4042 resultaten.
2 minuten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
159 2 minuten
we stonden weer stil twee minuten lang
uit eerbied voor de oorlogsveteranen
voor iedereen die gevochten heeft
voor ons vaderland
twee minuten gedachten
die spelen door mijn hoofd
de veiligheid die ze ons boden
het bloed dat de straten kleurde
jongens die hingen in de bomen
levend of al doodgeschoten
kansen van te voren al…
HANNIE van der LAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
347 Een klein meisje zoekt bloemen in weiden
bij Rotterdam, speelt wild en driest op straat:
een koene heldin, die haar mannetje staat
tijdens geschil, voor het recht wil strijden.…
misschien kan dit ‘n kerk zijn
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
345 misschien kan dit ‘n kerk zijn
in ‘t midden van de gemeende
woorden die ‘t vereeuwigen zal
of ‘n vestingwal tegen de tanks van de tijd
die te vroeg of later de rust doorzeven
met hun vooruitgesnelde nijd
dit durft ook voor de troepen uit
(‘t zijn de eerste klappen niet)
de waarheid te verbeelden
want ‘t tegendeel verspeelt de stem van de straat…
Leegmaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
295 er iets door verandert
hij met zijn drama, jij in jouw eenvoud
van dansen en muziek en samenkomen
want buiten is het koud, we worden oud
zeg je, en je ziet dat het gezellig wordt
jij wilt je leegmaken zoals je
met een fles whisky zou doen
en al jouw bezittingen weggeven
voor de glorie van een zoen
hier en nu, gewoon openlijk op straat…
In het zoeven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 vaste plekjes
zijn in het zoeven
van de grote mensen
en het speelgoed op te ruimen
dat je morgen weer nodig hebt
hoelang een jaar duurt (negen keer
je haar knippen), en dat je moet niezen
van haren en mandarijnen
je leert wat kietelen is
wat duimschrijven en je lievelingskleur
is, en misschien ook mikadogeduld
je zwemt door de straten…
Gewone wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
332 Iemand lachte op straat.
Een hond blafte.
De dag hield zich aan zijn schema.
Er lag een kinderkamer
verderop in het huis.
Een bed dat niet was opgemaakt.
Kleren over een stoel.
Een raam dat dicht moest.
Hij keek naar zijn handen
alsof ze ergens anders thuishoren.
De klok tikte.
Water liep door leidingen.…
WORLD PRIDE AMSTERDAM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
200 Ik was een paar dagen van de leg
uit mijn vingers geen schrijverij
obstinaat en bedroefd over uitwassen
van de World Pride in het vervuilde Amsterdam
want de straten kunnen we niet schoonhouden
en onderdelen schieten mijn inziens het doel voorbij
doel: bemoei je niet met de seksualiteit van anderen
en ook niet met hoe iemand zich kleedt…
Geen nummer voor noodgevallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
153 Na het bezoek droeg zij
haar lichaam naar huis,
alsof de straat haar nog
eenmaal wilde laten passeren
bij de verwarming vond
de vloer haar eerder
dan zijzelf
het geheugen trok zich terug,
als water dat onder een deur
verdwijnt
na opstaan droeg haar hoofd
een doffe dag, die niet meer week
er was niemand aan wie de stilte
zich kon…
Dronken duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
135 De hemel scheurt open, een zwart en gapend gat,
dat de laatste restjes hoop uit de straten bezat.
Geen ochtend die hen redt, geen licht dat hen geneest,
de droom is een gevangenis, de waanzin viert feest.
En de muzikanten spelen door, vals en ongestoord,
totdat de laatste dromer in zijn eigen slaap smoort.…
pppd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
121 het luistert de nacht in stapelt de dag
herleeft het etmaal, ervoor en erna
balanceren op het grote vlak, de vloer
de straat en het eelt dat schuurt
over de ruwheid van de laan
waartoe het pad me leidt
alsof het kind in mij speels de rondjes
draait die het lot laat duizelen
in de scherven van zijn plezier
hij weet nog niets van het spel…
Zo Fit als wat…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
135 De weg oogde op zondagmorgen
ook zo stil en verlaten
niemand hield mij in de gaten
al na twee straten, ging ik
hongerig aan de buurtsuper voorbij.
Daarna koos ik het hazenpad
ik dook snel terug in bed
naast mijn lieve schat
gaf ik haar een dikke zoen
en noemde mezelf: zo fit als wat……
dansende mannen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
631 De dansende mannen zagen
de straten langs en wat er nog komen zou.
En met een gehandschoend gebaar
maanden zij de ingeslapen chauffeur een gang te wagen
waarbij zij tot een uiterst dansen zouden moeten gaan.…
Clochard (songtekst)
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.025 takkewijf
Leven, het wordt je allemaal te veel
Leven, leven, het leven grijpt je naar de keel
Jij slaapt je roes uit ied’re morgen
Jij rookt je longen nog eens stuk
Jij baalt van mensen en van zorgen
En van wat huiselijk geluk
Jij hebt geen kennissen, geen vrienden
Jij bent een eenzaat, op de dool
Jij krijgt het loon dat je verdiende
De straat…
Dikkerdack in Tbilisi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.146 De dieren zijn de straten in gespoeld.
Ergens in een kelder schuilt een carnivoor
waarin het jachtinstinct is losgewoeld
maar deze dikhuid stapt goedmoedig door.
Als je het wel grappig vindt,
zo'n kanjer van een nijlpaard
in het midden van de straat
dan ontgaat je hoe verloren hij daar staat.…
EEN SCHONE OORLOG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Ja dat kan want er zijn bommen
die gebouwen heel laten
die mensen van binnen raken
ze creëren levenloze straten
en dat in elk land in elke stad
nee er zijn geen brandhaarden
of toch wel in winkels en op stranden
daar waar ooit bevrijders aanlanden
in bossen bouwmarkten waar mensen
die geen oorlog kennen en omdat muren
hen belagen daar maar…
STAMELEND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Toen stond zij op, zoog lucht in haar longen
en riep stamelend, omdat de kinderen zongen
en juist toen Jean Pierre de kamer in kwam lopen,
Man, het is feest vandaag, gooi de ramen open
Ga de straat op, schrijf het op elke muur
overdag en als de klok slaat op het avonduur
doe je best en roep het van de daken
en fluister het, als wij slapen,…
Elburg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
344 de tijd is ontglipt
in de oude stenen straat
smal en dicht bebouwd
de stappen blijven licht
aaneen gereid als strofen
van een oud gedicht
de zon meet gehoorzame tijd
in smalle schaduwen langs
stille gevels
waar een eind en begin voorgoed
verwisselbaar zijn ingericht
er is hoog vergeten
ruisend in groene koepels van
bomen op de…
Kinderfietsje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 Op de schoorsteen van een huis
ergens aan een stille straat
zit een zwarte zangvogel
tinkelend te tierelieren
tijdens de lente equinox
welkom zon die vanaf de kim
rozerood het blauw beklimt
zo opent zich de zomer
in lijn met het tuinpad staat
vaak het fietsje van een kind
op de schoorsteen van het huis
ergens aan die stille straat…
Plakkage
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.540 Ik ben in de welbekende straat en tel
De huizen die ik nog voorbij
Moet gaan, zodat ik m'n stap versnel,
Want ik voel me zeer nabij.
Ik schel
En wacht
En tel
De tijd. -
't Is stil
Op straat
Geen klacht
Door d'eenzaamheid.…
Tot de zonne-stralen
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.219 zachte schijnen,
Die eeuwig weer in ons te wekken lust,
Der schoonheid pelgrims, de eeuwige trekkens-lust,
Zon-stralen, gij, 't zij, waar in de woestijnen
Of land-, of zeeë-vlakten en eindloos deinen,
Uw rustloos licht op lege leegten rust,
't Zij gij de heilige kracht of 't teder kwijnen
Van uwer liefste kinderen kust,-
Geen nieuwe straten…
Gymclubje
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.636 Ze zijn al wat ouder,het dames gymclubje
Wel iedere woensdagavond paraat
Er wordt wat afgebabbeld en gelachen
Het houd ze tenminste van de straat
In een matig tempo wordt wat ingelopen
Tot de oude spieren warm zijn
De grondoefeningen vinden ze maar niks
Maar een potje basketballen dat is fijn
Ze gaan er dan bloed fanatiek tegenaan
Zo fel…
't Is lang geleden (7)
poëzie
3.4 met 25 stemmen
2.591 Thuis heb 'k niet gepraat
Over 't konijntje, maar 'k wou niet meer lopen,
Omdat 'k dan huilde, aan die kant van de straat.
Nu zou 'k me zo'n konijntje kunnen kopen,
Maar 'k word zelf grijs. Want alles komt te laat.…
't Is lang geleden (14)
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.002 Want met Poseidaon's hoogzwalpende haat
Worstelde lang Odusseus' heldendom,
Tot hij door spleet in muur van branding zwom,
Waar gunst van stroomgod hem tot effen straat
Zijn glazen wildheid gladstreek, en gewaad
Door dragend water hij op de oever klom,
En bukte in krakend riet, en kuste stom
De heilige aard', geefster van 't voedend zaad…
'K hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
poëzie
3.8 met 14 stemmen
2.106 Maar 't panorama - ergernis voor wijding
Geeft mij zijn sluwe en spokige misleiding:
'T liegt mij de straat op, wrev'lig en beklemd,
Waar, diep genot om eerlijkheid verscherpend,
Rumoerig klikkend, knallend, kling'lend, snerpend,
Het leven rent en motort, fietst en tramt.…
Haar natte billen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.230 De stilte was hier thuis,
wassend vanuit de straten
achter ons, van over de daken,
schurkend tegen het water
bijna als liefde in theater
Weer naar binnen.…
Bommenregen
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.449 Eivolle magen en glitterkleedjes horen bij de straat.
Verveling zuigt kleur uit onze dromen
Wat gist daar in de onderbuik?
Een haat die de lauwe vrede overwoekert?
Een stem van het volk verheft zich:
We jagen die bloedzuigers naar hun moskee!
O Fiere Vlaamse Leeuw…
Zing en brul ik met getrokken klauwen:
Waarom geen zieke zebra’s vangen?!…
Heimwee (Maastricht)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.397 Ik plavuis mijn hart met het monter koeterwaal
betegel een straat die per abuis lijkt te bewegen
in de rust van geweven stijgende lucht gelegen
goedlachs pittoresk en authentiek monumentaal
Gemurmel in de scheuren naar kabbelende dalen
schilderachtig tot in de barsten van nieuwe kleuren
het bestaan dat doorleeft in Bourgondische geuren
achter…
Vader
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.278 hopend elkaars handen pakkend
en met betraande ogen staarden we vooruit
mijn besef nog niet gekomen
beefde ik in koele hartstocht
niets anders dan je aan te staren
in de hopeloosheid je woorden herhalend
maar ze vervaagden mettertijd
en nu tracht ik je te vinden
op ongekende plaatsen
in boeken, woorden en zinnen
achter hoeken van straten…
in de knoop
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.095 hij droomde
honderdduizend lichten
in onverlichte straten
waar
nietszeggende gezichten
in gapend zwarte gaten
vol uitgedroogde lijken
hem aan leken te kijken
hij droomde
honderdduizend wensen
in onbewoonde steden
waar
doodgezwegen mensen
uit een bloederig verleden
vol waanzin, moord en nijd
hem smeekten om wat tijd
hij droomde
honderdduizend…
Gouden regen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.348 de ochtend blaast wolkjes
terwijl ze zich
wakker licht
in alle vroegte
ze strekt zich uit
rekt schaduwen
en opent
vol verwachting
een nieuwe morgen
die hongerig
de dag verslindt
onder een grijze stroming
hult de aarde
zich in een
wit gewaad
de straat glijdt
glanzend voorbij
en donker
stert de hemel
een sprookjesachtig…