Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

tot jij weer bloemen spreekt

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
wanneer het blad verkleurt een einde maakt aan uren onwetend wanneer de winter komt het slissend likken van golven tot stilte maant wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft en de laatste schaduw van een lange zomer verdwijnt in een stilgevallen zee verwarmen wij elkaar tot de levenloze souvenirs te gronde gaan en jij weer bloemen spreekt…
Kees Visser23 december 2021Lees meer >

Droombestaan

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 515
herinnert aan de heimwee door jaren in de wildernis Even flakkert de emotie op van nachten samen in bed je vraagt me teder naar mijn droombestaan dankbaar voor wat geweest is gereed voor wat er gaat komen Er is geen antwoord nodig je woont in een schilderij van een eenvoudige schilder die de blauwe zee schildert je droomt in de schaduw…

De gewetensfunctie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 414
er zitten breuken in de aarde hun lijnen zijn de bekende gevaargebieden waarvan de korst naast warmte ook gassen en invloedssferen lekken die een pittig gevoel van desoriëntatie geven dat je meeneemt als schaduw en vervaging in de neerslag van een andere vreemde realiteit altijd is er even in confrontatie de strijd van eigen…

In tijden van oorlog

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 474
voor Andriy en Alina In de donkere kamer het bed waarin nevelige dromen je verzwelgen Je smalle bovenlijf ontbloot ontdaan van het haastig losgeknipte gevechtstuniek In de schaduw een gehavend lichaam je terneergeslagen blik die niets dan het niets ontmoet In tijden van oorlog moet gesneuveld worden lichaam en ziel uit elkaar gedreven…
J.Bakx23 juli 2023Lees meer >

LAIS CCLXXXIII

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Donkere tranen parelen gevaar en schaduw glijdt dreigend af van haar huid. Het git wordt wit, de kleuren breken uit, hun weelde laait op lippen, vlammenzucht. Handen doorwoelen een witte wolkenlucht, de lijven wentelen van zij op zij. De zang komt los, het schrille is berucht. Het spreekt zich uit en alles is voorbij.…
Dirk Vekemans29 september 2023Lees meer >

een langgerekt zwijgen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 653
in dit wankele huis aan de rand van het bestaan waar de wereld onvast is het servies stukvalt de huid geen tijd krijgt om te helen de schaduw van gisteren niet verdwijnt waar buiten de wereld woelt waar geen argeloze dagen zijn het licht geen opening vinden kan in dit wankele huis wordt alles stil waar de nacht eindigen zal in…
J.Bakx17 maart 2024Lees meer >

Paarden

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
wanneer er niets te lachen valt galopperen over de heuvels op zoek naar graslanden kuddedier voor ons plezier, onze nachten hengstig merries drachtig. veulens, zomer, gras er hangt een geschiedenis aan onze hoeven werkdier, sportdier, plezierdier, maar bovenal hoefdier laat ons grazen zonder te vrezen, we doen het graag in zomerse schaduwen…
mobar13 april 2024Lees meer >

De pijn van contact

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
ik kende de bruggen met hun snelstromend flitsend water waar hun schaduw met diepzwarte woorden riep om te duiken mee te gaan in de fuiken der verlokking van het niet meer bestaan nog restte de kou en een twijfelachtige afzet bang voor de pijn van contact in de klap die het water echt brak en de brug verdween…

een korte schittering 6

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 561
gisteren beitelden we engelen in de schaduw van de taxusboom op tedere schouders droegen we de aarde het groene gras de azuren zee witte meeuwen in de strakblauwe lucht het zonlicht in onze handen vandaag verbreken we Ariadne’s oneindige draad voorafgaand aan de pijn de roerloze arend die het dal overziet gisteren heel het verleden…
J.Bakx23 augustus 2024Lees meer >

Daadkracht

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 696
stille winter donkere dagen beur mij op wees mijn zon neem mijn schaduw zonder vragen stille winter onverwachte dromen beur mij op wees mijn licht neem het zeer mocht het donker komen * heel even maar tot het vroege voorjaar als ik het fluitende vogeltje mag horen en vol vreugde naar de sneeuwroem staar © Hilly Nicolay…

Woordenhoning

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 693
Is er hier iemand die mij kan vertellen wat ik hier aan het doen ben terwijl de tijd verstrijkt speelt het zoete leven theater zonder winstoogmerk met armoede en stilte na een flinke regenbui openbaart zich fragiel de zon de dag breekt eindelijk open heldere lichtvlekken dansen met schaduwen door de wind ik lees steeds nieuwe gedichten…

In blond passeren

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 372
je verraste mij in blond passeren zelfs je paardestaart heb ik niet goed kunnen signaleren omdat er zoveel lege dagen in zaten zonder taal of teken met slechts de schaduw van liefde die er ooit was ik was beduusd onverwacht zoveel jou te ontmoeten terwijl mij negeren gangbaar was toch lijkt het rood van de loper weer zichtbaar…

Open horizon

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 257
Schaduwen wijzen terug naar kruispunten van toen, waar keuzes nog zacht waren. Ik lees mijn leven als rimpels in stil water dat allang is doorstroomd. Voor mij ligt licht, onbeschreven en open, zonder uitleg. Ik ga zonder weten, met alleen een kloppend hart dat vooruit blijft gaan.…

De schoonheid

poëzie
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.443
Toen ik heden opzag van mijn leven, Uit de schaduw van mijn stille zorgen, Zag ik, tot de witte diepe verte, Weer de Schoonheid om mij henen slaan, - Tot haar immer onverwachte gaven, Tot haar wijde zegenende handen, Tot de kalme stammen van haar vruchten Ben ik weer gelukkig heengegaan.…

Spiegelbeeld

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.773
Dus zal je voor de spiegel moeten gaan staan, En je schaduw accepteren zoals die is. Je stappen zet je nu eenmaal zoals je dat doet, En je lichaam gooit eruit wat het wilt. Dat is het leven.…

en de ontmoeting vind plaats

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
Woorden zijn slechts de schaduwen van.…

Spookhuis.

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.663
in dit grote verlaten huis voelt het niet zo pluis krakende planken en deuren ondefinieerbare geuren flikkerende lichten dreigende gezichten ik loop op een houten trap bevende benen bij elke stap er klinken fluisterende stemmen ik moet aan het duister wennen op zolder hoor ik zacht koorgezang schaduwen op de muur van de gang…
J.J.v.Verre20 september 2008Lees meer >

Klein elfje...in het grote bos..

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Een betoverende zoen … tussen dat elfje en een bloem… …zou de hemel doen open breken schaduwen doen verbleken een sterrenhemel doen stralen het allermooiste uit haar halen haar laten dansen als de warmste zon..…

We waren samen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
sloten een verbond overwonnen alles wat ons tegenstond We groeiden en Leefden samen we vertrouwden Op elkaars geesten En lichamen Ons vroegere verhaal Van ons kind zijn Deerde ons niet Ondanks het verdriet toen kwam de splijtzwam Ik weet niet waardoor Jij had voor mij steeds minder Oog en oor Jij zag anderen staan Ik stond in mijn schaduw…
ebba14 november 2017Lees meer >

Hervonden beek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Zij weten niet van de schaduw die de bomen langs het pad beletterend werpen op het gras ?…

de man op het plein of de dood van Coster

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
klinkers en schaduw gaan zijn verstand niet te boven in het holst van de nacht. al zou hij wijd open waken over de lange stromen herfstbladeren klapperend als een vals rapier op straat, optornend tegen de schouder van een regenwolk, de hoge man zwijgt vol verachting bars in het oude hart van de stenen stad.…

1 tot de macht 4

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 657
Eén fluistert zacht, voorzichtig en klein, een kind dat schuilt in hoeken van schaduw. Ze huilt om wat was, om wat nooit zal zijn, haar dromen verloren, gestolen door chaos. De tweede schreeuwt, zo rauw en luid, een stem van vuur, een storm zonder einde.…

op de kop tussen dopheide

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 422
in ’t open veld was geen schaduw van laurier of struik te bekennen behalve van ’n eenzaam wolkje dat zo weer voorbij waaien zou en toch toen hij ging liggen kwamen de schapen grazen en stampen en sneden met hun silhouetten als tanden ’t fris aangegroeide goede gemoed weg dat blakend in de zon eindelijk begonnen was op te bloeien…
R.E.N.S.14 april 2025Lees meer >

Night and Day

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 274
Des nachts rust onvolmaaktheid in de dingen silhouetten, schaduwen en schimmen contouren vaag herkenbaar aan de kern die neigen naar een einder, ongericht voorbij aan horizon en helder licht Maar overdag, in een kairosmoment blindelings langs holle oude bomen speurend in het nu van niets naar iets scheert inzicht rakelings voor 't geestesoog…

Wat niet van mij was

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 349
Onder de schaduw zat een ruggengraat. Onder de angst een hart dat bleef kloppen. Ik bleek geen breekbaar vogeltje, maar een dier dat wist wanneer te vluchten en wanneer te groeien. Nu herken ik het moment dat iemand mij wil vullen met zijn onverteerde donker. Het schuurt, het verwart, maar het landt niet meer.…

Wintertafereel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 302
Het hart dat zoekt, wordt zacht behoed door sneeuw en schaduw, stil en bang. En onder elke witte deken schuilt iets dat bijna nooit verdwijnt: gemis dat meteen de stilte breekt... Het gele licht dat door de vensters schijnt.…

De weigeraars

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 228
Dan zal de aarde buigen door haar hoeven, het gewicht dragen van wie niet meer gaat, er geen schaduw meer is voor de jeugd, omdat de oude bomen blijven staan tot in de eeuwigheid. Dan moeten we wel omhoogkijken, naar de abyssen. Wegen van ijzer bouwen naar de maan.…

Dochter

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.581
Populieren werpen hun schaduw naar de overkant. Ik draag mijn dochter naar haar nest. Zij kriebelt het oor met binnensmonds gegiechel en de speelse spot: "Ju!" en ik word het mikpunt, de muilezel die schuimbekt onder een donzige last.…

Verdrongen heesheid

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Ik keer terug naar de schaduw, door mijn handen gedragen en houd me schuil in de stilte van het leven. Ik waag het niet om de wereld in te lopen, waar luidkeels mijn stem werd verzwegen. Al jaren slaap ik met mijn lichaam in langzame heesheid, verdrongen door de tijd, kapot geschreeuwd in een teruggetrokken leegte.…

Het punt (Michelangelo Antonioni)

gedicht
3.6 met 84 stemmen aantal keer bekeken 21.315
Streef naar een minzaam vergelijk laat het slot weerklinken en stijg neem je schaduw op voer het naar de hoogste top en neig dan naar opzij achterom een kwartdraai rond het vlak dan af maak de strop goed strak trek de draad snel na loop ook langs de flank en sta verstomd van het zicht ontdaan van je plicht Zweef moeizaam…