3511 resultaten.
Ontmoeting met Anne
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.476 Ik kijk haar na en vorm haar naam
Dag Anne, weer in ‘t achterhuis geglipt,
Dan wuift ze boven aan een raam
In het water van de gracht,
Waarin zich de Westertoren spiegelt,
Sluipt weer zacht de nacht.
01.06.02
Het Achterhuis aan de Prinsengracht in Amsterdam…
hoogzomer suite
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.045 het is hoogzomer
een duif verdwijnt in de boom
ik rij achteruit
vijf arme hommels
draaien rondjes in het bed
van hostabloemen
vakantietijd -
de hondekop voor het raam
staat op de uitkijk
de aasgier kijkt schuin
over zijn rechter schouder
ik ben nog niet dood
op het zebrapad
werpt een allochtoonse zich
voor de bushalte
bomen…
De grote trek
gedicht
2.8 met 78 stemmen
70.778 Wel bleven ze er wonen, nog een tijdje,
in lichte bunkers met open ramen.
----------------------------------------
Uit: 'Koffers zeelucht', 2003.…
Kamergeleerde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
780 Wij keken van de ramen
naar de kale muur
en wij verveelden ons,
luidruchtig a-verbaal.
Na jaren kwam ik in 't
verpleegtehuis hem tegen;
hij was op zaal.
Rondom werd weer gelald.
Hij tikte lijdzaam met zijn lepel.
Ik wendde mij verlegen
en groette hem,
wiens werk ik had vergald.
Hij las zijn boek van Z tot A.…
oud hoofd swingt de pan uit
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
769 (van maria) langereys
als ex-hoofd bij ons lager onderwijs
tot 2000 hier woonachtig en werkzaam
daarvoor meermalen hoog onderscheiden
thans behuisd in verzorgingsflat lucia
is waarlijk lang de eenzaamste niet
weliswaar is zijn trui al dood
maar met de geluksbode op schoot
wuift hij minzaam aan zijn raam
naar elke passant die hem herkent…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 aan de aard-bal -
de rook der stoomboten op de bolle zee,
en de storm-kapen met hun ruisend schuim,
het warm tropenwoud,
de krakende, witte waterval,
zij zijn van U, mijn God, de brede getuigen,
de heldere roep-hoornen van uw Naam,
de hoge gestalten, ver en ruim,
zodat wij, mensen, diep en dieper buigen
voor uw schoon gelaat aan het wereld-raam…
Kies voor jezelf
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.001 Je beweegt je wulps en geil
tegen de pas gewassen ramen
Je aanbidders lopen met bosjes rond
je kent niet eens hun namen
Verder dan een vluchtig contact
zal het voor jou nooit komen
Is dit nu dan echt voor jou
het uitkomen van je dromen?…
Dagdroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
794 Ik schud de dromen uit de kussens
het onderlaken strijk ik glad
de ramen open, uitgeslapen ruikt het
buiten schijnt de zon en dampt
de aarde, scharrelen de vogels op
het groen gazon en in de bomen heerst
een drukte van belang, er wordt
gebouwd, geschikt, gevormd, gestreden:
de beste plek, terwijl ernaast
de graafmachine rammelt, graaft
de…
Vakantie
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.782 De plant stond te smeken, geef me toch wat vocht
Ik doe het voor wat druppels, maar sta hier op de tocht
Geef me wat water al is het te duur
Ik sta hier te smachten, dag na dag,uur na uur
Ze zijn op vakantie laten mij hier staan
‘k sta te verbranden hier achter ’t raam.…
vurige liefde
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.510 Het licht lacht irriterend en in woede ontstoken,
smijt ik het geheel door mijn gesloten raam;
"ik haat je!"
Een regen van vonken en was sputteren tegen
en doen de vloer uit wraak oplaaien,
niet langer vlam maar vrouw.
Terwijl haar duizend tongen nu mijn lichaam strelen
stampt zij met hete hakken over mij heen.…
Alzheimer
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.230 Ik zie hem zitten voor het raam,
hij "leest" maar weet niet hoe...
Dit is de man die jaren t`rug
mijn steun en sterkte was,
met wie ik trouwde, kind`ren kreeg,
nu morst `ie op z`n das...
Hij kijkt me aan maar ziet me niet,
ik pak zijn oude hand
en streel hem maar hij kijkt verbaasd,
hij heeft met mij geen band.…
dan doden ogen in een eerste blik
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
906 woorden schreeuwen stilte
ogen die geen blikken geven
echo's dwalen rond, kaatsen
tot herhaling gaat vervagen
glimmend spoken schaduwen
langs licht, raken aan het ronde
zicht onder de lantaarnpalen dat
regen vangt in striemend dalen
muren kijken uit de hoogte neer
met grauwe steen van lang geleden
donkere ramen weten weer hun
binnenkant…
vier seizoenen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.042 Mijn wanten geuren naar zonnebrand
en de bloemen op het raam naar framboos
een zwaluw is op een sneeuwpop geland
en een ijsvogel maakt een nest van kroos
In de herfst worden wij verliefd op elkaar
en we gaan weer dood in het voorjaar
De zon schijnt zo hard dat het kraakt
het regent gouden bladeren in mei
De elfstedentocht die rij ik naakt…
'n Terugblik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
639 terwijl ik door het
raam naar binnen tuimel
bekijk ik de aanblik
vanuit 'n ander perspectief
hetzelfde behang na al
die jaren, de klok die
oneindig door tikt toch
heeft 'ie hier stilgestaan
boven de schoorsteen
hangt 't vergeelde
schilderij nog even scheef
waar de zeilboten nooit
zijn aangekomen op hun
bestemming, maar vast
gezet…
geen geluid meer
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.620 weerklank van een wekker
een schepping zingt ons wakker
vandaag is vroeger gekomen
dan verwacht, de linde schudt
haar vocht tegen de ruiten, wij
verzoenen ons even tussen veren
de regen slaat een laatste groet
voor ons beiden en we bereiden
een ontbijt op kaal eiken, de
randen zijn verweerd, het blad
stamt van lang voor ons leven
een raam…
Durf te leven..
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.255 Genietend kijk ik door mijn raam,
En neem een slokje van mijn thee.
Wat weet het leven met al zijn pracht,
Mij zo`n fijn gevoel te geven,
Het is zo mooi en ook zo zacht.
Heerlijk...ik begin ervan te beven.…
herinnering aan Cordoba
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 die nacht waren we elkaar
zo onverhuld genaderd
het onbedekte raam
gaf uitzicht op de stad
in tijdloos niemandsland
leken eigen werelden verdwenen
de liefde nam de overhand
we bouwden langzaam op
een kathedraal van nieuwe dromen
en overzagen overnacht
wat weg zou vallen
en wat komen kon
trots als we waren op wat bleef
van vroeger levens…
onderweg
gedicht
2.9 met 16 stemmen
7.633 langs een spoor
of over een spoor door huizen op een lijn
de kerk, de schuur, de opslagplaats
er wacht zijn langs de kant van de weg
in een al dan niet te mijden berm
i'm not responsible for accidents on mount pleasant
was het hier echt verlaten
er kwam geen post via de achterdeur
wist ik niet van mensen achter ramen…
het gewicht van water
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 rand
gezogen van velerlei stemmingen
oorden waar alles zomaar in elkaar kan vloeien
genadeloos
het rammelt met beetjes aan mijn hoofd
alsof de muren me scheef voorover duwen
het huis de folterpaal naar me doorschuift
en me tot de marginaliteit veroordeelt
de lucht lijkt zich aaneen te plakken
zelfs tussen mij en mijn keelgat
dat het raam…
Ik zag zo vaak wat is en was
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
639 De rivier, het bed, de overkant,
de warme zon, het natte strand
ik zag zo vaak de vormen staan
de dienstmeid ramen open slaan.
De liefde, hoop, een zere knie,
de glans, reflectie die ik zie,
dacht vaak aan koren en ‘n bloem
een hete nacht, een warme zoen.…
Mispeer
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
626 Greta voor ‘t eerst op kamers
Klaagt tegen haar vriend dat
De huurbaas gluurt door ramen
Kijkt brutaal naar binnen, dat
Geeft ‘n gevoel van onbehagen
Een oudere nette heer belt aan
Bos bloemen onder zijn arm
Haar vriend ’n slome mispeer
Nog niet nuchter van gisteren
Doet open, gaat gelijk te keer
Jij bent dus die vent, die stalker…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Regen slaat het raam,
valt al sneller en luider
in angstwekkend grauw;
verspreid zilver in de lucht
haalt me even naar buiten.
In de duisternis
waaien de dichte takken
van een tuinkerstboom:
zijn elektrische lampen
verdwijnen steeds _ twinkelend.…
verzuipen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.653 dubbelzinnig uitgelegd
maar mischien wel te hoog gegrepen in de lucht
mischien is het simpel
de letters begrijpen
zoals het hart hard bloeden moet
sterren schijnen bloemen zoet
rust en chaos zijn familie
wiet en whiskey
regen en mist
we zien het lied
alles is ongedaan gemaakt
afscheid nemen bestaat niet
drinken of verzuipen
werken of kruipen
ramen…
Zo zag?
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
808 Er zijn dagen met zonnestralen
de regen die tikt tegen onze ramen
onweer, geeft jouw gevoel zo weer
de liefde die het zo mooi kan vertalen
ons leven, waren we nu maar even samen
hand in hand lopend langs het meer!…
De schemering dempt
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 zij heen vliet
(jij om mij, ik om jou,
vergeet me niet waar ik overnacht)
‘k weet wat ik doe met vrouwenogen en oren
dichtbij het dichterlijk dicht
laat ik je gegrift als vloed mijn leegte binnen
op de zilte golfzee van taal
die te strelen is op het schip dat ik vind
met wat gevoel herboren
‘k weet wat ik voel met de zon door het raam…
Mijn huis, mijn lichaam.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 beeltenissen,
één goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof
en van enig spoor waarin
mijn schaduw verscheen, een
tocht door kale vensters
van de wereld, ging teloor
in een kwade nacht, ontsnapt
op lemen voeten, ben benieuwd
in welk dwangmatig net ik
zal boeten, in welk nieuw
gesponnen web ik strand,
koos een huis zonder ramen…
MUSEUM SMALLINGERLAND
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 Vrije taal spreekt uit het wenkende raam:
"Wat hierbinnen nog meer mag bekeken?
Wijde verte toont eveneens haar faam:
kleine wereldpracht is vaak neergestreken!"…
Gestorven
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.540 Harddruisend gaat het leven langs mijn ramen;
Hier is de lucht van haar, van woorden uit haar mond,
Van zonnelichtjes uit haar ogen vol.... Ik wil
Ze alle verzâmen!…
station
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
617 Rome en moerassige stilte, hoog verlicht
door een dief van bliksemschichten
een vrouw met zicht op haar leven
zit tegenover me en bestudeert
het snelle landschap tussen duim en wijsvinger
alsof ze alle antwoorden meet aan diezelfde overbodigheid
misschien is afstand subjectief zoals kunst
zonder uitstel van gedachten
ik spiegel me in het raam…
Perpetuum
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.300 geschoven
nooit geweten
altijd bedrogen
door het toeval en het lot
hier
en daar
geen ruimte zonder tijd
geen tijd in deze ruimte
de zee beweegt op en neer
mijn pijn doet geen zeer meer
meer
en meer
en meer
regels vallen op het blad
dat danst in de regen
herfstkind danst door het leven
heen
dubbel zot
dubbel gek
het is geschreven
op ramen…