3361 resultaten.
Daar waar dromen woonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Van peuter tot aan oude vrouw
het kent geen plaats of tijd,
ogen bleven aldoor stralen
ze raakte dit niet kwijt.…
Ciara
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
521 Ze was best wel enorm
niet alleen qua formaat
ze stond ook paraat
met windsnelheden van boven de 100 km. per uur
dat maakte het voor sommigen extra zuur;
bomen vielen om, daken raakten los
enkele ondernemers, zelfs woningen waren de 'klos'
imiddels is storm Ciara zo goed als gevlogen
De wind is nog stevig, af en toe een bui met veel vermogen…
Corona
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
521 De wereld raakt vermoeid
van dit enorme coronavirus gebeuren.
Het is te hopen dat er snel een oplossing komt.
Wij willen leven maar we moeten iets
teruggeven aan de wereld.
Zuinig op de natuur zijn en respect hebben voor elkaar.
Meer in verbinding staan met elkaar, dat zou de waarde
van de mensheid ten goede komen.…
MENSEN ZIJN ALS BOMEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 mensen zijn als bomen
ook zij hebben hun stille dromen
bij ons gaat de vervulling soms veel te snel
maar een boom heeft tijd
en gebruikt haar wonderwel
om daar waar ze wil te komen
en haar geduld raakt ze zelden kwijt
lopend over het brede bospad
zie ik hun takken naar elkaar reiken
o zo menselijk als wat
het proberen een overbrugging
van…
Schaduwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
455 Land zonder grenzen;
over de grens
De lucht kleurt vlammend rood
Hoe maken wij ons los
die dolen in zijn schaduw die ons vergezeld
Zijn adem raakt ons soms heel even
waar de hoop van
de verwachting hunkert
naar de frisse waterstromen
O stuwende kracht van de macht
met onze zinnen geboeid
opnieuw tot buit
ten dode vermoeid
moeten…
Huidhonger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 En raak aan,
raakte aan,
aangeraakt.
Kom bang kind,
hier vind je warmte en geborgenheid.
Hou vast mijn uitgestrekte hand
en laat niet meer los.
Zo overbrug je 1,5 meter.
Kom dans met mij, hautnah…
De zachtheid van je lichaam,
de honger in mijn ziel.
Je schoonheid is onaards,
een engel is met wie ik dansen wil.…
wekker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 En zeker in het weekend, na een weekje verplicht
vroeg opstaan, raakte hij toch veel lastiger uit bed.
Puberstreken, vonden zijn ouders.
Hij kon het eigenlijk niet helpen.
Pubers hebben veel meer slaap nodig
en hebben ook echt een later bioritme.
Pubers worden zelf ook ouders en die
vergeten dan makkelijk hoe ze zelf ooit geweest zijn.…
Versluieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 de vrouw die mij negen maanden
binnenin droeg, zij die mij zo gewenst had
mij heeft leren lopen, doen vallen en weer opstaan
raakt meer en meer verstrikt
in een onontkoombaar web vol leugens
wast haar dagen in tranen
verdoezelt staar de naakte waarheid
gaat ze voort op de tast
houdt ze zich vast aan geschreven patronen
die ze iedere minuut…
de zachte weemoed van vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 die nog flaneren in de kamers
van het vertrouwde huis
waar ik mij de woorden
en de passen herinner
toen wij op elke geheiligde
zondagmiddag dansten
op Blakeys " blues march"
de zomeravond aan het strand
waar in aarzelend licht
de verlegen zinnen
van het te vroege afscheid
verdwijnen in een ruimende zee
en de nacht te snel verzadigd raakt…
De Nieuwe Huisarts
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
470 De zorg wankelt, de zorg raakt op
We moeten zelf aan de slag
Zelfredzaamheid voert nu de vlag
Hebt u last van zere knieën?
Ga eens op de weegschaal staan
Mmmm, 80 kilo en u bent één vierenzestig?…
Manipuleerbaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
431 binnenkomen
licht lentegekleurd
jeugdig ontluikend
de lach en vlag
in ontspanning
fladderend mee
verwachtingen zijn
hoog gespannen uit
het goudomrand
feest van vorig jaar
donkere bassen
roffelen af en
toe een duister
verleden waarin
armen werden
geheven geestdrift
de ziel uit het
onderste van
de fles haalt
ritme dieper gaat
en harten raakt…
Ontwarren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 Ze kwam me ergens voor bedanken
we raakten aan de praat
en ‘k vroeg haar even binnen
‘t Ging over dochters, zoons, kinderen
en klein, oma worden, zijn
Zij denken moest
aan wat ik ooit gezegd
dat mijn zoon wilde
bij mijn dochter geboren
Ik dat nu niet meer wist,
zij die zin zomaar naar boven vist.…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
433 Geritsel van bladeren
raakt me zacht, een fluistering die
zegt dat niet alles luid hoeft te zijn om binnen te komen.
Essentie wordt gevonden in het zachte geluid, in rust en in de ademruimte.
Aanwezige mensen vullen
geladen kamers met wat zij niet zeggen.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Een vogel breekt de lucht
met een helder geluid, als een trilling
die rechtstreeks mijn borst raakt, en in de tedere echo
voel ik hoe mijn eigen stem wordt teruggevonden in de open ruimte.
De meanderende rivier volgt
haar weg zonder haast, een glinsterend
spoor.…
Schaduw van het nu
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
476 Buiten beweegt, maar
raakt mijn ritme kwijt — tijd buigt zich naar de intensiteit van aandacht.
Verstilde herinneringen
kloppen als hartslagen in het heden,
hun contouren vervagen, maar hun lading blijft. Een geur,
een stem, een blik — en ik ben weer daar, waar tijd zichzelf vergat te zijn.…
Zonder titel
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
397 Ik voel de wereld altijd iets te luid binnenkomen
maar bij jou wordt zelfs het zachte weer hoorbaar
alsof elke rimpeling in mij eindelijk mag bestaan
zonder dat ik me hoef te verbergen voor mijn eigen diepte
Jouw nabijheid raakt me als licht dat niet brandt
maar rustig neerkomt op plekken die lang onaangeraakt bleven
waar ik mijn adem terugvind…
Schemeren
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
462 Traag vervaagt de dag;
een laatste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als een
geruststelling - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Soms zoek ik dekking in de
luwte van de schaduw, omdat de echo van het leven mij te luid raakt.
Toch ligt in die openheid ook het
antwoord, het vermogen om de tederheid
te herkennen. Ik hoef de woelige chaos niet te sussen,
ik hoef niets te sturen of te veranderen aan wat mij zo diep binnenkomt.…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 Soms voel ik hoe je diepe
stilte mij raakt als een lichte stroom,
een beweging die niet dwingt maar zacht draagt,
en ik laat me meedeinen zonder te hoeven weten waarheen.…
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Traag verschijnt de dag;
een eerste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als
een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
Partituur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Wat ik schreef,
raakt me nog
maar breekt me niet.
Alleen dit moment,
ongezien.
Er is nog een plek—
een tuin
waar ik sprak
zonder gehoor,
waar alles zachter werd.
Daar ga ik zitten.
En laat los.…
Hemels.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
181 het was de positieve atmosfeer
welke mijn gevoelig hart raakte,
en voor even een plaats schiep
zonder wegen of wikken
en al doende zo bij mij
een open glimlach maakte
.
wandelend in de schoonheid
van menig kunstenaar
werd mijn ziel verleid
zich te spiegelen aan de ander
.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
214 Soms raakt hij dieper en
verschuift iets broos dat lang verborgen
lag, een richting die zich langzaam toont aan wie durft
te wachten tot haar dunne grens breekt en een opening zichtbaar wordt.…
Jaruda
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
178 Hij verafschuwt haar als ze spreekt
wanneer ze zo aanwezig is
hem van dichtbij negeert
of wanneer zijn stilte haar raakt
als de duisternis blijft
en haar gevoelloosheid zich wraakt
Nooit zal hij die leegte vullen
wanneer zij verdwijnt in het niks
geen windvlaag als werkelijkheid voelen
noch een vervorming
van lang verzwegen gemis
Hij…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 Nazomer houdt mij met haar
zachte gloed waarin afscheid nog niet spreekt,
tegelijk voel ik hoe alles wat mij raakt dieper binnengaat,
hoe het verdwijnende licht in mij blijft als iets dat nog lang zal gloeien.…
Een dag zonder jou
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
447 Licht valt naar binnen
ik praat nog steeds tegen jou
de kamer blijft stil
Een zachte ochtendlijn glijdt door de kamer,
en raakt waar jouw aanwezigheid nog leeft;
het licht lijkt warmer, maar de stilte voller,
alsof mijn hart jouw naam nog even geeft.…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 Soms raakt een oud gebaar ons aan, een blik komt weer tot leven.
Wat blijft, laat zich niet vangen
in woorden, noch uitwissen door de afstand
die tussen ons is ontstaan. Soms licht iets van jou op
in het alledaagse, en lijkt de onpeilbare leegte even minder leeg.…
De Aanraking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 instincten
worden begrensd
geen afwijzing
geen vonnis
geen verweer
maar waarin
het dwingende
niet langer reageert
de nacht houdt zich vast
aan wat overdag
niet wijkt
tot deze verstarring langzaam
bezwijkt
geen antwoord wist uit
wat zich heeft vastgezet
maar zwijgend
wordt er een grens verlegd
de hond springt en springt
raakt…
Verwachtingswereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
21 Luxe was een stoorzender
alles ademde onsteltenis
een onbereikbaarheid verankerd
in mijn armoedige verwachtingswereld
Ik was al overtuigd van het onbekende
terwijl jij misschien hopeloos
je gebarsten toekomstbeeld verstopte
telkens als wij in elkaars ogen
waarheid zagen winnen
Ik wilde jouw jeugdsprongen niet zien
ze raakten dat wat…
Grootste Twent
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
15 Was Finkers níet tot grootste Twent verkozen
maar Willem Wilmink - nu helaas op twee -
dan had ik daar geen enkele moeite mee
daar had ik echt niet veel voor uitgeplozen
Als Tukker zag hij 't levenslicht in Enske
trok naar de hoofdstad en het randstadwesten
raakte verzeild in kleinkunstcabaret
gaf les als universitair docent
Kom daar bij…