5288 resultaten.
O laat me...
poëzie
2.3 met 6 stemmen
1.597 O laat me eerbiedig tot u komen,
die staamlend voor u nederboog,
en in mijn oog de blikken stromen,
in volle lichtstroom, uit uw oog;
ik kwam door nacht en storm getogen;
mijn borst is zwaar, mijn voet is loom;
maar slechts één hoopstraal uit uwe ogen,
en 't àl hergloort: één lentedroom...
O laat me eerbiedig u genaken,
van liefde…
Hoop voedt de minnaars.
poëzie
2.3 met 12 stemmen
3.376 Gelijk de zeelui en de vissers aan der strangen
Op hoop van goede vangst gaan wagen lijf en goed,
Zo werden de minnaars met innerlijk verlangen
Ook van de zoete hoop geleid en steeds gevoed.
------------------------------------------------
strang - strand…
De dichter
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.675 Hij stond voor de spleet van zijn venster,
In ’t zonnig middaguur,
En keek naar de bloeiende fruitboom,
Aan de overkant op de muur.
Wat mocht hij daar bespieden,
Dat al zijn aandacht nam?
Het was een kleine vogel,
Die telkens wederkwam.
Hij droeg in zijn bek een halmpje,
Een graspijl, een paardehaar,
En vlocht die tussen de twijgjes
Tot…
Epitaaph
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.280 Hij ging veroverend, niets ontziend,
Een ontzette wereld door,
Heeft onbegrensde rijken gesticht,
Alles gaat weer teloor.
Vrouwen en vleiers zat; vrouw noch vriend
Die hem vrijwillig verkoor;
Vrees maakt eenzaam: hij heeft enkle liedren gedicht
Voor zichzelf, buiten elk gehoor.
Waarvoor heeft dit woeste leven gediend?
Rijk en roem…
Nocturne
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.836 In ’t oude park
ligt als een ark
’t eiland in ’t water.
Zilverlicht van de maan,
fantomen gaan
over het water.
Mijn bootje zacht
drijft in de nacht
op ’t donk’re water.
Hoor, ruisen fijn
van de fontein,
’t is zingend water.
Hoe wonder dat
droppengespat
stuivend in ’t water.…
Moed
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.253 O zon gij komt mij weer genezen!
O geurenvolle zomerwind
Ik wil in U gelukkig wezen -
Een diep-gelukkig mensenkind!
Ik worstel in uw straal naar boven,
Ik stijg weer uit uw schaduwen -
Ik wil weer in mijzelf geloven,
Dat ik gezond-gezegend ben!
Zie 'k heb mijn hoofd weer opgeheven,
Ik wil een dappere kerel zijn,
Ik wil weer vechten…
Kom, Volken, nader!
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.116 [fragment]
Kom, Volken, nader! trots op uw voortreflijkheid!
Beklim de rechterstoel! Beslist gij zelf het pleit!
Durf vonnissen! en wij, bewust van onze waarde,
Wij schromen 't vonnis niet, noch de uitspraak van heel de aarde.
Neen Neêrland zwicht niet! In het rijk der Wetenschap
Handhaaft zij hare roem, staat op de hoogste trap;
Gij, die…
DE BLÂREN VALLEN ZACHT
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.991 De blâren vallen zacht...
Ik kan alleen betreuren,
Dat ik niet eens verwacht,
Wat eens nog kan gebeuren...
De blâren vallen zacht...…
Hoe zachtjes wiegt
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.563 Hoe zachtjes wiegt mij in zijn armen
De sterrenrijke zomernacht;
Zij die het lot mij heeft gebracht,
Heeft als de nacht met mij erbarmen.
Ze noopt mij aan haar hart te rusten,
Het hart, dat mij zo vurig mint,
Terwijl haar wezen glimt van lusten
Als ‘t sterrenlicht zo puur en blind.
Zij heeft me nog van niets gesproken.
Klaar lacht me toe…
Speelmans-deuntje
poëzie
2.8 met 5 stemmen
2.895 Het mildste zonneschijntje
Verleent het landschap kleur
Noch geur,
Als ‘t gulden Rijnsche wijntje,
De roemer, dien ik beur; -
Wie zou druilen,
Wie zou pruilen,
Die ‘t zag blaken,
En mocht smaken?
‘k Roep tot morgen
Vaarwel aan mijn zorgen,
Als ik druiven-zonlicht speur!
Hoe lokt het uit mijn vedel, -
Veel bloempjes draagt in Mei
De wei…
'k Versta de eindeloze rouwe
poëzie
2.8 met 12 stemmen
2.971 'k Versta de eindeloze rouwe
van u, bedrukte weduw-vrouwe.
'k Versta, o kind'ren, uw geween,
bij 't vroeg en smartelijke scheen
van ene echtgenoot en vader
die vrouw en kinderen tegader
toch zo gelukkig miek. O man,
geen mensentale zeggen kan
wat uwe dood in die drie harten
geslagen heeft van wrede smarten...
Dat woord dat maar…
Wat is dat toch een leventje van u
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.099 Wat is dat toch een leventje van u,
Alles te doen met uwe kleine handjes,
Zo klein en fijn weglopende in de randjes
Der mouwtjes, die weghouden in schaduw
Uw armpjes, die zo warmpjes en zo luw
Ligge' aan uw lichaam; en uw kleine tandjes,
Zij knabblen al wat komt over de randjes
Van uwe…
DE RAMEN
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.573 De ramen staan vol heiligen,
gemiterd en gestaafd,
gemartelaard, gemaagdekroond,
gehertoogd en gegraafd;
die 't branden van het ovenvier
geglaasd heeft in de scherf,
die, glinsterend, al de talen spreekt
van 't hemelboogs geverf.
Doch schaars is herontsteken in
de oosten het geweld
der zonnevonke, en valt zij op…
Tevredenheid
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.980 Een rozelaar staat aan de groene zoom
Des meers, en spiegelt zich; de rozen hangen
Voorover, turend naar haar frisse wangen...
Daar valt er éne, en dobbert op de stroom:
Zij drijft, en komt, waar, weelderig en loom,
Een water-roos haar houdt in 't blad gevangen.
"Wees welkom!" (zegt die) "kunt gij meer verlangen?
Hier is 't een leven uit een…
Strofe
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.454 Bloemen en jeugd zijn opgenomen
In een wit glanzen; ons hart is ontdaan.
Zij moeten tot het grote rijpen komen,
In wijde stilte wezen, en voortaan
Zwaarder leven, en schielijk verloren
Gaan aan zichzelf, aan alles vergaan.
Bloemen en jeugd ... een kort rood gloren
Zien wij langs onze tranen slaan.
God, als zij U niet toebehoren,
Waarom blaast…
Zomernamiddag
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.856 Mijn lieveke, zeg, herinnert ge ‘t u?
Het was een zonnige zomernamiddag:
geen windje dat ruiste, geen blad dat bewoog;
een hemel zo blauw als ‘t azuur van uw oog, -
o zonnige zomernamiddag.
En velden en weiden, en ‘t eindloos verschiet,
o heerlijke, zonnige zomernamiddag, -
ze lagen in diepe, gezegende vree,
die vrede, wij leefden betoverd…
DE ROOS
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.973 Rijk en luchthartig heeft de roos gebloeid.
Haar zijden prachtgewaad was snel versleten.
Van een berooid hart wil geen mens meer weten.
’t Verhaal van armoe heeft nog nooit geboeid.
Wie wandelt door een leeggewaaide hof?
Wie plukt zich een boeket van dode rozen?
Trots dorens wordt een jonge knop gekozen.
Men waagt zijn bloed niet voor dor hout…
Annie
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.516 Haar lichaam golfde in het bed
- de herten traden uit het woud
van berkenzon en beukengoud -
en in het deinen van haar schoot,
gevangen in het gouden net,
verging mijn lichaam in het wed
tussen haar schouders en haar schoot.
in ’t zachte golven van haar buik
verging de ziel en stroomde uit
in ’t donker, wijnrood golvend dal,
en samen, hemel…
LENTE
poëzie
3.6 met 10 stemmen
1.897 De hemel luwt, de lente staat te komen.
De vis spat als een vonkenzwerm omhoog.
De vogel tooit zich met de regenboog.
En eensklaps bloeien de verstokte bomen.
Een rode bliksem slaat dwars door het bloeien.
Een rood gewaad heeft mijn bestaan verschrikt.
Verbleekt heb ik de chaos ingeblikt.
Boven de oergrond hang ik ijl te bloeien.…
De boom
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.344 Er was een boom in een vervallen tuin.
De netels wiesen om zijn voet uit puin.
Eerst hier, toen elders was zijn erf bemuurd
Met steen waarlangs zijn krimpend lover schuurt,
Totdat één tak opnieuw de ruimte won,
Zich rekte en uitschoot naar de morgenzon.
Er was weer wind die in zijn blaadren greep
En vreugde in 't ruisen van zijn loversleep…
Uit valse liefde schiet geen lichte straal
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.744 Uit valse liefde schiet geen lichte straal.
Een ashoop is zij, vlammeloos en vaal.
De ware liefde kent geen jaar en dag,
Geen vroeg en laat, behoeft geen slaap en maal.…
Hoe zoet!
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.583 Hoe zoet was de blik van uw oog,
Toen ge, blozend, de rozige lippen
Een woordeke zacht liet ontglippen,
Dat strelend mijn hart bewoog.
Lief meisje!
Hoe zoet was de blik van uw oog!
Hoe zoet was de druk van uw hand,
Toen ik bevend afluisteren wilde,
Van ’t genot dat mijn boezem doortrilde,
Van der liefde zo zalige band.
Lief meisje!
Hoe…
Meibloesems III.
poëzie
2.0 met 13 stemmen
1.603 Breek blanke meien van de Levensboom!
Nu is de mei gekomen, ook voor mij.
Als witte vlinders fladdren ze ons voorbij,
De bloesemblaadren van mijn lentedroom.
Zie, dit is weelde: wandlen zij aan zij
In 't bloeiend Eden onzer liefde, loom
En stil van 't groot geluk, met teedre schroom
Ontvangen en gedragen, bang en blij.
Nu laat…
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 Look here, upon this picture and on this.
Hoe minzaam speelt in 't herfstseizoen
Door 't ruisend woud het licht der maan.
Hier zag ik Olga sidd'rend staan.
Zacht lei ze 't korfje neer in 't groen
En snikte en vlood... Haar argloos wicht
Is thans apteker te Maastricht.
De torenspits, met mos omkleed,
Die 't nesteke van 't…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Wat dauwt daar zo waar de
Zon ondergaat -?
Kind, de zon doet de aarde
In nachtgewaad.
Wat zijn dat voor dingen
In wei en riet -?
Kind, de krekels zingen
Een minnelied.
Wat dragen de winden
Voor geur zo laat -?
Kind, de bloesem van linden
Die opengaat.
Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?
Kind, dat doet dat hoge…
Ik was gestorven
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.167 Ik was gestorven
Van minneweelde;
En lag begraven
In liefjes armen;
En zie, daar wekten
Me opeens haar kusjes,
En in haar oogjes
Zag ik de hemel.…
IRREQUIETUM.... *
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.226 Als één verdriet is uitgezucht,
er ruimte is, zult ge zeggen,
en reden daar, om ééns, toch ééns,
het rouwkleed af te leggen!
‘t En doet! Daar zitten zuchten al
volveerdig, neergedwongen,
en beidende, in de bange borst,
die geren henensprongen!
Ze kwellen en ze pramen u,
en baren zult ge, baren,
ach! de altijdonvolborentheid
des weedoms!…
Zij die de oorlog willen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
2.138 Nog ieder voorjaar vloog verloren
wijd, overal
de kersenbloesem, 't licht bekoren
van bloesemval
wij zagen 't aan en wachtten 't groeien
tot vruchten rood
uit kwistige overvloed van bloeien,
onverschillig voor leven of dood.
Eerst nu uit overvloed van leven
en uur aan uur
het moordend vonnis wordt geschreven
in bloed en vuur,
eerst…
Verraderlijke kus
poëzie
3.9 met 18 stemmen
4.475 En Judas tot Jesus komende zeide,
Wees gegroet Rabbi; en hij kuste hem.
Matth. 26.29.
Wat vriendelijker schijn bij vijandelijker haat!
Wat bitterder gemoed bij zoeter liefdeteken!
Wat zedelozer hart bij zedelijker spreken!
Wat Christelijker groet bij duivelser verraad!
Wie zag ooit zo veel strijd in vredelijker staat?
Wie schandelijker…
Psalm 142
poëzie
4.0 met 25 stemmen
6.706 Dauid sijnde in een speloncke van Saul omringhet, bidt God voor syne behoudenisse, om synen lof inde ghemeynte groot te maken.
1.
Een berichtsliedt Dauids, ende ghebet als hy inde speloncke was.
2.
Ick roep tot God met heller stem,
Al mijn gebeden gaen tot hem:
3. Ick stort mijn hert' in synen schoot,
Ontdeckend' hem all' mynen…