Alle inzendingen

Zonneschijn Wil je altijd bij me zijn Wil iemand hebben om op terug te vallen Het was een verschrikkelijke tijd Dat zwarte gat moet je vergeten Maar raak je nooit meer kwijt Dus wil ik een Zonneschijn Die bij me wil zijn In goede en slechte tijden Zodat ik niet hoef te lijden Ze moeten me kunnen bevrijden Vaak gaat het anders…

Mijn ex blokkeerde me op Spotify niet eens op Insta wat een halfslachtig gedoe ik luister nu alleen nog naar nummers zonder tekst zoals zij…

Ik eet in de badkuip. Koud porselein tegen mijn rug, voedsel dat kleeft aan vingers die nergens meer thuishoren. Daarna ga ik naar buiten, naar neonlichten en donkere kamers. Lichamen die in elkaar schuiven zonder gezichten. Ik kijk. Meer niet. Harten kloppen daar, maar het mijne blijft stil. Ik beweeg ertussen als iets dat vergeten…

Het Koningspaar sliep in het Witte Huis Ik snap het wel, want koninklijke types Staan doorgaans niet bekend om hun principes Gelukkig was er weinig feestgedruis Maar of het van belastingcenten moet? Kan het niet van het Koningspaartegoed?…

Moeten we doen alsof alles is te formuleren in zinnen bijgevoegd tot onze eigen kledingkast nu we naakt zijn onder vergroeide littekens van nachtelijke natte dromen of proberen we het zoals we slapen? Een kinderlijke glimlach rond onze oude maangezichten wanneer we dromen  over vrouwen die voortborduren over de oude voorbeelden…

Zo’n sterrenmunttheemuts zwevend als een loops hondenteefje in antroposofische vormeloosheid gekleed met haar abge-eckte denkraam Zo’n zorgkostenverhogende nietsnut kwijlend als een geil hondenreutje in egocentrische betekenisloosheid gekneed uit geldbeluste hoogmoed Zo’n pittig en kek kapsel-type schooiend als onbegrensde bitch in narcistische…

Champagne valt vaak slecht tijdens het lunchen met de moraalbaron maar het pluche is zacht en ijdel met de intimiteit van een dichter in een woonkamer van de stad is het nauwelijks voor te stellen de stervende natuur voor de nomaden is overal zichtbaar langs wandelpaden vluchtroutes om de dans te ontspringen zijn er niet, het leven is…

boombasten barstensvol generieke liefdestragiek vervlogen vogelsoorten orkestreerden woorden partituren over het dan wat al lang over schijnt evenals het verzwegene de ontbroken vergeving gevraagd of als gegeven strijden en voortbestaan wortelbodems aangrijpen invoelende vertakkingen wind als reden aanwijzen verwaaien met…

wees zacht voor wat nog geen naam draagt voor de kamers in je hart waar deuren zwijgen en licht slechts aarzelend langs de kieren glijdt heb lief wat gesloten blijft alsof elke vraag een sleutel is die nog niet weet welk slot haar zal herkennen denk aan boeken met bladzijden vol onbekende tekens waar je vingers over dwalen…

Een leven vol tegenslagen Ik heb nog veel in te halen Het is niet anders Ik ben veel vergeten in het leven Ik heb het niet zo gewild Ze hebben me het zo aangedaan Een leven vol tegenslagen Maar je hoort me niet klagen Slechter kan het toch niet gaan Een leven vol tegenslagen Waarom deden ze mij dit aan Maar je moet nu eenmaal in…

Een witte bol glimt in de nevel. Vroege zon of verlate maan?…

De zee is hongerig het land heeft dorst de lucht lekt zwarte inkt de aarde is vies en stinkt Heilige zwerfkoeien romantische straathonden verweesde kakkerlakken verdwaalde rioolratten Hallo dood, ben jij een in het zwart geklede man die met een zeis zwaait? Ik verdenk jou ervan dat je hier en daar de verkeerde omver maait De liefde…

/Hij spelt de krant, s nachts onder een lantarenpaal in het park/ zeg ik tegen mezelf over mezelf /Ik lees de krant/, zei ik ook tegen de agenten in hun auto, al luister ik meer naar het geritsel en de geluiden uit de stad, de berichten zijn zo interessant niet Ja, hier zit ik beter…

Hardnekkig negeert u wat stoort. Denk die auto weg als hij lawaaiig nadert. Zie hem niet. Los hem op in een lege plek...! Ook al hoort u geknetter van een knalpijp, meestal verdwijnt zo'n etter in een bromvlieg, in een bij. Laat u niet irriteren door passerende assessoires. Vervoer is vaak onnodig rumoer dat ergens aan moet komen.…

Trekt de zon aan mijn vleugelrug geuren van modder stromen iets lokt niet iets — bijna iets lokt als ik draai bijna niet iets draai dichterbij iets draai dichterbij niet iets dandelion draait dandelionpoeder lokt lokt zon langs de dansende dandelion volg iets niet te volgen stromen ik draai verder, niet verder ik draai niet…

Als ik nog lang naar dat blauw blijf kijken mis ik mijn trein, maar om zulk blauw zonder gelijke moet het zo zijn. Treinen kan ik nog vaak betreden, maar deze straling zal ik misschien in al zij innigheid na heden bij leven niet meer zien. ---------------------------------- uit: 'Verzameld werk', 1976.…

God gaf twee hemelse geschenken De mens, in alle vreugde en smart: Verstand - om scherp en goed te denken... Om zacht en goed te doen - het Hart.…

IK ben een man, mens, levenspartner, ouderpartner van dochter Giulia, zanger, bedenker, vrijwilliger, schrijver, hartenkreter, smartenkreter: Jan Jacob Krediet Van den Bos pseudoniem Jean Fermate: 'HOEDOODENDANDAARNAMAALS' van veel van te veel van vies van voelen van voos vinden velen maar ik ken mezelve ik ben vooral een mens van…

Naar de zin van het leven Is eeuwenlang gezocht, Door filosofische denkers, Doch nooit gevonden, Wijl het ontbreekt, Althans het ligt (nog) niet Klip en klaar op ons bordje. Om te leven Pijpensteelt soms de regen, Brandt soms de zon, en zo Fladderen vlinders enkle dagen, Leven schildpadden heel lang. De mens, en met haar Bijna alle…

Zie ze toch genieten sloffend door de shoppingmalls de retailparadijzen de gekortwiekte vogeltjes softijs in de kuikenknuistjes druipend langs onbeduidende miezemuizige koopjestruitjes achter donkerbruine zuilen over kinderkopjes kibbelend gebakken sticks van visdingen ‘met saus!’ op het plein waar ze ooit rollebollend uit het café…

Een stralende zon Een vrolijke groet Die kleine dingen Doen me goed Een warme poot Een zachte vacht Die kleine dingen Geven me kracht Een blauwe lucht Een groene wei Die kleine dingen Maken me blij Een beetje rust Een glaasje wijn Die kleine dingen Vind ik fijn Een zachte deken Een open haard Die kleine dingen Zijn veel waard…

Wegens censuur verwijderd…

kent God alle namen van hen die zich ophielden op die éne locatie zijn daar nog wel veilige lettergrepen tussen plat gebombardeerde dromen en vergeten knuffels vol idealen of is de landkaart getekend in een omgekeerde taal die je van binnenstebuiten moet kennen; anders zouden zinnen verzanden waar een onzichtbaar safe house violet geschilderd…

zing Mnemosyne zachter van Odysse die wist dat Ithaka geen einde was,maar enkel list zij komt waar woorden zich stapelen,herhalend bestaan draden los draden doch vast aan niets wordt voldaan Polyphemus kijkt, één oog, genoeg om te zien Poseidon schuift onder zinnen- hoeken zoek ,cirkel stil en misschien donkerste van het donker…

Toen Trump zich in Israël zat te verdiepen en mijmerde: ‘Bibi, die moordzuchtmalloot, heeft alles met bombardementen verkloot,’ begon er een klein apparaatje te piepen. Geen waarschuwing van zijn beveiligingssector: het was het geluid van zijn waarheidsdetector.…

Een dichter beeldt in spraak en spreekt in beelden doch overvloed van 't een gaat mank aan 't ander en woordgebrek wordt stotter en gestamel dat juist de overhand krijgt bij 't ontberen van metaforen die de mensen raken als zij de zucht van de herkenning slaken aha-erlebnisse doen hen ontwaken gevoed door beeld, geluid en fantasie verwijlend…

Dit kan niets anders zijn dan een grens een stadsmuur waarbuiten het leven blijft een afpelperiode die ruimte nodig heeft een bittere beet door verzuurde smaakpapillen een proces dat de vertraging juist versneld een projectmatige verstilling die stijfheid zoekt een zo laat mogelijke tel voor vrije gedachten een subtiel samenspel van zintuigelijke…

De stille streling wervelt op zonnestralen, sterfte en leven breken uiteen vanaf het begin, als lijnen, kussende tederheid in bedrieglijke rillingen, grof als versteende watten. Zanderig geritsel stijgt op over smalle heuvels, arrogant doorslaande wortels waarvoor de dieren vluchten, bekoeld, elk individu, wijd verspreid omdat al onhaalbaar…

wit was je oogopslag in het stille ochtendlicht wit je gezicht dat zich naar de ijle verte wendde wit je heldere traan toen jij je gewonnen gaf wit de gebroken tijd die ons verstrikte wit was de heldere zon die ons niet verwarmen kon…

Soms gaan dingen niet Zoals je graag zou willen Soms zelfs waait de wind Uit onverwachte hoek Soms is bos niet meer dan park Soms gaat de wekker Op het verkeerde moment Soms doe je het licht aan Terwijl juist dan donkerte zich openbaart Velen hebben zulke momenten Maar Zolang je positiviteit in je draagt Is de volgende dag Een dag zonder…