3038 resultaten.
Landingsplaats voor Legenden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 verwaait
in ijdel jagende Vlagen
de Zon die alsnog
valt
achter ’n groeiende Horizon
doch de ene Schaduw
langer
na-ijlen doet
dan de Anderen
maar hij zwiert voort
langs ‘t gekozen Pad
dus vannacht wacht hij
op zijn Noorderlicht
en morgen richt hij zich weer op
de zwarte Tuin
waar hij met ’t Hert op Schildpadstand
zijn Zinnen…
Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
314 *283*
De nachtegaal kwam voorbij,
niet voor de eerste laatste maal,
door frasen als zwanenzang,
langzaam beslissende zinnen,
op ‘t witte sterfbed tollen
als in ‘n sterrenhemel.…
Hoofdlettergevoelig
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
305 zing Mnemosyne zachter
van Odysse die wist
dat Ithaka geen einde
was,maar enkel list
zij komt waar woorden
zich stapelen,herhalend
bestaan
draden los
draden doch vast
aan niets wordt voldaan
Polyphemus kijkt,
één oog, genoeg om te
zien
Poseidon schuift onder
zinnen-
hoeken zoek ,cirkel
stil en misschien
donkerste van het donker…
Alleen wat woorden
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
135 Soms heb je lieve vrienden die
wel tussen lijnen lezen van wat
er in bepaalde woorden staat,
maar anderen kunnen dit helaas
nog niet en die moet je verwennen
met zinnen die een diepe zin verbergen
maar toch doorzichtig zijn als glas.…
Infantinale
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
144 Momenteel - meer dan anders
doch niet bij die diehards
is 't getijde gekeerd
brede rivieren
zijn geulen in dalen
in dampen zijn
stromende zinnen gesmoord
Gesmeuld is het vuur
van hoogdravende frasen
met goden en farao's
klankrijke namen
welsprekende heersers
als van toet-anch-amon
als hij langer geleefd had
dan amper tien jaren…
Nobele Bob?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
729 Kreeg Dylan dit jaar de Nobelprijs voor de lit'ratuur
vanwege zijn opmerkelijk poëtisch schrijfvermogen?
Dan had de kiesclub zeker last van strontjes in de ogen,
want -volgens velen- speelde Bob maar wat graag leentjebuur.…
Vrij verbonden ...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.077 warme golven gaan door mijn nerven,
op zoek naar kracht kleurt mijn huid
zacht roze, stil kan alleen jij begeerte
stillen, beweeg jij mij intens bewogen,
voel mijn welkom als een heerlijke
passievrucht, vurig pel jij de laatste
schil van mijn lichaam, raakt mijn hart
in haar ziel, ik volg jou in woeste golven,
bemind door al jouw zinnen…
Elke dichter is eenzaam
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
893 Woorden volgen elkaar op
in zinnen en alinea's
elk gevoel komt snel naar voren
het is geen algebra.
Het vervloeken van eenzaamheid
hoe diep de liefde ook kan zitten
juist de eenzaamheid dwingt je tot schrijven
want ik verlang, verlang heftig naar het gemis.…
rozige spookstoot
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.946 de lamborghini
hups vrije vrouw met kloten
haar zin in wil besloten
slank sexy chic in minimini
stuk dynamiek gaat plank gassen
steelse buste de bordeaux
rode roos 't is háár show
van stoere vrouw grote klasse
sturend loom rozig bekomen
naar A-8 een afrit genomen
splijt ze met toeter in claxon
sidder in ’t tegenliggend peloton
zinnen…
het arboretum
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.060 wilt u schrijven over bomen
van die opgeschoten knapen
in hun bladergroene truien
laat uw stemming niet
verbruien door de kwakkelende
iepen laat uw zinnen niet
verzieken door de ijle
populieren die in ellenlange
rijen langs oneindige rivieren
slechts de marsmannen
plezieren en neem afstand
van de eiken zelfs de
allerhoogste eiken hebben…
Ik leef voor jou...
hartenkreet
4.8 met 47 stemmen
2.122 breng mijn handen voor mijn mond,
voorkom daarmee veel scherpe zinnen...
raakt mijn hart hierdoor gewond,
en huil steeds harder hier van binnen...
Hou mijn handen voor mijn hart,
laat niemand deze ooit nog raken...
ben door de pijn totaal verward,
is dit dan ooit nog goed te maken?…
Jan Wolkers bedankt
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.567 '
Door je te lezen ontdekten velen
met mij een wereld bij ons binnen
niet om te schamen en veroordelen
wel te verwonderen beleven in zinnen
Met gevoelens oprecht diep en grandioos
die tevens en vooral ook innig en bevrijdend
voor en van eenieder van alle tijden zijn
Je beeldde eerlijkheid en spontaneïteit
voor ons samenzijn met alles…
De liefde
poëzie
3.9 met 21 stemmen
4.562 't IJdel, kort genot der zinnen
Is haar oorsprong, noch haar doel;
't Zijn de zielen die beminnen;
Stoflijk spreekt dit zielsgevoel.
------------------------------------------
uit: Gezangen der Liefde (1794)…
't Afscheid
poëzie
3.2 met 10 stemmen
3.446 De eerste kus die jij me gaf
Veranderde mijn leven
Die eerste kus, mijn lieve lief
Zal ik je nooit vergeven
Die eerste kus was zoet als wijn
En pijnigde mijn zinnen
En zo `t ook de laatste is
Wat moet ik dan beginnen
Die eerste kus was als een vuur
Van al te lang begeren
Ik wilde dat die hete gloed
Mij eeuwig deed verteren
Die eerste…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 de sterren achter ‘t branden van de dag
zijn als de ogen waarin hitte opstijgt
tot zij sluiten. tuinen groeien terug
naar velden aan beide kanten van stenen
die als straten onder voeten zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen
aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd…
Moed
poëzie
4.1 met 12 stemmen
4.510 De Moed grijpt hart, en ziel, en boezem aan, en zinnen,
En doet op de overmacht de palm der zege winnen.
Verheven drift van ’t hart dat voor de grootheid slaat,
Aan tederheid verwant, der zwakken toeverlaat,
Geblaakt door zuivre vlam aan Liefdes toorts ontsteken,
Is de eer van ’t schoon geslacht zijn dierbaarst glorieteken.…
Naakte nacht .....
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.920 Ik wil jouw lippen op de mijne
handen kroelend door mijn haar
onze lichamen verstrengeld
intens genieten van elkaar
Onder de blote sterrenhemel
de naakte nacht oneindig lang
wil ik elke minuut plukken
de dageraad maakt mij bang
Woeste duinen nodigen uit
tot hartstochtelijk beminnen
alleen de zee hoort ons geluid
de wanhoop in onze zinnen…
Tja
gedicht
2.4 met 125 stemmen
79.157 Men stierf van de honger,
een feest als nooit tevoren;
daarom ben ik geworden een kijker in gedachten
die liever vrijheid verhandelt dan vrijt,
eerder een boek pakt dan een schouder,
het woord meer bemint dan de chaos
der zinnen.
Ik ben al gelukkig
met een warm handje
ijs, een plastic zak met schuimpjes, ondanks het roze wit.…
Als de morgen komt...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.488 Vellen papier verwarmen
het smeulende haardvuur,
het zijn resten van zinnen,
flarden verlangens, ongezegd.
Een boeketje van veldbloemen
vervolledigt deze stille rust,
wanneer je zachtjes door je droom
wordt wakker gekust.…
Bevrijding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.006 De vrouw die mij bemint
bestaat alleen als een geheime wens
in een wereld die mijn zinnen voedt
gelijk massageolie mijn spieren.
Je wilt me wakker schudden
je drukt je handen op mijn schouder;
ik verzet me maar je belet me
te ontsnappen van wat je zoekt.…
Hersentumor
gedicht
3.6 met 65 stemmen
38.185 Tussen de dagelijkse muizenissen heeft zich
een woelrat in haar hoofd gevestigd, zo een
die niet meer weg wil, die de taal versplintert
tot onverstaanbare klanken en de wilde blik
in haar ogen verankert, woest om zich heen
slaat, aan haar zinnen knaagt, herinneringen
loswrikt, tegen de toekomst aanhikt, hij vreet
zich een baan door haar…
(on)gerijmd
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
789 heden zal ik voor je rijmen
niet om jouw wijsheid te vlijmen
neen, ik haal het uit diskrediet
alsof het onze taal al lang verliet
waar kennelijk niemand nog geniet
om in vorm zinnen te lijmen
als beelden niet worden vervlochten
tot intieme hartstochten
of satans gedrochten
geen duisternis bezochten
in wederkerende klanken
wat is dan een…
prins
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.255 sprak in ongedeelde zinnen.......
maar zijn geluk ligt in materiële staat
geregen in banksaldo's en uiterlijke waarden.
de prins wiens hart zo eenzaam is,
zoveel te geven heeft,
zo onbegrepen bleef.
de prins wiens hart verzegeld is
voor gepassioneerde nachten.…
Tunnel
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
826 harten tollen in mijn bezig hoofd
Rondom mijn navel fladderen vlinders
Zoals hun pop mij had beloofd
In duizenden zoete lieve woorden
Worden mijn harten week gemaakt
Zodat ik ze zacht en warm kan delen
Met wie mijn woord heel lief gelooft
En buiten in woeste storm en regen
Daar bloeit mijn zuivere woordenboom
Waar ik af en toe wat zinnen…
The King of Pop
hartenkreet
4.4 met 49 stemmen
3.814 “So smoothly” bewegend op het ritme
Zwarte lakschoenen onnavolgbaar op toneel
Een witte flits komt van jouw handschoen
Ademloos bekeken, gepassioneerd en emotioneel
De toeschouwers raken buiten zinnen
Je bewerkt ze diep, zoals nog nooit tevoren
Schreeuwend raakt het publiek in extase
De mensen zijn overdonderd, over wat ze horen
Dit is het…
Oude wijn
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.027 verdriet -
In het goud, dat 'k had gedreven
Tot uw dronk aan jeugds festijn,
Heb ik aan mijn mond geheven
and're, zware, purpren wijn;
Maar de lange, stille jaren
Dat een god mij u onthield,
zijt gij door bestendig klaren
Tot dit ijle goud verzield,
Dat, aan 't dorstig hart geschonken,
Met een nieuw herboren jeugd
Maakt der zielen zinnen…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.566 Zal het klikken
Zullen we elkaar herkennen
volgens de vele
geschreven zinnen?
We waren allebei vol emoties,
in de twinkelende ogen
was geluk
Het hart warm
De knuffel hartelijk.
We waren als zussen,
niet te evenaren.
Ons geluk was onverzadigbaar.
Onze woorden vloeiden
als water naar de zee.…
ons lied opnieuw gezongen
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.372 op de oerkracht van ons minnen
laveer ik dwars door de orkanen
met de riemen die ik heb
naar het land waar wij ons lieven
omzichtig langs de blinde vlekken
van moerassig woeste plekken
in wateren van de onderstroom
waar wij onze dans gaan dansen
op het veld van levenskansen
wil ik jou met al mijn zinnen
tot in de eeuwigheid beminnen…
Binnen de krijtlijn ?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
537 dichters
nemen het brein in eigen
hand, woorden kaarsvet
lekken op geschreven
tafels, waarmee papier is
bevlekt, in de kantlijn van
een verstilde melancholie
omfloerst de glorie als
zij de nacht weer doven,
tevreden achterover leunen,
om daarin zelf te geloven ,
steunt op een onvolprezen
goed, wat uit de mond en
ogen bloedt, de zinnen…
Souvenir
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.769 zwaar hangt als een klos en overdadig
ontsteekt geen hand het licht aan de lantaarnen
Zo wentelt plots aan d'ogen u het wonder van een vreemde stad
de grijze huizen van u dees' anders zo bekende stede
De zonnestralen sloegen hard aan d'aarde over dag
en uit het vuur van 't rosse loof persten zij die geur der aarde
daarop ons dulle zinnen…