3011 resultaten.
Terug naar de hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 altijd
Tegendraadse pubers,
Maar zij hielden van mij
Zoals ik van hen hield -
Erger waren de hatelijkheden
Van collega's die in alles
Zo veel verder waren
Dan ik en die dat dan
Ook elke dag wel
Smalend aan mij
Lieten weten
Na twintig mooie
Jaren in het hoger
Onderwijs liep het
Spoor weer dood,
Ging mijn hogeschool
Sluiten…
meisje met de pop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.553 De gordijnen sluiten nu en de planten drinken zachtjes en zoet het regenwater uit de pijpestelen van buiten.
Het meisje komt thuis, haar haartjes nat,een hagelsteen in haar schortje opgevangen.
Ach het deed niet zeer.
Ze heeft zojuist anijsblokjes gekocht voor in de warme melk.
Bloemen mooi en kleurrijk vond ze niet meer.…
Troostcafé
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
809 Maar dan, ja het is zover,
het café moet zijn deuren sluiten.
Met een vrijwel lege portemonnee
staat hij na vele uren weer buiten.…
HALFHEID.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.146 Maar ach waar gij de krans van stralen
Wilt volgen tot zijn ring zich sluit , —
Zie hoe daar eenklaps de aarde u stuit,
En 't oog weerhoudt in 't nederdalen!
Hoe schoon, o boog, uw gordel zij,
Een Halfheid en niet meer, zijt gij!
0 beeld van 't Schoonste en Zoetste op aarde!
't Gelijkt de bonte regenboog.…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 het begin bijt het einde in de staart
en ook de dood is niet het einde
maar een nieuw begin
de feniks zal verrijzen
uit de as
bevrijd van de ballast
van het verleden
sterven is loslaten,
onthechten,
zoals de slang vervelt
de kreeft haar pantser achterlaat
om door te groeien
meegezogen in de spiraal die nergens eindigt:•elke deur die sluit…
Laat je niet tegenhouden door je verleden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
608 Laat je verleden je niet tegenhouden, accepteer wat is geweest, geef het een plaats
Sluit het oude hoofdstuk af, het behoort tot het verleden, dat verhaal is tot zijn einde gekomen, je leeft vandaag
Stap in het nieuwe verhaal dat je wilt gaan schrijven
Het oude boek gaat dicht, die is tot zijn einde, het nieuwe boek gaat open, er wordt een nieuw…
welkom sterrenkind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
718 klein nog is zij in deze wereld
als een zandkorrel op het strand
waarin haar naam ook is geschreven
die zij eeuwig dragen en sieren zal
naast onze grote zus robine
die haar gidsen zal en leiden
zal dit zonnestraaltje altijd lachen
mooier nog dan duizend sterren
neem in jullie liefhebbende handen
dit mirakel van jullie hartstocht
sluit…
Dat kerkhof vol met namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Op je tafel rusten nog briefjes met domme klusjes
terwijl buiten onweer flitsen vurig knallen
sluiten wij deze dag af
jouw rekeningen zeg jij zijn betaald.
Een grote stapel vergeelde kranten en tijdschriften
met een kartelschaar op de keukentafel
roept ons
schaatsers prijken op de bovenste voorpagina.…
Door Vivaldi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Ooit lees 'k in tijd de vrouwen uit mijn leven
dansend met baleinen vingervlug weg
Ooit lees 'k opgekropte woede
die 'k daarna raket-vlug lanceer
Vanbinnen bij mij zit woede
beheersbare boosheid ongetemd
een godvergeten gramschap die pas gaat liggen
als luiken voorgoed sluiten
Lang ken ik hun pijn en zij mijn wrevel
die wegebt en weer…
gekleed in steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.092 gekleed in een jas van steen
kruipen de huizen strak geleed
nauw sluitend tot aan de keel
op de hoekige golf van wijken
waait wind dicht aan het lijf
vaak lijkt het alleen maar stil
het verkeer sluit onverschillig
in panden van de nieuwe wijk
waar licht een rimpeling begint
op een plas de trillende jonge
boom staat in een kom van beton…
Gemorrel in de marge?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
410 ideologische
overdaad, afhankelijk aan
welke kant je staat, ook als
onbevangen kind die haar eigen
fantasie beheren wil, daarin
bestaat geen goed of kwaad
het goede blijkt in overlevering
uiteindelijk als mechanisme niet
te stuiten, verhalen niet bedreigd
ook voor fysieke muren, drempels
zich alleen in ongelijkheid laten sluiten…
De bodem daalt?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
414 En oude muren laat herrijzen als eigen identiteit
om die te verpakken in hun nieuw uitgevonden
genialiteit z’n grenzen sluit, wordt alles onbereikbaar
door de intolerante van toegankelijkheid,
want als je niet binnenkomen mag, kunnen we er ook niet uit,
het enige wat overblijft, een cultuur die sterk verschraald.…
Koor en Corona
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
511 het notenschrift vast
van een C groot naar een C klein
maar zelfs in klein verband, klein zingen
is zingen zoals de Fermate’s bedoelen:
stilte is muziek, muziek zonder klank
ik kan niet wachten tot de eerste repetitie
om te herhalen wat zo belangrijk is
voor honderdduizenden zangers in NL
bij ‘Samen op weg naar veilig samen zingen’
sluit…
Jouw Beeld
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
669 Een beeld dat nooit voor mij verdween
wanneer het licht uitging, de zon niet meer scheen
overal zag ik het beeld opduiken
zelfs wanneer ik krachtig mijn ogen er voor ging sluiten.
Je was een heerser over mijn gevoelens
sprak mijn ziel in schoonheid aan
jij gaf mij het summum aan genoegens
en liet me over roze wolken gaan.…
de levensketting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Als je de ketting sluit is hij rond,
dan is iedereen gezond.
Ik draag hem met fierheid
en poets hem met klaarheid.
Nu, op dat moment is hij niet zwaar.
De parels glimmen in de zon.
Liefkozingen en een lach om de mond.
De levensketting is nog niet gebroken.
Ik hoop dat ik hem nog lang mag dragen.
Dat de dagen, uren, minuten vertragen.…
Weerlicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
724 een Arabisch kind
Ligt Netanyahu met één been in 't graf
Der Wederdopers en Anabaptisten
In lichterlaaie staat de dodenmars
Speelt Amnesty de Internationale
Dan horen wij de zonnevlechtverhalen
Waarin het riet ruist van Sheherezade
En zien het waterpeil steeds verder dalen
Een knipoog naar Ger Hiemstra op de kade
Het net van wegen sluit…
De Huilende Wolf
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
639 Niet wetende dat zijn lichaam hem opvreet
Lachen daar is hij goed in
Hij vind emoties maar onzin
Zijn hersenen zijn machines
Die werken alles weg
Huilen is toelaatbaar
Maar ‘de waarom’ vraag
Is allang verorbert door gedachtes die hij niet toelaat
Zijn lichaam spuugt het nog net niet uit
Maar de concurrentie met zichzelf is maakbaar
Hij sluit…
Burlesk of kafkaësk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 Bestaat er een grotere grap
om een voorstelling te verbieden, optredens te moeten annuleren, is het niet een godgeklaagde farce majeure om de poorten naar het theater te sluiten,
om professionele podiumartiesten de kans te ontnemen hun kunsten te tonen? Er worden zelfs min of meer clandestien kerkdiensten gehouden als waren het hagepreken...…
Ik hoop dat ik dit gevoel met je deel.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 Ik sluit mij af voor liefde en verliefdheid,
Toch voel ik een innerlijke strijd.
Ik voel mij echt gelukkig als ik bij je ben,
En dat terwijl ik je amper ken.
Het gevoel van geluk dat jij mij geeft,
Dat heb ik nog nooit eerder zo beleefd.
Verliefd kan ik het niet noemen,
Toch wil ik je elke keer weer zoenen.…
Laten We Niet Vergeten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
517 laten we niet vergeten *
hoe mooi het was en
wordt de komende week
en hoe het kort geleden
nog nergens op leek
laten we dat niet vergeten
zoals dat meestal gaat ieder najaar
dan weten we het even niet meer
klagen over het onbetrouwbare weer
sluit ze in je hart de vergeet me nieten
laten we niet vergeten te genieten
ook al zal het later…
Lentelicht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
527 Ik wandel traag door een tuin die
zich opent en sluit tegelijk, de geur van vochtige
aarde en lentelucht houden me stil. Er is geen verdriet in wat vergaat,
geen angst in wat komt, alleen het zachte weten: alles leeft op het ritme van loslaten.…
Glasnost
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 lentelucht
het ijs van de oorlog
van een halve eeuw
de wind uit het westen
brengt meer zon dan sneeuw
in Berlijn, dat te lang
onder tirannen zucht
Iedereen weet het
maar niemand die vlucht
tot Reagan, door kogels
geraakt bij z'n hart
zei dat z'n starwarsprogram
was geklapt
en Rusland niet meer
dat ruimteschild ducht
Na hem sluit…
Waar stilte mij heelt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
340 Soms sluit ik mijn ogen niet
om te slapen maar om te sparen, want de drukke
wereld trekt aan mij met onzichtbare draden, en in de ruis van al
dat voelen, zoek ik een zachte kern, waar ik mijzelf weer vind, zonder dat ik mij verlies.…
De reis van een vlinder
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Ik sluit mijn twee ogen niet om te
vluchten, maar om te landen, zodat ik niet verdwijn in de duizeling van de stroom van alles.
Ik ben als de vlinder: licht, stil,
kwetsbaar, gevoelig en zacht, maar voortgekomen
uit grondige transformatie.…
Het afscheid dat nooit kwam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
350 ik het moment waarop ik zag
hoe het golvende water de duintop dan plots leek te raken, waarmee
de dag begon die langer moest duren door de nacht te willen stuiten
waarin alleen bedrog zich in een droom zal laten vangen
En lopend door warm zand besloop me dat moment waarop ik verlangde
de herinneringen die de zomer bracht in vrijheid op te sluiten…
Paasbest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
339 Op weg naar ochtendfilm
stap ik in trein
die vies, vloer kleverig, proppen
Ben ook niet perse
paasbest gekleed
Sluit de ogen,
gedachten poppen op:
treinreis duurder dan
gratis ticket,
toch die nieuwsgierigheid,
beweging, trap op trap af,
lopen langs gracht
zijn een soort yoga
Open de ogen,
zie ik groene kruinen aan bomen…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
231 Geen deur die sluit met hoorbaar geluid,
maar een mens die langzaam uit beeld verdwijnt.
Daar groeit de afstand, ongezien,
tussen wat was en wat had kunnen zijn.
Een ruimte zonder brug of spoor,
een oever zonder overkant ervoor.
En wat verloren gaat, heel stil,
is meer dan woorden ooit zeggen willen.…
Niemand aan de rand
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
157 Een warme thuis groeit
waar mensen elkaar blijven dragen, en menselijkheid een deur opent die nooit sluit.…
Onmacht gevleugeld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
139 Telkenmale teruggefloten, en toch weer die beweging,
alsof het hart niet luistert naar de grens van zijn beleving
Terug naar die plek waar het zichzelf verliest,
verbonden met iets wat het niet begrijpt of kiest
De vogels ontwaken in de schemer van de nacht,
hun vleugels vol verlangen, hun bestemming ongedacht
De wanhoop sluit de ruimte,…
wil - een verhaal dat nooit eindigt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 het boek wil laat zich niet sluiten
door het onverwachte heengaan
dat jij en niemand aankomen zag
eerder nog schrijft de herinnering
steeds weer nieuwe hoofdstukken
ons met herleefd geluk vervullend
de jaren van samen zo gelukkig zijn
met de liefde van en voor het leven
schonken twee loten aan de stam
die jij liefdevol zorgzaam koesterde…