongen
Die studiebol, die falen heeft verdrongen
En zonder dralen afgaat op zijn doel
De voorspoed heeft hem luidkeels toegezongen
Zelfs voor de heetste vuren blijft hij koel
Een zelfverzekerd lachje op z’n smoel
Het pad naar boven kent slechts reuzensprongen
Examenfeesten…