2935 resultaten.
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Mocht alleen om zieleschoon
Dat hertje bloeiend zijn
En mocht uw zon, o kindeken,
niet sterven als de mijn.
Wees welkom in het huizeken,
waar leed in liefde smelt;
Wees welkom, madelieveken,
in 't dorre distelveld.…
lieve simson
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.744 ik ken er geen
dat ik je daarna griefde
was met een hart van steen
die steen is nu gebroken
ik word door spijt verscheurd
en ’s nachts komen de spoken
mijn rust heb ik verbeurd
zo kan ik niet meer leven
maar ook niet sterven gaan
want wie kan mij vergeven
wat ik toen heb gedaan?
delila…
afscheidskus
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.836 je hechtte geen waarde aan stoffelijke zaken
op je bank zat ik naast je, je was ver weg
toen draaide je je hoofd toe, je kus stak mijn hart
je was nu zo broos, het sterven moe
stond bij je bed, je vocht voor je leven, je wilde niet weg
het laatste sprankje leven, werd uit je gedreven
ze zei 'ga nu maar hoor, 't is al goed'
zal je nooit…
niet onvoorwaardelijk
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
618 want hij leefde naar de letter
van een obscuur schrijfsel
van één of andere vergeten filosoof
***
De essentie van het zijn
is de droefheid
om het eigen bestaan
de natuurlijke staat
van de mens
is het lachen
of het weglachen
van het onontkoombare leed
om ons heen
uiteindelijk
verwordt het tot
een natuurlijke reflex
om te sterven…
De geur van bloed
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
645 Lemok wist dat hoewel hij veel bloed verloren had
en hij af en toe buiten bewustzijn was geraakt, hij
niet bang was geweest om te sterven.
Door de pijn te trotseren was het vandaag tijd om
hem als man te eren.
Mensen die niet tot hun stam behoorden, snapten
van hun traditie niet veel.…
- Totdat de tijd stil staat -
netgedicht
4.1 met 45 stemmen
1.345 Totdat de tijd stil staat en tikkend zijn seconden telt
de betrekkelijkheid van de tijd, heden en verleden
plots met niets meer te koop, geen waarde heeft het geld
sterven moet de mens, geen tijd meer werd hem gegeven.…
Liefdesengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
657 Dankbaar herinner ik mij jouw geschriften,
als een troost in mijn eenzaamste nachten,
in een groot klooster nabij de Noordzee,
toen ik wenste te sterven om bij jou te zijn
en bij onze Beminde, die de Liefde is.…
Geen frambozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
856 Behalve dan die ene kleine,
die droeve
die 's nachts in de dennen
het koele sterven bezong
en mij dan openhartig aankeek
alsof blauw nooit zou volgen.
Weet je nog.
Ik was zo verrukt in het bos.
Jij gaf het voorbeeld
en drukte jouw horloge in het zand.
We zouden nooit verlaten leven.
Niet van diep begrip of tweemaal.…
A Marechiare
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
876 ze volgden elkaars vlucht
door smalle straatjes
alsof de stad in lichterlaaie meebewoog
op de laagte van hun stemmen
uitbarstte in de eerste toren, aangestreken
door een rechterhand
ze versmolten passie en hartstocht
met wrede smart, intiem en zonder rust
omdat zij beiden wisten
te zullen sterven, steeds bleker
en verder weg van de maan…
Koper uit Damascus
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
867 sluit,
zie ik dat oude volk van tenten en kamelen,
ouder, zo veel ouder dan Methusalem,
Abraham heeft me herkend, hij begroet me,
hij wenkt me, nodigt me uit aan zijn tafel,
lang spreekt hij over jou, mijn lieve lief,
en vraagt en vraagt en vraagt maar door,
mijn heldere tranen geven hem het antwoord
dat mijn lief, mijn lieve lief, moet sterven…
Het oude liedje
gedicht
5.0 met 5 stemmen
8.636 De blaad'ren sterven en de laatste oogst wordt ingehaald.
Nog even en het vee gaat weer verdwijnen uit de weiden
en nu al lijkt het, door de flarden ochtendmist, bij tijden
tot wangedrochten uit het schimmenrijk te zijn vervaald.
Maar wie of wat geen warmte wacht, begint de kou te vrezen.
Morgen zal het winter wezen.…
zondebok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Mensen onder elkaar, broederlijk toch,
Hij verzaakt aan de vlucht in de dood:
want sterven is laf
(denkt hij, als had dat belang)
en vraagt moed.
Gekwetste dieren worden genadig afgemaakt.…
Wachters Op Morgen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
610 Zonder woorden zal men sterven.
Zonder gevoel is er geen berouw.
Zonder liefde kan men niet beminnen.
Daarom wacht ik hier op jou.
Ik heb steeds de geluiden van de angst overstemd.
Mijn mond weigerde zijn klanken te imiteren.
Mijn gemoed bleef altijd op de vrijheid gericht.
Ik heb met een mes op de muren geschreven.…
Plakkage (Nr 2)
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.461 Elk hongerig hart dat in die toren om liefde vraagt
Zal alles moeten derven
En, zonder 'n ogenblik geluk, verhongerd moeten sterven.
Ik zal zijn een rijk, wijdgeducht landheer
Met landerijen, goud en nog veel meer;
Maar de weelde van mijn hart te schenken
Aan die mij minnen, zal ik niet meer kennen.…
De vroege graven.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.172 O gij Ed'len, om wier sterven nog mijn oog zo dikwerf weent,
Ernstig mosdekt reeds de rustplaats van uw sluimerend gebeent'!
O hoe zalig was ik, Dierbren! toen 'k met u, met u de Dag
Blozend komen, en van maanlicht nog de Nacht doorschemerd zag!…
Vriendschap en familie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
659 Leven geeft je diverse wegen en kansen
om niet alleen te sterven
eenzaamheid hoeft je laatste jas niet te zijn
als je een zijweg durft in te slaan.
Broosheid , je botten, kaalheid zijn niet erg
je hoeft geen momenten meer te wachten
nieuwe familieleden ook zonder bloedband
mogen je ook verwarmen en omarmen.…
Bijbel en kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Bijbel
een oorlogsboek met veel slachtoffers
waar wel om vrede werd gesmeekt
“Heer ontferm U"
en waar bovendien de meest vreemde
gezinsconstructies in voorkwamen
tot het opofferen van kinderen toe
maar er werd ook een nieuwe aarde beloofd
een geheel nieuw leven zonder al die ellende
daar wilde ik al direct naar toe
en vroeg om te mogen sterven…
Zijn kerstdroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De kalender telt zijn jaren en steeds maar weer ouder,
zijn vrienden sterven en steeds weer meer alleen.
De tijd krijgt meer haast en verliest zijn dagen,
ze sluipen ongemerkt langs hem heen.
Uit de TV jubelt het kerstfeest zijn kamer binnen
met altijd maar weer dezelfde mensen.…
Pennenvruchten en wierooklucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Ik dicht toch deze dag echt liever zonnige trekjes toe,
ben het sterven van zonnestralen en mensen wel moe.…
Zonder liefde kan men niet beminnen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Zonder woorden zal men sterven.
Zonder gevoel is er geen berouw.
Zonder liefde kan men niet beminnen;
daarom wacht ik hier op jou.
Ik heb steeds de geluiden van de angst overstemd.
Mijn mond weigerde zijn klanken te imiteren.
Mijn gemoed bleef altijd op de vrijheid gericht.
Ik heb met een mes op de muren geschreven.…
springtij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 armen te
dragen wanneer de opzwepende
wind zich als een beul gedraagt
manen gedachten mij om
te verzinken in de diepste
krochten van mijn ziel, want gedachten
wenken me wijl ik aan de oever
sta van een gebed
dat ik in zekere mate cynisch
benader om vooral de reden
dat mijn geloof spreekwoordelijk
van korte duur zal zijn
zal ik sterven…
Zachtmoedige zullen de aarde beerven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 steeds vaker,
door de straten
trekken de zwarte stoeten voorbij
langs de huizen
van de gekwelde
in isolatie verbannen weerloze
oudere en kwetsbare
risicogroepen
laat het niet zo zijn
dat het vreemde
coronavirus
het goud van onze geest
verdoofd
terwijl wij zinken in een poel
van zuchten verwarring en verdriet
omdat we zullen sterven…
Delvauxesque
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 Vuur verklaart stormachtig
het sterven aan het blauwzwarte uiteinde
van windstoten. Ik golf in de zee
zoals ik golfde in haren.
De wolken trekken zich in afschuw af
van het ondermaanse. Je staat hemels besmeurd
en perplex bij de gedachte aan aankomst.
Je wacht jezelf nog toppen tsunami
met je lust aan de voet van het wachten.…
Deze stad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
506 aan mijn voeten
ik ken de pleinen, parken en kroegen
de stad groeit uit zijn voegen
Stad van wiegende bruggen
en schapen over de dam
stad van Melkweg en Paradiso,
de mooiste poptempel van het land
Mokkum: stad van Godenzonen
coffeshoppen en ruisende rokken
stad die zoveel schoonheid ademt
dat mijn hart sneller gaat kloppen
Ik zal sterven…
ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 nog, ik heb geen vrouw die mij bemint
mijn recht geschonden en in de strijd gesleten
en mijn naam, bespot en in een hoek gesmeten
Er is gerucht voor elk leven zwak en broos
het is onweerstaanbaar en twijfelloos
je wordt voor altijd aan een warme borst gedrukt
weg, wat liegend lokt en uiteindelijk mislukt
er is een antwoord tegen wat tot sterven…
Paars 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Liggend in 't gras,
luisterend naar de mantra die herhaald,
herhaald
zagen we 't blad van hoge bomen wiegen,
in vezels van ons wezen drong een-hou-van-jou,
snaterend zwermen ganzen overvliegen
om te verdwijnen in de verre verte
zoals gedachten, wensen sterven
Later, boven werden we beolied als babies.…
Kunstwerk (nabij een gemeentehuis)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
189 oh zeker, een kunstwerk van groot allure
het geeft een zekere verbinding In een mens
doch verstild, zonder warme zeggingskracht
waar de contouren sterven
daar ligt een openeind als grens
.…
Maar toch...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.928 Vele mensen sterven door natuurrampen, er is geen helper.
Vele Joden stierven door Hitler, en waarvoor?
De mens heeft hier op aarde zijn Babylon gebouwd.
Hij kan met zijn technologie het veldgewas laten sterven.
Hij kan maken, dat de zee straks geen leven meer geeft.
Hij bouwt raketten voor technische mogelijkheden.…
Stabat Mater
poëzie
3.8 met 14 stemmen
5.696 Als dit lichaam komt te sterven,
Laat mijn ziel met blijdschap erven
't Hemels Paradijs hierna.…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Vertraag uw tijd. Vertraag.
Geef al uw zinnen ruimte.
Sta steeds vaker stil.
Ervaar het wonder.
Zie medemensen om u heen.
Sla uw gedachten gade alsof.
Alsof het trage wolken zijn
die komen en weer gaan.
Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd.
U bent uw gedachten niet.
U bent uw angsten niet.
U kwam van verre.
U bent nu hier.
Samen.
We…