3362 resultaten.
- De avond viel doodstil -
netgedicht
4.2 met 68 stemmen
1.903 de winterlucht verfriste hard,
vluchtte als tocht door deze kamer
overgegleden liefde
bleef doodstil geïncarneerd,
bleef als het licht na zonsondergang
zonder lang te twijfelen achter..…
Violen blauwen zacht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 dirigeerstok als penseel
het orkest is mijn palet
de zaal het linnen waarop het
muzikale schilderen kan beginnen
violen blauwen zacht
de ochtendlucht
een harp speelt roze
schaapjes op de vlucht
slagwerk rolt
in schuim de golven om
tot de trompet het eerste
rood van zon doet stralen
een klarinet speelt geel
het warme zand als
de…
- Stil als een viool -
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
694 Stil als een viool,
gevoeligheid speelt
voorbeeldig
vluchten verdringt het lied,
weerklinkt weggewaaid
streeft voorbij
de avondmaaltijd
hoort het hele lichte snaargeluid,
en zet
eenvoud daardoor de klank
passeren tranen ontroert mijn hart
vertellen over "stil worden",
hoe de werkelijkheid ooit was
...benadert.…
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 we begaan nieuwe paden
als goede vreemden
zo is het althans te benoemen
als emotioneel ontheemde
hoor ik jouw gedachten enkel zoemen
in wolken van ont-moeten
of die blikken van verstilde diepte
op de vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op…
vergeet de sluitstenen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
621 een smalle gang
geschaafd uit wilgen
vlucht in beeldspraak
als een impasse
waarin spiegels zich laven aan illusies
over stilte heersen, onafgerond
om verder te golven, tot daar waar stromen spelen
in daggezichten
met wilde vruchten van hoop. wuivend
naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen
in de verte
en heerlijk…
Le village abandonné
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
971 over het enge pad
Het alpine dorp ligt in ruïne
Hier hebben mannen, vrouwen liefgehad
Maar konden er de kost niet meer verdienen
De wilde tijm kan je van ver al ruiken
De hop hoept schril en onverstoord
Geen leven meer achter vervallen luiken
De krekels hebben hier het laatste woord
De bron, die leven gaf, is opgedroogd
De hagedissen vluchten…
De stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
655 Soms raak ik verdwaald in de jungle, de stad,
verleiding naar vluchten maakt mij dan verward.
De dwang om te weten zit mij achterna,
het dwingt mij te denken maar ik voel, ik besta.
Dan omarm ik de stilte als moeder en kind,
waarin ik mijn ware zijn hervind.…
De ganzen schreeuwen lelijk in de vert’
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.101 Ge strooit op uwe vluchten in alle steden
En alle beemden schatten uit van sproken,
Die wonderbaarlijk met het leven stroken.…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 De lucht verzwart en smijt zijn water
in striemen tot de aarde zwelt
stromen gorgelen dan tot beken
en water vlucht voor dat geweld.
De boom verbleekt en bloedt zijn bla'ren
heft nog wanhopig op zijn kruin
met zijn gekromde vingers schril geheven
maar bliksem klieft hem toch tot puin.…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 In duizenden druppels vocht
uiteen gevallen flarden
herfstsluier geworden
beneemt het de zomer
de adem
glijdt het talmend
in rust
omfloerst het ogen
met de bomen
tot grijze fluwelen
de horizon ontnomen
in
het
stille
witte
waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode…
Het Snorrelaantje
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
561 We fantaseerden
over blijven slapen
maar bij het uitproberen
achter ons eigen huis
vluchtten we nog
voor het donker was
bij ’t horen van
een egeltje
langs ons matras…
(zie voor de foto: http://ww.rtvnoord.nl/groningeninbeeld/index.asp?id=2663 )…
Fotografe
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.101 Even later vlucht hij weer,
naar de boezem der natuur,
maar hij weet niet dat hij straks
bij een knetterend vuur
met zijn glanzend, kleurig verenpak
jou schenken mag
de apotheose van de dag.…
Insha'Allah ?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
899 Gezichten in een gloed en
waas van kaarslicht en wierook,
bedachte stemmen weven het
gesprek, niets dat mij kan raken,
niemand om bang voor te zijn,
op één gedachte na die ik niet
kan remmen en door mijn ogen
vlucht naar de leegte van het raam .…
NACHTELIJKE TRANEN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
742 Het is doodstil in de donkere nacht
en ‘t stil wordt door geen verstoord
Ik lig in mijn bed en huil heel zacht
opdat niemand mijn schreien hoort
Het is doodstil onder grauwe lucht
die stilte vreet heimwee in mijn hart
Niemand ziet dat ik voor mij vlucht
en mij verberg achter bergen smart
Het is doodstil als het vèr drie slaat
die stilte…
Mijn gevoel.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.451 Ik zal sterven als een dier
Ik vlucht de bossen in vol dorens en vol stekels.
Een bos donker en zonder eind lijkt het wel.
Waar alle lichtjes verdwijnen.
Ik neem geen mensenvrouw mee.
In het bos vind ik mijn kruisje.…
Tegenwind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
627 leek
Tegenwind dwingt
tot twee stappen terug
één stapje vooruit
De geur van angst dringt in het hoofd
met de verwaaide hoop dat de vorige basis
niet sterk genoeg is om op terug te vallen
Het ritme van het vechten
twee stappen terug
één stap vooruit
Breekbaar is zo kostbaar
zo moeilijk heelbaar
Weg, weg, je wilt nu weg
maar vluchten…
getroffen door engelen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 littekens op mijn hart
alsof getroffen door engelen
mijn honger voor liefde
verdwijnt in stilte
schreeuwend naar god
voor een paar armen
mijn adem koud
mijn hartslag stervende
schaduwen van herinneringen
forceren mijn ziel te vluchten
de maan
een stille getuige
van mijn stem en daden
littekens op mijn hart
alsof getroffen door…
Ford Sierra
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.556 krassende ruitenwissers
gevaar op de weg
grote draaicirkel
deuken in de motorkap
onhandig vervoer
scheve koplampen
een loshangende bumper
lekkende uitlaat
een oude roestbak
mompelend monteur strippend
de trots van mijn pa
verplicht de brug op
onderdelen vervangen
afkeurenswaardig
loodvrije brandstof
zilveren meeuw in haar vlucht…
waarna de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
848 er is nog het geritsel van
bladeren in de wind
ergens blaft een hond
ergens begint een kind te spelen
ogen, ontwend elkaar nog aan te kijken
het vertellen moe
benen zijn gewend te vluchten
waar naar toe
wie kan er nog slapen in zoveel stilte
de kilte in het hart is niet te verwarmen
met zonlicht
geen gezicht bleef ongeraakt
een laatste…
Telraam
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
575 Het is mij nog niet ontkomen,
misschien zal dat gebeuren, het
blijft vluchten voor verdriet,
zonder om te kijken dromen aan
de beide zijden van de toekomst,
zichzelf in spiegels bespiedt.…
de ochtenden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
616 De zon gaat op de vlucht.
Ze heeft gelijk, ik wil haar volgen,
mee verstoppertje spelen achter de wolken,
op mijn schaduw neerkijken.
Een pantomime met een mobiel.
Daar beneden in mijn tuin.
Vandaag blijf ik boven.
Morgen krijg ik nog een dag.
Met een veelbelovend begin.…
jaaroverzicht
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
610 zei ik tegen de stilte
van enkel houden van kan ik niet leven
ik ben genoodzaakt om terug te gaan naar het overleven
en de stilte antwoordde: zoek niet langer meer;
keer niet om naar de uitgedroogde weg, loop naar me toe
al is de steen nog zo koud, je vindt me eeuwig binnenin
de nacht zal met je meegaan
en zo droegen de dagen;
het vluchten…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Rechtgeaarde Limburgers kennen geen vlucht
uit moeite of zorgen, wat ze wel mogen:
hun wereld maken tot wezenlijke klucht.…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 de volle tros,
de geur ben ik van ’t eikenbos,
ik ben de druppel
op het klaverblad,
de slijmerige slome slak op ’t pad,
ik ben de nieuwe knop,
de honinggeur,
de strakke hemel
en haar blauwe kleur,
de lichte zang van vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans,
de sprong, de frisse lucht,
de lichte vlinder
op zijn vlucht…
Een moeder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
758 een moeder
is ten einde raad
moe gestreden
veel zorg gedragen
vlucht ze in de nacht
het huis blijft heel alleen
ze schreeuwt verdriet
echo kotst in haar gelaat
pijn verkrampt zo van de pijn
een moeder
denkt ik kan niet meer
genoeg gemoederd
ik sta nu even stil
adem hijgt en loopt haar achterna
ze voelt zich zo belazerd
de foute…
Dorstig ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 Onderga de aderlating
die de stilte reanimeert,
gewit in de kleuren van
zwartgalligheid, gestold
in de ongewelde tranen
van weerbarstigheid, ik
navigeer langs het decor
van kerkhoven, omcirkeld
door een vlucht van kraaien
boven het ongekuiste gras.…
Nu groeit het grijs heel hard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
509 De mensen worden moe en groeten nauwelijks
nog, ze willen enkel vluchten naar hun huizen
waar warmte wacht of waar ze kunnen schuilen
ver weg van ’t grijs en van de troosteloosheid die
overal verspreid nog enkel toeneemt met de uren.…
bewegende aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 hoe mijn stap ook kwijnt
in wallen aarde opgeworpen
door ijdele hoop zijn de dagen
korter dan de golven die de bodem
doen bewegen, niets is mijn vlucht nog waard
nu tentakels van vluchtig gas mij omarmen
me beklemmen tot mijn dood zich waardevol
laat omhelzen, mineurs en valkeniers hoed
u voor dit spel, het breekbare wordt
heldhaftig…
Oekraïne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 volharding, het grenst wezenloos
aan het maatschappelijk tarief want
hoe kostbaar het leven ritmisch krakeelt
en poppentheaters vluchten voor ’t geweld
blijft mijn adem kleven aan de
restanten van mijn o zo wankele moed
er is geen blazoen dat de overwinning
kan spellen op mouwloze pantserwagens, het
afgrijzen duikt weg achter dode…
Notre Dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 een traditie opgericht
zacht gemurmelde gebeden naar hoge
schouders van de muren opgeheven
het ronde venster stort een roos kleuren
waar stralen op de vloer stil staan
je kunt niet wankelen in dit licht
je bent hier gekomen onder genade
van het voorjaar
het koraal golft tussen pilaren stralend vroom
de donkere kolk van het orgel vlucht…