35279 resultaten.
Een moeder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
758 een moeder
is ten einde raad
moe gestreden
veel zorg gedragen
vlucht ze in de nacht
het huis blijft heel alleen
ze schreeuwt verdriet
echo kotst in haar gelaat
pijn verkrampt zo van de pijn
een moeder
denkt ik kan niet meer
genoeg gemoederd
ik sta nu even stil
adem hijgt en loopt haar achterna
ze voelt zich zo belazerd
de foute…
Lieve Pa En Ma
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.533 Veel zoeter nog dan Jaffa's zijn die vruchten
En zacht weerklonken echo's van haar zuchten.
Ze was wel vegetarisch, maar àla.…
Goochelvogel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 In zijn kraaloogjes schemert
een echo van het eerste godenrijk
terwijl hij langs de vastgeroeste
scharnieren van de blinderingen hipt
bekijkt hij de vogelkooi vanaf
de binnenkant en regent het wonderen
in zijn bakje voer zijn bakje water
en de stemmen in zijn alerte kopje
die net als mijn hoofd teder knikt
naar een helderziende vrouw…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
712 -
Als Virgo prima vera laat verschijnen
en Flora verzenmaker wordt in kleur
als een versificator pastorale
komt Veritas tevoorschijn in de verzen
Dan schuilt zijn eigen waarheid in
poëmen
ex libris, als het wezen van zijn taal
en met hem spreekt ook Echo's stem boekdelen
aan deze zijde van de hemelboog
Als Iris in fictivistan hem…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 geruisloos
daalde de
immense stilte op
de wereld neer
decibel voor
decibel verdween
en nam de
laatste echo mee
naar het
waarheen
liet zich raden
in eeuwig dalen
ver weg van het
wanhopig gegil
en geschreeuw
om communicatie
armen klagen
de hemel aan met
beschuldigende vingers
roepen zijn naam
maar de atmosfeer
palmt de geluiden…
Ideale vrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 Geen muze is grazieuzer dan zij
haar stem klinkt als een echo tussen de bomen
een wondere vogelzang om alleen bij te dromen
als ik haar hoor of zie wordt ik blij
ze is van mij.…
Weerstand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
381 Iemand lacht in een andere kamer,
ik hoor het als een echo in een lege inbox.
De regen valt, zacht als een vraag die niemand stelt,
op ramen vol vingerafdrukken en plannen die niet doorgaan.
We oefenen in verdwijnen:
achter schermen, onder dekens, tussen regels door.…
zonder oordeel
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
404 lieve aanstaande
moeders een
verdriet bij
sommigen in
hun hart
toch enig
paniek
gespannen voor
de voordeur
van de
abortuskliniek
een emotioneel
verhaal
echt gebeurd
allemaal
het vond
plaats in
een ziekenhuis
de zuster
van niets
wetend de
echo voorbereid
geheid
de moeder
was somber
na 3
dode foetussen
niet meer…
Nagelbijten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 Elke beet een echo van verloren tijd,
elke splinter een herinnering
aan woorden die nooit klonken,
aan liefde die ik altijd miste.
Mijn vingers bloeden,
maar de pijn is slechts een vage gids
in een wereld die voorbijgaat
zonder te wachten,
zonder te vergeven.…
Volmaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt,
de mijne valt stil, tot een echo die zinkt.
Jij bent volmaakt, en ik, een vergissing,
een rafel in de nacht, een eindeloze wrijving.
Toch reik ik naar jou, al weet ik het wel,
volmaaktheid blijft een hemel die ik nooit bereiken zal.…
Kaart zonder rand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
206 Er is geen laatste steen, geen hek,
geen punt waarop de echo zwijgt.
Ik ben de wandelaar en het ravijn,
de weg die zichzelf pas tijdens het gaan
steeds weer opnieuw verklaart.…
Spiegel
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
259 Je draagt iets dat niet van jou is—
trekken, blikken,
een echo van iemand
die ooit ook dacht
dat tijd wel zou wachten.
Maar tijd wacht niet.
Ze kijkt niet terug.
Ze neemt alleen af
wat jij niet hebt doorgegeven.
En ergens
is er een mogelijkheid
die nooit zal bestaan
omdat jij haar niet hebt toegelaten.
Geen kind.…
Tranen van het oude dier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 nabijheid van het eeuwenoude leed
dieren die om hartstocht smeken, zich voortplanten
in de droge uren van voorbijgaande spijtbetuigingen
mensen die toekijken, niet kunnen ingrijpen
hoe rivieren worden vergiftigd met het blauwe gif
romantische dromen vergalt door kopieergedrag
Wij zijn de architecten van ons eigen zwijgen,
gevangen in de echo…
Nachtwoud aan het oeverland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
172 Het matte licht der rust daalt neer
waar gouden bladeren zachtjes sterven
ik zocht jouw blik nog éénmaal weer
om milde troost voor ons te werven
te lang bewaarde ik het zwijgen
uit diepe eerbied voor de plicht
terwijl de nieuwe wensen stijgen
naar 't nachtwoud in het oeverlicht
In droeve herfstwind van weleer
klonk reeds de echo van de…
jou missen kan ik niet
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.559 op een morgen
als de dag
klaarte uitbreidt
zullen de tuinen
in zee verdrinken
wij zoeken samen
ons en onze stemmen
in elke nacht
geven ons
in onze monden
woord voor woord
krijgen er nooit genoeg van
elkaars adem te zijn
’t licht valt in de kamer
waar jij lucht bent
en ik zoek langs oevers
uren jou
in mijn zee.…
De dood deed je even blozen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.170 Het leven op de zee
altijd aan het varen
met de kapitein aan boord
hij was de anker in je leven
wat nu wreed werd verstoord
Nu dobber je maar rond
niet weten wat te voelen
tranen dansen op je wangen, in je hart
het is nog niet daadwerkelijk realiteit
alles gaat zo snel en lijkt verward
Straks zal de zee betijen
en stuurt je bootje weer…
TOT IK ZIE DE AVONDSTER
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.383 maak mijn lamme benen krachtig
lopen wil ik en heel ver
laat de zee zijn voor mij prachtig
tot ik zie de avondster…
Troosteloos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
667 en trekt terug
en deint verlangen met zich mee
eindeloze zilte zee…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Langs het snijvlak van naamloos land
en een onbegrensde zee,
loop ik over korrelig zand
met het ritme van de golven mee.
Waterrijke ruigte, weelderig behept,
tijdloos doch tijdig van aard.
Mijn weemoed, zoals de zee die schept
is hier een terloopse gedachte waard.…
tokkelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 zoals de meeuw zweeft
op heuvels van thermiek, hoog-laag
een vleugeldans,
abseilen naar beneden
waar een zee vol zilte dromen wenkt
gestage golven weemoed brengt
al naar gelang het tij
een zilveren vis juicht
in zijn sprong boven het water
waar hij vonken schiet en later
terug in zee
neemt hij de meeuw, de heuvels
en de dromen
met…
Longyearbyen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 De stad wordt omgeven door spitse bergen,
en de zee van Willem Barentsz.
Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee.
Wie er verwonderd rondliep raakt besmet.
Het virus nam ik met me mee.
Naar dichtbevolkte landen.
Naar de Lage Landen bij de Zee.…
Herinnering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
708 Onstuimig als de wind
die sterker is
laat het uitwoeden
tot de wind zich over
de zee wegtrekt.
Een storm
die sterker is dan jij
zo sterk als ook jij wilt zijn
het geeft je een duw
de goede kant op,
regendruppels als tranen,
spoelen weg naar de zee,
achterlatend...sporen in het zand,
enkel nu nog maar een herinnering.…
50 tinten grijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Het flauwe middagzonnetje
achter een dunne wolkenlaag
laat z’n licht schijnen
op de kalme branding van de zee
even geen uitbundigheid
van zon, zee en strand;
gezien vanuit het heelal
neigt de aarde grijs en grauw
maar wie goed kijkt
doorkijkt en doorvoelt
ziet minstens
50 tinten grijs
Jan Jacob Krediet, schrijverij
Peter van der…
Omarmen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
468 De zee geeft
vleugels, je
krijgt onherroepelijk
nieuwe krachten.
Foto Dick Voogd…
Ieder schelpje, elke steen.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
476 wij leven in een pressure-cooker
aan de leiband van een virus
een koekje van ons eigen deeg
bewogen door een judaskus
hoop blijkt ijdel
opgehouden handen leeg
maar hier - langs deze hete kust
verzamel ik wat zee mij schenkt
van schelpjes slakkenhuis en steen
al wat de zee bij vloed mij brengt
en wat mij vrede geeft en rust
van ieder…
fluweel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
946 dezelfde zachte zee
azuur en zilvergroen
waar zonlicht
deinend meebeweegt
mijn oog zich
in ontroering leegt
herinnert mij aan toen…
Glazig
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.896 beelden spinnen
zich tot leven
het behang golft
proostend mee
bubbels stijgen
dronken op
en ik drink uit
een bodem zee…
schelpjes rapen
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
2.105 de zon zit hoog
groenblauw
valt een zee
van schelpjes
uit het melkwit
van een kinderoog
vingertjes
grabbelen
vlindertjes
uit een regenboog…
gevoet
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.236 voeten lopen in eiwit van zee
boven mijn hoofd
wolken in dooiers van geel
leven omsloten in kalkschaal van dood…
Portret G.G.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
673 Hij zag er wild uit
zei ik had goede ogen
verte in zijn blik
hij liep met zachte schreden
de zee was hem lief en zand…