7304 resultaten.
Spleen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Mijn schip vaart steeds op hoge baren,
ik ben een droevig man.
Stond het in de sterren geschreven
of zat het in de moedermelk ?
Dat ik ondanks mijn stoere streven
vaak als een broze bloem verwelk.
Wat is er toch in mij gevaren
dat ik mijn nooit geborgen weet.
Het wordt niet beter met de jaren,
het spleen dat mij vanbinnen vreet.…
VERBINDING OP AFSTAND
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
771 ondanks mijn isolatie
voel ik geen stagnatie
irritatie of frustratie
want ik dicht
mijn binnenwereld
openlijk naar buiten
door mezelf te uiten
op de digitale snelweg
waar je niet hoeft te ritsen
tijdens de spitsen
waar je nooit
zal worden geflitst
bij hoge snelheid
maar waar je verbinding
kunt leggen op afstand…
De schuchtere regenboog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
445 Ergens bij de wolken, heel hoog,
woont een schuwe regenboog
Als de zon komt opgestegen
verstopt hij zich steevast heel verlegen
Ook de druppels van de regen
komt hij het allerliefst niet tegen
Maar als zon en regen samenkomen,
voelt hij kracht door al zijn kleuren stromen
en vormt hij vliegensvlug
tussen deze twee zijn kleurrijke brug…
Vissers van mensen
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
1.050 Je slaat de plank weer helemaal mis
alles op aarde is onzeker, zeker
en gewis
voor een
visser die achter de netten vist
Het zijn de destructieve machten
die de mensheid verkrachten
Ik schommel
in het bootje van de bootsman op hoge zee
met de Heiland alleen
die op de demonische golven
blijft staan , wie wil gaat met…
Een teder moment
netgedicht
5.0 met 165 stemmen
448 ik heb
in je sporen
bloemen zien
bloeien hun
harten kleurrijk
oplichtend
in tal van
vormen voluit
waar jij
in een teder
moment het
kleinste bloempje
in je handen
liet groeien
bloeien nu struiken
de bermen uit
donker
ruizelen reuzen
hun weemoedig
refrein want
jij was hier
en zij willen zo
graag ook hoog
bij je zijn…
angstdroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 de trommelaars
kondigen een
opstand aan
de menigte vervaagt
bij het licht van
de toortsen
hoog in de inktzwarte
lucht suizen steen
en ijzer
het koor in het witgekalkte
kerkje zingt Houd Moed
wij zullen jullie niet verlaten
winterwolven blaffen
over de sneeuwvlakten
aan breekbare ijspegels
klemmen we ons vast…
de veren van de vogelman
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 achter de duinen heeft hij zich
vleugels aangemeten
nu fladdert hij
de vogelman door het
zand naar het water
boven hem strekt een
oneindig blauwgrijze deken uit
hij houdt de vleugels hoog
tot hij als een vogelstip aan
de horizon verdween
de veren van de vogelman
komen bovendrijven
wie ziet zijn unieke veren
wie haalt ze uit het water…
Levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 een kind wordt geboren
opent z’n ogen en is moe zo moe
maar schreeuwt toch
even hoog van de toren
en wordt de weg die het bij
leven moet gaan opgeduwd
wat een gedoe
een oude man
heeft het einde
van de weg bereikt
en zucht heel opgelucht
want hij is moe zo moe
en zwijgt … overlijdt
en sluit zijn ogen toe…
Boom in de ochtend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 Ach, kon ik maar voorgoed wonen in dit moment,
met bladeren nog vochtig van de ochtenddauw,
wortels, vrij kronkelend in de koele aarde,
en takken, zich strekkend naar het hoge blauw.…
ENVOI c)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
645 Zo hoog verheven ben ik niet.
Liefst blijf ik heerlijk rondcirkelen -
hier De ideale baan.
Altijd zicht op vergezichten,
onbegrijp'lijk dat ik ze versta...
Enthousiast noteer ik ze!
Maar wie zou ze willen lezen?
Verruimende kost voor rijmelaars?
Dat ik Hier aan hen moet denken...…
Jaloers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
521 ik kan soms
ontzettend jaloers
zijn op de mensen
die de gave bezitten
om te genieten
van de kleine dingen
zij zien de bloemen bloeien
ze horen de vogels zingen
ook zij hebben
hun problemen
en hun verdriet
maar toch staat hoog
in hun vaandel geschreven
Geniet!…
volbracht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
627 het kind neemt de vader
oud en onmachtig bij de hand
niet verdwalen nu in het hoge gras
het schuifelen in de schemer
naar de tuin
het geloof in de dingen die ze kenden
bij de ommuring blijven ze staan
de nacht verzegelt de bloemen
het kind kan niet binnengaan
het laat de vader gaan
de wind wiegt de bladeren
de reis is volbracht…
domaine particulier
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
624 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontluisterende bomen
en linten van zwijgzaamheid
onvoltooide zinnen vormen
achter de hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar in het land van
zeggen en schrijven spreekt
men de taal van dichters...…
Kleine vlinder
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
426 Witte vlinder
aan mijn zij
waar ik wandel
daar ben jij
vrolijk fladderend
in het rond
hoog in de lucht
of laag bij de grond
onbezorgd
speels en vrij
elke keer weer
volg jij mij
een met de natuur
teer, lieflijk
mooi, zo puur
zonder haast
en alle tijd
vlieg jij tot
in de eeuwigheid…
De droom van Knor
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
441 Hij zocht er omlaaggevallen eikels,
is daarna op hoge herenjacht gegaan.
Zo leeft een bevrijde Knor
zijn avontuurlijk zwijnsbestaan.
Zo deelde hij desgevraagd mee,
ik jaag niet voor het vlees,
omdat hoge heren heel erg smaken,
naar zwijnenbeer.
Ik schiet op heren voor de gein.
Helaas ervaart mijn Knor
dat hoge heren jagers zijn.…
Hooi koorts
gedicht
4.4 met 78 stemmen
9.832 Ik zie de lucht hoog boven me verstillen en
dan trillen van de zomerzotheid.
--------------------------------
Uit: Literair tijdschrift Noach's Kat, 2006…
STEMMING.
poëzie
2.7 met 11 stemmen
5.500 De wind waait hoog en kent de mensen niet!
Hoog wil ik stijgen in de Noordenwind,
Boven 't gerucht van stemmen - boven 't licht
Der volle straten en de druk der mensen.
Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij -
Dat er geen liefde en lachen voor mij is,
Geen zachtheid en geen weemoed en geen lust.…
Nachtbloesems
poëzie
3.1 met 26 stemmen
6.791 De zoeltjens suizlen door de blaêren,
Het maanlicht lacht met luchten straal,
En in de hooge rozelaren
Weertrilt een schelle nachtegaal.
Droomt ge op uw sponde
Reeds in vree,
Of hoort ge, mijn blonde,
Die org'lende bee?…
Daar ligt dat water -- dat schitterende water
poëzie
3.6 met 24 stemmen
4.152 , pijlend hoog, het overstroomt elkaar
valt aan, valt aan, ver en ver, daar daar --
en nu ligt het weer schaterend uit te lachen
naar alle kanten, alsof ze wat zagen,
de lucht is boven wittig teer, rondom
valwolken en vèrgaande bomenrijen om,
niet heel ver is het àl gestoomde nevel,
molens en bomen even, even.…
ach, Parnasbloem!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 maar het pad was te steil en de berg te hoog,
mijn voeten deden pijn en mijn mond was droog.…
trompet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.372 (Miles Davis)
lippen trillen tegen de tuit
de klank dringt hoog en helder door
een fluwelen boor graaft een gang door het smeer
schampt het aambeeld, schendt het weefsel
in het tere slakkenhuis van mijn oor
in een hecht spel, een kwintet
met drum en bas, piano en sax
dwingt hij me op een dwaalspoor
cool jazz en groove en funk
ken eerst…
HET VADERHUIS
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.698 Als de hoge beuken
stil, met zacht geruis,
rond de gevel wiegen
van mijn vaderhuis.…
de reis
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
911 dan zingen wij mijn beste vrinden
een lied hemels hoog
en creèren schietend met pijl en boog
hoog in de lucht een eeuwige regenboog…
Midden in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.004 Daarom plant ik voor jou een boompje
midden in de tuin,
dat als het weer
weer wat warmer is ook bloeit
hoog in de kruin.…
Het verzet oogst lof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 pas hier verzette ik de tijd
kraalde hoge ogen maar
‘k verloor mijn roem
in de hoge polen van ’t tapijt
***
nu weent het kind en draagt
het grote weten lage landen
onder dikke wollen sokken, het gebreide
is ontvouwen en scheurt de mantel
van onze moeder aarde
het gas mijn vriend het gas raakt te
verhit op de versleten pitten, het…
Hier moet en zult gij zwijgen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 De hoge beuken reuzelen
zo stil in de stille lucht,
en de kalmus, aan mijn voeten,
't is net, alsof hij zucht.
En het water, aan mijn voeten,
dat ligt zo glad, zo stil... —
Hier moet gij zwijgen, slapen,
mijn Leed, ik wil, ik wil!
0!…
Muntthee met oranjebloesem.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Hopend nog veel te mogen bijleren mits krak in sereen bijsturen
In humor scoor je ook hoog, bij de enkeling te begluren.
......... Nobelprijs Vergevingsgezindheid .................…
gezicht op de haven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
608 de gespannen lijnen krijgen vat op hoog klapperende zeilen.
een scherpe steven snijdt met weinig gerucht
diepe zee aan. we raken buitengaats.
er is een wisselend tij van mist,
de zware deining onaangevochten
vloeiend traag grommend donker
zinkend om weer hoog te komen
als een zware berg zout water.…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Wind in hoog gras
onder zwervende wolken
ademt de aarde
Wandelen door een veld
van hoog gras, de dauw hangt als lichte
lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het
water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik.
Langs de bosrand strekt
de mist zich uit, als een fluweelachtige
deken over mos en varens.…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
256 Hoog boven mij beweegt
een dunne lijn die zich nauwelijks laat
volgen tegen het open blauw, maar ergens diep
in mij voel ik een stille aandrang, zonder te weten waarom.
In het stille avonduur wordt de
hemel een doorgang voor hun verre roepen.…