Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

BOARNSTERHIM ADEMT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
zonneglans verblijd het gaarne bezochte dorp Grou strijken vluchtig langs strenge muren waarachter papieren en kunstwerken verhalen van de geschiedenis der beminde Friese grond begeven zich tussen wandelaars krioelend en vol verrassing tenslotte zijn ze verloren boven het knipogende Pikmeer dalen doelloos kringelend neer vinden _ langzaam verdwijnend…

SLAAP EN DOOD

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.353
'k Heb in de schemering uw vlucht bespied, Tot ik u zag verdwijnen bij de vloed Aan 's werelds eind, de zoom van mijn gebied; Welk land voert gij uw kindren te gemoet?" - Maar de ander luistert stil en antwoordt niet.…

De dood

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.491
Zo zal ik ook, wanneer de koude hand des doods, mijn boezem drukt, een lichte schrik gevoelen in mijn ziel doch, die verdwijnen zal, In Jezus onze vriend.…

The lark ascending

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 14.948
Hier stijgt ze op met de laatste lieferink mee, ze kan het niet tegenhouden, zang zingt de rouw onder haar kapotte nagels vandaan was jij de zoom uit haar rok, ze trilt maar staat as een standbeeldje in deze schitterbare lucht in deze laag is het moeilijk ademhalen ze zoekt het verdwijnen terug en waar het verschijnen begon precies hier precies…

Koala-beer

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.570
Shakespeare, Vondel, Dante en Baudelaire moeten zich niets verbeelden, want als de koala's konden schrijven, zouden hun werken in het niet verdwijnen in vergelijking met hun hoogstkosmische intelligentie.…

Zwarte lelie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.415
Schimmen verdwijnen in het schemeruur van de dood, ze staren ons aan, veel eerder en verder dan we begrijpen, als het boek wordt gesloten over de klopjacht naar het ware bestaan, ontsproten in onze geest, te berusten in haar reis dicht bij mij vandaan.…
Pama25 mei 2013Lees meer >

Heimweeheuvels

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
nabijheid van essentie er kwam geen spiegel voor mijn ratio de geest van mijn gedachten hervond het dwalen van de zon je las een gedicht tekende een gezicht je kocht een boek beschilderde een doek je gooide wat boze dromen weg en ik verdween langzaam in de waternevel in de mist van heimweeheuvels liet jij mij ongemerkt verdwijnen…
mobar21 juli 2013Lees meer >

Henkie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
'Dat is niet mijn schuld' Ja dat is Henkie, ja dat is Henkie laaienlichter eerste klas altijd strak in pak en das ongewenste comeback kid toch weer Tweede Kamerlid Geeft de Staten Generaal een verkeerd signaal Dat komt door Henkie, dat komt door Henkie Wie niet weet van mijn en dijn Mag hier toch geen spreekbuis zijn Henkie verdwijn…
trawant5 september 2014Lees meer >

Ga tot voorbij

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.224
Klein worden, verdwijnend klein. Leeg, zodat alleen nog kale naaktheid rest. Ga tot voorbij het woord, voorbij het denken. Want daar, in leegte, in niets, raakt volheid je aan. Reik tot achter de schijn die verblindt, betovert, verleidt. Doorzie haar illusie, dat zij de werkelijkheid is die telt. Zoek niet, laat los. Ga tot voorbij.…
Hans Stolp4 november 2014Lees meer >

Als wij oud worden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 866
De dood is niet bitter, zeg ik, als wij samen dood gaan, hand in hand samen verdwijnen in de aarde, om altijd dood, altijd samen te zijn. Kijk toch, zegt zij, hoe mijn lichaam trilt, hoe mijn tranen vallen, kijk naar de wolken, het gaat regenen, op aarde, op twee levende doden.…
Akbar Ilbegi23 februari 2015Lees meer >

Uren waren we aan het klimmen

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.535
Verlangen in iets te verdwijnen wat er altijd zal zijn. Het gras is hier zo anders. Hoe moet het verder met ons? fluister je. Bloemen met verglaasde kelken. Ik ga met gespreide armen op sterrenmos liggen. Hoe zou jij dat noemen, verlangen naar iets moois? Je schudt je hoofd. Naar iets wat er altijd zal zijn, fluister je.…

ruimte en vertrouwen

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 697
daar doorheen te komen er was geen ruimte, geen plaats enkel wat zwak maanlicht weerkaatste die enge beelden geheel onverwacht in het diepst van een zwarte nacht zo speelden weerwolven en demonen een kat-en- muisspel met mijn dromen ik was angstig, geheel ontwricht in mijn zoektocht naar het mooiste licht schaduwen mogen nu gerust verdwijnen…

Vlinder

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
Ooit, zei de rups Dan zwem ik de wereld rond Ik zal duiken, ik zal plonzen Geen nood meer hebben aan een grond Ik zal spetteren en drijven Me met de eb mee laten gaan Langzaam zal ik dan verdwijnen Aan de horizon vol maan Maar toen de rups, gehuld in zijde Almaar droomde van de zee En zijn lichaam transformeerde Nam zijn cocon zijn dromen…
Mae10 april 2017Lees meer >

Geef mij een rede...

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 775
Vertel mij jouw gedachten, zuiver mijn denken, we praten al zo lang, misschien in stilte zullen zorgen verdwijnen misschien in stilte zal vrede heersen in een andere dag, in een andere nacht kunnen we samen komen.…
Vos Andrea21 augustus 2017Lees meer >

Beesten en mensen.

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.093
De lucht belaste ik met vogelen te krielen, Want in de brede lucht verdwijnen hunne zielen. Maar ‘t hoofdstuk schort er nog, de mense, die dit al Als koning onder ons alleen beheersen zal.…

Witte bloemen.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Ik heb gekozen Rozen, Heel blanke Bloemen der Meie, Die lichtend stonden, Met teder schijnen, In 't dag verdwijnen. De plek is zonloos, waar wijlen zullen De jonge leden van ziel verlaten. Wil warm en zacht ze in uw schijnsel hullen Langs dodestad's straten.…

Geestelijk theater

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
GEESTELIJK THEATER Het leven in de wereld én bij Onze Lieve Heer is een levendig toneel waarachter vele decors voortdurend verdwijnen om opnieuw te verschijnen soms hetzelfde als voorheen maar dikwijls geheel veranderd achter de coulissen heerst mateloze zaligheid woedt tegelijk langdurige strijd tussen engelen en demonen wat zich…
Han Messie18 februari 2018Lees meer >

Zeeuwse inkijk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
Dat is even wat anders dan die reclame voor goedkope boter en ik zie een regen van diamanten in haar huid van meel en eekhoorntjesbrood verdwijnen, glimlachen als lieveheersbeestjes op het zachte mos van haar Domburgse duinen, die mij heel vriendelijk uitnodigen om te gaan zonnen als een kaboutertje op haar naaktstrand, terwijl de liefdesengel…

Slapen wil ik.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
Verschijnen en verdwijnen weer. Soms in dromen die me wekken. Soms in slapeloos gepieker. Ze zoeken naar verbinding, maar vinden zinloos rijm. Moe van zoeken gaan ze spelen, zoals kinderen spelen gaan, wanneer ze zich vervelen. Gewoon. Spontaan.…

Gemis voor een land dat smoort in duisternis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
vergankelijk leven het staat in geen dichtbundel beschreven 't is de wetenschap van de Heer van dood en leven de auteur die het Boek der Boeken heeft geschreven ach , hoe verdrietig is het discrimineren op jaren een zwarte engel, de dreunende stap van soldaten in een land dat smoort in duisternis levend zinnebeeld van het leven dat gaat verdwijnen…

God is geel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
takken ze niet langer meer dragen konden Hij schijnt met een gele zonnestraal de kamer van een stil rusthuis binnen om zo wat troost te brengen aan hen die vermoeid zuchten Hij woont in de diepste kern van ieder vuur waaraan vele generaties zich hebben verwarmd Vlammen die oplaaien en zo weer kunnen uitdoven maar nooit echt zullen verdwijnen…
M. Bos14 oktober 2020Lees meer >

Contact

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
die ik ken en die ik ben veilig, in controle, comfortabel die ik zoveel jaar gelopen heb en daarin tekort gekomen ben En dan plots jouw ogen, jouw ziel die aan mij trekt mij roept, mijn weerstand lijkt te breken, mijn kwetsbaarheid als open zenuw voelbaar maakt Wees zacht met mij als ik met jou laat liefde liefde zijn en ego’s verdwijnen…
Monique L31 oktober 2020Lees meer >

We blijven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
zwijgen geringe afstand van de kust zee in alles wat hoorbaar is rust dichterlijk bij mijn hart gaat weer terug om aan te zwellen in mijn nachten bij haar volmaakte duinen tussen haar billen in het holst van de nacht wanneer we samen zijn met de maan naamloos omdat we zonder bezitten zand zijn in zandkorrels tellen schapen verdwijnen…

DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN

netgedicht
4.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 732
misstand niet genivelleerd de een zijn brood is de ander zijn dood was heel snel geleerd het hete vuur van besef zorgde voor een ongekende deling feesters die het naderend einde verwelkomden en de laatste gokkers die tegen beter weten in de zon ook in zijn laatste dagen wilden zien schijnen om dan met aarde voor eeuwig te verdwijnen…
wil melker9 januari 2022Lees meer >

Koud

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 634
Zal dit ooit verdwijnen? Ik denk het niet. Alleen wat blijft, is verdriet. Dus warm ik mij maar aan de zon. Ik weet dat hij zal blijven, in ieder jaargetij. Om mijn gevoelens op te schrijven. Een beetje troost geeft hij daarbij. Herinnert mij aan zonnige dagen Maar mijn hart verwarmen, kon alleen maar ‘jij’.…
Antje26 mei 2023Lees meer >

Met rood overgoot

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 475
passen hinkelden en sprongen hoger dan ooit moesten vreselijk lachen hoe onze schaduwen vaak uit zichzelf bewogen en wij in herkenning de reprise wilden doen wat niet lukte met zo iets kleins als een lieve zoen pas toen avondlicht het contrast met rood overgoot zijn wij opgestapt de muur zag ons met ludiek leuke schaduwen verdwijnen…

De zon, de wolken en de maan

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
de zon die heel graag schijnt hoeft nergens over na te denken haar taak is om de aarde licht en warmte te schenken de maan is niet steeds bezig met alle volgende nachten of hij dan ook mag schijnen zal hij af moeten wachten soms zijn er donkere wolken maar die verdwijnen ook een keer dan is de lucht weer opgeklaard en zijn er geen…

Altijd zal ik van je houden

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 612
Wanneer de avond langzaam om ons heen valt, en jouw stem de stilte even raakt, lijkt zelfs de tijd haar adem in te houden, zodat dit moment niet hoeft te verdwijnen. Je nabijheid is een plek zonder grenzen, waar kwetsbaarheid zacht mag bestaan, waar een blik soms meer kan zeggen dan woorden ooit zouden kunnen dragen.…
CB8 mei 2024Lees meer >

Hotel du lac

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
De trein aan de overkant vertrekt aarzelend en bij de bron, een bosbeekjuffer, die vliegt als een verdwijnende vlinder. Op het pleintje van de stad speelt een oude man zijn mondharmonica, hij vraagt geen geld.…
BKNWRM10 augustus 2024Lees meer >

Oude dichter

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 829
gevoel is nu anders geworden woorden hebben hun volgorde verloren een betekenis die ooit zo intens was de eenzame dichter stottert wanneer hij over stoere brandweervrouwen droomt die een binnenbrand komen blussen in de stad waar het leven zo vrij is verlangens, pure lust, intens genieten het zit niet meer in zijn woordenschat zinnen verdwijnen…
mobar14 augustus 2024Lees meer >