2916 resultaten.
Wereldvreemd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
749 alter ego
dat flets naar de tv staarde
ze kleuren in zwart-wit
resoneren de lieve klanken
gelukkig met primitieve
speeltjes en houten planken
de wereld achter de glazen sluier
verhult de waarheid, soms de leugen
de wereld van hier verblindt onze ogen
het luidste lawaai zal zich iedereen heugen
we horen wel maar zien het niet
wij zwijgen…
Witte licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
749 Ik kijk in de spiegel, zie mezelf zwijgen,
Hoe fascinerend ook al die beelden zijn,
Het gevoel dat je niet terug zal krijgen.
Alles doordrenkt met gelach, met pijn.
Pijn voor wie nooit meer zal terugkeren,
Die hun weg zoeken naar ’t witte Licht.
En hoop dat ze ooit hiervan zullen leren.
Ik huiver even en ik, ik sla het boek dicht.…
Zaden van de berk.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
572 Een woud van zwijgen, rijgen
zich in twijfel tot een toverbos, onder
een kalend dak, waarin de bladeren
zich herkenen, iets geleerd en zeker
niets verteerd, pompt vuur door aderen,
te denken dat ik straks niet meer ben, dat
blijft vaag, licht gevoel in de maag,
de kwaal van een dogma die ik langer ken,
iedereen kent het, niemand kan het…
Studietijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Ik zwijg
Tegen een muur van papier.…
GELUK
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
873 Kogels die mij missen
terwijl overal om mij
heen granaten ontploffen
mensen gillen kermen schreeuwen
overal bloed en stukjes mens
kinderen zwijgen
in shock
De haat bezwangert
de atmosfeer
er is geen plaats
voor vredelievende woorden
is dit nu geluk?
of
is het grote
gelijk hebben dat geluk?…
Omwegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 kruid
van blanco zerken, deemoedig
in het mos waar de bewijzering
staat, in het voorspelde rood der rozen,
wat knelde in het plichtmatig minnekozen,
vervloek de dreiging van de overdaad
waarvoor we ons lieten bloeden, om
naar eigen schat te graven, vanuit een
rusteloze ziel, wat daaruit nog te genieten
viel, wil ik in aller ruste zwijgen…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.652 Zo zingt in dorrende twijgen
een eenzame nachtegaal,
Dra zal, - daar de echo's zwijgen,
verstommen zijn weemoedstaal.…
rimpeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 De pijn van de wereld,
herinnering aan hun zware last,
het verdriet, de tranen en de pijn van de wereld,
dat is waar vandaag alleen het diepe zwijgen past.
En toch vertrouwen,
op hoop in de wereld,
de stem die de ergste pijn verzacht,
hoorbaar als een fluistering,
als duizend en-een-sterren in de nacht.…
Een belofte zo ijzig mooi koud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Laat hoop maar voor zichzelf spreken en zwijgen,
In alles wat er versplinterend toe doet in het leven.
De dagen koud, mild en meedogenloos
in mijn smachtend hart versmolten
niet langer gebonden aan
het terugdraaien van de wijzers.…
Een belofte ijzig mooi koud
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
701 Laat hoop maar voor zichzelf spreken
en zwijgen, in alles wat er toe doet.
De dagen koud, mild en meedogenloos
in mijn smachtend hart versmolten
niet langer gebonden aan
het terugdraaien van de wijzers.…
- Onbarmhartig -
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
540 met een ijzig zwijgen ging zij voort.…
voor Herman, verloren maan
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
647 ik sluit de nacht
en proost op duisternis
hij stilt mijn dorst, slaapt in mijn armen
zoals de dwaze bladeren in de wilg die zwijgen van geluk
onder de huid van een volle maan
zachter proevend
en nog verder
ik luister of ik iets hoor maar niets beweegt
zelfs niet naar de mooiste gedichten van jou
gestoffeerd op het eerste gezicht,…
De taal vergaan
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.878 De taal vergaan, de stem gedoemd tot zwijgen,
zo ver van hier gereisd, om niet meer weer te keren,
geen afscheid ook, geen zonlicht vol erbarmen.
Waar moeten zij die blijven zich nu warmen,
waar troost gaan vinden, woorden die iets zeggen?
Geen duisternis dekt warm hen toe die treuren.…
Tranen van een godin
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.134 TRANEN VAN EEN GODIN
Luister als ik zachtjes tot je spreek
hoor toch mijn stem als ik je troost
Ik laat jou toch nimmer in de steek
voor ik jou in ‘t geluk heb geloodst
Ween maar nu mijn arm om je ligt
laat alle tranen allemaal maar gaan
Laat ze toch glijden over je gezicht
ze dragen ‘t verdriet uit je vandaan
Zwijg toch met woorden…
gedicht met een knipoog
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 *)
strenge voordeuren
het is koud tussen de huizen, de stegen ademen
slechts hier en daar een warme bloem
voet na voet bedelt mijn bus wat smartengeld
verzameld voor een hoger doel, vergaard uit losse hoeken
en een zak vol stof
deuren zwijgen tot stilte leeft
een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen
laat
wat ogen…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 de weg beweegt, kruist
bomen aan, kruinen die in mist
blijven hangen
zich nooit voltooid hebben
en nu
bladerloos zijn
misschien waren we vrienden
langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog…
Avondstilte.
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.186 De vogels zwijgen...
De natuur houdt haar adem in.
Ik sluit mijn ogen.
Er klinkt een ijle melodie...
Een mondharmonika.
Zuiver en helder klinkt het in de avondlucht:
"Hoe zachtkens glij-ijdt ons bootje".
Mijn herinnering gaat verder:
Ik zie je zitten,
Je kijkt me aan
Je speelt voor mij.
Je ogen lijken groen in het rose licht.…
Vlinder zonder vleugels ?
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.179 Je kwam liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te
bloeien, in de kou wordt alles
ontkend, de regen berijdt het
blad waaronder de vlinder geen
tehuis kon vinden en tot in
de lente zal zwijgen, een kale
boom op een oude prent, dat in
elk seizoen van kleur verandert…
miranda warning
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
946 U heeft het recht om te zwijgen.
Alles wat u zegt zal de wet
van karma in beweging brengen.
U heeft het recht om
uw hogere zelf te raadplegen.
Als u niet in staat bent
om de stem van
uw hogere zelf te horen
dan zal Gods Genade met u zijn.…
Bladwijzer,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
644 Woordenzon in mij, poëzie
waarin de kleur veranderd,
verankerd lief en leed
tot een homogeen verhaal,
verslaat vergetelheid tot
over de grenzen van moraal
of een ander woord gebruikt
als de toekomst zich ontsluit,
geweven melodie, compositie
van de stilte, boreling van het
zwijgen waarin ik zoveel meer
te zeggen had.…
Spijbelende beloftes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
675 niet meer de dagen fluisteren
maar hoorbaar spreken tegen het gesteente
dat moest zwijgen, geen langgerekte
palissades maar wat gestapelde
kluiten uit het woeste water dat
weigerde te drijven
- buurvrouw, jij bent de verlosser
van zware lijven, en als in koor
toetst elke piano de schreeuw
van de pasgeborene -
en toch strompel ik terwijl…
Kunst van het weglaten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 Weg naar vrije wil, proeven van het
bitterzoet in stilte, de gedroomde
daden maar te laten, als ik dat had
gewild, maar niet anders gekund,
laat me schuilgaan in volledig
zwijgen, als mij dat wordt gegund.…
WEERBAAR
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 Daarbinnen heerst een voortdurend zwijgen,
lijkt geheel wezenloos, arbeidt echter zwaar:
verborgen leven mag steeds zorg krijgen.…
Dromenmaker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Ik scheer langs de diepe
dalen van goede bedoelingen, die aan
de voortvarende moed voorafgingen,
het euvel vermomd door het lange
zwijgen achter de vele maskers van de
dromen in een kleiner wordende paradijs.
Het mooiste voor een mens is,
“ te dromen met de ogen open”.
Shakespeare…
NAJAAR I
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.056 Maar 't vreemd geheimvol-stille van de tijd,
Der voog'len zwijgen en de diepe rust,
Die als een angst beklemmend alles sust,
Doen voelen dat een macht'ge wordt verbeid,
Die langzaam nadert, en de vlammendos
Verniet'gen zal van 't nu nog pralend bos.
-------------------------------------
uit: Tonen en…
Ik heb zo vaak…
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.916 En in mijn oren zong mijn oud verlangen
De wijze die in al mijn droeve uren
Niet wilde zwijgen, maar uw namen riep.
-----------------------------------------------
uit: Nalezing I (1907 - 1915)…
Onweer
netgedicht
1.1 met 10 stemmen
2.081 Woorden zijn zo duur vandaag
dat zwijgen nu wel alles zegt.
Ik heb me er op toe gelegd,
eelt te vormen, laag op laag.
We lopen noodgedwongen wel
dezelfde ruimten in of door,
maar lenen elkaar niet het oor
doch draaien om, als op bevel.
Na een stille avond, komt de nacht
voor beiden als een loden last.…
Angst
gedicht
3.1 met 11 stemmen
12.029 Ze zwijgen nog. Ze wachten op de storm.
Uit dode krullen, schreven, lijnen, halen
Ontstaan - geen mens die weet waaraan het ligt -
Schermutselingen tussen de vocalen.
De consonanten brommen mee, ontsticht.
Pas dan ontpopt zich iets als een bericht.
Een sos uit een ver paradijs.
De voorhang scheurt. Je schrikt van het gezicht.…
Sprakeloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 En hij die tracht dit zwijgen te doorbreken,
wordt dikwijls met een enkel woord berecht.
Woorden, ze zijn ons wapen, onze kracht,
waarop wij ons maar al te graag verlaten.
Zo gaan wij door met eindeloos te praten,
want stilzwijgen gaat boven onze macht.
Toch is ons spreken zwak, ons denken broos.…
Nieuwe Meer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.852 Geef mij hun ongekoelde woede,
hun zwijgen en hun stenen ogen,
schoenpunten, spuug fietsketting, priem,
terwijl de asfaltwegen zoemen
en charters prikken in de maan.
* charter: akte, overeenkomst
-------------------------------
uit: 'Jonge Meesters', 1998.…