6782 resultaten.
Avondlicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
617 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen
zij helpen ons te onthouden…
Als de nacht schimt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 hij met de nacht mee
over verstilde stenen straten
langs rijtjeshuizen
waar het duister onbeschaamd
aan vensters gaapt
een lantaarnpaal buigt
schamel schijnsel
houdt zijn schaduw even vast
vanuit de verte krast een uil
verbaast de stilte
klinkers klagen slepende
alsof ze weten dat haar lach
niet licht te dragen is
slechts een herinnering…
[ Het is net als toen ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
367 Het is net als toen,
alsof ik gevallen ben --
tussen twee tijden.…
Ongrijpbaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 In de nacht komen herinneringen terug
ongrijpbaar als vlinders in gestolen tijd:
Aan hoe het ooit was, die liefdesjaren
lang geleden, toen we vlinderden
vol liefdesdrank in wereldsteden
en nooit waren we dichter bij elkaar
dan in die amoureuze nachten
toen we verder dwaalden
in kroegen van het duisterlied
aan de kade bij de rivier
in…
Ik staar naar het plafond...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik staar naar het plafond
Denk terug aan hoe het ooit begon
Aan de herinneringen die ik nog zo goed weet
Wat ik zoal als heel klein meisje deed
Leren fietsen tot ik weer heel hard viel
Mijn vader dan vroeg om toch maar weer een extra wiel
De lieveheersbeestjes en pissebedden
Die ik van de grote spinnen wist te redden
De vlinders die ik…
Stem
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 Wolken laten de zon zwijgen
het graf ligt stil onder de regen
het grafschrift nauwelijks leesbaar
durf ik te lezen in mijn eenzaamheid
het rouwproces voltooit
zich in aanvaarden
dat je er niet meer bent
maar jouw stem altijd hoorbaar
in het diepst van mijn gedachten
waarschijnlijk duidelijker dan ooit
vertelt me dat de stilte heilzaam…
Herfstbeleving
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
577 Wanhopig en machteloos probeer ik aan een tak
te hangen waarop de menig fijne herinneringen van goede
en minder goede momenten nog even schitteren in het wit licht, stuk
voor stuk zorgen zij voor rillingen die zich laten meestromen met de frisse wind.…
Opgeslagen beelden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
476 terug naar de tijd
waar herinneringen
zijn ontstaan
zorgvuldig opgeborgen
voor later bewaard
terug naar de tijd
van geborgenheid
opgeslagen beelden
na jaren opgepakt
en weer bekeken
soms diep weggestopt
herbeleving te moeilijk
dagen gevuld
met souvenirs
uit het verleden
doorleefde levens
opnieuw geleefd
in het vergeten…
[ Het museum heet ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Het museum heet
Ministerie van de Zee --
Er is geen kust meer.…
Studie van een leegte
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.923 De leegte is een gat vol licht
is herinnering aan het huis
vóór het brandde, vóór de sloop.
De vreemdeling ziet niets:
bijv. een leeg parkeerterrein.
De straatbewoner ziet de leegte
boordevol licht dat niet alle mystiek
en droefenis verijdelt maar
een beeld oproept: een huis.…
Bart, café de Plak I
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Komt ooit een tijd om dit te evenaren,
dan als herinnering, als erfenis
van een moment, volmaakter dan het heden.…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
596 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb;
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde dat de wortels voedt en drenkt.
Niets van dit alles…
Gepasseerd station
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Bij aankomst op HS begon het al ...
De hal bleek nog een vrijplaats,
maar buiten hingen gewatteerde dekens uit,
klaar om me in te kunnen sluiten.
Het kantoor voor het station
had de mist herschapen in hotel `Terminus`,
de gasten- en geestenburcht
waar vader en ik vroeger wachtten op de bus.
Als je zo de stad betreedt
waar je tot dan je jaren…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Hun ogen blijven spreken, vragen zacht om herinnering,
hun stemmen, verstild door geweld, worden in stilte herhaald.
De trein vertrok, verzegeld, genummerd, onomkeerbaar,
de deuren sloten als een vonnis op wat ooit vrij was.…
[ De ezel: jonge ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 De ezel: jonge
ogen op hoge benen.
Eens was ik ook zo.…
geografisch onbegrip
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
630 (voor K.Schippers in herinnering)
we kunnen gerust stellen
dat de schilder Vermeer
nooit in Cadaqués was
evenmin dat Breitner ooit
in Kiruna is geweest
van Gris weet ik niets
maar dit terzijde
natuurlijk is alle inspiratie
goed voor de schilder
om van de dichter
nog maar te zwijgen...…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Tranen in de nacht
de maan roept naar de sterren
jouw adem blijft hier
Tijdens de nacht zie ik de
zachte gloed van Selene en voel hoe mijn
hart langzaam uit elkaar valt, genesteld in rouw die zich
verweeft met de hemel, waar de rode maan zacht jouw ziel meenam.
Vandaag verliest mijn blik
zijn helderheid onder een grauwe mist
die zwaar…
Wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
791 Een geluid diep in herinneringen geboren,
helaas verdwijnt het ook weer vlug.
Echter steeds opnieuw als wind gaat waaien,
jij in gedachten aan hen denkt.
Glippen zij door de goddelijke mazen,
geven jou dit emotionele geschenk.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.
Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging,
en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder klank.
Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach,
nog…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Wolken drijven traag
molenwieken slaan de tijd
stilte in het groen
De polder strekt zich uit onder
een hemel van vloeibaar licht, waar beekjes
meanderen door het uitgestrekte grasland. Windmolens
spreiden hun armen terwijl koeien grazen in de adem van de eeuwige bries.
Langs wilgen slingeren paden
door het land waar het water de horizon…
Wat telt...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Wat zoeken wij wanneer we durven stilvallen,
wanneer de vragen er weer zijn,
het uitzicht op wat komen gaat,
de droeve of de blije herinneringen?
Het gaat voorbij, zoals alles voorbijgaat,
alleen de liefde blijft, het steeds opnieuw
de anderen zien staan, horen en begrijpen.…
Altijd verbonden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
468 Fonkelende ster
haar hart vol licht en warmte
bewaard, voor altijd
Hoog boven rimpelloze meren en
slapende velden zweef jij als een verre gedachte,
een herinnering van vuur. Je danst aan de rand van het niets,
als een droom die verdwaalt, een vonk in de eindeloze nacht die nooit zal doven.…
Best weer gelukkig
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
430 Ik ben best gelukkig met mijn zijn,
Wel geheel anders dan eer,
En het is toch ook wel minder fijn,
Wijl jij bent heen, komt niet weer,
En het doen nog steeds pijn,
Al mijn herinneringen aan weleer.…
Vertel mij wie ik vroeger was
netgedicht
1.8 met 28 stemmen
597 Verloren stemmen
fluisteren in stilte zacht
ik zoek mijn echo
Vertel mij wie ik vroeger
was, toen stilte nog een veilige plek was
om te schuilen, toen ik sprak met bomen en luisterde
naar het licht, en elke traan mocht vallen zonder uitleg of schaamte.
Was ik altijd al geraakt,
of was mijn huid te dun voor het gewicht
van de wereld, leerde…
Stukjes schuld en boete
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
402 ik heb ze
nog even uit
het zicht gezet
gedachten
waarmee je
nog steeds
niet uit de
weg kunt
waar aan stukjes
schuld en boete
kleven over zaken
die door geen van
de twee partijen
zijn te vergeven
of mogelijk zijn
te vergeten
ook al is de
rode draad van
aanwezigheid
soms duidelijk
zichtbaar in
vaak pijnlijke
en duidelijke…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
404 We weten niet
hoe diep onze wortels gaan
maar ze bieden kracht en houvast.
Afscheid doet beseffen
dat we de ander nooit volledig
hebben begrepen of bemind.
Maar er is leven,
ook na de dood
en morgen kleurt weer
de horizon.…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 We liepen door de dagen zonder
te weten hoe herinneringen zich stil aan ons
hechtten, hoe tijd zich vouwde rond wat wij niet uitspraken.
Nu je uit beeld bent, voel ik je in alles wat blijft — in licht, in adem, in stilte.…
De verhuizing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 Het mandje, het etensbakje,
het rode halsbandje –
alles mee naar zolder,
alleen herinnering blijft beneden.
Een teckel die niet meer springt,
een zoon die nooit meer zwaait,
en toch ademt het huis
in elk hoekje van verdriet.…
Echo van as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Er zweeft nog stof van woorden,
die nooit zijn uitgesproken.
Een naam, een kind, een ogenblik —
in rook, in angst, gebroken.
Maar uit de as van duisterheid
groeit zacht een stille eed:
dat wie toen werd uitgewist,
nooit meer vergeten heet.
De aarde draagt hun echo voort,
in lied, in licht, in steen.
En wie vandaag hun namen leest,
laat…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Herfstlicht op de steen
fluistert verloren namen
bladeren vallen
Geluiden van de
wereld die ik diep voel, in het trillen
van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.
Stemmen van degenen
die ik mis, zijn overal, in het ritselen
van regen, in het tikken van vensterlicht…