2974 resultaten.
Op Maria Magdalena.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.447 Zij is niet meer het spel van spiegel, strik en vingeren.
Haar maakt nu ander vocht als reukrig vocht, gedwee.
Of zou van ieder haar hier wel het zilver glijden,
Waar mede d'ouderdom het sterflijk hoofd bekruipt,
't Geen met dit buigzaam goud eerbiedig niet wil strijden,
Maar vloeiende in kristal uit elke vlecht verdruipt?…
Allen die mij voorgingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
482 Het aardvlak welft in de spiegels van
oneindige bewegingen, een troost als
afscheid voor allen die mij voorgingen.…
HUILEN MET BLOED
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
604 komt er spanning vrij
welke in golven aan kwam spoelen
Zo ongeveer begon ze het gesprek
zij zei: Ik moest met iemand praten
Want wellicht is ‘t wel mijn gebrek
dat ik 't snijden echt niet kan laten
En weet je, later krijg ik altijd spijt
maar dan is het altijd al veel te laat
Ik voel mij toch zo’n stomme meid,
die bloedend voor een spiegel…
noodlot
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
734 O, brave dichters, dichterinnen, word niet zoals ik
blijf elke dag de vezels van uw hersenspieren flexen
denk niet, als ik, 't komt morgen wel, vandaag moet ik relaxen:
uw hoofd gaat zwellen, als uw buik, en tot uw grote schrik
ziet u des morgens in de spiegel een pedanterik
de teflon-buitenkant van minderwaardigheidscomplexen
beschaamd van…
Maskerade
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 lijden weten
Een ieder is koning op eigen terrein en huis
Draagt onder mantel van weelde zijn eigen kruis
En zou liefst elke avond de dag vergeten
Maar speel telkens weer de clown en draag je masker
De wereld kent immers al verdriet genoeg
Verschuil je achter vrolijk lachend raster
Speel de clown die ieder leed in stilte verdroeg
In de spiegel…
Dubbel prijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Als mijn personificatie
Val ik samen maar loop gelijk
Iedere argwaan is verificatie
Behalve wanneer ik niet kijk
Spiegel om mij heen
Vol bloed stollend in gedeelde lakens
En het woordgrapje alleen
Zijn bedrieglijke bakens
’t somt allemaal niet op
In almaar minderende mate
Onmacht drijft mijn kop
Hier noch daar gelaten
Ongewild stolt…
Moeder van alle moeders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 Die oude man, die ik in de spiegel zie.
De opa, die zijn kleindochters ziet spelen.
Zij is het, die ons ten diepste kent.
Zij weet wat eindeloos wijze liefde is.
Zij weet wat kwaad is en wat goed.
Zij is de minnares, de godin, de vrouw,
die steeds opnieuw op haar geboorte wacht.…
Mijn diafragma?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 hem
dwingt zich over z’n grens te wagen, buiten
z’n diaspora ver van zijn domein, in de
voortschrijdende werkelijkheid om wakker te
worden in de ziel van een openbarend besef
dat wereld verlaten lijkt, een versleten uitgave
van de krant van gisteren , in elk overspelig
woord de feitelijke waarheid werd vergeten,
dubbelzijdige spiegels…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 waterland,
verworden tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een ander vergezicht van
blokkendozen, moeiteloos
gaat de wind eraan voorbij,
lucht buigt zich over kaal
en levenloos terrein, verlaten
spiegeling…
Open en onvoltooid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer me in alles te spiegelen
Verwen het liefst een naamloos
en eenzaam kind wat ik niet ken, in
het idioom van het leven is het moeilijk
in te schatten op welke oprechtste
schouder je het tehuis…
De bouwstenen van mijn leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
426 Zo kijk ik door het spiegelend glas.
Zie ik een paar ogen tussen het struikgewas.
En schrik van mijzelf voor heel even.
Eén voor één
richt ik de kamers in volgens mijn systeem
in een poging aan elk zijn zin te geven.
Zo is er boven ruimte voor het brein.
Voel ik beneden mijn hart gelukkig zijn.…
Wereldgeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 Een virus houdt ons een spiegel voor.
We krimpen van de schrik.
Hoe moeten we dan helpen? Hoe?
De economie moet zich herstellen!
Dan kan geld opnieuw gaan rollen,
naar de machtigen op aarde
en naar de rijke mensen toe.
Er bestaan dromers en dichters,
die hopen dat dat niet waar is.
Zij wijzen ons een liefdevolle weg.…
Pantha rhei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
480 In het midden van de brede stroom,
waar alles overkant is, dreven wij
met toegeknepen ogen,
onder de zon
die zich zonder mededogen
vermenigvuldigde
in de spiegels
van het golvend oppervlak.…
het benzo offensief - mijn bondgenoten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
557 geestelijk onvermogen in een repertoire
van zeker wel een gedegen kennis die
mijn zaken goedwillig leiden
naar iedere poging om ze te ontwijken
op weg naar mijn toekomst draag ik deze
prestigieuze pilletjes mee om tenslotte
aan het eind van mijn levenslot
het lijden te omzeilen en het steven
te wenden om boeg en tuig te
behagen zodat de spiegel…
pubers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 applaus
de regels zijn rekbaar, de grenzen hun strijd
en in die chaos zoeken ze ook veiligheid
hij wil niet luisteren, maar hoort alles toch
zijn vleugels in groei, het nest al te klein
zoekt hij wie hij is, zijn plek in de tijd
tussen kinderlijke hoop en volwassenheid
pubers zijn lastig, puzzeltjes en een feest
hun voortdurende vragen spiegelen…
Wintergenot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 Deur gaat snel weer dicht,
in de spiegel een grauw vaal gezicht.
Snel naar de cv-thermostaat rennen,
want minimaal 30 graden kan alleen hierin nog redding brengen.…
ode aan de Top 40
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 de top 40, lijst van de hits
spiegel van wat leeft en wij zien
elke week een nieuwe rij platen
een podium voor stijgers en dalers
van pop tot rock, van dance tot rap
jij vangt het leven in een web van tonen
een lied van liefde, een beat vol kracht
je weerspiegelt ons gemoed in de tijd
van golden earring tot davina michelle
van vroeger…
Russel's Paradox
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Er is een lijst die zich niet noemt,
een hand die telt maar niets omvat,
een spiegel waar geen beeld in woont,
het boek dat in zichzelf verdwaalt.
Er is een barbier zonder mes,
hij scheert zich niet, hij scheert de rest.
Zijn schaduw volgt hem met de vraag:
bestaat hij nog als hij vergaat?…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 De zee is mijn spiegel, mijn reisgenoot; in deze constante
wisselwerking ben ik nooit alleen. Haar bezielde adem is de mijne, haar geluid leeft in mij.…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 De sterren zich spiegelen in het kleurrijke licht,
Van vuurpijlen die op het nieuwe jaar zijn gericht.
Het tijd is om zich te bezinnen,
Dat er een wereld valt te winnen.
Wanneer men zijn hand ook reikt,
Naar de medemens die aan eenzaamheid of andere kwalen lijdt.…
Beeldschoon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
320 treuren om hem
kwijnde weg en verdween
in galmende oorden
werd woorden na woorden
ze vervaagde tot stem
Het meer was kristalhelder
toen hij zich boog
de natuur hield zich stil
het water bedroog
O god, beeldschoon was hij
goddelijk geraakt
voor liefde gemaakt
maar hij kon hem niet vatten
greep door hem heen
en werd wanhopig
toen de spiegel…
Metamorfose
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
850 Ik stap uit de pop van mijn
eigen angstige zorgen; mijn zintuigen zijn
niet langer vallen, maar open vleugels, getransformeerd
van een spons die alles opzuigt naar een spiegel die het licht bewaart.…
Ontworsteling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
158 Omringd door zijn soort, en toch vreemd;
geen man of vrouw die de blik begreep,
geen spiegel voor de onrust in zijn hoofd.
Tot in de beschutting van de rotsen
het eerste kind de ogen opsloeg.
In die vroege, kwetsbare blik
waren ze voortaan met z'n tweeën.…
De laatste worp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
128 Misschien was toeval
nooit de macht,
maar slechts de spiegel
waarin de mens
zijn verlangen
naar beheersing zag—
tot alleen
de echo
van vallende stenen
nog fluistert
hoe kostbaar hoop wordt
zodra zij
wordt verward
met macht.…
Ongeschreven
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
242 Geen kille eenzaamheid woont hier,
maar een stilte die de geest opnieuw opent,
waar de ziel zich over haar eigen spiegel buigt
en tussen de scherven iets herkenbaars vindt.…
Dichtbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 De wolken drijven langs hun spiegel,
een gouden rimpel breekt het blauw.
Je wijst me waar de nevel opstijgt;
ik kijk, en kijk dan weer naar jou.
Er zit een blaadje op je schouder.
Ik neem het weg, je buigt je hoofd.
Zo dicht bij jou vergeet ik even
wat ik nog doen en zeggen zou.
We hoeven nergens heen vanavond.…
Zelfgekozen schemering
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2 Het is een spiegel die geduldig wacht.
Alleen in de stilte van het zijn.
Verwoorden wat de leegte schreef.
Zelfgekozen schemeringen vallen.
Tekeningen van de avond kleuren de kamer.
Jezelf bevrijden in kleur.
Genieten van de eenzaamheid.
Schepen bevaren het papier.
Het zijn de oceanen van het hart.
Gedachten voeden het gemis.…
VUURWERK EN GEDANS
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
519 --------------------------------
je dwaalt door de wereld
en je ogen grijpen,
grijpen naar dingen die te veel,
te vol van schoonheid zijn
en je geeft het kwalificaties
als mooi en slecht en waarom.
en 's nachts valt alles
op zijn plaats
en in de verte is er
vuurwerk en gedans.
en vlak voor je weg gaat,
kun je alles.
en je hebt het geprobeerd…
Gebroken Zuil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.341 ( voor Frida Kahlo)
Tram en bus zaten op één wisselspoor
Op een draagbaar van het Rode Kruis
In rekverband gewikkeld
Voeren ze haar weg, nietige luis
Ze hoort de echo van een vals koor
Gekluisterd aan een hemelbed met spiegel
Wordt ze getuige van haar kramp
De gebroken lendewervel
De rechtervoet verbrijzeld
Het gipskorset dat haar omknelt…
Nog iets te zoet
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.449 als ‘n dief
en geeft me dromen, ze geeft me haar
Zij verft mijn blikken als ik zomaar staar
Ze is zo mooi bloot als ze ligt te slapen
dat ik het dekbed op haar vel benijd
Ik dwing haar strelend tot ontwaken
want ben zo gierig met de tijd
en wij moeten nog zoveel samen
nog zoveel zeges op de tijd beramen
Zij, mijn vriendin, mijn altijd-spiegel…