319 resultaten.
Rollator.
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
1.511 pijnlijke heupen en knieën
worstelend op deze gang
verjaardagen en namen
uit mijn hoofd verdwenen
vergeten gezichten
van lieve vrienden
strijdend tegen de ziekte
in het vroege voorjaar
een domme uitglijer
op weg naar de bingo
die steun ontbeerde
van mijn tanende armkracht
pijnlijke botten
aan mijn ondervoede torso
heen en weer…
Helios' dochter
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
242 onthutsend onaardse gedaante
haar gitzwarte krans
met diepbruine kralen
haar blik klonk zich even vast
in de mijne
het mysterie der vrouw
in gloria optimagica
ik zou mezelf niet geweest zijn
als ik niet nog heel even omkeek
om van haar perfecte
Pygmalionlijf te genieten
god in de hemel vervloekend en dankend,
om haar naakte rug en heupen…
Voetbalhart
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.742 aardappelland
de arbiter kwam fluitend uit mijn neus
hij was de weg volledig kwijt
de kalker van de club een semi-reus
voorkwam een ongelijke strijd
de keeper aan de overkant had lange tenen
hij maaide gelijktijdig drie man neer
de vlaggenist kon het niet meer bijbenen
wie van de drie prevelde hij telkens weer
ik kreeg het toen danig op mijn heupen…
In het Theehuis
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
917 Hollandse heupen, een pukkeltje en vlassig haar staren
jaloers en pogen hun mans blik te pakken
steken kwaad hun borsten vooruit
Honingblonde krullen giechelen melodieus,
Het dienblad valt
De ober bloost
Metallic roze cameraatjes klikken driftig, Intense
vriendinnenliefde tot een volle geheugenkaart
Straks meteen op Hyves
De foto…
BRUID IN EEN AFWIJKING VAN WIT 1
gedicht
2.8 met 144 stemmen
45.958 zoldernok door te stoten
toch niet haar aangezicht waarvan men de vorm
naar modellenplicht mag beitelen onder een zachte metamorfose toch niet haar aangezicht waarmee zij het losgebarsten feest
heeft doorstaan en nog een stemsplijtend laatste drankje
kan nagaan als een vlek die uitdijt en zich drooglegt op een partikel huid van de aanhitsende heup…
er zijn dagen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
546 van nature ben je stil, stiller dan ik
dagelijks het onmogelijke van je vraag
de waarheid ligt voor het grijpen
- het moet wel fout gaan -
maar m'n handen knoop ik veilig op m'n rug
de uiteinden van een pijn totdat ik heel lijk
schouders en heupen verzetten zich
schokkend en draaiend, er zijn dagen
dat ik m'n lippen geloof…
Onverschillig vergaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 Zijden kousen met glitter
omspannen stijve kuiten, levergevlekte handen
glijden langs volvette uitgezakte heupen
bijeen gepropt in een baleingetrokken korset
Dikke roodgeplamuurde lippen ontploffen in
het aangezicht van vermeende herwonnen jeugd
uit een mondhoek drupt ongemerkt een kwijltje
controleloos over een dikbesmeurde kin,
glanzend…
Vrouwenliefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.500 Je billen, je heupen,
je hart, kloppend tegen mijn borsten
Onze handen op elkaar,
over elkaar,
in en door elkaar,
in zachtheid en ruwheid draaien we om
Ik glijd naar je enkels en terug,
omhoog en kus je liefde
je noemt mijn naam
en zucht het hoogste lied
En dan ik,
en dan omgekeerd,
jij tussen mijn borsten,
jij in mijn liefde…
liefde in de Ukraine
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.213 naar binnen geslopen
En ervaart heimelijk wat niet mocht
Graaide opzwepend achter iedere bocht
En Olga wetende zijn begluurgerij
En toonde Serge tot aan kruis haar dij
Spande haar bilspieren hard omhoog
Terwijl zij nog verder naar voren boog
Onvast en wankelend stond Serge op
Vervloekend zijn lid en dronken kop
Greep Olga haar ronde heupen…
La voyageuse
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.405 Hij stond des morgens 't wandeldek te wassen
Nog half versuft, toen zij hem kwam verrassen
En raaklings langs hem in pyjama ging
Die strak en soepel om haar heupen sloot,
Of in een ochtendkleed dat open hing
Haar opperst schoon mild aan zijn blikken bood.…
Mijn Laura kwam
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.909 (fragment)
Mijn Laura die ik min, kwam in mijn slaapzaal treden,
Met liefelijk gelaat, en moedernaakte leên,
Een kleedje alleen bedekte haar heupen naar beneden,
't Hing al van melk en bloed en maagdenwas aaneen:
Een windje op haar verliefd,
Ten venster ingeslopen,
Bedreef een stoute dieft,
En spreidde 't kleedje open,
Daar zag men…
pinguïn
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.813 verre zuiden
met vleugelvinnen roeit en vliegt hij onder water
vliespoten als roer, een gestroomlijnde romp
hij jaagt op vis, krill, plankton
bewaart het soms in zijn krop
voer voor het zilveren kuiken
belaagd door zeeluipaard, pelsrob en orka
bedreigd door olieplas en net, de jacht op ei en mest
op het ijs waggelt hij schuw met lage heupen…
Sjamanistisch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 De Turkse
vrouw bindt vijgen aan zijn heupen, terwijl
ze lacht wordt Gulliver een Marco Polo op
zoek naar de voedzame tepel, de aarde is
een grote borst. Diep in de oceaan verlaat
de haai zijn gevangenis en het moegestreden
uiltje voegt zich bij de reusachtige adelaar.…
Vikingvisioen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.137 neer geneigd blaast hij plagend over mijn borsten,
mijn oprijzende tepels tergend lichtjes ontwijkend
zijn vlinderlichte lippen fladderen
over mijn hunkerende borsten,
zijn verslindende ogen geloken
in zacht grommend genot
als diep in mij het oerwarm verlangen oplaait
naar het verblijden van mijn opgetogen tepels
schokkeren mijn heupen…
'T MEISJE
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.940 Dat meisje had
zo rode wangen
en brede heupen
dat ze had!
D'r haar dat berste
uit de spangen
en glom of 't vol
van zonne zat.
D'r ogen keken
maar in het water
daar sloeg ze 'n hempje
heen en weer:
dat was in lichtend
zongeschater
daar blonk de zonne
zich in weer.…
Vakantieliefde
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
923 jas sloeg
stierenballen verorberde
en Spaanse kreten uitte
Lorca citeerde met Spaanse pepers in mijn maag
een fado-zangeres het hof maakte
die een travestiet met nepborsten bleek te zijn
een van de laatste stierengevechten zag
kotsmisselijk daarvan naar de hoerenbuurt sjokte
kwam er ineens een jongedame met dunne, zwarte haren
tot op haar heupen…
Tong vol vuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Bron: Jouw stilte
'k Tast de lijn van jouw heup
Streel de ziel van jouw binnen
Tintel in de ruimte
Met geschuimbekte mond
'k Zweef 't heelal van jouw lijf
Straal de lach op jouw benen
Vleugel boven wolken
Gaaf zwierend in het rond
'k Loop de vorm van jouw hart
Ren de schakels van sloten
Zingend geheel voorbij tot
'k Eindelijk…
Lepeltje, lepeltje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
713 Een kus, een lipstiftje en toen verdween
de auto, met al dat moois: je heupen,
borsten, eigenwijsheid en wij-gevoel,
om de hoek van de Prinses Irenelaan.
Ik bleef mijmerend achter, dubbend of ik
de zonovergoten tuin in zou gaan of
nog even het bed voor mij alleen zou gaan
bezetten, tussen jouw warmte, geur en afdruk.…
achterwaarts tumult
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
257 ."
Wij staan gestrekt van de wereld
onze grond ontworteld in valleien
onze grond blijft simpele stilte
als klanken neervallen en zuchten
op godenschoenen
hardzwarte rotsformaties bezien
een ruimte vol grondachtig puin
versteende pluizen
- van de abge-eckte heup der mensheid
rommelt de dode, achterwaarts…
Blonde minnaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
431 Zijn handen graven in je heupen.
De wind slaat het zand tot golven.
Hij drinkt de zoute stroom.
Twee bezeten lijven.
Een blinde daad van lust.
De nacht is warm.
Het ruikt naar opengebroken aarde.
Hij omsluit je mond.
Je mond is als rijp fruit.
Een storm van huid en haar.
Alle rust verdwijnt.
Het ik lost op.
Het spat open in de ander.…
het meisje met het muurtje
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.016 Zachtjes dwingend met zijn heupen,
Duwt hij haar laatste restje schaamte aan de kant.
Hij legt haar bloot en breekt haar open
Verzetten kan ze zich niet meer.
Ze wil huilen en in hem kruipen
Zoveel intimiteit doet haar bijna zeer.
“Je moet me vasthouden, zo stevig mogelijk”
Ze wil alleen maar bij hem zijn.…
Wensdroom
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
4.772 Een dame met de handen in de heupen
die me met zijdelingse blik doorboort
Een gestolde pop worden.
Of de smaak van meer nog...
de valse gewoonte te overdrijven...
Cleopatra in een felgestipte zetel
ze speelt met de slang in haar nek.…
naakte waarheid
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
1.961 zou m'n ogen sluiten, en de geuren ruiken,
ze opslaan in het geheugen, maar kijk naar haar,
geniet van haar ontblote heupen, haar lijnen,
haar zij tegen de mijne, terwijl haar handen
liefkozend over mijn hoofd glijden...…
Zin in jou.
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
885 Met die kleurige, halfdoorzichtige sjaal zo achteloos
om je heupen gedrapeerd kreeg ik steeds weer zin in jou.
Ach, ik wentelde me in jouw water, net zo lang
tot ik bleef drijven in je ogen, en verdronk ik half hallucinerend
in de kater die pas later komen zou, zo dacht ik toen althans.…
Wij, die ik ook ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
618 mijn witte dressoir
draagt mijn zelfportret
in bruine pij
zonder aangezicht
waar ter hoogte van de heup
de rozenkrans hangt
zonder poseren
ben ik als heremiet neergezet
het is een deel van mijzelf
al in den beginne toebedeeld
vroeg was ik reeds ontaard
van huis naar huis
wellicht door mystici
fluisterend aan mij verklaard
werd…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 We stappen langs het aan-af
van de branding, zwijgend,
soms raakt zijn heup mijn been.
Hij, ik, het paard, het strand en
alles om ons heen,
de streling van de wind,
zo warm en licht en vrij,
zijn een.
De pony hinnikt
als we keren.…
Drecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Tot aan mijn heupen nat geworden
kom ik weer tot de droom:
La Loïe Fuller
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.669 Van hals tot voet
golfde, rood gelijk bloed
in een wiegling van duizend plooien,
breed om heup en dij,
haar mantel van zij
in een machtig en bloemig vermooien.…
Als Pavarotti
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.365 Pavarotti staan
om je te vragen in een liedje
of jij met mij wilde gaan
Of jij hier liever nog dan ik mijn lief
door maanlicht wilde varen
wilde varen - wilde varen
over rozenbottelzee
of jij hier liever nog dan ik mijn lief
een vlinder wilde baren
wilde baren uit een handkus
die ik overblies voor twee
En je wilde als geen ander
liet je heupen…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Kleed je weer aan, bedek de zachte, stille vallei van je heupen.
Laat de schaduw terugkeren over het landschap van ons samenzijn.
Schenk jouw kale, trotse bergen aan de melancholieke herfstgoden,
zodat zij er hun passie op kunnen koelen,
terwijl ik achterblijf met de woeste, stormachtige oceaan van mijn woorden.…
Bezig met laden
Meer laden...