5126 resultaten.
dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 in het laten lijden, de
dood is als klevend rijp
in een vroege lente of als
de herfst die verlaten
de stilte verkend in de
weemoed van elk wezen
dood zijn is roerloos
trachten te blijven liggen, zelfs
wanneer het licht zich placht
te voortplanten door ogen
die zich eeuwig hebben gesloten
dood, zwijgend luisteren naar je
naasten, je adem…
Verliefde hand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Mijn eerste engel
bezorgde pilletjes, bracht
de hemel op de camping
en werd al gauw een thuis voor mij
Verjaardagen vieren
met heel de familie
Huisje boompje beestje
Mijn leven werd van mij
Ook de anderen vlogen
als engelen hoog op
mijn adem, om vrij te zijn
weg, van mij, van thuis
Ik wachtte
Kom in mijn armen
Luister naar mij
Zorg…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Ben jij nog wakker
nu ik mijn zielgezicht
spiegel aan de horizon
of een diepe vijver
in het midden van het nachtwoud
adem jij die stille nacht
vol begeerte in mijn dromen
blijf je bij mijn nakend lijf?…
Demasqué van het duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 omstandigheden
door de wellust van de nacht
heksen vervullen nachtmerries
met laakbaar amusement
dichters vullen lege ruimtes
honger dwingt de mens
tot dwaze dadendrang
ontlasting zorgt voor hoop
en wie werkelijk waakzaam is
ligt woelend wakker in het zweet
ademhalend uit het dikke donker
ontmaskering van de consument
de hete adem…
WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 de uitgedroogde kelk
ik weet nog hoe het hart erin
eens sprankelde en in zich borg
de warme adem van het leven
dat tijd doodstil boetseren kan
met ruwe handen weet te kneden
wat toen nog was in het verleden
onaangetast een maagdelijke lente
kan ooit een tuin nog bloeien
die door de herfst genadeloos
gelouterd is en o hoe broos
nog worstelt…
Radicaal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
661 Nog immer ademen wij de leugen
als de liefde ons niet had onttroond -
ons niet radicaal had genezen.…
NAVO-top
netgedicht
2.9 met 23 stemmen
820 In het land van de molenwieken
draait men er niet omheen of toch ook weer wel
alle redenen daartoe zijn zichtbaar geworden
aan de top, bovenop het naderend onheil
als ‘t gevaar afstand al weet te overwinnen
zal het nog meer nodig zijn te verenigen
terwijl het hart overslaat, jonge mannen
de nacht van hun laatste adem vinden
met sterke…
LUZERN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
192 Luchtstromen boven
het Vierwoudstrekenmeer
worden licht samengeperst
binnen hoge rotswanden
dalen gedwee
op het wijde water
schenken heilzame adem
aan de stad vol oude pracht
en krachtige toekomstbloei
geven op het wijde plein
hoge bonte bloemenzuilen
de wenkkracht om overal
in steden en langs de oevers
steeds meer te ontdekken…
Skulls
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
289 Geen vlees, geen naam, geen adem meer,
slechts lijn en vorm een herinneringssfeer.
Zonder huid lijkt ’t allemaal gelijk,
man en vrouw – één witrijk.
Toch verraadt de kaak soms kracht,
het voorhoofd rond, of schuin van macht.
De wenkbrauwboog, de nek die spreekt,
een stille hint die overbleekt.…
Plasma
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
725 object, niet vliegend
alleen ongeïdentificeerd
Onzichtbaar, ongrijpbaar
Paniek is zinloos
Het geluid legt zich neer
te zwaar om te strelen
met een neuriënde stem
Zachtjes ratelt er iets
hypnotiserends
waaraan ik niet toegeef
Ik wil het navertellen, niet
opgaan in dit hongerige wezen, niet
onwetend verslonden worden
Een lichte adem…
LUCHTREIS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
192 Edel en statig landgoed
rondom het herenhuis
heeft de adellijke aard
van een eeuwenoud park
zeer kunstig aangelegd
hier weeft jonge wildernis
zich langzaamaan vrijuit
onbelemmerd doorheen
het luchtige warrige bos
blaast zijn helende adem
kwistig over de drukke weg
een gezellig spijshuis binnen
waar
keukengerei fraaie potjes
en bussen…
Ruimte op de aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
261 Dans in licht der zonnestralen
onder cobaltblauw der lucht
daar kan men frisse adem halen
vanaf de ochtend tot de avondlucht.
Mijdt de stad met kwade dampen
zie de horizon wijd en fris
dan krijgt men niet met claustrofobie te kampen
maar ziet men hoe de wereld werkelijk is.…
Plaknacht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Mijn hand was niet de hand van gister,
mijn adem rook naar verre mist,
mijn huid herkende haar eigen naam niet meer.
En alles wat ik dacht te weten
lag op de vloer: verwrongen, ongewist.…
een dag te vroeg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
151 op de dag voorafgaand
aan de zonsverduistering
liet het ademen al weten
ik heb juist deze dinsdag gemaand
je gedrag weer eens op te meten
.
soms geraak je in iets verzeild
waar je part nog deel aan hebt
wellicht wel over een daad geijld
maar de kern van de zaak blijkt verlept
.…
Zonsverduistering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 Een serene rust viel over de velden, alsof de wereld even haar adem inhield.
Het is lang geleden dat ik voor het eerst een totale zonsverduistering zag.
In heel Europa wordt vandaag
uitgekeken naar dit bijzonder natuurverschijnsel.
Vanavond is het zover.
Voor veel mensen de eerste keer in hun leven.
Voor mij de laatste.…
Het is geen feest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
161 ....De lerares fluistert het nog eens in mijn oor: "adem
....rustig, voel wat er loskomt en laat het gaan, een last
....die je niet zult missen, durf het te vergeten
....en blijf in je lichaam, wat er ook gebeurt"
....aan opkomende tranen, zelfmedelijden
....of slaande boosheid, het is geen feest
....om te leven en een schrale troost
..…
Beklemminge
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
425 Neerwaerts
ghekeerde ooghen
beghrenzen als
beklemmende bundelen
van swart licht,
die meer ende meer
de ademende borst
omhaelen met stomme banden,
Totdat de knechtende gheest
de noch resterende
levenssaeden
heeft ghedorscht
ende verstroyt
in eenen dorren wederklank.…
Goedemorgen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
274 het eerste ochtendlicht raakt de slaapkamermuur
ik geef je een kus en houd mijn ogen nog even gesloten
onze benen liggen door elkaar in de lakens
je hoofd gaat langzaam op en neer op het ritme van mijn adem
ik doe een raam open, er waait een frisse wind de kamer in
de geur van een kop warme koffie doet je ogen openen
je knikt zachtjes als ik…
Mijn huis heeft lege kamers
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
24 Mijn huis heeft lege kamers
zonder echo, waarin bezinning
niet mogelijk is, ik word gek
van mezelf
Mijn hart bonkt, mijn anders
zo stille adem klinkt
akelig ziek, darmen
spelen op
en iets griezeligs zwiept giftig
tegen de tol van mijn gedachten
Ik verlies mijn evenwicht
durf niet te stoppen
met denken, armen en benen
krampend schrap…
Bijna jou
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.378 Het is zaterdagavond net half elf
ik zwerf door het huis en weet van mezelf
wil niet meer voelen, toe laat me vergeten
een wurgende haast, ik weiger te weten
echt te zien hoe leeg het is
vluchtend in een muur van geluid
voordat ik stik in dit teveel aan niks
kan niet meer ademen zonder jou.…
Het graf
poëzie
4.0 met 31 stemmen
10.571 Zijn adem blaast - rang, macht, goud, titel, aanzien, zwicht;
De mens wordt wat hij was bij 't eerste levenslicht.…
Dit huis
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.562 Ik rook weer m'n sigaret, hier
De lampen branden er weer, hier
In mijn huis
Op papier
Mijn huis
Ik woon weer net als jij
Alleen
In een stukje wereld van mij
Van steen
Met lucht er tussen
Die alleen ik adem
Nu alleen ik adem
En water om te blussen
De dorst en het vuur
Tussen elke muur
Toen
Toen konden we het nog doen
Zonder kraan…
Betondorp
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.764 Lach niet: hij is als mens
met een verleden, sleept oude brieven
van de zolder
op zoek naar vrolijkheid,
naar koorts die het plafond
doet dansen -
noem het de belofte
van een uitgang, die hem reizen doet
naar vroeger
want bij het langzaam strelen
van vergeeld papier
is er nooit een spoor
dat dood loopt,
voelt hij de hete adem…
dageraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 wenkt de gordijnen opzij
mensen vegen vensters
door de bedampte ramen
ontwaren parels van water
op haar gulden buste
monden breken open en stoten
de ontheemde adem uit de nacht
de dag in gapend met de hand voor de mond
barricaderen ze de uittocht
van de dieren van de nacht
verbannen ze naar de kraters van de maan
in de holte van…
Nuchter I
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 ben verliefd op geen kubus
Ets mij dan
Kom beminden om der Vaderen wil
Leggende rozen op rood
En lellies op wit
En geen gras op blauw
Ooit zegt ze
Zal ik van je houden
En je niet meer verlaten
En met je mee fietsen
Een uur een jaar een leven
Dat het schuurt nuchter want ik sprak
Nuchter want ik zweeg
De consternatie die constant is
Adem…
Steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Ik word koud, kouder,
lig zelf daar in de diepte –
de bodem is onze rand van het leven
en ik kan je niet volgen,
ik wil je niet volgen, je juist terughalen,
maar jij kunt hier niet meer ademen.…
Groet God van mij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
854 Groet God van mij en vraag aan Hem ongelogen
Die mij adem gaf en het blauw in mijn ogen
Waar is't land waarvan'k door profeten heb gehoord
waar dood door wat leven is verslonden wordt
Is er een gids, de Zoon van David met zijn kiezelsteen
en waar Hij wegen wijst, dan ga ik er heen
In mijn land heeft wat boos is macht en wat zij zocht
Zij…
De mystiek van de mist
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
563 Als een ademend wezen omsluit de mist
alles wat beweegt of stil blijft. Elk pad ontvouwt zich
pas op het laatste moment uit een sluier van onzekerheid terwijl
wereld zich verbergt achter fluisterende contouren; breekbaar en onzichtbaar.…
Stil de tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
277 Mijn engel zei ik laat je langer leven
langer dan een vleugellamme vlinder
ik weet dat jij gehecht bent aan het leven
bizarre dodendans, jouw vogelvlucht
O engel, zie, mijn ziel schuilt in de boom
des levens, nee het zijn geen fluisteringen
geen ademende hemelduisteringen
want tussen tijd en stilte schuift een raadsel
dat zich postuum ontrafelt…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Zo stroomt de cyclus onverstoord verder:
dood en wederkeer, de eeuwige adem van het leven.
Het ene moment een fluistering,
het volgende een leegte —
een pad waar elk bestaan zich uiteindelijk aan toevertrouwt.…