3973 resultaten.
Famkesjongde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
490 Ik zag desandrendaags een
vaal karonje
Zichzelve havelozerig karbouwen
De laatste mohikaan onder
de vrouwen
Verwezen door een nonkel
in Bastogne
Verzaligd drommen massa's
voor den ast
Men sleurt de speitkerten
ter cathedrale
Al sprookt de famkesjongde koeterwale
Den hottentot verbergt zich
in den kast
Daar brandt nog immer…
woensdag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 een dag met vele vrijbrieven, het
midden gesteund op vier pilaren; het
weekend daargelaten - iets van
door midden zagen ter twaalde ure
maar wie is die man met die
grote zaag die ingeluid wordt
door het gehamer op die immense
grote bel die hoog boven het
kerkgestoelte hangt
vluchtende roeken en mussen
die hun heenkomen zoeken
in de nissen…
Missie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 Omstuwd door Licht kan ik mij voortbewegen
De zon is oud en moe en slecht ter been
Mijn ogen glijden over naties heen Zien donkere wolken, zwaar van zilte regen
Zien aura's, waarin vieze, bruine vegen
Miljoenen harten moedeloos,van steen
Daar tegenover, liefdevol, sereen
De engel en de gids, dikwijls verzwegen
Word stil, stel serieus…
Genève
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
532 We hadden het over het-in-leven-zijn
Dat ik dat ieder jaar moest melden
Hij mailde me terug
Dat 'k me gelukkig niet ter plekke tonen hoefde
Onmiddellijk kreeg ik zin hem te vragen er samen heen te gaan
Te wandelen aan de kades,
waar ik woonde tonen,
de Salève die we beklommen in de middagpauze,
de Mont Blanc aan de horizon
in de late zon,…
Als het stroomt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 vult mijn hart met kussen
we dansen in de nacht
het gras aait onze voeten
huid op huid zo zacht
je handen strelen teder
de droom, de bron, het fruit
we versmelten en verbinden
en liefde stroomt voluit
mijn woorden wellen, weken
in je handen tot dit rijm
ze vullen zoete zinnen
over innig samenzijn
de maan, haar bleke schoonheid
tere…
WENTELWOORDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Sierlijk zwaaiende gereedschappen komen:
fijzinnige beitels, soms een harde dolk,
treffen tere twijgen, zijn alle een tolk
voor arbeidsklank voorbij de boszomen.
Spraak van wind rondom levend hout daalt neer
in Het Witte Huis, omhelst keukengeuren,
geeft samen met kookkunst eigen taal weer.…
fluweel en nikkelstaal (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
669 tokkel
blaas een zachte houten
bastoon in de sluierwolken
rondom de afgelegen
kleine koperen sokkel
leg ik waterlelies in
de wielen en de kolken
maak een lange avond-
wandeling rond het gehucht
met de stilte als een
torenvalk in de late lucht
leg op het hoge landgoed
een lange beukenlaan aan
kijk hoe op het open veld
de schapen ter…
Hoopvol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Soms is er toch nog droefheid in mijn hart
al bloeien tere bloesems hier dichtbij;
Waarom die ruzie tussen mensen die
soms dromen van geluk en van nabij.
Er is de oorlog waar zovelen vallen
en niemand die er maar wat kan aan doen;
of menen we te vlug dat weinig helpt
en zwijgen we uit goed fatsoen?…
Stream of consciousness
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
567 Zou ik je hier ter plekke
deelgenoot
gaan maken van mijn stream
of consciousness
dan zou eenieder denken -
more or less
dat is toch William James,
niet Sophokles
bewustzijnsstroom als panta rhei
der geest
die was er voor de Grieken al geweest
maar die zijn drie millennia
al dood...…
als dokter der filosofen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 ik zou de gedichten lezen
en al vrezend zeeg jij neer
bezeerde jouw tere knieën
bijna weer voor de tigste…
mijn glimlach glom zelfs
als pleister op de wonden
jouw zonden verdwenen
in het stralen van mijn…
jij mag mij zeker beroeren
met ruwe handen, je grove
mond mijn naevus kussen
sussend in mijn oren…
je hebt mijn hart zover
opgestookt…
SNEL SIEREN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
273 De Schepper onderhoudt kleine kunstwerken:
talloos, teer en nietig, mogen kort bestaan,
kunnen heel de schoonheid der schepping sterken.
Hun vluchtig verschijnen en spoedig vergaan
laat de denkende gelovige merken:
God doet Zijn zegen over het minste gaan.…
Europa op het strand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 Murakami-verhaal
draaiend om de vermenging
van een verengde herinnering
met de regelrechte absurditeit
der gedroomde werkelijkheid
zo’n klassiek vakantiekiekje
gravend tegen verzakkingen
van de vertakte kanalisering
langs eroderende vestingwallen
tegen instromende zeekwallen
zo’n fantasie om te verzwijgen
als gespierde stier verschijnen
ter…
OPNIEUW
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
369 Moment van einde en begin:
een kind verschijnt op aarde,
zo teer, in doeken rap gevat,
pril leven tegen moeders borst.
Gestadig rekken dagen.
Zo was en is het van nature.
Licht trekt al wat knelt uiteen.
Waar weinig kon, groeit onrust.…
REI VAN BURGZATEN
poëzie
3.6 met 35 stemmen
5.948 (fragment uit De Gijsbrecht van Amstel,
slot van het 4e bedrijf)
Waar werd oprechter trouw
Dan tussen man en vrouw
Ter wereld ooit gevonden?
Twee zielen gloênde aaneengesmeed,
Of vast geschakeld en verbonden
In lief en leed.…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 3 Finale
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
837 As icke meuge sterfe
Ick sieje aol werumme
Ende sie freugt ende piene
In haort en lieve geprieme
Icke denke me smarte
Miene lieve von haorte
Sie gaf mie surrig en de werme
Icke danke dich so gerne
So mien jung, moei kieke
Ungelieke en so rieke
T”is recht unne gaeve
Hunne siele te laeven
Miene friende, o so tere…
Peinzensmoede
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.509 Ja tóch, ik mene
Dat ik Uw hand
Wel speurde in ’t leven –
Uw Vaderland;
En dat mijn ziele,
Ter stille nacht,
Uw stem wel hoorde,
Zo teer, zo zacht.
Na vuur en stormwind
Zweefde ook soms mij
Schoon geen Elia –
De Heer voorbij...
Uw sterrenhemel,
Hij trekt mijn oog, –
Als ’t woord des Heilgen
Mijn hart omhoog!…
- De Straten van papier -
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
830 geen kristalglas dat voelde hoe het verder moest
verbrak mijn hand ter ere van mijn zuiver hart?
Begreep het potlood, dat over elk papier ging krassen,
vol van wonderlijke wandeling,
het verdeelde gescheurde papieren hart?…
Zondvloed Monosyllabi.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.020 brak - jachthond
wind'- windhond
ter hand - volgzaam
fel en zoet - bloeddorstig en zachtaardig
in de grond - op aarde
in het droog - op het land
daar naar - daarna
liet af - afzag…
PEREN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.635 Het staat er, effenbruin van bast,
aan klene, tere takken vast;
die ‘k puilen zie, alhier, aldaar,
ter pelen uit en... ponden zwaar.
Vaarwel, die zulke giften laat,
o zonne, aleer gij henengaat,
en elders weunt, de lange tijd
dat ‘t wintert, en ge onzichtbaar zijt.…
Eerste vooruitblik 2005
snelsonnet
2.7 met 13 stemmen
2.692 Temidden van wat half ontgonnen land
Is er in Zambia een dorp verrezen
Voor arme seropositieve wezen
(Daarvan is daar helaas een groot bestand)
Zo'n dorp maakt menig lot wat minder zwaar:
De eerste nieuwe hoop voor 't nieuwe jaar…
waar liefde leeft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 vandaag is het gebeurd
het is eindelijk gebeurd
het zoet geluid van nieuw leven
dat ons mensen het zijn verrijkt
kondigde zich met de kreetjes
van als tweede zoon geboren
james william als broer van george
met geen pen te beschrijven
is de trots van jouw pa en ma
net als ook jouw grote broer
toen zij voor het eerst jou zagen
met nog stevig…
Lichtpuntje
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
680 De kaaspakhuizen barsten uit hun voegen
Mobetie is niet meer bij Sylvie Meis
De koemelk heeft een veel te lage prijs
Die reis naar Franrijk was ook geen genoegen
Maar toch....in Geldrop gaat geen diender staken
Ze moeten eerst een rattenslang afmaken…
Galerie KIS: kunstbestorming
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 In een ogenschijnlijke kakofonie
van vergankelijkheid
welke neigt naar rotzooi
zie ik de schoonheid
van het verleden
gedijen in ons heden
Door zoveel knipogen
naar combinaties van
gebruiks-/verbruiksmaterialen
welke het primaire doel
ver overstijgen maar
met een gerust hart
Kunst mogen worden genoemd
Mooie bruikbare kunst
Nu nog…
Krediet Crisis, dood en rood!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Als ik dood ben, ben ik uit de schulden,
schuldenvrij en vederlicht, het doorlopend krediet achterlatend
in een falend financieel systeem wat crisissen zal opleveren
ja met mijn familienaam “Krediet”: Krediet-crisissen!
Ik heb er bij mijn leven geen potje van gemaakt
maar wel ingespeeld op wat de markt bood
en dat was lenen, lenen, lenen…
Who's Afraid of Jean-Pierre Ami
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
545 O JPA, Jean-Pierre Ami,
Waar waart gij met uw geestesoog
Rustte iets in 't boze oog
Van 't peilloos diep van uw gemoed?
O JPA, mon chèr ami,
Welke kleuren, welke menie
Mengde u met euvelmoed
In 't labyrint der Alchemie?
Een artiest vraagt om klaar water
In de mangel van de kwestie
Ach, verwijlt gij dan altoos
Nog met uw verfblik…
De Barcelonese Sagrada Familia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
209 Subtitel: In een symbiose
De Sagrada Familia
Reikt naar de hemel
Alwaar zijn architect
Antoni Gaudí zich reeds
Een plaats heeft verworven
Hij schetste, mat en tekende
Tot het resultaat
Dat hij voor ogen had
Was gecreëerd, verscheen
Basiliek en Boetetempel
Gaudí leefde en was actief
In zowel de 19de
Als de 20ste eeuw
Helaas is…
WANNEER IK STERVEN ZAL
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.328 Want hoe ge, toen gij laast, ter borst moest voelen nijpen
de pijn van wie, miskend, zelfs om zijn onschuld treurt:
veel beter dan ik-zelf zoudt gij mijn woord begrìjpen
dat nóg in trots het hoofd u beurt.…
Vangst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.031 Langs de lichte kromming van mijn hengel
glijdt zonder rust mijn blik de lijnen af
verwacht een wonder, wellicht een engel
het snoer trilt en de wind blaast straf
Ook Jezus was een vissersman
een voet op het water, een hand in het zand
dat het vaak mislukken kan
wist Hij van het verlaten strand
Waar ter wereld Hij ook viste
op schepsels…
liefste, o liefste
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.196 ik zag je daar
heel klein en teer
rood aangelopen krijsend ging je te keer
ik pakte je op, mijn hart ging open
pasgeboren,
je leven nu al bijna afgelopen
je groeide op onder mijn tedere zorgen
in mijn huis, tot die bijzondere morgen
ik je met andere ogen bezag
je werd 18 die dag
je nam mijn juwelen en mijn liefhebbend hart
brak het zorgeloos…
't Is lang geleden (9)
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.503 Om elf ging Koos; dan werden we half mal,
En meester zei: zo'n drokke, oproer'ge geest
Was in geen school ter waereld nog geweest;
- Want meester sprak geleerd. - En niemendal
Beviel hem dat zoethout; 't leek wel een stal;
Dat kauwen op zoethout deed zelfs geen beest.…