3092 resultaten.
De knop
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
880 Electron en chip - gloednieuwe lakeien -
flitsen zich gek om jouw signalen
een plek te geven. Vaak is de hand
die jou bedient genadeloos wreed...
Veer op, verdiep je in de druivenknop:
wat brengt die dagelijks niet op voordat
zij door goedkeurende handen gaat,
gerijpt de luimige geest bevrijdt?…
Geluk
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
543 Alleen de plek is anders waar de bestemming is.
De bestemming van geluk.
Wat is geluk?
Geluk is ongrijpbaar.
Geluk is een verslavende emotie waar je altijd naar verlangt.
Je bent zo dichtbij toch is het zo ver weg.
Het is een luchtspiegeling van het leven.
Staar je niet blind op je bestemming van geluk.…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan het vuur tot wolken dronk
Brutaal kroop een herinnering
Vanachter ongeziene ogen
En kraste door de horizon
Een vroeger onvermogen
En heel het wijdse toverland
Begon naar al die as te smaken
De vrucht verrotte in mijn hand
Het onverteerde moest ik braken
Nu ver verwijderd van die plek…
Drie keer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 dat ze zou krijgen wat ze vroeg
soms had ze het geluk
dat iemand zei
één keer vragen is genoeg
ze las haar boeken drie keer
zodat ze wist waar het over ging
ook keek ze drie keer
naar dezelfde film
en huilde bij de aftiteling
nu is ze oud en moe
en heeft nog maar drie keren
twee keer gaat ze naar de zee
en haar liefde voor die plek…
Schuilen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
598 tijd tikt voorbij onze dromen
het waait nu flink buiten
praat je verder, en het regent
het komt met bakken
naar beneden op het riet
we zitten droog naast jouw stem
de taart is lekker zoet en warm
we laten niet veel tranen los
in dit penibele land aan de Lijdensweg
als de storm voorbij is gaan we huiswaarts
ieder naar een eigen plek…
Razzia-1944-herdenking Rotterdam 2024-2025
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
474 Indrukwekkende Razzia Herdenking 2024
de plek, de plaats, de kade, het publiek
de Marinierskapel, dirigent, ceremoniemeester
Het Monument, de beeldhoudster, de kransen
De gesproken stevige woorden
het nationale lied: 't Wilhelmus
maar vooral de stilte, de stilste stilte
de stilte om zoveel verleden leed
maar een leed dat voelbaar blijft…
pubers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 kamer
een wereld apart, vol dromen en geheimen
een muur vol posters, een kast vol chaos
de playlist een mix van verdriet en applaus
de regels zijn rekbaar, de grenzen hun strijd
en in die chaos zoeken ze ook veiligheid
hij wil niet luisteren, maar hoort alles toch
zijn vleugels in groei, het nest al te klein
zoekt hij wie hij is, zijn plek…
zwijgen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
700 en een vrouw wonen in het huis
een vlieg op de muur vlucht voor het geweld
op haar hoede strompelt een gebroken
kleine schim voorbij
als iedereen nog slaapt
fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds
ze stamelt ‘s middags en ‘s morgens
in de nacht huilt ze
een man en een vrouw wonen in het huis
de muren schuiven naar elkaar
zelfs geen benauwde plek…
Onder de mensen
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
405 het kostte mij
wel veel blauwe
plekken meer dan
normaal maar met
bloedverdunners
omdat ik als het ware
naar binnen werd
gedragen in een arena
waar de sfeer met de
tanden bloot was
onbetrouwbare blikken
met een drugsflikkering
echt senang voelde ik
mij zeker niet in publiek
dat niet te temmen was
met een roofdierachtige
berekenbaarheid…
De mier.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 paring die hun einde wordt
met kracht die velen niet kennen
door intellect van snel scannen
bouwen zij nesten en heuvels
door vrouwtjes zonder vleugels
haar kleine stappen, groots van geest
een wonder verricht dat kleine beest
de mier heeft een wijze les bewerkt
dat trouw en werk de ziel versterkt
in de mensengeest droom ik erbij
geen plek…
Pákra!
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
906 Komen onze krachten op tijd op hun plek?
We zijn beïnvloedbare fenomenen,
ongeleide fantasten op een schoolreis.
Nieuwsgierig, jazeker. Betrokken? Nou en of.
Maar ook bereid te leren van diepzinnige structuren?
Straks moeten wij onze navelstrengen vormgeven!
Natuurlijk komt ons denken te kort.
Lente en Pasen weten het beter.…
Onde de Bomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 Ik ben nergens, of onderweg,
een lege plek in het hoge gras,
een kano schuivend onder de maan
waar de rivier de nacht kust.
Geef me je hand-
ik wil kijken naar de beweging van je lippen
en denken aan de warmte die blijft
als je verdwenen bent,
als een fiets om de hoek,
een trein aan de horizon,
een vliegtuig in de lucht.…
GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 ze vinden
spontaan lopend met een speelse hond
gaat de groet, het praatje over in gesprek
met als eerste de verbazing over de bomen
lang en speels en soms in liefde verstrengeld
brengt hun kolossale lengte verdieping
in wat mens laat, begaat, ondergaat, meemaakt
Over het gedoe, het doen, maar vooral het groen
verbazingwekkend de open plekken…
Tussen alles in
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
541 Want dit moment
— hoe gewoon ook — is misschien wel precies de plek waar ik thuiskom.…
In de stilte waar ik besta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
562 Stilte omarmt mij
zacht fluistert het binnenin
woorden vinden rust
Soms voelt alleen
zijn niet als gemis, maar als thuis-
komen op een plek waar niets meer hoeft te worden
uitgelegd. Mijn huid ademt rust als stemmen verstommen, en ik zak.…
Stilte na de drift
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 Stilte na de Drift
er is een plek
in ieder mens
waar onrust woont
ze tikt,
zoals een vogel tikt
tegen glas
niet om binnen te komen
maar om gehoord te worden
geweld
is geen daad,
maar een honger
een snelle manier
om te voelen
dat je bestaat
maar wat men niet zegt:
het bestaan zelf
wordt er dun van
nadat het lawaai…
Beertje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
445 Toen ik voor het eerst
De ogen opende
Was jij daar
Met het prijskaartje er nog aan
143 dagen nadien
Had je een groot deel van de wereld gezien
Onder mijn armen
Een plek om je op te warmen
Samen zouden we ver raken
We versloegen alle draken
Lieten andere monsters niet aan zet
En veroverden de wereld met ons ballet
Theepartijtjes wanneer…
Stille tuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
359 In deze diepe
stilte ontdek
ik mijn schat:
een plek waar pijn
vervaagt in vredig,
welvend groen, waar
wonden wijken
onder wuivend
loofgewelf en de
ziel stevig wortelt
in serene, stille
dag.…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 Het licht valt op vaste uren binnen
en raakt telkens dezelfde lege plekken.
Er is niets verschoven.
Ik blijf buiten tot de lantaarnpalen aangaan,
tot mijn adem zichtbaar wordt in de kou.
Dat is tenminste iets
dat vorm heeft.
De buurman staat bij de heg.
Hij stelt de vraag die hij geoefend heeft.
Ik kijk naar de ramen.…
Wat blijft in het voorbijgaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
491 Als ze oplossen, blijft een
prikkelarme, veilige ruimte achter, een
plek waar gevoeligheid en eenvoud rust vinden. Wolken
herinneren me dat niets vast hoeft te zijn, om toch diep aanwezig te blijven.…
Samenleven
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
405 Soms raken onze voorzichtige
blikken elkaar op een plek waar woorden
ontbreken. Ik ontdek dat kwetsbaarheid geen breek-
lijn vormt maar een verfijnde doorgang is naar helderder worden.…
Lichtpuntje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
320 Ruis wijkt en mijn aandacht vindt weer een plek.
In dat halfdonker groeit
een warme kern die blijft, zelfs wanneer
de dag te zwaar wordt. Als ik daarbij stilsta, wordt het
licht een richting. Geen stem, maar een uitnodiging om terug te keren.…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 Je handen waren als een
huis met open deuren, een plek waar
woorden mochten rusten en elke storm ging liggen,
daar je zelfs in de diepste schaduw een lichtje wist aan te steken.…
Eindeloze stroom
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
414 Wanneer de dag te vol
wordt, zoek ik de plek waar adem
opnieuw ruimte maakt, waar aandacht zich opent
als een blad in ochtendlicht en eenvoud weer vrij mag bestaan.
En in dat stille midden
blijft een heldere, zachte stroom door
mij heen bewegen, een spoor dat mij stilaan leert
vertrouwen op wat in mij blijft zingen zonder haast of gewicht.…
Verlatenheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 In de open plek tussen
twee ademhalingen hoor ik hoe de
wereld even ophoudt met vragen, en ik besef hoe
diep verlatenheid klinkt wanneer niemand luistert naar de echo.…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 Stil bospad in licht
schaduw verschuift in de wind
fluister van de dag
In de zachte ruimte waar
geluiden oplossen tot bijna niets, voel
ik hoe een verborgen laag van de dag zich opent,
een plek waar mijn binnen luistert naar wat nog ontstaan wil.…
Utrecht.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
195 de vingers zochten de toetsen niet te raken
al vroeg voelde ik me verveeld
en bezocht zomaar de stad om te ontwaken
van de doorsnee dagen, van de dampende lucht
ik moest mijn verstard eelt verplaatsen immers
de dag mag best eindigen in een luchtige zucht
ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen
en spoorde over het ijzer naar de plek…
Rotvarken(2) antwoord van het varken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
127 varken ben ik omnivoor
Ik vreet alles, en ga door
Voor herkauwers is er geen tijd
We moeten verder, da's een feit
We gingen spelen op meer borden
Toen kon jij knap knorrig worden
Je bleek daarin niet een van ons
En daarom kreeg je dus de bons
Je wilde van geen wijken weten
Ja, toen heb ik jou gebeten
Voor jouw gedraal was er geen plek…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.…
Boom
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
355 Onder de bomen
valt de stilte langzaam neer
licht rust op de huid
Onder de kruin ontstaat een zachte omslag,
waar licht zich mengt met schaduw zonder grens,
een plek die niets vraagt, maar alles ontvangt,
alsof de lucht er een andere helderheid draagt.…