Alle inzendingen over wilg

318 resultaten.

Sorteren op:

Fluisteringen van een Empaat

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 279
De wilgen buigen voor je smart, hun bladeren trillen van begrip, hun wortels verstrengeld in het verdriet van eeuwen. De wind herinnert zich elke schreeuw die je niet kon negeren. Elke onrechtvaardigheid die je doorboorde. Terwijl anderen hun gezicht afkeerden.…

het arboretum

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.060
tot de berk wilt u dolen tussen linden na het afscheid van beminden speelt u met een stil verlangen aan een boomtak te gaan hangen ga niet met gedachten spelen aan de takken van abelen en zelfs dwalende sirenen die verwoed hun loklied zingen achter bloeiende seringen kunt u beter maar passeren hoedt u voor de coniferen zelfs de wilgen…

Was het goddelijke 't lieve leven leven en de lieve dood

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
Deze morgen was heel rein van vorst Niet vermoeid van leed van leven En ziet 't maagdelijke buiten 't Kwam onze ogen bij de wilgen weer tegen. Met een stem van lichte sneeuw Ontsnapte zelf een geeuw. Die het moment van nog even nadromen drijft Een gedachte in de juiste baan beschrijft.…

aabb (fietsen 4) (poëtica 8)

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.920
De wilgen zijn geknot. ’t Is zondag. In de kerk klinkt God, maar in de Dorpsstraat, zo vertrouwd, is er geen zonde die benauwt. Bergen van goud, kasteel van lucht, is er dan niets waar ik om zucht? Een tochtje troost, een rondje rust, een stukje vroege lentelust, het rijmt: cc, dd, ee: wie rijmt een eindje met me mee?…

Wijze veerman?

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
Berustend water in de nacht, gedroomde woorden van een andere oever, waarop duizend wilgen wachtend op het laatste veer. In hun knoesten ruizen schakels, illustere kettingen van de tijd, uit het zicht van bestemmingen, die op donker licht hun horizon bevrijden.…
Pama6 januari 2013Lees meer >

afmatten

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
tegen wilg en drank te doornbloeden bengelt hij ten toon boven brede zeestraten en krappe landengtes. het duurt. hier, neem nog wat secreet, compadre. geen geur kan ooit verhullen hoe de dood alleen naar sterven smaakt.…

Dichtgetimmerd dichtersoog

netgedicht
1.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 400
Ik ben een dichter die verkeerd geboren is, dit holle landschap kan mij niet bekoren; de rijen wilgen mogen geen naam hebben, de afwezigheid van een verscheidenheid aan vogels en insecten is een direct gevolg van de waardeloze mens en zijn wangedrag.…

Zwartewater

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
In een blinkend meanderend spoor trekt ze door dit groene landschap Levensbron, en schependrager getemd door rotsige oevers begroeid met wilg en vlier. In je bochten wil ik drijven meegaan met de eindeloze flow dan opnieuw terug naar het begin In, op, en onder u wil ik zijn geen grieven en ook geen pijn.…
Spiker24 november 2012Lees meer >

De vergeet-mij-niet

poëzie
2.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 3.986
En waar het beekje door de weiden Bij els en wilgen henenvliet, Omhelsden wij elkaar en schreiden Vergeet mij niet! Vergeet mij niet!…

ijshoofd

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
er ligt een hoofd op het flinterdunne ijs midden op de kreek, even voorbij de brug sleepsporen met bloed komen uit het riet een roerdomp staat als een bundel te kijk het hoofd slaapt met open ogen en mond aan de oostkant ingesneeuwd, blond haar in de wilgen schateren roeken het land toe macaber beeld in een kalend landschap één nacht ijs…
Rieg8 februari 2008Lees meer >

Een en al sacherijn

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 612
vast de hele dag nou de werkelijkheid is anders maar ik deed toch een poging wat werd ik sacherijnig zeg zèlfs tegen mezelf was het een en al sikkeneurigheid tja tot ik weer moest ontdekken dat ik me eigenlijk heel erg thuis voel in mijn wat molligere lijf dus nu de arts tevreden is met mijn acht kilootjes minder hang ik alles in de wilgen…
windwhisper5 september 2009Lees meer >

Helaas, de leeftijd... 1+2

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
Zo graag zou ik nog eenmaal daar samen met je lopen langs die rivier genietend van watervogels of planten, met gewoon plezier in alledaagse landschap met koeien kalveren paarden of schapen in de wei wijzend op springende vissen in het water samen kijkend naar vogels in de lucht de verschillende vormen van de wilgen dikwijls denk ik daaraan…

Evenwicht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 390
De wandeling langs een plas voor ‘t eerst met elkaar, praten wat, ja, over haar je vriendin die overleed, wat ze deed en doet nu, de seintjes ‘k Stel jou vragen, jij mij Kijken naar het water de oude wilg, uit elkaar gebroken maar uit zijn omgevallen stam zijn takken kaarsrecht naar ‘t licht ontsproten We slaan een bospad in waar…
Ralameimaar4 februari 2026Lees meer >

Toffe Jongens

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.417
Hobbelend zat ik daar in die ballonversierde huifkar dat te vieren wat je viert als je van school verdronken bent loze beloftes aan de wilgen schooldiploma nog op schoot zomaar genietend van de wolken en Freeks' leven na de dood En in de verte klonk nog iets van automatische transmissie Het kwam met plankgas dichterbij en sloot genoegelijk…
jan haak11 april 2010Lees meer >

Herbergen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 780
Nu volg ik de voetstappen tot de dijk, gewapend met schrijfgerei en lees in de wilg jouw naam, die ik ooit hartstochtelijk schreef, ieder voorjaar met een geslepen mes, tot ook jij weer overdreef. Getuigen en geluiden zijn verdwenen, maar het wonder niet voorbij.…

Herinnering aan een schildersdorp

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.625
In het park sliepen eenden op een poot, onder wilgen met buigende, trieste takken, de toppen rustten in het slijk. We trokken naar de beuk zich vertakkend naar het licht, in de grond. Machtige wortels, Mieren marcheren over de schors.…
Wimper29 november 2002Lees meer >

Droefnis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 902
Traag als de zomerwind doet deinen De ijle takken van de broze wilg, Glijdt voorbij de tijd Van wachten aan de Deuren van geluk. Dichter! Dichter, Wil bezingen de zoetheid Van haar tere blik. Jonger in je geest dan Menig rimpel in je hand Juicht de liefde die Je zal schenken aan de Vreugde van haar lach.…
Hardy Paul4 december 2003Lees meer >

De begraafplaats

netgedicht
3.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.491
vanuit mijn venster kijk ik neer op de levenden van zeer weleer ze liggen onder zware zerken aan hun toekomst te werken die hemelvaart beslist beperken maar hoor nu eens de berken en zachtjes ruisen rare populieren en de wilg bezingende dieren hoe spelen ze het ruisend klaar zo heel ver van nu vandaan de lijken willen blijven leven al…
Rikus Kiers27 februari 2008Lees meer >

het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 617
En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper. ’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen, een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.…

Waar het zaad gedijt?

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 456
de wilg vlecht z’n loten met lemen wortels in het gras, de uilen vliegen uit de kaalste jaren van ons weg, angst wordt stilte, wordt houterig zonder enig overleg , waar de stam, zich vertakt tot jonge biezen overgaat tot pijn in elke nerf, de wellust overgaat tot overdaad.…
Pama31 juli 2020Lees meer >

Zomer.

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.269
De wilgen waren zilverbleek en stil Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij; Een glazenmaker vloog, met lichtgetril Op 't parelmoerig vleugelgaas, voorbij. De schuwe vissen, in 't koeldonker diep, Verschoten snel, of stonden lang op wacht, Waar d'aarde zich, in beeld, nog schoner schiep, Dromend de zomerdroom van eigen pracht.…

Essentie

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
Dankbaar voor de vervulling van verlangen, door de polariteit van yin en yang, kan ik mijn angst aan de wilgen hangen, ben ik voor tegenstelling niet bang. Ik mag leven en zijn wie ik ben, terwijl ik het leven en haar scheppingswijze verken, het doet zo goed om echt te weten, wat we met onze geboorte vrijwillig zijn vergeten.…

Zomer

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.024
De wilgen waren zilverbleek en stil Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij; Een glazenmaker vloog, met lichtgetril Op 't parelmoerig vleugelgaas, voorbij.…

Hun voetstappen in ons huis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Kijk hoe de kamperfoelie al uit wil komen bij die bomen de takken van de wilg zitten nog wat in de knoei, wat staat er verder aan planten al enorm veel in bloei. Een mus, lijster en merels zingen een waarlijk Hooglied. Ja het heeft gewaaid dus ik heb leed meteen uitgezwaaid.…

De treurwilg aan de waterkant

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
Een treurige wilg met zijn hangende takken water schept een band Zie hem daar staan langs de kaai waar zijn stevige stam eervol, waardig en edelmoedig uitstraalt maar hij benijdt zijn vrienden die met hun verbluffend knappe voorkomen en mooie verticale lijn best wel opvallen tussen de menigte.…
CB12 december 2023Lees meer >

Dichter bij de polder

netgedicht
2.5 met 41 stemmen aantal keer bekeken 857
Langs wilgen slingeren paden door het land waar het water de horizon raakt en ritme der seizoenen zich eindeloos herhaalt. Stilte wordt slechts verstoord door weemoedige klanken van een kievit of het gebrom van een tractor. Veenbodem is doordrenkt met verhalen van vergeten generaties ambachtslieden en boeren.…
CB12 maart 2025Lees meer >

De druppels van de herfst

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 324
Helder lied weerklinkt druppel toon in de treurwilg koude komt er aan Tussen de fijne, geel vergrijsde strengen van de wilg, waar de wind zomer uit heeft gewuifd, zit een kleine vlam. Zijn borst is het laatste vuur, een gloed tegen de zware, natte hemel.…
CB11 oktober 2025Lees meer >

Memmedag

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 757
Ze is als de wilg op een zomerdag lachen en spelen of zwijgen en dromen ik vind haar nog dagelijks in tal van bomen. Dan klinkt het is lente ontluik mijn kind als of iets hemels me bemind. Dan roept de wind uit de wuivende bomen zullen we verder gaan door het wijde land hollen en huppelen tot weer een dag landt.…

Voedertijding

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 643
Scheefhangend de oude treurende wilg overhangend zijn kale takken de ijssloot. Zachtjes bewegen de slierende vruchtdragers in de frisse winterwind als stijve dikke haren. Eronder glibberglijden de eenden naar het door kinderwanten in het wak gegooide in hapklare blokjes gesneden brood.…

Het Noorden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Langs verlaten zwarte akkers, doorsneden met smalle wegen, staan rijen sterk geknotte wilgen, gekromd door de westenwind, die guur en onophoudelijk waaiend, voor niets en niemand genade kent.…