3511 resultaten.
Schobbejak
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
638 gestruikeld en zeven maal geslagen
voor meer geld hetzelfde beleven
de ene hand zal de andere vergeven
en opnieuw om absolutie vragen
verwijd de pupillen achter jampotglas
van huizen de ramen zwart omkaderd
verbergen huiden dicht genaderd
huivert een hoofd in stoppelgras
vergeefs de schuldenaren gezocht
luistert het nauw gezien het verlopen…
Drie jaar was ik ongeveer
gedicht
3.6 met 23 stemmen
12.283 Drie jaar was ik ongeveer
toen ik op een najaarsavond
door het raam stond te kijken
met mijn neus voor het eerst
boven de vensterbank uit
zodat ik toen pas ontdekte
dat er een huis werd gebouwd
tegenover het onze. Met grote
beslistheid verkondigde ik:
dat halen ze 's zomers weer weg.…
Verleden
poëzie
4.2 met 5 stemmen
5.036 Mijn lijf zat daar in een kamer,
boomtakken voor het raam er
heenkropen en weer vervelend,
met groene bladen al gelend.
Mijn ogen zagen verwonderd
naar 't buitenlicht maar zonder 't
zelf te weten wat of
hun licht oppervlak trof.…
Kerstmis
gedicht
2.3 met 135 stemmen
33.197 Een lege helderheid betrok de wacht
tussen mij en het opgeschoven raam.
De stad verstomde. Mijn verbeelding ging
over de torens heen naar Bethlehem.
2000 jaren her is daar een kind
zojuist geboren en de moeder windt
het in een doek. De ezel en de man
maken het nuchter mee.…
Hal
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
611 losgemaakt vraagt een hand om de steen
waar wijsheid gevangen inkt in
gebroken plastic omhulsel zwaartekracht
test op een vensterbank lichtblauw
in het raam klimt Venus richting
de bovenste sponning wat figureert
als een lijst vierkant schilderij
vol melancholiek radio bebop muziek
het anp nieuws van zes uur
zo vlak voor een gesprek ergens…
Achterhuis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Westertorenklok
toe sla nu even niet
door de verscheurde stad
luister toch en fluister
dicht gespijkerd bonzend hart
in doodsangst strak gesloten daken
muren en plafonds
ademtochten wasemen
langs geblindeerde ramen
schaduwen passeren
kapot getrapte deuren
er schrijft een meisje
met gesloten ogen:
dat haar dagboek lief is…
Wat had ik dan verwacht…
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
573 als rond het ochtendgloren
een haan weer kraait
de krantenjongen zich laat horen
hij in een gevouwen blad
even het nieuws van de wereld
in zijn handen had
de lichtstralen weer op de ramen prijken
in liefkozende streepjes
over de linnenbloemen strijken
rond deze zo geriefelijke plek
denk ik aan hoe anders het was
tijdens het avondgesprek…
die dag te sterven
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
727 geen vogel
geeft er antwoord
en de treurwilg prevelt tevergeefs:
niet doodslaan
naald na naald
in ogen,
ontredderd blauw
nijptangen in bolle buiken
trekken de dood naar lege handen;
het geschreeuw waait
door onbestaande ramen, vrouw
na vrouw
niet doodslaan
trage messen sluipen
door identieke lijfjes; harten
op zwarte, naamloze…
Schot*
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.380 Slaan buiten sneeuwvlokken tegen het raam,
van binnen sta ik helemaal in brand.
Een liefdespijl van een God trof voldaan
mijn hart. Is een pijl ook bij haar beland?
Waarom heb ik jou niet eerder gezien?
Misschien omdat het eerder te vroeg was
en later beter dan ooit. Goed bezien
beschouw ik jou als mijn geluk.…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.
De adempluimen van ‘t grazend vee
versmelten dampend met de mist
zodra de koppen neergaan naar ‘t gras.…
Wanneer ik in de aarde word gelegd...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
591 Een zonovergoten zondag, met wind die
het licht doet dansen door de ramen;
weemoed wordt geboren want morgen is
het al oktober: de bladeren gaan vallen en
heel de herfst kondigt zich aan, met regen
en stil verdriet, met afscheid en woorden die
niet meer gezegd zullen worden, te laat
om alles nog in te halen, goed te maken.…
Schervenloze hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 tijdens drooglegging van aderen
zoals turend door mijn raam
vraag ik mij nuchter af
zijn wolken wilsbekwaam
of door toeval bevangen
in de orde der onwrikbaarheid
voorbestemd af te drijven
gelijk aan hardste uren van de tijd
laat mij aan indrukken onttrekken
samengeraapt zonder doel
door afwezige koudegolven
stijgt de temperatuur van gevoel…
Mijn vader
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
974 mijn vader ziet naar mij
voor het raam
in de ogen een mengeling
van verte en nabijheid
zie hem daar nog staan
voelbaar, nu diep in mij gewijd
de zwaarte was zijn lijf gewoon
de ziel bezwaard door de jaren
hoe verder af van het heden
is zijn gang te verklaren?…
Op reis
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.477 De lantarens wierpen een haastige schijn
Door 't raam en begluurden 't gezicht,
Dat luisterde naar het gehuil van de wind,
De ogen op mij gericht.
En telkens als weer hun matte gloed
De schone vrouw bestraalt,
Dan doemt een lichte droom voor mij op,
Die van vroegere tijd verhaalt.…
Springen, de meeuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 De ijskoude lucht
Strijkt langs mijn
Wangen als ik het
Raam geopend heb
Op de tiende van
Het anonieme beton
Die ik met moeite
Bereikt heb, op weg
Naar de vrijheid
Die voorgoed zal zijn -
Als ik me klaar maak
Voor de sprong door de
Bitterkoude lucht
Verschijn jij daar opeens,
Met vrolijke ogen
En zacht oranje snavel
Knik…
Lied voor jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.062 Soms, als een zonnestraal door de ramen gluurt,
de tuin nog glimt door ochtenddauw.
Draai ik weer dat ene liedje,
dat blijf ik doen, muziek voor jou.
Ik zet de deuren heel wijd open,
een stem die hoger en hoger klimt.
Op zoek naar hem die zo geliefd was,
en nog altijd wordt bemind.…
Vrieskou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Bloemen plakten vast aan ramen,
toen buiten nog wel eens naar
binnen kwam, door kieren
in kozijnen blies, waar ik wakker lag
om het wit dat wachtte,
op mijn maagdelijke stappen
want het vers geknisper van
kristallen, onbetreden,
klonk als een belofte, en bracht mij
slapeloze nachten.…
ritueel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
626 zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap
door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos
bewegend schilderij van wonderlijke luchten
mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs
zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister
waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog
teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd
nog ongevuld…
denken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 ik weet zelfs niet welk lied je plezier doet
ik heb het op gegeven te proberen ,
al die immense gedachten hoe ver hoe diep het landschap was
steden torens bruggen en het prachtige land dat we eens waren ,
een open raam in een landhuis, waar je bijna in stapte bewust om mij te ontmoeten .…
Humeur-weersbepalend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Een regen- deken, zo lek als een mand
het blijft maar lekken, aan elke kant
humeurig kijken we door 't raam naar buiten
wat een ongezellige regenboel, hoor geen vogel fluiten.…
3 november
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 In de eethoek
staan voor het raam
op het zuidwesten,
zien hoe de schemering valt,
hoe een flauwe zonnestraal
een glinstering legt
op de kleurrijke blaren
-hoe hou ik van herfstblaren
her en der op het gras-.
De sleutel in het slot.
De jas aan de kapstok.
De vrouw loopt nu
exact dezelfde weg
in mijn richting.…
Oma's eenzame Kerst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Oude oma zit in haar stoel voor het raam
Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien
Ook is het erg donker en triest bovendien
Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam.
Wat te doen met de komende kerstdagen
Zo helemaal alleen in haar grote huis?
Het huis voelt nier meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen.…
23 december 2017
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
680 Een straffe wind staat op verlichte ramen
Maria, jong nog, loopt op alle dagen
In haar geval bepaald geen welbehagen
Een keizerlijke volkstelling eist namen
Een straffe wind staat op verlichte ruiten
Maria kan nu elk moment bevallen
Het zal geschieden in een van de stallen
De herbergiers sluiten haar immers buiten
Nog even en de engelen…
De schapen ( voor E.M. uit S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Ik werd aldus door het raam gegooid,
wat een wonderlijk privilege.
Mijn lusten heb ik weer opgeplooid
toch bleef je me meer dan genegen.
Na zeven jaar leven in een dorre woestijn
kwam ik je tegen vol van chagrijn.
Het leek wel alsof je mijn oma was,
zo strompelde jij door het poldergras.…
Samenscholen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 Samenscholend
op het speelplein
spelen skeeleraars
vaak samen
Om te keten
op hun skates
scholen ze samen
voor de ramen
Leren ze ook
samen spelen
door te skaten
op het plein
Speelt het steppen
ook een rol
terwijl ze ketend
samenspelen
Skaten is een
sport en skeeleren
een spel voor
op het plein
Samen skeeleren
en steppen…
k versus k.5
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
721 koraalrood,
roze en hemelsblauw
liever, heviger, zachter
kan het niet
voorzichtig spreek ik
leuker uit
zwart is geen kleur,
hoor ik iemand zeggen
de geur van koffie
lokt mij naar binnen
de kamer is als een landschap
waarin haast elk dier opschrikt
mutsen en sjaaltjes worden
vlug rechtgetrokken, hoofden
draaien zich om
naar het raam…
Novembertuin
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 Het regent op De Ring van Simonshaven
En stapvoets gaan er paarden langs de ramen
Mijn blik gaat naar een schaaltje herfstcyclamen
Ik ga mij deels in winterrust begraven
Bij buurman nog geen vieren van de teugels
Zijn til zit vol met hunkerende duiven
Die enthousiast naar buiten willen stuiven
Pas in de lente spreid ook ik mijn vleugels…
Keuzes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Het regent
Druppels glijden als riviertjes tranen
langs de naaktheid van mijn raam
kil en koud lijkt nu de wereld
zoveel weken
zo'n gebrek aan leven
nog te gaan
Even toch
mijn jas maar aan
het masker in mijn hand
de echo kaatst in frases
terug naar mij
alles lijkt zo onherkenbaar
wie ben ik
en wie ben jij
Keuzes maken
op het…
met duizend armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 dekens
een schuilplaats om in te huizen
wie geen huis heeft
kijkt door smalle kieren
kent de pijn van het vaarwel
zonder huis raakt
een mens verloren
in uitgewiste sporen
een mens zonder huis
loopt vast in vijvers
van verlangen
wie geen huis heeft
zingt een lied van rouw
van schrale troost
wie een huis heeft
opent deuren ramen…
Odebode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
406 Wie is van hout, zingt flierefluit tapuit
IJs op de ramen, komt allen tezamen
't Is weer advent, ja nu sijt wellecome
Tiereliert een merel als
flapuit
Chromatisch fladderende laddertonen
Niets verbloemend der nature bloeme
Zingen atonale lijsterbessen
Verstilde polyritmische
patronen
Een krolse kat die rijmt
in hoge bomen
En struikelt…