3347 resultaten.
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 De lucht verzwart en smijt zijn water
in striemen tot de aarde zwelt
stromen gorgelen dan tot beken
en water vlucht voor dat geweld.
De boom verbleekt en bloedt zijn bla'ren
heft nog wanhopig op zijn kruin
met zijn gekromde vingers schril geheven
maar bliksem klieft hem toch tot puin.…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 In duizenden druppels vocht
uiteen gevallen flarden
herfstsluier geworden
beneemt het de zomer
de adem
glijdt het talmend
in rust
omfloerst het ogen
met de bomen
tot grijze fluwelen
de horizon ontnomen
in
het
stille
witte
waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode…
Het Snorrelaantje
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
561 We fantaseerden
over blijven slapen
maar bij het uitproberen
achter ons eigen huis
vluchtten we nog
voor het donker was
bij ’t horen van
een egeltje
langs ons matras…
(zie voor de foto: http://ww.rtvnoord.nl/groningeninbeeld/index.asp?id=2663 )…
Fotografe
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.101 Even later vlucht hij weer,
naar de boezem der natuur,
maar hij weet niet dat hij straks
bij een knetterend vuur
met zijn glanzend, kleurig verenpak
jou schenken mag
de apotheose van de dag.…
Insha'Allah ?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
899 Gezichten in een gloed en
waas van kaarslicht en wierook,
bedachte stemmen weven het
gesprek, niets dat mij kan raken,
niemand om bang voor te zijn,
op één gedachte na die ik niet
kan remmen en door mijn ogen
vlucht naar de leegte van het raam .…
NACHTELIJKE TRANEN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
742 Het is doodstil in de donkere nacht
en ‘t stil wordt door geen verstoord
Ik lig in mijn bed en huil heel zacht
opdat niemand mijn schreien hoort
Het is doodstil onder grauwe lucht
die stilte vreet heimwee in mijn hart
Niemand ziet dat ik voor mij vlucht
en mij verberg achter bergen smart
Het is doodstil als het vèr drie slaat
die stilte…
Mijn gevoel.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.451 Ik zal sterven als een dier
Ik vlucht de bossen in vol dorens en vol stekels.
Een bos donker en zonder eind lijkt het wel.
Waar alle lichtjes verdwijnen.
Ik neem geen mensenvrouw mee.
In het bos vind ik mijn kruisje.…
Tegenwind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
627 leek
Tegenwind dwingt
tot twee stappen terug
één stapje vooruit
De geur van angst dringt in het hoofd
met de verwaaide hoop dat de vorige basis
niet sterk genoeg is om op terug te vallen
Het ritme van het vechten
twee stappen terug
één stap vooruit
Breekbaar is zo kostbaar
zo moeilijk heelbaar
Weg, weg, je wilt nu weg
maar vluchten…
getroffen door engelen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 littekens op mijn hart
alsof getroffen door engelen
mijn honger voor liefde
verdwijnt in stilte
schreeuwend naar god
voor een paar armen
mijn adem koud
mijn hartslag stervende
schaduwen van herinneringen
forceren mijn ziel te vluchten
de maan
een stille getuige
van mijn stem en daden
littekens op mijn hart
alsof getroffen door…
Ford Sierra
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.556 krassende ruitenwissers
gevaar op de weg
grote draaicirkel
deuken in de motorkap
onhandig vervoer
scheve koplampen
een loshangende bumper
lekkende uitlaat
een oude roestbak
mompelend monteur strippend
de trots van mijn pa
verplicht de brug op
onderdelen vervangen
afkeurenswaardig
loodvrije brandstof
zilveren meeuw in haar vlucht…
waarna de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
848 er is nog het geritsel van
bladeren in de wind
ergens blaft een hond
ergens begint een kind te spelen
ogen, ontwend elkaar nog aan te kijken
het vertellen moe
benen zijn gewend te vluchten
waar naar toe
wie kan er nog slapen in zoveel stilte
de kilte in het hart is niet te verwarmen
met zonlicht
geen gezicht bleef ongeraakt
een laatste…
Telraam
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
575 Het is mij nog niet ontkomen,
misschien zal dat gebeuren, het
blijft vluchten voor verdriet,
zonder om te kijken dromen aan
de beide zijden van de toekomst,
zichzelf in spiegels bespiedt.…
de ochtenden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
616 De zon gaat op de vlucht.
Ze heeft gelijk, ik wil haar volgen,
mee verstoppertje spelen achter de wolken,
op mijn schaduw neerkijken.
Een pantomime met een mobiel.
Daar beneden in mijn tuin.
Vandaag blijf ik boven.
Morgen krijg ik nog een dag.
Met een veelbelovend begin.…
jaaroverzicht
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
610 zei ik tegen de stilte
van enkel houden van kan ik niet leven
ik ben genoodzaakt om terug te gaan naar het overleven
en de stilte antwoordde: zoek niet langer meer;
keer niet om naar de uitgedroogde weg, loop naar me toe
al is de steen nog zo koud, je vindt me eeuwig binnenin
de nacht zal met je meegaan
en zo droegen de dagen;
het vluchten…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Rechtgeaarde Limburgers kennen geen vlucht
uit moeite of zorgen, wat ze wel mogen:
hun wereld maken tot wezenlijke klucht.…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 de volle tros,
de geur ben ik van ’t eikenbos,
ik ben de druppel
op het klaverblad,
de slijmerige slome slak op ’t pad,
ik ben de nieuwe knop,
de honinggeur,
de strakke hemel
en haar blauwe kleur,
de lichte zang van vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans,
de sprong, de frisse lucht,
de lichte vlinder
op zijn vlucht…
Een moeder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
758 een moeder
is ten einde raad
moe gestreden
veel zorg gedragen
vlucht ze in de nacht
het huis blijft heel alleen
ze schreeuwt verdriet
echo kotst in haar gelaat
pijn verkrampt zo van de pijn
een moeder
denkt ik kan niet meer
genoeg gemoederd
ik sta nu even stil
adem hijgt en loopt haar achterna
ze voelt zich zo belazerd
de foute…
Dorstig ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 Onderga de aderlating
die de stilte reanimeert,
gewit in de kleuren van
zwartgalligheid, gestold
in de ongewelde tranen
van weerbarstigheid, ik
navigeer langs het decor
van kerkhoven, omcirkeld
door een vlucht van kraaien
boven het ongekuiste gras.…
Nu groeit het grijs heel hard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
509 De mensen worden moe en groeten nauwelijks
nog, ze willen enkel vluchten naar hun huizen
waar warmte wacht of waar ze kunnen schuilen
ver weg van ’t grijs en van de troosteloosheid die
overal verspreid nog enkel toeneemt met de uren.…
bewegende aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 hoe mijn stap ook kwijnt
in wallen aarde opgeworpen
door ijdele hoop zijn de dagen
korter dan de golven die de bodem
doen bewegen, niets is mijn vlucht nog waard
nu tentakels van vluchtig gas mij omarmen
me beklemmen tot mijn dood zich waardevol
laat omhelzen, mineurs en valkeniers hoed
u voor dit spel, het breekbare wordt
heldhaftig…
Oekraïne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 volharding, het grenst wezenloos
aan het maatschappelijk tarief want
hoe kostbaar het leven ritmisch krakeelt
en poppentheaters vluchten voor ’t geweld
blijft mijn adem kleven aan de
restanten van mijn o zo wankele moed
er is geen blazoen dat de overwinning
kan spellen op mouwloze pantserwagens, het
afgrijzen duikt weg achter dode…
Notre Dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 een traditie opgericht
zacht gemurmelde gebeden naar hoge
schouders van de muren opgeheven
het ronde venster stort een roos kleuren
waar stralen op de vloer stil staan
je kunt niet wankelen in dit licht
je bent hier gekomen onder genade
van het voorjaar
het koraal golft tussen pilaren stralend vroom
de donkere kolk van het orgel vlucht…
Wat witte wolken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 ik heb de zomer getekend
diepblauw de lucht boven groen van de bomen
wat witte wolken in oplossende vlucht
zon zee en strand spelender hand
maar ben het intense genieten vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet…
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.
De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.…
Hel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
10.980 Is deze tocht een vlucht, een woordenloos
gevecht om lucht. Het noorden liet ik achter me.
De andere hel doe jij mij aan, balorige balling.
Leid jij me verder met je verzen. Ik ben niet uitgerust
voor deze reis doorheen dit schimmenrijk.
Voer me van kring naar kring, van gracht naar gracht
en wapen me met dapperheid.…
Snuiven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 Ik sta hier nu de winter wel te loven
maar heus ikzelf ben zeer voor kou beducht
voor sneeuw en hagel sla ik op de vlucht
en ijzel laat ik me heel graag ontroven.
Toch is er ’s winters iets daar gaat niets boven:
die fijne oergezonde spruitjeslucht!…
een dubbel gezindte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 k zie een vals gelaat achter het scherm
dat mij weerkaatst, ik ben een toehoorder
van de stoutste dromen
droog mijn naaktheid af met het spel
aan mijn geslacht, kus mijn tederheid
aan het vlees dat mij bemint, lees stilte
in de haat die ik vermoed
ik voed mijn ziel met woorden van papier, vlinder
in mijn cocon van zelfgenoegzaamheid, vlucht…
De Vluchtelinge
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.084 Zij dacht rechtuit te vluchten, liep een ronde:
Des morgens aan een muur is zij gevonden,
Teruggedragen binnen mijn verblijven,
Waar maagden haar bevrozen leden wrijven,
Hervoorbereiden voor het feest der lijven.…
De Grens Bereikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 ontvluchtend haar dochters meesleurend
uit kruitdamp gehulde ruine stad
bedreigd onbeschermd zag een bloedbad
haar grens was bereikt hartverscheurend
velen vluchten richting route grens
rennend door bossen over weiden
probeerden geweld te vermijden
zelden zichtbaar tsunami van mens
andere staat ver weg van haar grens
voelde zich machteloos…
ze zijn het niet (voor H.G.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 ze schudde het hoofd:
ik rende heel hard weg
ik verstopte me in de bloemenkas
een pijnlijke botsing tussen
toenadering en vlucht
ze zouden elkaar niet vinden
zoveel jaren later maakt
een kunstenaar haar portret
oude stukjes hout zoekt hij
in het geborgen huis
hij schildert, boetseert, maakt haar gelaat
van doorleefd verhalend hout…