Alle inzendingen over zwijgen

2916 resultaten.

Sorteren op:

Wereldvreemd

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 749
alter ego dat flets naar de tv staarde ze kleuren in zwart-wit resoneren de lieve klanken gelukkig met primitieve speeltjes en houten planken de wereld achter de glazen sluier verhult de waarheid, soms de leugen de wereld van hier verblindt onze ogen het luidste lawaai zal zich iedereen heugen we horen wel maar zien het niet wij zwijgen…

Witte licht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 749
Ik kijk in de spiegel, zie mezelf zwijgen, Hoe fascinerend ook al die beelden zijn, Het gevoel dat je niet terug zal krijgen. Alles doordrenkt met gelach, met pijn. Pijn voor wie nooit meer zal terugkeren, Die hun weg zoeken naar ’t witte Licht. En hoop dat ze ooit hiervan zullen leren. Ik huiver even en ik, ik sla het boek dicht.…

Zaden van de berk.

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 572
Een woud van zwijgen, rijgen zich in twijfel tot een toverbos, onder een kalend dak, waarin de bladeren zich herkenen, iets geleerd en zeker niets verteerd, pompt vuur door aderen, te denken dat ik straks niet meer ben, dat blijft vaag, licht gevoel in de maag, de kwaal van een dogma die ik langer ken, iedereen kent het, niemand kan het…
pama28 januari 2009Lees meer >

Studietijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 625
Ik zwijg Tegen een muur van papier.…
jabshuis10 maart 2009Lees meer >

GELUK

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 873
Kogels die mij missen terwijl overal om mij heen granaten ontploffen mensen gillen kermen schreeuwen overal bloed en stukjes mens kinderen zwijgen in shock De haat bezwangert de atmosfeer er is geen plaats voor vredelievende woorden is dit nu geluk? of is het grote gelijk hebben dat geluk?…

Omwegen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
kruid van blanco zerken, deemoedig in het mos waar de bewijzering staat, in het voorspelde rood der rozen, wat knelde in het plichtmatig minnekozen, vervloek de dreiging van de overdaad waarvoor we ons lieten bloeden, om naar eigen schat te graven, vanuit een rusteloze ziel, wat daaruit nog te genieten viel, wil ik in aller ruste zwijgen…
pama31 augustus 2009Lees meer >

'k Heb zoete liefde verdreven

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.652
Zo zingt in dorrende twijgen een eenzame nachtegaal, Dra zal, - daar de echo's zwijgen, verstommen zijn weemoedstaal.…
Emanuel Hiel29 september 2025Lees meer >

rimpeling

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
De pijn van de wereld, herinnering aan hun zware last, het verdriet, de tranen en de pijn van de wereld, dat is waar vandaag alleen het diepe zwijgen past. En toch vertrouwen, op hoop in de wereld, de stem die de ergste pijn verzacht, hoorbaar als een fluistering, als duizend en-een-sterren in de nacht.…

Een belofte zo ijzig mooi koud

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Laat hoop maar voor zichzelf spreken en zwijgen, In alles wat er versplinterend toe doet in het leven. De dagen koud, mild en meedogenloos in mijn smachtend hart versmolten niet langer gebonden aan het terugdraaien van de wijzers.…
Rob van Tol17 oktober 2009Lees meer >

Een belofte ijzig mooi koud

netgedicht
5.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 701
Laat hoop maar voor zichzelf spreken en zwijgen, in alles wat er toe doet. De dagen koud, mild en meedogenloos in mijn smachtend hart versmolten niet langer gebonden aan het terugdraaien van de wijzers.…
Rob van Tol19 oktober 2009Lees meer >

voor Herman, verloren maan

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 647
ik sluit de nacht en proost op duisternis hij stilt mijn dorst, slaapt in mijn armen zoals de dwaze bladeren in de wilg die zwijgen van geluk onder de huid van een volle maan zachter proevend en nog verder ik luister of ik iets hoor maar niets beweegt zelfs niet naar de mooiste gedichten van jou gestoffeerd op het eerste gezicht,…

De taal vergaan

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.878
De taal vergaan, de stem gedoemd tot zwijgen, zo ver van hier gereisd, om niet meer weer te keren, geen afscheid ook, geen zonlicht vol erbarmen. Waar moeten zij die blijven zich nu warmen, waar troost gaan vinden, woorden die iets zeggen? Geen duisternis dekt warm hen toe die treuren.…
Adeleyd5 augustus 2010Lees meer >

Tranen van een godin

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.134
TRANEN VAN EEN GODIN Luister als ik zachtjes tot je spreek hoor toch mijn stem als ik je troost Ik laat jou toch nimmer in de steek voor ik jou in ‘t geluk heb geloodst Ween maar nu mijn arm om je ligt laat alle tranen allemaal maar gaan Laat ze toch glijden over je gezicht ze dragen ‘t verdriet uit je vandaan Zwijg toch met woorden…
Ton Rijkers17 augustus 2010Lees meer >

gedicht met een knipoog

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
*) strenge voordeuren het is koud tussen de huizen, de stegen ademen slechts hier en daar een warme bloem voet na voet bedelt mijn bus wat smartengeld verzameld voor een hoger doel, vergaard uit losse hoeken en een zak vol stof deuren zwijgen tot stilte leeft een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen laat wat ogen…
switi lobi13 september 2010Lees meer >

voorbestemd

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 658
de weg beweegt, kruist bomen aan, kruinen die in mist blijven hangen zich nooit voltooid hebben en nu bladerloos zijn misschien waren we vrienden langzaam in een wandeling door herfst in het oude, vertrouwd zoals de ochtend die nesten bouwt op schouders van het ronde zwijgen verstaanbaar en gehuld in handen ook al boog…

Avondstilte.

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.186
De vogels zwijgen... De natuur houdt haar adem in. Ik sluit mijn ogen. Er klinkt een ijle melodie... Een mondharmonika. Zuiver en helder klinkt het in de avondlucht: "Hoe zachtkens glij-ijdt ons bootje". Mijn herinnering gaat verder: Ik zie je zitten, Je kijkt me aan Je speelt voor mij. Je ogen lijken groen in het rose licht.…
Antje19 oktober 2010Lees meer >

Vlinder zonder vleugels ?

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Je kwam liefde te kort, een woord waarom gelachen wordt, het blauw wordt ijs, daarna grauw, niet in meer staat innerlijk te bloeien, in de kou wordt alles ontkend, de regen berijdt het blad waaronder de vlinder geen tehuis kon vinden en tot in de lente zal zwijgen, een kale boom op een oude prent, dat in elk seizoen van kleur verandert…
pama7 november 2010Lees meer >

miranda warning

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 946
U heeft het recht om te zwijgen. Alles wat u zegt zal de wet van karma in beweging brengen. U heeft het recht om uw hogere zelf te raadplegen. Als u niet in staat bent om de stem van uw hogere zelf te horen dan zal Gods Genade met u zijn.…
pelgrim13 januari 2011Lees meer >

Bladwijzer,

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 644
Woordenzon in mij, poëzie waarin de kleur veranderd, verankerd lief en leed tot een homogeen verhaal, verslaat vergetelheid tot over de grenzen van moraal of een ander woord gebruikt als de toekomst zich ontsluit, geweven melodie, compositie van de stilte, boreling van het zwijgen waarin ik zoveel meer te zeggen had.…
pama29 januari 2011Lees meer >

Spijbelende beloftes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
niet meer de dagen fluisteren maar hoorbaar spreken tegen het gesteente dat moest zwijgen, geen langgerekte palissades maar wat gestapelde kluiten uit het woeste water dat weigerde te drijven - buurvrouw, jij bent de verlosser van zware lijven, en als in koor toetst elke piano de schreeuw van de pasgeborene - en toch strompel ik terwijl…
elze1 februari 2011Lees meer >

Kunst van het weglaten

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
Weg naar vrije wil, proeven van het bitterzoet in stilte, de gedroomde daden maar te laten, als ik dat had gewild, maar niet anders gekund, laat me schuilgaan in volledig zwijgen, als mij dat wordt gegund.…
pama11 februari 2011Lees meer >

WEERBAAR

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
Daarbinnen heerst een voortdurend zwijgen, lijkt geheel wezenloos, arbeidt echter zwaar: verborgen leven mag steeds zorg krijgen.…
Han Messie20 februari 2011Lees meer >

Dromenmaker

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
Ik scheer langs de diepe dalen van goede bedoelingen, die aan de voortvarende moed voorafgingen, het euvel vermomd door het lange zwijgen achter de vele maskers van de dromen in een kleiner wordende paradijs. Het mooiste voor een mens is, “ te dromen met de ogen open”. Shakespeare…
pama10 augustus 2011Lees meer >

NAJAAR I

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Maar 't vreemd geheimvol-stille van de tijd, Der voog'len zwijgen en de diepe rust, Die als een angst beklemmend alles sust, Doen voelen dat een macht'ge wordt verbeid, Die langzaam nadert, en de vlammendos Verniet'gen zal van 't nu nog pralend bos. ------------------------------------- uit: Tonen en…

Ik heb zo vaak…

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.916
En in mijn oren zong mijn oud verlangen De wijze die in al mijn droeve uren Niet wilde zwijgen, maar uw namen riep. ----------------------------------------------- uit: Nalezing I (1907 - 1915)…

Onweer

netgedicht
1.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.081
Woorden zijn zo duur vandaag dat zwijgen nu wel alles zegt. Ik heb me er op toe gelegd, eelt te vormen, laag op laag. We lopen noodgedwongen wel dezelfde ruimten in of door, maar lenen elkaar niet het oor doch draaien om, als op bevel. Na een stille avond, komt de nacht voor beiden als een loden last.…

Angst

gedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 12.029
Ze zwijgen nog. Ze wachten op de storm. Uit dode krullen, schreven, lijnen, halen Ontstaan - geen mens die weet waaraan het ligt - Schermutselingen tussen de vocalen. De consonanten brommen mee, ontsticht. Pas dan ontpopt zich iets als een bericht. Een sos uit een ver paradijs. De voorhang scheurt. Je schrikt van het gezicht.…

Sprakeloos

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
En hij die tracht dit zwijgen te doorbreken, wordt dikwijls met een enkel woord berecht. Woorden, ze zijn ons wapen, onze kracht, waarop wij ons maar al te graag verlaten. Zo gaan wij door met eindeloos te praten, want stilzwijgen gaat boven onze macht. Toch is ons spreken zwak, ons denken broos.…

Nieuwe Meer

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.852
Geef mij hun ongekoelde woede, hun zwijgen en hun stenen ogen, schoenpunten, spuug fietsketting, priem, terwijl de asfaltwegen zoemen en charters prikken in de maan. * charter: akte, overeenkomst ------------------------------- uit: 'Jonge Meesters', 1998.…