3338 resultaten.
Onmin of meer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Niets heeft zo'n brede vleugels dan de schijn van waarheid,
dan de gedachten die vingers doen zwijgen.
Je zal me nergens meer vinden, aldoor stiller.
Ik nam mijn koffer op en verdween uit mijn hoofd.…
ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Hoe kan passie doven
als’t vuur blijft gloeien en sissen
en asse in strijd en hitte
weer vlam kan vatten
en vingers zich verbranden
aan het willen verlammend vernietigen?…
late middag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
672 geschoren hagen de rust van paden
die een doel benaderen
de stille middag heeft het veld gesloten
voor dagelijks verloop
doorsijpelde ruggen van stenen
bestemmen wegen zonder hoop
het zandpad is het samengevat bestaan
van een jongen een man
een plaats verbreekt verder gaan
maar leidt hoger tot een plan
bij het perk de steen roer ik vingers…
Met mijn pen in de aanslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
895 Dit uur zwijgt harder
dan te laat
De mens die geen drempels wil
het walhalla van tienermoeders en ontblootte
vrouwen
want men zoekt vertier
van oorlog en de woeker met menig dier
en van het kind een maand vermist…
Het mes snijdt dieper dan de pijn
overdekt met schone schijn en dikke vinger
men roept meer en meer om minder
En U…
VOEDING EN WOORDEN: TAAL, TEKST!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Daarbij zie ik er vooral op toe
geen letter door mijn vingers te laten glippen!…
Kwestie van smaak
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 ik ben gehecht, geloof in feiten
en non-fictie, in een eigen dictie
met fictieve realiteit betaald
als dagelijkse waarheid onecht,
perforatie van ideeën gevonnist
tot een prullenbak, de loep stelt
elk detail in een breder
prisma vast, versnippert het
taalgevoel, dingt naar de gunsten
van de muze, gefilterd uit de
magere vingers…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.054 Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.
Het lam des offers is gekeeld,
o gij, zijn blanke nisse.
Gans uw gedaante is als verklaard;
uw gang is eêl en zedig:
gij zijt gezuiverd, of gij waart
van zekerheên volledig.…
DE WONING
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.304 Mijn kleine kamer, mijn laag huis,
Eng en vertrouwlijk als een kluis,
Waarover zich van wand tot wand
De grijsheid van de zoldring spant ;
Buiten de drempel het gebloemt,
Dat 't aambeeld en de hamer roemt,
Het goud, waaruit het is gesmeed,
De vinger, die zijn drift bestreed;
Opwaarts, gebeeldhouwd in het groen,
Een eedle boog,…
De spiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
810 Zij knoeit wat aan haar taille
Met in haar vingers kneedbaar
Mijn slijtage, mijn vermoeide vrede.
Aan het raam slaapt het water,
Het lover, de vogels van het voorjaar.
In het ijs van de spiegel is haar gelaat
De laaiende tatouage van vers verdriet,
Veelzijdige extase en vervaagd verval.…
Oor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 strand
Plotseling gestreeld door mijn hand
Als door de goden zelf gezonden
Ik fluister ertegen, dichtbij mijn mond
Lieve dingetjes, ik verzin ze terstond
Haar reactie is begrijpend liefdevol en zwijgend
Sereen naar het bovenaardse neigend
Verlicht toen het lot haar aan mij verbond
Ik heb een schelp gevonden
Direct om haar parelmoeren vinger…
Botsing met een vlinder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
523 fluisterzacht frontaal geraakt
ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen
waar alles donker is, verdord en stukgemaakt
haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot
ze danst door alle kamers, in regen en in wind
ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood
'ik ga je strelen', zegt ze, 'lief beschadigd kind'
ze tekent met haar vingers…
Observatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Laat me je weer zien,
je lichte tred, je blik,
je ogen die zoeken naar diepte, verleden
je houding laconiek alsof er niets
terwijl er zoveel
hoe je tovert met krachtig omhelzen
je handen mijn lijf raken,
mijn mond de jouwe smaken,
jouw kreet horen slaken
ik zal je ver weg laten
en terug bij jezelf, los
of met verstrengelde vingers
ons…
Het Vrije Veld
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
574 de wei
De fietsen aan het hek, intiem verstrengeld,
kwam over ons een eeuwig jong gevrij
Half dronken van de passie, dij aan dij
naakt in het malse gras, zacht, hoogomstengeld
Het leek een dag waarop men zwemt of hengelt
wij in extase, de remmingen voorbij,
gehuld in wolken zwoele liefdesdromen
Plots staat 'r een man, en uit zijn vingers…
Wij waren geheim
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.530 Orion prikte
de nacht in onze vingers. We werden moe.
Ongewild vielen we in bloei.
-----------------------------------------------
uit: 'Alle zeeën zijn geduldig', 2015.…
Gerard Reve
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Met een kromme vinger wijst hij een jongen na.
Het kruis op zijn rug is van goudpapier
en wappert plagerig in haken.
Twee ezels in weidenevel keren zich af
van de romantische wandelaar en zetten
hun hoeven in dikke modder.…
blauwe maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 gesluierd
en ik kniel
doe mijn ogen dicht
en wacht op de blauwe maan
in het donker van mijn ogen
licht ze even op
een vuurvliegje
een vallende ster
of dans je dan te hoog
door daken
door muren en ramen
valt de blauwe maan
over schelpen en stenen
lege borden en wat ze zoal achter laat
op het bed waar hij slaapt
spelen haar vingers…
Mijn vluchtige vrijheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
537 kom geef mij je hand
in het samen ontdekken
van de lege plekken
in onze toch rijke geest
ooit was er
een intens contact
met alles wat leven
materie en verschijnen had
maar onze werkelijkheid
is zintuiglijk verschraald
in onze hersenen zijn die
talenten nog niet verdwenen
voel hoe de eerste
stromen door de neuronen
van onze vingers…
Het heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 Dat we ze de negen vingerige hand kunnen schudden,
ze redelijk recht in de ogen kunnen kijken
drie of meer wie weet.
Hun groene schubbenlijf eens tegen onze gilet kunnen trekken.
Hen het mooie van Brugge laten bezoeken in een bootje
en een mogelijks eerste gesprek voeren.…
Onzekerheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
600 Soms is het leven het piepen van schoolkrijt,
een permafrosthap uit het heden, een tik op de
onzekere vingers door ome Thijs, die het flink
achter de ellebogen had, huilen om je blauwtje
lopen in Geleen of na een nacht doorhalen
als een hond openlijk kontjeslepen.…
Het woordje kunst
gedicht
4.2 met 5 stemmen
4.990 Ik kan er met mijn vinger en mijn ogen in verdwalen
en vind er soms een streling in als ik een streling zoek.
--------------------------------------------------------------
uit: 'Van verdriet kun je grappige hoedjes vouwen', 1987.
Leopold 1987…
aarding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 scheef en bergaf
benepen met nadering in de einder
de liefde een zwaar vehikel geworden
wat nog rest past in mijn geklemde hand
het schrijven het tasten naar kostbaarheden
die zich onvermoed in mijn zakken verhullen
plompe bewoordingen kervend op mijn kladjes
met het definitief van een houthakker
die een boom omlegt
Met klompen aan de vingers…
helden sterven niet
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.045 ik kijk nog een keer om
en zie uw assen vallen
alsof ze nog even het gewijde gras
willen borstelen
zoals de wind doet met de fiere boom
voorbij
uw nu gesloten vensterruit
U praatte graag
en met de handen even opgeheven
kwam niet alleen Goethe weer tot leven
maar ook uw pijn, nooit aflatend,
met vragende vingers naar oorlog
en kinderjaren
meer…
Aarde, wees niet streng
gedicht
3.5 met 12 stemmen
10.937 Inzicht,
er sloop een vreemd inzicht in het hoofd, de tong
werd scherp, er huisden vuisten in de vingers,
de hand bevocht brood, geld, liefde, licht.
Je kunt er heel wat boeken over lezen.
Je kunt er zelf een schrijven.…
Pasen - Het laatste
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Wriemelende vingers die zich kruisen,
net of zij aaneengespijkerd zijn.
Ongerustheid maakt zich meester als
een vermanend beeld.
De lust is weg, net als water dat het
strand verlaat zonder nog terug te keren.
De ziel verschroeit, als verloren in de hel.…
Vaak sta ik deze datum op en denk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Wil ook jij even geen kuitenbietser wel onafhankelijk
elke teen en vinger nu zijn eigen stempel laten geven
vakbekwaam, zo niet liefdevol dag kunnen schrijven.
Wat wens jij nog te willen uitzoeken in tal van uithoeken.…
Lavendelkruid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
481 , waar de was tijd nou toch gebleven
Toen mannen nog met speer van jacht op mammoet konden leven
Hij hunkert naar de barbecue en bier van het weleer
En waant zich met zijn dierenhuid een welbeschaafde heer
Moderne mensen snappen niet hoe goed hij het bedoelt
Die hebben niet de oerkracht van lavendelkruid gevoeld
Of hoe hij met zijn vingers…
Tabernakel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
436 het langst blijven
mijn ongeschreven gedachten
die kras ik zonder vocht op papier
de vingers bespelen dan mijn ziel
of luisteren naar mijn hart
je zet de deur op een kier,
maar de tocht neemt alles mee.…
GAUW TEVREDEN
netgedicht
4.7 met 99 stemmen
717 je trapt op mijn beduimelde bril,
maakt de sleutels kwijt,
we zien ons door de vingers.
je ruikt naar een nestje jonge katjes,
heerlijk slapend in het hooi.
een lichtstraal uit de diepte van de zon,
die, wanneer de dag gelijk is aan de nacht
de haren van je huid doorschijnt.…
Welluidende gewaden
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
420 jij hebt stilte van
haar stof ontdaan
woorden laten
opstaan uit hun
welluidende gewaden
pas later kwamen
ook de kleurnuances
die stemming en
emoties bepaalden als
herboren naar boven
waar tijd ooit
sleetsheid van het
vroegere liet zien
geven nu rust en balans
herinneringen alle kans
behoedzaam gaan
je vingers langs
breuklijnen…
CODE ROOD CODE DOOD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Mijn schip is stuurloos tussen de klippen
mijn hoofd rust reeds vrijwel in de schoot
Hoop schijnt door mijn vingers te glippen
een vuurpijl toont elkeen mijn code rood
Ik zie de kustlijn alsmaar sneller naderen
het schip lijkt dieper te glijden in de nood
Plots denk ik aan het gebed onze vader en
zie dat aan als het antwoord op code rood…