3205 resultaten.
Kop voor keel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
535 Steile wanden en vismogelijkheid
Twee voorwaarden van de ijsvogel
Met een in de steile wand slim-gegraven
nestgang
voor vervolg van kleur
Met lichtbruin-oranje gevederde buik
witte hals en scherpgepunte snavel
is het beestje, opvallend, verdwenen van Rode Lijst
Als echt één van de mooiste vogels die
werkelijk zeer fascinerend, door zowel…
Door Vivaldi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 subiet tegen mij keert
daar hun tijd reeds is vergaan
terwijl die van jou en mij
pril is, gelijk zomerend voorjaar
met alle seizoenen nog voor de boeg
Lente, zomer, herfst en winter
door Vivaldi subliem gecomponeerd
Net als onze tijd, het voorjaar heel erg pril
met wie weet, een hele gave zomer voor de boeg
nu zowel herfst als winter verdwenen…
hou vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 liefhebben en vechten
beschuldigen en verenigen
ik kan me niet voorstellen
dat jij verdwenen bent
de vreugde en de chaos
de demonen ook
die ons maken wie wij zijn
ik zou verdwalen
als je mij verliet
jij sloot jezelf op
lag daar op de grond
toen ik de deur openbrak
je naar binnen trok ook
om je hartslag te voelen
je moet het gehoord…
gekleed in steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.092 staat nieuw leven op langs
de kraag en jaagt bladeren in een
slordige dans voor een groot feest
maar de stad is er niet op gekleed
lopend sleept de pas van straat naar
straat gewoon aan de harde zoom
met elke stap komt de stad niet bloot
midden op de dag en tegen de nacht
wanneer bewoners onverwacht snel
in de grote plooien zijn verdwenen…
Slobberwijn
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
630 hier ook niet veilig meer
onschuld uitgehongerd op straat
illustere zombies, dansende kinderen
onwetend in nieuwsgierigheid
huisdieren al even desolaat
laten zichzelf uit in een verzonnen hel
fantasie laat niets aan het toeval over
nacht is nu welkom, meer dan ooit
zal de donkerte omhelzen
alle spijt vergeten
milde harten zijn verdwenen…
Corona , Usutu en merels...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Merels verdwenen uit de drukke stad.
Mensen die toeristen werden ook.
Toeristen die consumenten zijn.
Vandaag verheft Corona zijn stille stem.
Gelukkig hoor ik kinderen buiten spelen.
Ook ik ben lekker buiten en vraag me af.
Waarom merels graag in bossen zingen.
Waarom mensen wel sneller slimmer,
maar trager wijs geworden zijn.…
door de dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 het zonlicht
te beschaduwen door in de
luwte van het nog niet-weten
het herstel van na de winter
te zijn vergeten, kleine
stroompjes water voeden
de nerven die zekerderwijs
hun weg naar een voltallige
groei in een zwijgzame taal
me begeleiden waar ik
achterwaarts kijk en zoek
naar het figurante van alles
wat in mijn leven is verdwenen…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 Wat ruis voor mij
Op een muurtje ben ik gaan zitten
Op de grens van tuin naar plavuis
Alleen, voor mijn huis en schuif
De gordijnen van de dag opzij
De zwangere lucht staart mij aan
Vlijtige liesjes zwaaien per abuis
De klimop staat moederziel alleen
De schaduw staat met handen in de zij
Het geluid om mij heen is verdwenen
Ik wil de wind…
Winter Maan(d)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
437 wat vroeger was verdween te snel komt nooit terug
wat later komt komt tegenwoordig veel te vlug
eind deze eeuw op vakantie naar de maan
even kijken hoe de kolonies daar er voor staan
Ben ik blij - ik heb mijn verleden nog…
Jouw Beeld
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
669 Een beeld dat nooit voor mij verdween
wanneer het licht uitging, de zon niet meer scheen
overal zag ik het beeld opduiken
zelfs wanneer ik krachtig mijn ogen er voor ging sluiten.
Je was een heerser over mijn gevoelens
sprak mijn ziel in schoonheid aan
jij gaf mij het summum aan genoegens
en liet me over roze wolken gaan.…
Kiki
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 aces telt
Torent ze uit, in kracht en prijzengeld
-------------------------------------------
KI
Kiek was een alfavrouw maar
ook heel zacht
Met Raymon bij zich als een "stille" kracht
De coach met wie ze traint en huilt en lacht
De praatpaal die haar pusht uit alle macht
Als zij de zege greep kwam op haar konen
De glans terug, verdwenen…
de straat als lijkwade
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 mijn vlinders zijn gestorven door de vele
speldenprikken in het verleden, verdwenen
is datgene wat ik nooit heb geweten, het bestaan
van warmte die je omarmt zoals slechts
een lijkwade mij ooit zal lieven…
Geheugenverlies
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 verhardde zich tot staal
dat de bodem drenkte in bloed
dat herdenken we geduldig
opdat we allen zullen weten
kijkend naar het heden
klinkt nu weer een schrille stem
het volk spreekt zich uit
democratisch zit het klem
alweer een nieuwe leider
immers veel gaat niet zo goed
maar wie is daaraan dan schuldig
nu de sterren zijn verdwenen…
Lente-hang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Leidt mij langs ontluikend groen,
neem mij mee op wandel
langs verdwenen pitoreske wegeltjes,
tussen mossig gras
en meanderende kleine beekjes,
om zo soms bij lenteregen
onder bladerdek te schuilen.
Gekwaak van kikkers
vrolijk vogelenzang
Lenteroep streelt mijn wang.…
Stukjes schepping blauw
netgedicht
3.5 met 111 stemmen
355 plaats
van elkaar
te contrasteren
in versterken
om zo te
ontsnappen
aan de dwingende
grillen van de
decibelkillers en
zoekend naar de
akkoorden harmonie
die extremen in hun
overheersende rol
decimeren en hun
matrix hebben in de
betere toonsoorten
met witte wolken en
stukjes schepping blauw
de twinkel was
uit haar ogen verdwenen…
De Avonturen van Oek; De verlossende woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 Onzekere benen verdwenen
op het moment dat hij stond,
de grond was heet en bleek;
hij bevond zich in zijn leven.
De leegte van zijn toekomst
trilde in de droogste verte
ooit voor ogen gehouden
en bouwde de spanning
verder op.…
HET BELANG VAN GESCHIEDENIS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
298 volk dat ooit vrijwel werd uitgeroeid
Maar zich herstelde en is aangegroeid
Gedreven brokken bij elkander rapend
Een ander volk, onder de voet gelopen
Verdreven, levend in soort tentendorpen
Twee volken niet bepaald voor vrede open
Aan haat en nijd en hebzucht onderworpen
De Eerste Wereldoorlog was bezworen
Met gas, het Ottomaanse Rijk verdwenen…
De Kracht van Woorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
309 Woorden uit een ver verleden,
gesponnen als zachte zijde,
dragen nog altijd
de warmte van stemmen
die niet meer spreken,
maar niet verdwenen zijn.
Zij rusten op perkament,
verplaatst door handen,
gedragen door inkt
die zich voegt naar vele tongen.
Soms helder,
soms verdraaid,
waar bedoeling wordt bezoedeld.…
Metabletica
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
234 langs ben gereden
let wel, met mijn vélocipède
zo'n raleigh van engelse makelij
met een drietrapsraketdérailleur
- iets wat alle leerplichtigen deden
die, zonder overdrijven
met gevaar voor lijf en leden
het zware E8-verkeer meden
Een blik op het hart
van de oude stad Delden
leert verder dat, soedah, na edah
ook de c-duizend is verdwenen…
Luchtige dromen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
381 Hoe snel het gemak verdween
van naïviteit over één geliefde,
de diepste vreugde die griefde
als ware gelukzaligheid scheen.
Je draagt dagen als gewichten,
waar de tijd zichzelf herhaalt,
wijl iets in jou langzaam daalt
voorbij herinnerde inzichten.…
Excuses die ik nooit zal horen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
115 Het spijt me
dat ik je liet geloven
dat je niets waard kon zijn,
waardoor je steeds kleiner werd
en verdween in je eigen pijn.
Het spijt me
dat ik nooit heb gezegd:
Ik ben trots op jou.
Ik hou van jou.
Blijf alsjeblieft hier,
verdwijn niet… ik zie je nu.
Want luister goed…
Het was nooit jouw schuld.
Nooit jouw gevecht.…
De fijnste draden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
133 Soms verlangt de ziel naar een plaats waar niets haar raakt,
waar gevoel mag rusten als een boot aan een verlaten oever,
maar zelfs in de stilte blijft iets van het leven achter,
als licht dat nog blijft hangen nadat de zon verdwenen is.…
Poepie van me
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
664 ""Ik wil nu je overleden bent
nog een nacht met je slapen
diep innig verbonden slapen
maar zonder koeling
gewoon in de warmte
van onze liefde voor elkaar
welke nu gaanderweg
ontbonden wordt
je mag gerust gaan stinken, ruiken
want die poepies, scheetjes van je
die harde maar vooral die zachte
die het meest stinken
die zal ik…
HET GEHEIM
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.645 je een klap, op je wang rolt een traan
Je bent bang, waarom liegt die man tegen mij
De man komt langzaam aan dichterbij
Als hij klaar is met zijn daad laat hij je achter in het lege gebouw
Niet snappend waarom hij die nare dingen deed bij jou
Je veegt je traantjes af en zoekt paniekerig om je heen
Naar je bal die plots in het niets verdween…
Maagden (sonnet + vrije versie)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
761 De wijze mocht - de bruidegom verscheen -
met handen vol van licht naar binnen gaan
wijl Dwaasjes' naam - zo ongekend- verdween.
----------------------------------------------------
moe
zolang geloofd
het woord gedoofd
klonk onverwacht 'Hij komt'
in de nacht
zei de dwaze
mijn vlam is uitgegaan
waar haal jij je olie vandaan ?…
VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT
poëzie
3.6 met 15 stemmen
2.910 De wind komt, wild en boos,
gesnoeid uit alle gaten;
geen ruste en wilt hij, eer
hij eenmaal weten zal
dat ‘t volk verdwenen is,
en hem wilt meester laten...
‘t Is bijster, bijtend koud,
en ‘t wintert overal.…
kerstmis
hartenkreet
3.9 met 34 stemmen
4.953 Met de kerstdagen in het zicht
Kregen we het onheilspeldende bericht
De dood had je in zijn greep
Ik zag hoe angstig je keek
Je wilde nog zoveel vragen
Hoe verder de komende dagen
Er was niemand die je verstond
Geen woord kwam er uit je mond
Je stem die voor jou zo belangrijk was
Was verdwenen als de sneeuw op het gras
Veranderde in een…
Antwerpen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
4.154 Vertrouwd als getrouwd of als heel goeie vrienden
liggend als lepeltjes, snurkend, die twee
Een voice over rept van zijn vroeger, het hare
van net, toen ze nog elkaars vreemdeling waren,
hun verdriet en de pijn, en wij delen mee
in liefdes die kwamen
en zomaar verdwenen
De camera pant nu; en wij zien ze praten
Die humor, de pijn, grappen…
Reformatus Templom af en toe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.279 Református Templom
Ligt er weer stil bij
Plaats wisselt zich met tijd
En ook de straat is uitgestorven
Als een verdwenen uur.
Niets blijft zoals het blijft.…
De onverzettelijke
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
678 waait door je laatste herfstbladeren
Je leven stroomt door je aderen
Je leeftijd loopt in ontelbare jaren
Overleefde zoveel gevaren
Veel heb je gezien in lange, langzame tijd
Je wantrouwde de mensheid
Natuur moest wijken rondom jouw voet
Je miste die geuren, zo zoet
Kunstmatig werd het groen om je heen
Je miste de bomen, het bos dat verdween…