416 resultaten.
Stille handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
416 De lange dagen bracht ze door met kleien,
dat een lijfje vormde, soepel en zacht
door haar woorden herzag ik mijn besluit.…
gezwollen borsten
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.863 zij vlecht heur haar,
lang van eeuwig groeien
en zwart van jeugdig genot,
tesamen met gretige vingers
uitzwermend over een
gulzige boezem in mei
zo. zocht zij mij te boeien
ik, de oude heer
in een overjarig krot
met reeds één been in klei
geen blik gunt zij mij
weet toch wel de man
te verleiden
haar gratie vraagt mij
een onbevredigende…
Allerzielen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.796 echo
Wortels verstenen
in de ingedampte klei. Ze willen het
nog niet aanvaarden.
Volgestouwde sneeuw is het washandje
op het voorhoofd van
mijn koortsige hallucinatie,
het helpt nog altijd
niet.…
Het vleugje galaxy
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 jij bent niet
toevallig gekomen
ter voorbereiding
schiep ik jou in
zeven dagen dromen
boetseerde uit
de beste klei
jouw ranke vormen
pimpte je op
van teen tot top
jij droogde naturel
in aardse schoonheid
het vleugje galaxy
gaf jou al snel een
goddelijk perspectief
in het glazuur
smeulde vuur
dat fel opvlamde in
de uitbundige…
Ik wil je vangen...
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
6.012 Ik wil je buigen
als een wis,
je kneden als klei,
in een woord
dat om je glijdt
als zijde,
een klank
als water
om je heen,
een o
met vochtige lippen
en mijn weke adem,
die je drinken moet,
eindeloos.…
- De knoop van wit Porselein -
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
555 poreus...en smakeloos van klei
de voornaamste ziel, ik voel wat ik wil
zo onaantastbaar vervaardigt,
de exclusieve waardigheid gebleven,
gebrand en toch verheven..…
Eens was ook het verleden heden en toekomst
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
771 In de schaduw van de ziggoerat,
tekent een man op zachte klei
de opbrengst van z´n land
hij gebruikt er een vers gesneden rietpen bij.
Zijn heden.
In het aloude Rome,
hamert een man in het brons
onverholen de 12 tafelen van de wet
door de keizer bevolen.
Zijn heden.…
In een volgend land
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
495 ver van een heem
pijlers van het bestaan
scheiding van de vogeltuin
het paradijselijke licht
tere wentelbootjes
enkel nog in een vergezicht
een glimlach
een wuivende hand
het water spiegelt
in een volgend land
waar koekoeksbloemen
in bermen prijken
het vee graast
op behoedende dijken
de aardappelen groeien
in lagen zand en klei…
zij zijn de tijd
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
888 en zo ze zijn, zeven kinderen
uit zeven verborgen
hoeken
allen met hetzelfde raam
uit klei
niets bestaat zonder reliëf
wanneer dromen veel verder gaan
dan grenzen
geef hen een hand
veeg het snijden uit hun gezicht
en dat wat er rest tussen Oost en West
laat hen, het daglicht in, veilig
met naakte voetjes slapen
voorbij muren…
Vluchtige man
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
861 De kille grijns op zijn verstarde tronie
-zo grimmig en zo peinzend als altijd-
drijft nu gerimpeld in een waterplas
Maar morgen kneed ik mij een nieuwe man
uit vette klei, boetseer een brede borst
en van die strak gemodelleerde billen,
geef hem een vuren hart en latex armen.…
Ikaros' thuiskomst
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.550 . -
Eerst door de lege lucht
Dan door de bittere weerstand
Van klei en steen
Tot in het harde heil der diepste duisternis.
O eind van de vergeefse vlucht
O eerste zekerheid: terug in 't doel
O slaap zonder een morgen.…
anti-canto II: 'als ’t van Marietje mag'
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
500 op deze gejatte tabula rasa
vermomd zonnige scrupules
de goden in klei
inbeelden
1.…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 Juist op zo’n moment
wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien…
De geur van mist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Ze hangen besluiteloos rond
in een doorleefde nevel van
verzwaarde hemel en
gecondenseerde klei.
Zo ruikt een grijze waas van
koude huid en klamme steen,
van onzichtbare koeien in de wei.
Een afdronk van gebluste turf,
een hint van verbrand hout
of bruinkool uit vervlogen dagen.…
De struisvogel
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.298 In ons waterrijke vaderland,
Met een groot tekort aan zand,
Steken struisen netjes op een rij,
Hun koppen in de vette klei,
Ook dat werkt natuurlijk voor geen meter,
Maar wat moet een struis bij gebrek aan beter?…
In spinnentouw verweven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.049 glinster
gekleurder dan de morgenzon
die met gouden haren
onze liefdesweb bereiken kon
het paradijsje van ons saam
was behangen met romantiek
dat wanneer de schemermaan
door de takken scheen onze namen
schreef op muren ondoorzichtig
ik krijtte je naam op wanden o zo hoog
en letterde je liefde op je mond
jouw handen boetseerden mij als klei…
't is de wind die ieverans klinkt
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
657 stilte met vlas vrijt
zonder buiging
later gekwetst, geslagen
in vezels wordt gevlochten
ik speel mijn handen vrij
proef jouw hand
in dit zoute land
waar wind verhuist
tussen de dijken,
klokken luiden over riet
het is dit schone land
dit vlakke land
waar tranen ogen wassen
in 't verschiet, mensen
leven, sterven, vergaan,
in de klei…
WATERSPIEGEL
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
552 Ik guts en giet het roestig water
over mijn stekjes en mijn weideland
vang regen op in een ton voor later
en meng mijn klei met schelpenzand.…
Goudzoeker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
471 Jouw liefde voor de onderwatergrotten
van de menselijke ziel
is buigzaam als natte klei,
een vloeiende golflijn van
de Indische Oceaan. Terwijl
toch genoeg vleermuizen af en
aan vliegen, ligt de harmonie
verborgen in de oerblik van je
ogen, bezwerend, mediterend
op de graven van de schrijvers
die zelf voor de geestenwereld
kozen.…
Broze schaal?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
621 De zon bebroedt de klei en aarde,
stileert de broze schaal van eigenwaarde,
op haar wolk speelt een ongedwongen kind,
wordt geraakt door het gevederd licht,
als duizend lampionnen in het duister.…
Jij wortelde te diep
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
670 je ankerde vroegtijdig
liep me niet meer voorbij
ageerde vaak opstandig
zette je hakken in de klei
waar je ooit speels dartelde
richtingloos de horizon opzocht
is nu die vrijheidsdrang gestopt
door routineuze gangen
geen hart en
ogen vol verlangen meer
een kleine cirkel van gedachten
in een stilte die niet bij jou paste
wij hadden…
DE LOIRE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 pech hebben gehad
De psychiater spoot hen vrijwel plat
De vrouw vervolgt haar pad vrij onverveerd
Zíj is veel minder in zichzelf gekeerd
Hoewel ook zij haar zwakke krachten mat
Traande bij wierook- en wijwatervat
En worstelde met God als Jacob deed
Vertelde mij mijn vriend de Kathedraal
Gebrekkig gaat ook zij sindsdien haar pad
Van klei…
Houwingaham
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 Houwingaham
middeleeuws dorp
dat onder water kwam
toen de Dollard
haar armen uitstrekte
tot een langgerekte
binnenzee
het viel niet mee
later
op het water
teruggepolderd land
Houwingaham is voorbij
onder 1 1/2 meter klei
resten van huizen, kerk
teruggevonden
sterk
dat vandaag
borden precies zeggen
waar ze stonden
het Bos op
Houwingaham…
Treur niet langer om mijn dood
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.056 O, als jij ooit een blik slaat op dit vers
wanneer de klei zich reeds met mij vermengt,
verzucht dan zelfs mijn naam niet meer,
maar laat je liefde met mij sterven. Of wil je
dat de wijze wereld jou beschimpt
om je verdriet voor mij, vergeten schim.…
Hoofdreizen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
590 Als je naar schaduw snakt
drakenbloed wilt oogsten
vaar dan naar Socotra
Zie hoe de oceaanmist over
de Socotraanse toppen jaagt
hoe lange puntige bladeren
zich aan neveldruppels laven
Staar vastgenageld in het
drakenbloed-bomen-bos
naar de ontzagwekkende
reuzen getooid met brede
dichte kronen terwijl de klei
zompig aan je schoenen…
Septemberlicht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
658 Wellicht is het de spiegeling die ik bekoor,
Reflecties van bomen, blad en natte klei,
Of de lange schaduw hier tegenover mij,
Typisch september, zeg ik zonder gehoor.
Dan knipper ik twee keer met mijn ogen,
Want het witte schaap en het groene gras,
Worden één geheel langs deze zonnige as,
Het lijkt wel of de kleuren elkaar opzogen.…
dahlía's in donkerpaars
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
731 tussen de prei en een bedje ajuin
staan ze al jaren, sprietekes noemt
men ze hier, ik heb ze lief, omdat
ze zo knap zijn, nooit opgemaakt
een paar vingers in de grond zijn
al genoeg voor een kort gesprek
over de patatten en mijn moeder
haar zachte handen kliefden klei
nu zit ik hier en kijk naar vogels
wijds, zuiver klinkt een slag, die…
stilte, een canon
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
710 overal rondom
verborgen
de stilte van het denken
als onderdeel van alles
in muren gemetst om nooit meer
neergehaald - bakstenen eeuwigheid
in plantgroene gemeenteperkjes
worteldiep verankerd in die klei
waaruit dan later die muren
overal rondom
open en bloot
de stilte na het denken
als hoogste doel van alles
in systemisch ruis op de…
Wintertijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
954 Donker ligt het groen te derven
in de zwarte stilte van kluiten klei.
Ik kruip onder dekens van dagen
die niet meer te verteren zijn.…
Hoe stik je een zoom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
968 woorden komen en gaan,
zelfs de foto is al uitgezocht
waar ik het meest op leek
vang jij geen regen meer
voor het in groenland zomert
alles is zo ontzettend echt vandaag,
stilte neemt steeds meer van waarde mee
hoe schrijf je vriend, als naam in zand
nadat vloed over het strand getrokken is
ik plantte slechts mos, verdwijn wel in natte klei…