3092 resultaten.
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
401 Daar waar eenzaamheid geen
leegte zijn mag, maar een zachte plek wordt, waar het licht nooit verbleekt.…
Woorden plukken in een steekvlam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
385 Je kijkt naar me,
en mijn ziel, o mijn ziel,
wil verdwalen in al die lege plekken
waar jij ooit even bleef staan.
Je zegt iets.
En ik hoor de klank
maar mijn stem blijft hangen in stilte,
alsof mijn longen je woorden willen vasthouden
in plaats van lucht.
Je zwaait.
Een kleine beweging,
maar mijn wereld vertraagt.…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Ik voel hoe alles moeiteloos samenkomt
in deze bijzondere, unieke plek, vrij van tijd en ruimte, vol onzichtbare hoop en licht.…
Natuurfluisteringen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
534 Bij een open plek blijf ik staan,
het licht danst op het water. Elke golf draagt
een geheim, een belofte van beweging. Als ik mijn hand erin
leg, word ik herinnerd aan de stroom van het leven zelf, eenvoudig en waar.…
Radler voor Boeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
282 Ik,
als zelf- en welgevormde vrouw,
ken pappenheimers
waar de gemiddelde zelfberijder,
net als veel vrouwen trouwens,
in de hele wereld nog niet,
of nooit niet van mogen dromen;
ik ben al op bijzondere plekken gekomen.
Wanneer deed jij voor ‘t laatst
een poging
om op een koude bergtop
jouw plas te laten stomen?…
Wanneer vleugels terugkeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
488 Hun zwevende zang rolt over
de horizon, trillend in mijn ademende borst,
een taal zonder woorden, een tedere fluistering van alles
wat kostbaar is, een hemelse plek waar tijd langzaam en rond ademt.…
De juiste vorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
304 Tien milligram breekt niet,
vloeibaar klopt niet,
en ik zelf breek al vaak genoeg
op plekken zonder breuklijn.
Wat heb ik gewonnen?
Een kleine dosis, duur betaald;
een lijf dat nog schrikt van herinneringen;
een hart dat vraagt
hoe verder.…
ook ik mag hopen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
405 misschien is dit niet de plek
nooit het juiste moment om
tegen alle verhoudingen in
de grote bek die op en neer
door deze en gene verweten
en dikwijls gebezigd wordt
uit of in naam en/of namen
van de hogere waarden dan
die van de andere of anderen
waarmee de strofen gekruist
de verzen te gebald worden
over woorden van meer of
minder reikende…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 De pluktuin is meer dan enkel een plek,
het is een geheugen vol liefde, een eindeloze trek.
Hier vinden we vreugde, samen in de natuur,
in elke Dahlia een herinnering, zuiver en puur.
Laat de bloemen bloeien, laat de dromen vrij,
in de pluktuin van mijn dochter, is de hemel nooit grijs.…
April
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Ik ken een plek aan de noordkant,
waar de rozen zwart kleuren in het uur na de zon.
Daar gaan de poorten dicht met een geluid van definitieve keuzes.
Laten we daarheen lopen.
Ik zal doen alsof ik mijn rug weer recht kan houden,
ik zal lachen met kaken die kraken.
Je zult het zeggen zoals men dat zegt
wanneer iets niet meer brandt.…
Antwoordapparaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
213 En ik vraag me af
wie nu naast je ligt,
wie jouw angsten wegjaagt
alsof ze geen plek houden.
Wie zijn hand op je legt
en gelooft
dat jij de knapste bent—
zonder te weten
hoe zwaar dat weegt.…
Metabletica
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
234 let wel, met mijn vélocipède
zo'n raleigh van engelse makelij
met een drietrapsraketdérailleur
- iets wat alle leerplichtigen deden
die, zonder overdrijven
met gevaar voor lijf en leden
het zware E8-verkeer meden
Een blik op het hart
van de oude stad Delden
leert verder dat, soedah, na edah
ook de c-duizend is verdwenen
op die plek…
Onzichtbaar maar onlosmakelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
205 Een antwoord op gemis,
op liefde die geen plek kreeg,
op een naam die niet uitgesproken mocht worden.
Want een kind blijft van zijn ouders.
Altijd.
Tenzij -
wij de moed hebben
om niet alleen te beschermen,
maar ook te verbinden.
Om niet alleen weg te halen,
maar dichterbij te brengen
wat er nooit echt weg was.…
Niemand aan de rand
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
157 Toch schuilt in ieder mens
hetzelfde stille verlangen, naar een plek waar men gezien wordt en mag blijven.
Misschien begint een thuis
niet enkel met muren en een dak, maar ook
met een blik die niet onmiddellijk wegdraait. Met ruimte voor
een naam, een stem, een verleden, en de zekerheid dat je ergens welkom bent.…
Onbekend terrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
124 Je voeten in het grind, dezelfde plek,
gras plat getrapt tot een tweede huid.
De overkant wacht als een licht
dat dichter lijkt dan het is.
Maar water heeft geen geheugen voor twijfel.
Het likt aan je schoenen en gaat door,
neemt bladeren mee, geen namen.…
Onmacht gevleugeld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
139 Telkenmale teruggefloten, en toch weer die beweging,
alsof het hart niet luistert naar de grens van zijn beleving
Terug naar die plek waar het zichzelf verliest,
verbonden met iets wat het niet begrijpt of kiest
De vogels ontwaken in de schemer van de nacht,
hun vleugels vol verlangen, hun bestemming ongedacht
De wanhoop sluit de ruimte,…
Onvoltooid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
34 Ik blijf ernaar kijken,
naar die plek
waar je nog even zichtbaar bent.
Misschien raakt mij dat het meest:
dat iemand verder durfde,
zonder alles vast te leggen.
Een haarlok bleef los.
Je blik bleef elders.
En wie voor je staat,
mag even bij je blijven
zonder te weten
waar je aan denkt.…
Typisch Joan
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
774 Het maaiveld is hier laag dus pas goed op.
Want als je dan getooid gaat met een tooi
dan komt het: Raar! Belachelijk! Niet mooi!
Hij zál eraf, die uitgestoken kop.
Het Festival dat eigenlijk een feest is
Toont weer hoe klein de Nederlandse geest is.…
Woud in Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
496 Ribbenkamer van mijn ziel,
kathedralen van verlangen,
lichtstorm door schaduw, glas-in-lood,
zee der vergetelheid,
die buigt, die breekt, die heelt.
Zielsrebel,
geen eind, maar zaad in 't aard,
groeiend, groeiend als een woud in droom.…
de tuin in mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
442 er ligt een tuin in mij verborgen
van klei en hoop en ochtendlicht
waar dromen zaden mogen worden
en elke wortel waarheid zoekt
een stukje land, ooit met liefde bewerkt
waar prei en passie samen groeiden
waar ik met aarde werd versterkt
en groenten stille namen droegen
toen viel het stil, mijn lijf, mijn land
de schep stond werkloos in…
Kwak!
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
273 Ik heb nooit begrepen
hoe makkelijk het is
om een müslireepje
te gaan consumeren
en dan even later
te gaan overgeven
door het ongegeneerd
op het net te kwakken…
SPIEGELPAD, Pieterpad als pelgrimspad, Dionne Brussee, ISBN 8789463658652, euro 26,50, Elikser uitgeverij!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
227 Een kijkje in de bovenkamer van Dionne
van zomaar een vrouw, een mevrouw
die ik ken als ad-hoc bariton in haar
OLVG-ziekenhuiskoor dat ze dirigeert
Daar zit ik dan in haar OLVG-Kapel
en laat me maar wat graag spiegelen
het mechanisch gesprokenen verstoort mijn oor
dat is mijn enige kritiek op de presentatie
doch het pianospel en haar sopraansolozang…
herfst en zomer
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.362 barenssporen
oogt zij jong, opwindend,
haar deren zijn jaren niet
maar schaamrood beslaat
zijn oude lijf
dat gestaag verjongt
onder eindeloos zacht strelen
en de warmte van haar mond
in gedachten wil hij
geen seconde verliezen
weldra moet hij gaan
om onverdacht thuis te komen
in zijn armzaligheid
plagend beroert zij
zijn lang vergeten plekken…
Langs het pad van vergetelheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.052 Het gietijzeren hek van tralies opent zich,
geleidelijk speelt een lome bries zachtjes
met het gras op open plekken die nog niet
met leegte zijn gevuld. Sierlijk opgestoken
bloemen zwieren rechtopstaand naar de zon
hun zeer verleidelijke vreugdedans, het spel
van esthetiek en vermaak.…
Een honds bestaan ?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
685 Dit is MIJN mand, wees met je eigen plek tevree !
Zijn honden nu net mensen
of zijn mensen nu net honden ?
Als honden toch eens praten konden !
Je zou het bijna wensen !…
triangolo
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
960 drieën was toch wennen
eigenlijk was het een teken
van ons verbond, nog samen
waren we: zij, jij en ik
zes nachten met haar
slechts één met jou
maar die ene, vol passie,
ging haar toch te ver -
met z'n drieën kon moeilijk wennen
rusteloos wacht de roos op
haar eerste bloem, zoals ik op
jouw eerste teken van leven
dat van een verre plek…
verlangen
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
13.673 portretten
je geniet impulsief zoek ik
naar het ultieme
wezenloze momenten vertalend
opzwepend maar toch ingetogen
brengt het ons in een trance
liefde onlaadt zich en stroomt
bij je naar binnen
dwars door de stilte
van zacht gekreun
die de magie niet mag verbreken
ik voel je armen om me heen
je bent de mooiste bloem
en biedt de mooiste plek…
Sporen
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.936 Een droom, zo één die je
eens in de duizend jaar droomt
zo mooi... en hij kwam uit
Die droom kwam tot leven
in dat, wat jij mij hebt gegeven
De plek die mijn leven kreeg
heb ik dankzij jou ontdekt
Sinds de dag dat ik jou ontmoette
was mijn leven perfect
Als ik aan jou denk
klinkt het kloppen van mijn hart
als muziek in mijn oren
Niets…
We rijden samen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.269 een dreigend zwaard verheven, stil
de drager schijnt zijn schaduw in nijd
gevangen strijdlust, zo scherp en kil
bedruipt de plek als snerpend krijt
zijn metgezel staat onbewogen
die hem verbindt met vaste grond
zonder angst, vol mededogen
vriendelijk briesend, manen blond
wie is hij, vraagt mijn loden brein
dan heft hij hoog zijn zwaard…
De glimlach
poëzie
3.5 met 30 stemmen
5.407 Toen ging plots de hemel open -
En een kleine plek van zon
Dreef de wijde heide over,
Als een dof-goud medaillon.
Wat voor vriendelijke tinten,
Wat voor zachte glans dat had,
Kan ik niet meer overzeggen -
Maar het was een warme schat.…