Alle inzendingen over tak

3024 resultaten.

Sorteren op:

een doorgaande weg

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
als mijn wereld dreigt zich voor haar taak te verblinden waar ik als door de tijd heen vaak van wakker lig lijkt een er geen toekomst, is het als het ware tossen of een dichte mist trachten op te klaren wijl ik diep de adem bevries of het vocht zacht of ongeremd laat gaan dan wel dwangmatig zoek naar de uitkomst al vele mijlen verder, zakt…

De stem van de wind

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
Wat is het prachtig om te zien hoe takken en twijgen wiegen met jouw wervelend geluid, hoe de bladeren ritselen tussen de stilte van je lippen, maar ook hoe je mij in beroering kan brengen met al je trillingen en golven.…
CB1 november 2022Lees meer >

De herfst grijpt me

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
me. verkleurt me voorzichtig blader ik tussen de bladeren zij die gevallen zijn, hun laatste dans hebben aangegrepen om moeders hand eindelijk los te durven laten, loslaten, de veilige hand die haar van jongs af aan vasthield, weer of geen weer, de vele keren dat zij samen dansten, en sjansten met al haar broers en zussen, valt niet op 1 tak…
LadyLove28 november 2022Lees meer >

constant

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
spijt is als de regen komt, breekt stilstand aan in krekelzang. knak, een tak, de botte plof van lucht op lucht en lijven volgen haar golven naar een einde dat al lang het jouwe was maar nu weer daverend begin. constant is steeds het aanbod van beweging het ogenblik nabij waarop de vraag verstomt.…

HET VALT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Het vindt vrede slechts in tederheid, bij het zachte wiegen der gladiolen in de geile lentewind, bij bomen die de hemel blad en tak aanreiken. Maar de aarde met haar zeeën woelt en bidt aldoor tot het van haar vervlietende heelal. Onaantastbaar is het zinken, ongenaakbaar zinkt het rotten, vrijheid voelt het enkel in verval.…
Dirk Vekemans23 september 2023Lees meer >

nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
op tot zorg voor aarde, mens en leven je pleitte voor bruggen bij hen die muren bouwden toonde zo aan iedereen de weg van vrede in tijden van ziekte, bleef je standvastig en trouw je glimlach bleef, tot op het allerlaatst moment op Paaszondag nog gaf je een laatste zegen als teken van hoop, van liefde, van leven nu rust je in vrede, je taak…

‘overwoeker mij!’

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
wat mijn takken niet ratelen doet (of deed) -sorry enzo- (me.. ) of ik herinner ‘t me niet ‘natuurlijk, ik heb overal wel iets op aan te merken’ (minus) [‘de vlerken’ bijvoorbeeld] ik heb overal kak* aan maar ik ben ook veel te lief (geweest) echt waar dat is me al zo vaak verweten ik ben ook veel te veel vergeten zogezegd buien kwamen…

Waar de wind mijn ziel ontmoet

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 267
Waar de wind mij raakt fluistert mijn ziel zachtjes mee stilte wordt muziek De wind strijkt teder door de morgen, glijdt langs takken en over uitgestrekte velden, weeft kleuren en lichte strelingen in mijn aandacht, en laat kalmte neerdalen in mijn gedachten.…
CB1 september 2025Lees meer >

De adem van de herfst

netgedicht
1.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 304
Wind beweegt tussen kale takken, zijn aanraking is koel en tegelijk vertrouwd. Ik voel de ruimte rondom mij trillen, een zachte echo van mijn eigen gevoelig hart die in kalmte met alles resoneert. Het licht breekt door wolken in vlekken, schaduwen spelen op het natte mos.…
CB24 oktober 2025Lees meer >

Wanneer herfst ademt

hartenkreet
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
Blaadjes dwarrelen zacht op vochtige paden herfst ademt in mij Als ochtend zich opent in dof amberlicht, zie ik hoe takken zich uitstrekken als stille wachters, hun bladeren trillen in de adem van een dag die zachtjes kantelt naar verval.…
CB16 november 2025Lees meer >

De melancholie van vergankelijkheid

netgedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 524
Herfstblad dwarrelt neer fluistert zacht over de tijd stilte omarmt land Avond daalt neer over de laatste glans van het bos, wind schuift langs verweerde takken, en elk dwarrelend blad fluistert over het zacht verglijden dat november met zich meebrengt.…
CB28 november 2025Lees meer >

Winterse stilte

netgedicht
1.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 533
Zonnestralen breken voorzichtig door de wolken, hun licht streelt bevroren takken en glinstert op het ijs. Mijn gedachten worden meegevoerd door de stilte, elke ademhaling een gesprek met de winter. Sneeuwvlokken dwarrelen traag en onverwacht, hun bewegingen zacht, zonder haast.…
CB5 januari 2026Lees meer >

VAN DOODS NAAR HEEL ERG LEVEN!

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 283
" 's ochtend liet ze de zon in haar gezicht schijnen volgde de takken van d'oude plataan voor 't raam zo bestendigde en verstevigde ze haar dag en doel Van doods naar heel erg leven!…

De monitor

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 441
Hij ligt als een afgebroken tak. Geen woede. Geen drank. Richtingloos. Alleen het sissen van de beademing die lucht in zijn borst trekt. Ik sta aan het voeteinde kijkend naar zijn bleke, stugge voeten. Zoekend naar de man die pijn deed, maar vindt slechts dit lichaam. Een mechanisme van vlees dat weigert op te geven.…
Nathan25 maart 2026Lees meer >

Boom

netgedicht
2.5 met 70 stemmen aantal keer bekeken 554
En elke ochtend weer, nog voor dauw verdwijnt en het gras opdroogt voel ik hoe heimwee zich uitstrekt door mijn dagen als naakte takken die blijven zoeken naar licht dat ooit vanzelfsprekend was.…
CB9 mei 2026Lees meer >

TUINMAN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 147
Bezinksel, bladerdeeg, röntgen van takken. Een nieuwe winter, een verse splinter. JORIS DENOO…

Wanneer het bos mij heelt

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 182
Groene stilte heelt bomen ademen diep in onrust waait voorbij In het zachte ruisen van tere bladeren opent zich iets tussen gedempt licht en verstilling, alsof een oude spanning oplost in takken die zonder haast hun eigen adem volgen.…
CB16 juli 2026Lees meer >

Waar de natuur ademt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Adem van de wind takken fluisteren zachtjes rust in het groenveld Laat mij oplossen in de adem van de aarde, waar seizoenen mijn gevoelig hart vertragen, waar de wind niet slechts fluistert maar omhelst, verhalen zingend die enkel een ziel verstaat. Ik adem in met het gouden ochtendlicht, uit in de geur van vochtige aarde.…
CB17 november 2026Lees meer >

DE MANESCHIJN IN 'T BOS

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.579
't Is geen dwarlende avondwind, Die door de blaadren streeft, Waardoor, met teder licht bespat, En tak en lover beeft; Gewis! 't zijn wreemlende Elvenscharen, Die door het dicht geboomte waren.…

Blijven bij Jou

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.215
dat het lichaam zal stikken ik zit er al zolang tegen aan te hikken schrijven aan jou is soms speels gemak ik voel mij haast zondig een scherm overbodig de koe die de haas negeert omdat ik zo meta kan beschouwen en ongegeneerd opga in het vertrouwen dat jij me waardeert die tweestrijd is nodig niet kort en niet bondig van de hak op tak…
wiron24 juli 2005Lees meer >

Pluisje

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 868
het langs mijn oren komt dansen op en neer speels strelend langs mijn wangen het kietelt en het tolt het heeft een duidelijk verlangen ga weg jij kleine deugniet dat is toch geen fatsoen jij moet nu heel ander werk gaan doen jou nestelen in moeder aarde daar ben je van veel meer waarde jij moet groeien tot een grote mooi boom je takken…

Droefnis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 902
Traag als de zomerwind doet deinen De ijle takken van de broze wilg, Glijdt voorbij de tijd Van wachten aan de Deuren van geluk. Dichter! Dichter, Wil bezingen de zoetheid Van haar tere blik. Jonger in je geest dan Menig rimpel in je hand Juicht de liefde die Je zal schenken aan de Vreugde van haar lach.…
Hardy Paul4 december 2003Lees meer >

Herinnering aan een schildersdorp

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.625
In het park sliepen eenden op een poot, onder wilgen met buigende, trieste takken, de toppen rustten in het slijk. We trokken naar de beuk zich vertakkend naar het licht, in de grond. Machtige wortels, Mieren marcheren over de schors.…
Wimper29 november 2002Lees meer >

Geef mij

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.588
Geef mij werk en ik zal werken Geef mij een zaag en ik zal zagen Zonder al te veel te vragen Geef mij een bijl en ik zal hakken Alle verdorde en dooie takken Geef mij een hamer en ik zal slaan LAAT mij gewoon aan het werk gaan Geef mij een huis en ik zal er in wonen Geef mij een vrouw en ik zal met haar vrijen Strelend over haar zachte dijen…
Rina Meijdam12 februari 2003Lees meer >

Een muur van glas

hartenkreet
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.033
't Volk krijgt zijn plaats zijn dringende taak op het hem bekende veld. Wij staan om hem heen met hem trekken we mee. Soms is een vinnig woord een oude zin genoeg voor een stille lach. Maar woede onrust en pijn zijn ruim zijn deel ontredderen ons evenzeer.…

Liefde

hartenkreet
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.849
De liefde daalt af naar het diepste punt van je ziel en zaait daar haar zaad die er voor zorgt dat je opstijgt naar de top en streelt je mooiste takken en voedt zelfs het kleinste blaadje in je hart zodat jij het gevoel krijgt dat de hele wereld om je geeft.…

Kauwtjes in Groningen

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 829
paartjes blauwzwarte kauwen, bijeengegroept, verbonden door een verbijsterend eeuwige trouw, ondanks kille en kale takken, biedt hun glanzendzwart silhouet, een rustig en vertrouwd beeld, vol stille troost aan deze stad met hun eigen, puntig heldere tonen, vertellen ze elk oud verhaal, glimmend in glanzend zwarte veren, vanaf een nest…
Tjoke18 maart 2008Lees meer >

DE DICHTER

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.412
Geen nijvre zorge meer die zweeg, of zwoegde, of lachte; geen kommer die mijn dage' in hope of deemoed deelt: het duister-wijs gelaat der tijde' is stom, dat heelt na lange dage-taak de waak der lange nachten.…

Bushalte Bagdad

gedicht
4.2 met 257 stemmen aantal keer bekeken 21.337
Ze kwetteren en landen met z’n zessen op een tak. Het is half negen, in Irak vertrekt een stadsbus voor zijn dagelijkse rit. Gewone mensen onderweg, een bus vervuld van eigen doodse stilte. De stilte van de misdaad in de nacht, of van een wisse dood die op z’n kansen wacht. Achterin Asraf en hij kijkt naar buiten.…

De Vogels

poëzie
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.043
Vogels zitten dikwijls op hun uiterste gemak Met hun ene been op een hoge, dunne tak; 't Geen onder vette koeien en dieren van die aard De grootste verwondering en afgunst baart. Op zwart zaad Is een vogel ontzaggelijk kwaad, En hij zou een vinkenbaan, Als hij naar zijn gemoed te werk ging, wel aan duigen willen slaan.…