3024 resultaten.
Akis II; in de wind geslagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 leggen en hij
ontpopte zich tot Dionysos
met Thyrsusstaf en Lynxen
en Tijgers en straffe Panters
iedereen behalve één
sprong woedend in zee
als dolfijn verder levend
maar Akis bleef kortstondig
bevend alleen met Dionysos
achter op ’t gehavende schip
echter kreeg hij weer grip
met ’t stuurwiel in zijn handen
zette hij zijn tanden in taken…
Pieters' Raadselkwartier
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Ergens tussen tent en tak
tussen muggenspray en afwasbak
daar gonst het brein, daar kraakt het kind
het is waar het grote denken begint.
Geen som of saaie schooltaak hier
maar Pieters fameuze Raadselkwartier!
Waar hersens zweten zonder gym
en de winst geen sticker is, maar glorie met een glim.…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 Gekerkerd in de stad verwelkte ik tussen muren
als bloesem zonder tak,
en in de rook der nachten zocht ik naar de uren
die niet verstikten in het dak
van steen, dat laag en doof op mijn gedachten drukte
en elke vlucht verbood —
alsof de lucht zelf in mijn longen zich verschrikte
en ademen verraad gebood.…
De nacht fluistert mij geheimen toe
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
879 Maar helaas slapen ze nog op hun takken.
Ik worstel dan met de beklemmendheid van zo een nacht.
Met liefde en met zorg.
Waar is het bekertje met water op mijn nachtkastje naast mijn bed?
Ze is er niet.
En de lichtschakelaar kan ik niet vinden.
Mijn benen en mijn voeten zijn verlamd.
Ik ben geketend aan de stangen van mijn bed.…
FAMILIE, het blijft moeilijk!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
841 hem’
maar wel een opgedrongen kruis, een zwaar levenskruis
alleen dragend, maar uitdagend met mijn sensitieve zekerheid
toch heel maximaal van de familie te blijven houden
en als het kan voor hen en de hunnen klaar te staan
maar bovenal rustig te blijven onder het motto
“zwijgen is goud” en droom maar van lekkere dingen
dat is al een taak…
Wat zal ik wensen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 ja, maar mocht toch
ook wat van het mooie blijven leven:
de solidariteit, het zichzelf vergeten
om te denken aan de ander, het genieten
van natuur en lange wandelingen, het
diep besef dat leven gave is en taak,
misschien het durven bidden en een
kaarsje branden omdat licht niet uit
onszelf komt; dat we eindelijk nog eens
gaan danken en…
Herakles #3
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
403 held
zien op te rapen
ze horen nergens bij - ze moeten zwerven
met moeite spiegelt hij zich
aan de mensen
passanten zijn het, eeuwige forenzen
verdoemden die niet doen aan spelbederven
In Atlas ziet hij een soort geestverwant
een reisgenoot, daar komt hij
wat bij zinnen
rust in de tent, na zoveel zware werken
weet hij straks welke taak…
STILLE MARKT
hartenkreet
4.4 met 31 stemmen
1.127 Personeelschefs en pijlen
Brengen iedere behoefte naar zijn eigen markt
Het leven bevindt zich in de boodschappentas
Mijn warenhuis, elke dag een feestelijke dans
In de tuin een kastanjeboom
Waar de klanten na sluitingstijd langsgaan
Waar `s avonds aan de voet het gebabbel valt
Dat de geliefden komen oprapen
In het water huiveren zijn takken…
Boswandeling
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.182 morgens vroeg
Ik struikel, wankel verder… bosgeurdronken
Laat in de middag, zon zakkend.. maar licht genoeg
Dennengeuren, spar, jasmijn, vogelkers en conifeer
Een vennetje, rottend riet en ander zompig groen
Vogels kwelend, fluitend, vechtend om de eer
een eikel, vervelend vastgeklemd onder mijn schoen
Mijn wandelstok, gesneden uit een gevallen tak…
Leda*
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.722 Het avondrood vloeit neer langs tak en twijgen.
Een purperschemer koomt in rozengloed
Het bloesemblanke bladerdak doorzijgen,
En bloost op elke rimpel van de vloed.
Uit haar violen, waar in geur zij rustte,
Verheft ze zich...wat haar dus rijzen doet?…
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Wind klinkt als een kletsende mep,
kolkend uiten scherende vervlochten wolken
en zelfs achter omheiningen van prikkeldraad
buitelen takken over ‘t asfalt van menige straat.
De wind rukt krachtig kanend als razend oog
hier buigt ’t getij bomen nederig tijdelijk tot boog.…
Concordet sermo cum vita
poëzie
4.0 met 3 stemmen
908 laat u niet verschalken door die weelde,
mijn vriend; de pauw stelt in de zonnegloed
de bontste zijde van zijn waaiersteert te pronk
en binst de winderige oogstmaand ritslen
de loze haverbellen evenals de volle;
bekreun u om geen ieftegroen,
dat klautert langs de takken van een dode boom;
het schone woord is niets - 't oprechte leven…
Was tandarts Velinga maar een schat !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
855 Hij schoot de duifjes lief met zijn pistool uit de takken.
Verdoven deed hij niet aan.
Van meisjes knabbelend aan rood en gele tot gifgroene appels hield hij van.
Het stonk naar Vim en Dettol in zijn praktijk.
Kleutertjes gaf hij een schop onder hun kont als ze gilden van de pijn.
Nou ja in ieder geval kleine kinderen dan!…
Herakles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Een toverlist bezoedelde Herakles’ handen
met bloed van vrouw en kind;
tien zware taken, werken, waren nodig
om deze misdaad uit te wissen, en
drie jaren slavernij voor de volgende.…
IK STUUR JE BLOEMEN
gedicht
3.8 met 21 stemmen
1.800 een roos voor de zon die door kale takken schijnt
een roos voor twee vogeltjes in de boom
een roos voor de chrysanten die in bloei staan
een roos voor alle wolken in de lucht
een roos voor de liefde dat die blijft bestaan
een roos voor volharding in alle strijd
een roos voor de warmte die jij me geeft
een roos voor alle gedachten die ik met…
Grote beurt
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
570 Neem je taak svp niet te licht
want voor mij is 't een zaak van gewicht
ook al is 't clandestien, voor geen poen
Trouwens, gaat het niet al te lang duren?
'k wil níet aan je hoofd blijven zeuren
'k doe nooit iets met geuren of kleuren
'k moet nog schrijven, aan W.A.
van Buren!…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 juist tussen heen en terug vestigt zich iets wat tijdens het verblijf nauwelijks een plaats vond, nabijheid zonder bezit
een gevoel dat niet hoeft te verdwijnen om ruimte te laten aan het gevoel van een ander
niet alles wat gevoeld wordt, vraagt om een oorzaak
aanwezigheid vraagt geen schuld, ook niet wanneer er geen afdruk, geen gebroken tak…
DE ZELFMOORDENAAR
poëzie
4.2 met 96 stemmen
20.025 En intussen
Hing maar steeds aan zijn tak,
Op zijn dode gemak,
Die mijnheer, tot verbazing der mussen.
En de winter vlood heen,
Want de lente verscheen,
Om opnieuw voor de zomer te wijken.
Toen dan zwierf — 't was erg warm -
Er een paar arm in arm
Door het woud. Maar wat stond dát te kijken!…
Mijn hoofd is hol en toch zo vol.....
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.456 Alle gevoelens lopen door elkaar heen
Voel ze maar, voel ze maar, maar nee voelen doe ik geen
Ooh, god mijn taak is te zwaar
En ik weet, ik ben nog lang niet klaar
Geef mij mijn gevoelens en gedachtes terug
Geef mij weer mijn leven, geef mij weer die brug
Alle gedachtes lopen door elkaar heen
Pak ze maar, pak ze maar, maar nee, vasthouden doe…
De weg van haiku (1)
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
792 Op die weg worden toevallig woorden gebruikt, zoals op de weg
van het boogschieten pijl en boog worden gebruikt, bij de thee-
ceremonie thee en kommen, bij het bloemschikken bloemen en
takken etc.…
De avond valt, het wijde land wordt donker
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.740 Mijn oude moede ogen werden levend,
Zij keken over tak en bladen uit,
Ik kuste deze en zij, antwoord gevend,
Waren als het zingen van een fluit.
Ik zag mijn grove trekken zich ontspannen,
Ik hoorde naar mijn keel een stil geklop,
Ik was niet meer aan d’oude plek gebannen,
Daar was een teder iets, dat nam mij op.…
De thuiskomst van de jagers
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.120 En na die krakeling
zitting nemen tussen takken.
De jagers zijn dan thuis. Dan is
er evenwicht op aarde.…
LENTEWEELDE.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.664 De kloeke roskastanje
Heft hoog in 't hemelruim
Uit donkre bladerfranje,
Zijn blanke bloesempluim:
De goudenregens pronken
Zo hel in 't lager loof,
Alsof een stroom van vonken
Uit tak en twijgen stoof.…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 En zo leef ik -
met een man, twee kinderen,
een kat, een berg wandelende takken,
en de dagen die zich telkens opnieuw ontvouwen
als een voorzichtig landschap.
Herstel is geen rechte weg.
Het is een pad dat mij vindt
terwijl ik wandel,
wankel,
lach,
luister,
en telkens weer kies
voor verder.…
Luchtkastelen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.641 Tot aan de vensters komen,
De takken van de bomen,
En rozen staan te geuren,
Voor glazen serredeuren.
'n Grijze poes zit binnen,
Op het kozijn te spinnen,
En 'n kanariepietje,
Zingt in de zon 'n liedje.…
Der vrouwen moed.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.973 Buite' in de heldre wereld vol bewegen
weefden de mannen hun glanzende taak,
zij vulden saam de uren tot de zege,
de ogen ware' op hen als op een baak.…
Kompas kalibratie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
232 heeft
zijn nat zijn droog zijn hele leven
hij heeft nochtans zoveel te geven
wanneer de dader in liefde leeft
leeft hij daarom nooit alleen
Barmhartig warm hart
dat zijn diepe noden zag
zoals hij daar geslagen lag
pijnlijk in zijn rode smart
zorgzaam en met zachte hand
kwamen zij in een verband
zij zijn immers immer een
Taken…
Wij weten niet vanwaar wij komen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.406 De dagen wenden zich tot nachten,
De dorre takken groenen weer, -
Wij armen zien, in blij verwachten,
De nieuwe kentring telkenkeer.
Maar nooit erlangen wij de weelde,
Te wandlen in bestendig licht, -
En 't zand, waar 't argloos kind mee speelde
Stuift over 't graf, waar 't eens in ligt.…
Uitboezeming, bij de val van Napoleon.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.706 Die taak is de uwe! - Of, wilt ge, als slaven,
Zijn woeste trots en euvelmoed,
Met siddrende onderwerping staven?
De wreedaard redden met uw bloed?....
Uw voortgezweepte duizendtallen
Opnieuw, voor 's vreemdelings belang,
Op 't heer der wrekers aan doen vallen?
Strijd dan - maar vind uw ondergang!…
De Velden van Verdun
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
767 glans van zonneschijn
Ik fietste door de Velden van Verdun
Langs een kruis op een jongen van 18
Een soldaat tot in de dood nog liggend in een gelid van waanzinnig wit
De jongen voor wie de moeder vroeger zong:
You are my sunshine my only sunshine
You make me happy when skies are grey
You never know dear
How much i love you
Please don't take…