3092 resultaten.
Wat is nog te vertrouwen?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 gedichten zomaar verdwenen
waar is nog een plek
die veilig, niet lek
die altijd goed en eerlijk
Zelfs 't Universum lijkt het leuk
een mop met ons te willen spelen
zie ons met zovelen erin trappen
uit droevenis ga ik maar naar mijn tuin
ruim daar wat puin van blad
de aarde eerlijk
buk mijn lijf dat stijf
van eigen verzonnen verhaal
waarvan…
Het openbare leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 De kluizenaar in het web leeft echt
heel sober wanneer ik kijk
naar de camerabeelden
(vierentwintig uur per dag)
Hij lacht naar de mensen
die hem bezoeken, nieuwsgierig
naar deze man en deze plek
zonder geheimen
Tien minuten lopen van hem vandaan
doet de herberg goede zaken
Er zijn bomen om op te zitten
(de schors is ruw)
In de dependance…
Pius Ziekenhuis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 kreukels op het asfalt
Ligt hij met geknakt been
Kreunend voor de bumper
Door een oplopende meute bekeken
Wij gestald bij vrouw Kooi
Als de sireneschallende ambulance
Ons broertje per brancard
De straat uitrijdt naar het Pius-ziekenhuis
Vinden we hem 's avonds terug
Naast een branie gelegen
Die de botten van zijn arm
Op meerdere plekken…
natuurmonument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 jaargetijden lang
zijn gekwinkeleer
het gesprek
ontwapend gemeend
als seizoenen veranderen
en we bij tijd en wijle
de hovenier die het jaarsveld laten harken
de tuin van ons hart laten wieden
hij zijn sporen trekt
met zinderend vrolijke trillers
tranen als dauwdruppels doet ontstaan
met zijn bulderende lach
als jagende wolken lege plekken…
Surrealistische gong?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
467 Het verluid weerklinkt in de
diepe stem van een bronzen
gong, de eindigheid voorbij,
gekozen vrijheid resoneert
in klankenvolle beeldvorming
van onbaatzuchtigheid,
ongenaakbaar, althans voor
mij, luiden we morgen de
vrijheidsklok, daar willen
we allemaal bij zijn om het
heden een betere plek te geven.…
Zingend hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 komt nadert mij
met liefdevolle aandacht
wie lezen kan en wil
't zingend hart
in vreugd en smart
dat schone druppels vangen mag
och zie de sombere
bossen
waarom de ranke bomen zwiepen
de vijver bedekt met
mos en waterlelies
in koele gouden dagen
van juichend welbehagen
de stille ongerepte
plekken dat mij rukt uit
bange overheersing…
Stille im Brandenburger Tor
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 Linden’ van Oost naar West Berlijn
raak ik bevangen door de zo verkregen verenigde vrede van de Duitslanden en haar hoofdstad Berlijn
maar nog meer van de nog zo gewenste vredes voor de zovele nog lopende conflicten in zovele werelddelen
de tranen biggelen niet over mijn wangen maar kleven wel aan mijn hart, ziel en zaligheden
ik zoek een plek…
Brood is dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 dreigende wolken
die hij bestreed
in zijn hoofd
hoorde het altijd
zomer te zijn
BROOD
nuchter lukte het hem niet
maar onder invloed scoorde hij
hit na hit
op een dag
de hoogste notering
van een hart
het brak
nog nooit zo hard
een record
maar nergens opgenomen
want vluchtig
als een vlieg
ik vond hem
op zijn graf
althans de plek…
Fragmentarische liefde
netgedicht
4.9 met 352 stemmen
457 jij bent geen
fantoom in een
uiteenspattende droom
van fragmentarische liefde
jij had strelen en
struwelen als
hogere kunst in het
assortiment adoreren
jij zalfde preventief
beurse en kapotte
plekken die de
levensspiegel liet zien
sloeg bruggen van
liefde als afgronden
niet begaanbaar waren
in heilzame ontmoetingen
voelde…
Als allen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De wereld is een grote plek, nietwaar?…
Zand...voort!
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Verliest geen tropentijd, spoedt u per Sprinter
Tienmaal per uur vanaf CS naar ginter
Uw plek onder de zon gaat straks teloor
Waar 'n vlucht door de geluidsbarrière gaat
Daar ligt heel Holland, suddert, bakt en braadt...…
Scherend mediteren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
716 Toch licht m'n Philips weer op:
er zijn nog plekken die aandacht vragen.
Zo. De dag verwacht een gladde kop -
helder genoeg om de dag te dragen.…
De poëzie van 't leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 In de gedichten vind ik mijn thuis, mijn bestaan,
Een plek om te schuilen, om nooit meer weg te gaan.
De woorden, ze stromen, ze helen de wond,
In de poëzie van ’t leven, vind ik mijn grond.…
Vrije zon
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
629 waaien
de waarheid wil niet draaien
geen mens mag dus verdwijnen
al eeuwenlang volkt ons land om
dankzij vaak nijvere handen
wat recht is praten zij niet krom
gun ze nu toch wat panden
water aarde en de lucht
bestaan voor ons allemaal
geloof niet elk kletsverhaal
dat iemand zomaar vlucht
omarm ieder die komt vragen
naar een plek…
geen thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 het huis waar ik slaap
vier muren en een dak
mist warmte en basis
een plek waar ik zijn mag
ze denken aan portieken
een blikje, een hond
aan iemand op straat
met zijn wereld op schoot
mijn verhaal echter
is onzichtbaar verborgen
zweeft tussen kamers
waar ik nooit lang blijf
ik ben geen cliché
geen teken aan de rand
Ik ben een moeder…
Tranenrivier
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
560 Kijk niet om, de weg voert altijd door,
de rivier kent geen halt, geen vaste plek.
De wind omarmt ons, fluistert zacht zijn raad,
zijn richting blijft verhuld, een wijd mystiek trek.
De bries kust zacht ons gelaat, zo teder,
de reis verlangt geen haast, geen strijdend hart.…
Eenzame wandeling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Luid klinkt mijn zang door veld en woud de wereld rond
een stralende zon zal vast wel weer gaan schijnen
al dolend loop ik langs die plek waar jij toen stond
zie in mijn fantasie nog jouw schone lijnen.…
Stemmen in de stad
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
453 Stem in de Stad
zoekt een plek
voor zijn tent
en het karretje
om schroot en blikjes
te verzamelen
Stem in de Stad gaat
‘s nachts over prikkeldraad
op oudijzertocht
is op drift geraakt in een
bijna-wrak-bootje
vastgelopen in het riet
Stem in de Stad woont
op een laatste rafelrandje
van de stad
woont in de struiken
onder een…
Oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 Op drie boomstammen
zaten we in ‘t bos
De zon scheen op het water
waarin twee zwanen
Walnoten zouden we
die morgen rapen
Eerst koffie uit een thermos,
hoe het dorp nu verder,
over yagyas en raad
ook over vermeende wanen
‘k Filmde de plek even,
dan liepen we ‘t dicht
omzoomde pad met riet
Vonden de bomen en de noten,
vulden…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 een plek van licht waar ik niet hoorde.
ik was ontsnapt,
maar met de geur van as in mijn vleugels.
mijn zwarte vleugels — half geplukt, half verbrand,
herinnerden zich nog hoe het voelde
om vrij te zijn.
nu zijn ze enkel zwaar.
met kettingen opgehangen aan herinneringen,
aan woorden die brandden,
aan beloftes die stikten.…
Vertel mij wie ik vroeger was
netgedicht
1.8 met 28 stemmen
597 Verloren stemmen
fluisteren in stilte zacht
ik zoek mijn echo
Vertel mij wie ik vroeger
was, toen stilte nog een veilige plek was
om te schuilen, toen ik sprak met bomen en luisterde
naar het licht, en elke traan mocht vallen zonder uitleg of schaamte.…
Een gedragen opa rol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 meer geacht te souffleren
het is de laatste stap in een gang naar mijn requiem
daarna gaan mijn rollen in de vergetelheid verloren
ik ben nog wel even de koning al zwaaiend in de koets
waar ik middels met mijn straffe handen en stijve nek
mijn uiterlijk met een glimlach zichtbaar oppoets
en tevreden terugdenk en vooruitzie naar mijn laatste plek…
Stormlicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
345 Stilte is de plek
waar mijn gedachten wachten
tot ik eindelijk kan volgen—
en dat lukt me nooit.…
Onder de huid van de lente
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
370 Daar krijgt de overvloed een plek en helderheid,
in een landschap dat in tederheid herboren wordt.
Kijk eens door mijn ogen naar het dansen van de muggen,
voel de tinteling van groei die alles samenbindt.
Het is een kracht die overweldigt, maar ook opent,
wanneer je leert dat overgave de essentie is.…
Groter dan stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 Ik voelde hoe het zich hechtte
aan de rafelranden van mijn gedachten,
hoe het wortel schoot
in plekken waar ik nooit eerder durfde kijken.
En terwijl buiten alles haast had,
groeide binnenin een ruimte
die niet meer terug wilde krimpen:
een nieuw begin dat zich uitvouwde
als een hand die eindelijk open durft te liggen.…
GELUIDS- EN BEELDDRAGERS, KRIJG DE KLERE!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
626 het neemt ook zoveel fysieke plek in, kasten, planken vol om maar te zwijgen over, niet te vergeten
de boeken, de kranten, de tijdschriften, de magazines, de muziekpartituren
MAAR MET DE BOEKEN, KRANTEN, TIJDSCHRIFTEN BEN IK BEGONNEN: oud papier, weggeefbalie!…
Life goes on
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
426 Niet in de plekken waar ik je bij mij draag.
Niet in de keuzes die ik maak.
Niet in de stiltes waarin ik soms nog naar je zoek.
Niet in de strijd die altijd in mijn hoofd zal blijven woeden.
Ik mis je.
En meer dan wat dan ook
Hoop ik dat je ziet wie ik geworden ben.
Ik hoop dat je trots op me bent.…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
178 Ik wil de laffe, zwarte plek van het verdriet
uit mijn pulserend weefsel wegsnijden,
tot er niets dan pure, rauwe wilskracht overblijft.
Allen die kwijnen, smeken om genade,
maar de wet van de barbaren duldt dat niet.
Ik heb mij langzaam recht overeind gezet
tegen een rottend-paarse hemel van verlangen.…
Wat bomen dragen
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
137 Een plek waar mijn
gedachten ademen en zich hechten aan iets dat groter is dan tijd.
Als de wind door de
kruin strijkt, ontstaat een trilling die
mij bijna doorzichtig maakt. Een helderheid die niet
dwingt, maar opent als een pad dat zich toont zonder bedoeling.…
Bekende Nederlanders uit Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De Nederlandse letterkunst kende in
Belle van Zuylen en Gerrit Achterberg Utrechtse
schrijvers en dichters van een grote waarde en
heden met Ingmar Heytze behoudt de stad binnen
de letteren zijn plek op de aarde.…