Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Ongrijpbaar

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.130
als door een troebele leegte lijkt belaagd vaker dan ik nachten leen ontgaan mij de raakvlakken op de cirkel om me heen het lijken zwarte wakken die het denken laten steken waar bloemen buigen voor geween ik spreek over gevoel dat in denken is verdwaald van wazig gewoel dat nog weinig in licht vertaalt en woorden als stenen…

Vol kinderlijk vertrouwen

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
"alles is liefde" ergens onderweg was het dat zij verdwaalde ze zocht een rustplaats vond die onder de brug waar het verkoelend aanvoelde het was zo warm dat er paardenbloemen tussen de stenen groeiden stil zat ze daar zo maar op de grond en dacht aan pluizenbollen die ze in haar jeugd met bolle wangen vol kinderlijk vertrouwen…

duister verlangen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 544
van zijn cel doopt hij zichzelf als onbestaande drie tekens als zwarte schaduwen afgetekende tralies op een zware deur het geheimschrift kiert er tot in de gangen het gaat er onuitgesproken over de tongen er waart een duister stigma onder de lendenen het ochtendgloren verheft hem tot de nietigheid de genade staat als een megaliet het steen…

Openheid

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 756
ik ben geen dichter maar een ruimtebrenger bruggen wil ik over onbegrip slippend op beregend steen hakkend door verstrikte takken sleurend aan verbindingshaken die vanzelf verstrikt gaan raken in het oerwoud van het zijnsgevecht waaraan de mens nu eenmaal hecht als bij een zwaarbeladen jungletocht bevecht ik log de doorgangswegen…
Ludy Bührs9 augustus 2009Lees meer >

Licht

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
Hij lacht bij termen, rotsen en stenen die het licht niet dragen kunnen. Verdwalen kan hij niet, Want hij is niet onderweg. Zijn hart als orgel in zijn oren. Met de spetters van een halve fontein die zijn inkt verlopen laat. Het is tijd. Het licht verdwijnt. Hij gaat.…

Zestig

gedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.730
Mijn naam ligt in de bloemen Te verwelken op hun steen en hij verzwijgt mijn naam. Dagelijks dertig jaar heb ik de plek niet meer bezocht Waar ik ben blijven staan. Ik kan er niet vandaan. -------------------------------- uit: 'Woestijnkunde', 2008.…

- Halfstok -

netgedicht
4.2 met 50 stemmen aantal keer bekeken 673
Heb gedeeld, alle nieuws en uitslagen, rauw en puur en eerlijk, heb de stenen niet gevoeld van alle volkeren. Uitgeroepen, alle vrije dagen, om wat er pijnlijk verloren was, honderdduizenden slachtoffers zijn gevallen.…

onhoudbaar

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 776
-alsof er een landschap woekert op muren, de uren nodig in scheppen van gedachten – zou het raar zijn als het verdict zich uit stenen snijdt oceaangroot zo zwaar als vielen wij voorgoed uiteen zou het geruis van alle stromen stilvallen, samen met het leed dat uit schelpen braakt tussen wier en het waarachtige weten golf…

Witte parel in zee...

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.530
In de azuurblauwe waterdeken ligt een dorp op vulkanisch steen Het lijkt in de verte op een sneeuwlaag met allerlei kleuren er doorheen Eenmaal dichterbij het eiland gekomen volgt de betovering, het varen door de archipel Mijn ogen glijden over de witblauwe huisjes Ervaren de serene rust in dit wondere schouwspel Deze magie heet Santorini…

Vader

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.292
Jouw berg, gevormd door zelfgevouwen trots, een levenlang zorgvuldig aan gewerkt, gaf eenzaam zicht op eigen stenen rots, die, verdedigend, afweer had versterkt. De spiegel ertussen wierookte signalen, die stuiterend naar ons retour kwamen dalen.…

IMPRESSIE

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
Vier gaten in een lege muur Het ‘Pedicure’ is verdwenen Zeker te weinig eelt en tenen Of misschien gewoon te duur ‘t Is zondag zo rond negen uur De kerkklok luidt en in mijn genen Worden ze vederlicht, de stenen En voel ik me weer rein en puur Mijn kerkgebouw ligt in de polder Mijn hond kwispelt een prima preek Binnenin klinkt een oude…

als zij kind had kunnen zijn

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 646
met een kopje luchtige thee als zij kind had kunnen zijn in een volwassen vrouwenleven niet verkleurd als herfst of winterkaal geplukt te kunnen slapen zonder het wakend oog in haar linker zij als zij kind had kunnen zijn ontwetend van het ondragelijke dagelijkse sterven in haar geen kennis van ouderdomssentiment gewoon met de stenen…
Claire7 april 2010Lees meer >

het kleine zingen

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 589
werden vrij en vrijer, speelden met geboorterecht en het thuiskeren in een stip want wat is een dag een mooie dag als niets verandert in het lover wanneer een merel zingt schuw in het lentenest en de zon nog denkbeeldig slaapt een stem passeert spint schaduwen rond mijn lijf ik herschrijf het lot en verander in het huis van steen…

Vuurdans

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 542
Twee ongelijke stenen in melkwegen vol vuur ontstaan in een tomeloze energie van warmte, de ijskristallen waarmee ik je huid bespeel, kippenvel ontdooit op den duur, verbrandt de littekens uit de as van het verleden, alleen de vonken houden stand, trekt de werelden strak, vrijwillig verlangen in onzichtbare tekens, van kwetsbaarheid…
pama9 mei 2010Lees meer >

Droom-vlucht

netgedicht
4.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 828
droomvlucht terug naar dagen die eens oneindig voor mij lagen bracht een glimlach en geluk kwam mij dansend tegemoet een witte veer dwarrelde langzaam neer als stille engelen-groet en tekende vleugels op schelpen uit de diepte van de zee, ik droeg ze naar het licht ze vlogen...met mij mee los van de grond waar ik in stenen…

Wicklow

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 639
in groen stapelen ruggen zich naar achter waartussen nevel kleeft als grijze klei aan dikke kammen de kleine ruïne is door steen en tijd van enkel voorgevel met raam tot standbeeld verworden tegen de zachtgrijze hemel grenst de kim aan gele korenvelden scherp geaderd in tinten en zo een hoogte kleuren de stroming kent blauw ruisend…

Alexander de Grote

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 965
de Rooise Academie voor Schone Kunsten heeft haar poorten wijd opengezet voor straatbeelden van Alexander de Grote in een ongeëvenaarde systematiek heeft hij de eeuwenoude legkunst van de verwoestende ondergang gered al bij binnenkomst zoekt het oog naar werken van deze gigant die zonder maar een steen aan te raken zijn gedachten legt…

Antalya 1995

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 770
Volgende morgen ligt ze gestrekt op een bed van drek, misbruikt gedumpt zeventien zomers oud, wit en stiller dan de stenen om haar heen. Schoonheid en naïviteit in ‘n dodelijke catwalk bepaalden haar lot.…
Custor25 november 2010Lees meer >

EEN VORIG LEVEN

hartenkreet
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Naast de muur van de toren staat een oude appelboom knoestig, dicht met mos en klimop begroeid zijn takken zwaar door goudgele vruchten daarvoor lag een hoop stenen met een sokkel waarop vroeger een altaar of beeld had gestaan ik klom erop, stond met mijn rug naar de boom keek toe hoe de strijd verliep ik wenkte een verpleger op weg naar…
Hans Uding26 november 2010Lees meer >

Vriendschap

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.451
Zo lief was ze, dat de stenen voor haar snelle stappen weken. De jongens lieten haar zelfs in hun dromen spelen. Zij gaf ze in ruil een engelenhaar Een feest was het, als haar talenten hun speelgoed met me deelden. Ze gooiden alle axioma's over de haag.…
Greet Mariën14 december 2010Lees meer >

Levend

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 634
soms wandel ik langs de waterkant waar wij ons tussen ’t riet verstopten nog steeds staat het afscheid op palen en is het water gevuld met droef al zou ik jou willen gedenken de koude woorden uit het steen slijten opdat onze dromen tot leven komen wat rest is spijt en spijt alleen soms kom je voor in gedichten dan leen ik de ruimte even…

De weekendpapa

hartenkreet
4.6 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.656
De weekendpapa wandelt door het park zijn dochtertje raapt enthousiast kastanjes op en toont ze één voor één kastanjes als haar ogen en gevonden net als papa die vanmorgen nog verloren was in de speeltuin kent ze Robin die met stenen gooit en ruzie krijgt van mama en van papa maar moet een weekendpapa ruzie geven hij ziet zijn dochtertje…
bert deben13 januari 2011Lees meer >

De Pleinen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Ik sprak die taal vroeger ook De taal die ze op dat plein spreken, De taal van al die pleinen De pleinen overal ter wereld Waar we spraken in de taal van het verzet, de stenen, de opstand de revolutie, de vrijheid, Die sprak ik ook, die taal Dat sprak ik, vroeger de taal van het plein Nu spreek ik de taal van de angst De taal van het…

Conflict?

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 799
gevoegd uit de specie van ongelijke bouw - stenen,ingelegd met zweet van het zwoegen,waar geronnen bloed niet meer uit kan treden.…
pama24 maart 2011Lees meer >

lijken uit de kast (duogedicht)

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 628
ze tilden zichzelf uit bed met gestrekte benen iedere morgen weer werd gezocht naar ogen zonder spijlen wind rook naar de kamer en een enkel wisseldeken nog immer waait hij over nachten en jaren heen met schimmen, zo dichtbij als gister aldoor slijpen zij dromen in halfzijdigen wrijven tussen hart en steen eens als de adem zich vernedert…

HOBBYIST

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 958
Laat hem met rust zonder uitleg hij kruipt niet voor de lol steeds weg overal weer mensen om hem heen hij voelt weer aan als steen hij is een hobbyist pur sang alles doet hij alleen en al heel lang tot inkeer zal hij echt nooit komen alleen zijn heeft voor hem grote waarde dat is zijn betekenisvolle geschenk op aarde eigenlijk is hij doodmoe…
Hans Uding2 september 2011Lees meer >

uniek

netgedicht
3.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 765
als het meest nabije in hoeken van vreemde huizen ik hoor haar gaan en graaf de maan uit ze is de nacht, de schaduw waaruit het licht kinderen baart dichter bij de waarheid en liefdeswoorden die de stilte bij haar glimlach brengen het zijn geen matrozen in de diepte van duisternis, geen riviermannen die meer schelp zijn dan steen…

Hartebreek

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 785
mijn boezem en laat je woorden tot leven komen in de glans van het bestaan laat het vuur zwepen over het land giet de bliksem in een ton en laat het zinken onverwoestbaar ben je alsof je nooit was verdwenen zwijg niet want water kiest altijd de minste weerstand zul je me onthouden of zul je me vergeten het sterrenlicht spat vonken het steen…
Elinora9 november 2011Lees meer >

Improvi-chaos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Regelmaat niet op te bouwen maar toch weer met stenen sjouwen in de hoop dat iets blijft staan. Morgen weer opnieuw beginnen weer de taak iets te verzinnen zodat eens dat huis blijft staan.…
Chatfant14 november 2011Lees meer >

AURORA

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Op lover, aarde en stenen stoeien hemelglanzen, wekken Frieslands sterke stee, waar Smallingerlands werken blijven bloeien!…
Han Messie19 december 2011Lees meer >