318 resultaten.
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 De wilgen buigen voor je smart,
hun bladeren trillen van begrip,
hun wortels verstrengeld in het verdriet van eeuwen.
De wind herinnert zich elke schreeuw die je niet kon negeren.
Elke onrechtvaardigheid die je doorboorde.
Terwijl anderen hun gezicht afkeerden.…
het arboretum
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.060 tot de berk
wilt u dolen tussen linden
na het afscheid van beminden
speelt u met een stil
verlangen aan een boomtak
te gaan hangen ga niet met
gedachten spelen aan de
takken van abelen en
zelfs dwalende sirenen die
verwoed hun loklied zingen
achter bloeiende seringen
kunt u beter maar passeren
hoedt u voor de coniferen
zelfs de wilgen…
Was het goddelijke 't lieve leven leven en de lieve dood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
527 Deze morgen was heel rein van vorst
Niet vermoeid van leed van leven
En ziet 't maagdelijke buiten
't Kwam onze ogen bij de wilgen weer tegen.
Met een stem van lichte sneeuw
Ontsnapte zelf een geeuw.
Die het moment van nog even nadromen drijft
Een gedachte in de juiste baan beschrijft.…
aabb (fietsen 4) (poëtica 8)
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
4.920 De wilgen zijn geknot.
’t Is zondag. In de kerk klinkt God,
maar in de Dorpsstraat, zo vertrouwd,
is er geen zonde die benauwt.
Bergen van goud, kasteel van lucht,
is er dan niets waar ik om zucht?
Een tochtje troost, een rondje rust,
een stukje vroege lentelust,
het rijmt: cc, dd, ee:
wie rijmt een eindje met me mee?…
Wijze veerman?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
572 Berustend water in de nacht,
gedroomde woorden van
een andere oever, waarop
duizend wilgen wachtend
op het laatste veer.
In hun knoesten ruizen
schakels, illustere kettingen
van de tijd, uit het zicht van
bestemmingen, die op donker
licht hun horizon bevrijden.…
afmatten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 tegen wilg en drank te doornbloeden bengelt hij ten toon boven brede zeestraten en krappe landengtes. het duurt.
hier, neem nog wat secreet, compadre.
geen geur kan ooit verhullen hoe de dood alleen naar sterven smaakt.…
Dichtgetimmerd dichtersoog
netgedicht
1.6 met 15 stemmen
400 Ik ben een dichter die verkeerd geboren is,
dit holle landschap kan mij niet bekoren;
de rijen wilgen mogen geen naam hebben,
de afwezigheid van een verscheidenheid
aan vogels en insecten is een direct gevolg
van de waardeloze mens en zijn wangedrag.…
Zwartewater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 In een blinkend meanderend spoor
trekt ze door dit groene landschap
Levensbron, en schependrager
getemd door rotsige oevers
begroeid met wilg en vlier.
In je bochten wil ik drijven
meegaan met de eindeloze flow
dan opnieuw terug naar het begin
In, op, en onder u wil ik zijn
geen grieven en ook geen pijn.…
De vergeet-mij-niet
poëzie
2.8 met 36 stemmen
3.986 En waar het beekje door de weiden
Bij els en wilgen henenvliet,
Omhelsden wij elkaar en schreiden
Vergeet mij niet! Vergeet mij niet!…
ijshoofd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
588 er ligt een hoofd op het flinterdunne ijs
midden op de kreek, even voorbij de brug
sleepsporen met bloed komen uit het riet
een roerdomp staat als een bundel te kijk
het hoofd slaapt met open ogen en mond
aan de oostkant ingesneeuwd, blond haar
in de wilgen schateren roeken het land toe
macaber beeld in een kalend landschap
één nacht ijs…
Een en al sacherijn
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
612 vast de hele dag
nou de werkelijkheid is anders
maar ik deed toch een poging
wat werd ik sacherijnig zeg
zèlfs tegen mezelf
was het een en al sikkeneurigheid
tja tot ik weer moest ontdekken
dat ik me eigenlijk heel erg thuis voel
in mijn wat molligere lijf
dus nu de arts tevreden is met mijn acht kilootjes minder
hang ik alles in de wilgen…
Helaas, de leeftijd... 1+2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Zo graag zou ik nog eenmaal
daar samen met je lopen langs die rivier
genietend van watervogels
of planten, met gewoon plezier
in alledaagse landschap met koeien
kalveren paarden of schapen in de wei
wijzend op springende vissen in het water
samen kijkend naar vogels in de lucht
de verschillende vormen van de wilgen
dikwijls denk ik daaraan…
Evenwicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
390 De wandeling
langs een plas
voor ‘t eerst met elkaar,
praten wat, ja, over haar
je vriendin die overleed,
wat ze deed en doet nu,
de seintjes
‘k Stel jou vragen, jij mij
Kijken naar het water
de oude wilg,
uit elkaar gebroken
maar uit zijn omgevallen stam
zijn takken kaarsrecht
naar ‘t licht ontsproten
We slaan een bospad in
waar…
Toffe Jongens
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.417 Hobbelend zat ik daar
in die ballonversierde huifkar
dat te vieren wat je viert
als je van school verdronken bent
loze beloftes aan de wilgen
schooldiploma nog op schoot
zomaar genietend van de wolken
en Freeks' leven na de dood
En in de verte klonk nog iets
van automatische transmissie
Het kwam met plankgas dichterbij
en sloot genoegelijk…
Herbergen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
780 Nu volg ik de voetstappen tot de dijk, gewapend met schrijfgerei
en lees in de wilg jouw naam, die ik ooit hartstochtelijk schreef,
ieder voorjaar met een geslepen mes, tot ook jij weer overdreef.
Getuigen en geluiden zijn verdwenen, maar het wonder niet voorbij.…
Herinnering aan een schildersdorp
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
4.625 In het park sliepen eenden op een poot,
onder wilgen met buigende, trieste takken,
de toppen rustten in het slijk.
We trokken naar de beuk
zich vertakkend naar het licht, in de grond.
Machtige wortels,
Mieren marcheren over de schors.…
Droefnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
902 Traag als de zomerwind doet deinen
De ijle takken van de broze wilg,
Glijdt voorbij de tijd
Van wachten aan de
Deuren van geluk.
Dichter! Dichter,
Wil bezingen de zoetheid
Van haar tere blik.
Jonger in je geest dan
Menig rimpel in je hand
Juicht de liefde die
Je zal schenken aan de
Vreugde van haar lach.…
De begraafplaats
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
1.491 vanuit mijn venster kijk ik neer
op de levenden van zeer weleer
ze liggen onder zware zerken
aan hun toekomst te werken
die hemelvaart beslist beperken
maar hoor nu eens de berken
en zachtjes ruisen rare populieren
en de wilg bezingende dieren
hoe spelen ze het ruisend klaar
zo heel ver van nu vandaan
de lijken willen blijven leven
al…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.…
Waar het zaad gedijt?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
456 de wilg vlecht z’n loten
met lemen wortels in het gras,
de uilen vliegen uit de
kaalste jaren van ons weg,
angst wordt stilte, wordt
houterig zonder enig overleg ,
waar de stam, zich vertakt
tot jonge biezen overgaat
tot pijn in elke nerf, de
wellust overgaat tot overdaad.…
Zomer.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.269 De wilgen waren zilverbleek en stil
Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij;
Een glazenmaker vloog, met lichtgetril
Op 't parelmoerig vleugelgaas, voorbij.
De schuwe vissen, in 't koeldonker diep,
Verschoten snel, of stonden lang op wacht,
Waar d'aarde zich, in beeld, nog schoner schiep,
Dromend de zomerdroom van eigen pracht.…
Essentie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
685 Dankbaar voor de vervulling van verlangen,
door de polariteit van yin en yang,
kan ik mijn angst aan de wilgen hangen,
ben ik voor tegenstelling niet bang.
Ik mag leven en zijn wie ik ben,
terwijl ik het leven en haar scheppingswijze verken,
het doet zo goed om echt te weten,
wat we met onze geboorte vrijwillig zijn vergeten.…
Zomer
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.024 De wilgen waren zilverbleek en stil
Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij;
Een glazenmaker vloog, met lichtgetril
Op 't parelmoerig vleugelgaas, voorbij.…
Hun voetstappen in ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Kijk hoe de kamperfoelie al uit wil komen bij die bomen
de takken van de wilg zitten nog wat in de knoei,
wat staat er verder aan planten al enorm veel in bloei.
Een mus, lijster en merels zingen een waarlijk Hooglied.
Ja het heeft gewaaid dus ik heb leed meteen uitgezwaaid.…
De treurwilg aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
467 Een treurige wilg
met zijn hangende takken
water schept een band
Zie hem daar staan langs de kaai waar
zijn stevige stam eervol, waardig en edelmoedig
uitstraalt maar hij benijdt zijn vrienden die met hun verbluffend
knappe voorkomen en mooie verticale lijn best wel opvallen tussen de menigte.…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Langs wilgen slingeren paden
door het land waar het water de horizon raakt
en ritme der seizoenen zich eindeloos herhaalt. Stilte wordt slechts
verstoord door weemoedige klanken van een kievit of het gebrom van een tractor.
Veenbodem is doordrenkt met
verhalen van vergeten generaties ambachtslieden
en boeren.…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 Helder lied weerklinkt
druppel toon in de treurwilg
koude komt er aan
Tussen de fijne, geel
vergrijsde strengen van de wilg, waar
de wind zomer uit heeft gewuifd, zit een kleine vlam.
Zijn borst is het laatste vuur, een gloed tegen de zware, natte hemel.…
Memmedag
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
757 Ze is als de wilg op een zomerdag
lachen en spelen of zwijgen en dromen
ik vind haar nog dagelijks in tal van bomen.
Dan klinkt het is lente ontluik mijn kind
als of iets hemels me bemind.
Dan roept de wind uit de wuivende bomen
zullen we verder gaan door het wijde land
hollen en huppelen tot weer een dag landt.…
Voedertijding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
643 Scheefhangend de oude treurende wilg
overhangend zijn kale takken de ijssloot.
Zachtjes bewegen de slierende vruchtdragers
in de frisse winterwind als stijve dikke haren.
Eronder glibberglijden de eenden naar
het door kinderwanten in het wak gegooide
in hapklare blokjes gesneden brood.…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 Langs verlaten zwarte akkers,
doorsneden met smalle wegen,
staan rijen sterk geknotte wilgen,
gekromd door de westenwind,
die guur en onophoudelijk waaiend,
voor niets en niemand genade kent.…