5288 resultaten.
De schoonheid
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.721 Schoon ben ik, stervelingen, gelijk een droom van steen.
Mijn boezem, waar zich beurt aan beurt elk schepsel wondde,
houdt alle dichters door een liefde aan mij verbonden
eeuwig gelijk de stof, stom als de stof meteen.
Een onbegrepen Sfinx zetel ik in ’t azuur,
ik paar een sneeuwen hart aan zwaneblanke leden,
het lijnverplaatsende gebaar blijft…
Het buitenmeisje
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.428 Zij vroegen of ze tevreden was,
In de stad tevreden en daar.
Het jonge meisje knikte ja,
Zij waren zo goed voor haar!
Zij knikte ja, zij zweeg en ging
In de kelderkeuken staan,
En zag omhoog door 't vensterraam,
Op straat de voeten gaan.
Toen dacht zij aan het groene veld,
En aan haar ouders hut:
Daarover waait hoog de populier,
En de…
Ter herinnering
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.695 [Aan mijn vriend Mr. E. H. S’Jacob
Naar Batavia vertrekkende]
’k Zal niet schreien en niet klagen,
Stille smart is – diepe smart;
’k Wil de last des afscheids dragen,
Moedig als uw manlijk hart.
Maar een korte, vrome bede,
Maar een handdruk zij mijn groet:
Lieve zwerver, ga in vrede,
Met uw God en met uw moed!
Lievling van uw…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.496 II Het volk
Zij kennen niet de delicate zwier
van de gebaren, en het soepel spreken.
De woorden die zij uit hun harten breken
Zijn luid; hun lachen schuimt als donker bier.
Zij werken machtig, wild is hun plezier;
Brutaal wordt ieder vreugde aangekeken.
Hun feesten razen, en de nachten bleken
Als het dorp nog davert van dans en getier.…
Tweede zang
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.852 Kunt gij nog wreder slaan!- mijn God! mijn God!
Zie, ik ben sterk en breken zal ik niet,
Maar was er één die Gij zo lijden liet,
Wijl hij U lief had, boven zielsgenot?
En nog zal ik niet vloeken 't mensbestaan,
En 't leven niet, en Uwe naam niet smaden,
Zelfs met dit mateloze leed beladen,
Neem ik het leven uit Uw handen aan.
Maar schrijf…
De bekeerling zingt
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.360 Thans keer ik weer : mijn God heeft mij vergeven,
En Zijn genade wreekt de wegen niet,
Waarlangs ik zwierf bij spel en ijdel lied,
Zijn liefde doet mijn stervend hart herleven.
En als gij vraagt : hoe weet gij Zijn genaden,
Wie zeide u zeker, dat Hij u vergaf
Al ijdel dwalend langs zingende paden
Bevreesd voor aardse noch hemelse straf,…
Antwoord
poëzie
2.8 met 14 stemmen
4.335 Ach kind: waarheid en leugen
Zijn altijd wat verward,
Want geen van beide deugen
Ze alleen voor 'n mensenhart.
Weef tusse' uw hart en 't leven
Het kleed van schone schijn -
De bloemen daar geweven
Zullen de ware zijn.
Als andren ze anders noemen
Hebben zij ook gelijk -
Het zijn nu eenmaal bloemen
En leugens tegelijk.
Wat deert…
DIE ARME WALEN
poëzie
4.2 met 13 stemmen
2.126 Daar is iets aan 't verandren
In Vlandren.
O wee die arme Walen!
Zij moeten voortaan
Hun koken en braân
Betalen.
Daar valt niet meer te pluimen,
Daar valt niet meer te schuimen;
Zij moeten Vlaandren ruimen,
O wee!
Gebruikten de Walen hun fijn verstand,
Zij lieten in Belgie de boel in brand,
En trokken ineens naar hun liefste land,
Hun…
Op Iemand.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
3.972 EERSTE BOECK
DER PUNTDICHTEN.
Op Iemand.
Een dubbel onverstand heeft over u gebied:
Een weet-niet zijt gij, vriend, en gij en weet’et niet.…
Lucella
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.168 's Ochtends, als het haantje kraait
Onder 't klappen van zijn wieken,
Als de dag begint te krieken,
Eer de huisman ploegt of zaait,
Gaat Lucella bloempjes pluiken,
Waar zij 't gretig oog mee streelt:
Bloempjes die naar honing ruiken,
Waar de lekk're bij in speelt.
O Lucel, wier bloeiend schoon
Al het puik der veldgodinnen
Pralende…
In Zwitserland.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.603 Alleen met mijn eigen verlangen,
Alleen met mijn eigen lied,
Alleen met een bloem aan de afgrond,
Alleen met een ster die verschiet.
Lust heeft het hart dat, eenzaam,
In de eenzame zich herkent,
En schoonheid geeft aan zich-zelven,
Den afgrond en 't firmament.
Geen dalen, waar mensen wonen,
Geen massa, maar héél alleen,
Waar de starren…
REGENDAG
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.700 Och hoe droevig sleept de dag. Betrokken
ligt de lucht met wolken grijs en grauw,
't stuifreînt, en die hoge bomen schokken
hunne kruinen, en vol vreemde rouw
ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen.
Lijk des avonds in het woud een dolend kind,
daar beneden door de donkre gangen
aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.
Sombre wolken door mijn…
DROOM
poëzie
2.8 met 19 stemmen
5.547 Aan Louise
Ik droomde deze nacht, dat, door de min verbonden,
Ik de uwe als Adam ware, als Eva gij de mijn’:
Ik weet niet welke snode zonden
Er toen door ons bedreven zijn;
Maar, toen de dageraad mijn zoete dromen kwam storen,
Heb ik het paradijs verloren.…
Is mij een vodderij
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.522 Is mij een vodderij gevallen uit de pen
(weet, lezer, dat ik al mijn vodden daarvoor ken):
ik sluit ze van mij af en laat ze liggen rotten.
Lang, lang na haar geboorte onthaal ik ze de motten
en val er met de keur van een vers oog op aan.
Bevalt mij 't kind dan nog als 't eertijds heeft gedaan
dan houd ik 't voor zo schoon als ik er een kan…
MIJN handen zijn zo heet
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.177 MIJN handen zijn zo heet -
mijn ogen branden zo moe
diep in mijn hoofd, ik weet
niets meer, ik ben zo moe.
Er zijn stemmen op straat,
wind en hemellicht -
om me is droog gepraat,
mijn gehoor zwicht.
En er is niets in mij over
dan het arme hongrig' verlang -
ik heb het zo lang, zo lang,
het wil niet meer over.…
De dichter aan zijne vrienden
poëzie
3.5 met 14 stemmen
6.646 Wen ik sterve, lieve vrienden,
Sier mijn graf dan met geen steen,
Laat een grote, vruchtbre wijngaard,
Mij ter eer- en grafzuil zijn!
Drink, zo vaak de lieve Lente,
Langs de ruime velden, danst,
Drink dan mij, uw vriend, ter ere,
Driewerf uwe beker uit!
Breng dan de allerschoonste meisjes,
Bij mijn stil en eenzaam graf!
Laat die…
De zon
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.377 Ik ben de wever aan des tijds getouw,
En schik de gloeiend-bonte taferelen,
Aan mij de macht om werelden te delen,
Ik schok der vorstenrijken vaste bouw.
Ik ben de aleeuwig-brandende flambouw,
Die 't groot Heelal gestaag komt toebedelen
Het licht en 't leven, die op aard komt spelen
Het wiss'lend spel van wolken en landouw.
Ik…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.641 Ik vloek de dag dat mij voor ’t eerst verblijd
het licht heeft dier verraderlijke ogen;
en ’t uur dat ge in mijn hart gekomen zijt
en hebt er mijn ziel ganslijk aan onttogen!
Ik vloek de vijl van mijn kunstvaardigheid,
die blank sleep al dier schone woorden logen,
die ’k voor u vond en heb in rijm gerijd,
opdat men eeuwig u zoude eren mogen…
TERUG
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.760 Het was al avond, toen hij 't huis genaakte,
Een lauwe geur van vee dreef uit de stal,
En heerste over 't parfum van zijn verval;
En was de essence van wat hij verzaakte,
Dit: wat het leven klaar en helder maakte,
De grote knuisten van zijn vader, al
Moeders gedrentel, en het driest geschal
Van lach en grap, als 't volk de arbeid…
Van Geluk
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.537 Hoger dan schijn
van 't mensen-zijn
in grijze guurheid
droef neergebogen,
- vèr bóven logen
van levensbanden,
wílde ik gebouwd een hemel voor mijn puurheid,
als prinsenkind van langverloren landen.
O ijsglanzige wijdte mijner landen,
ijslichtend licht doorschijnend als goudraggen bevend!
o recht, en bleek van kuisheid, herléven
kind!…
IK HEB GELIEFD
poëzie
3.2 met 12 stemmen
6.478 Ik heb geliefd met het alinnigst wezen
Van mijne ziel zovele lange jaren
Lang, al wat daar heerlijk hoogschoon gerezen
Naast mij en om mij trok door het stage staren
Van mijn uitdromende ogen naar ’t rondwaren
Van schoonheid om mij, of niet een van dezen
De alenige onvolprezene zou wezen,
Die mijn zou zijn in de ongeboren jaren.
Toen kwaamt…
MIJN LIEFDE
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.842 Mijn liefde is niet die liefde dezer aarde,
Die vurig streeft en steeds haar doel bejaagt;
Mijn liefde is zo zacht en kwijnend, en zij draagt
De stempel niet van blinkende eigenwaarde.
Nog niemand die deez liefde mij verklaarde:
De scheemring en de schaduw weggevaagd
Door ’t morgenlicht der ogen van een maagd,
Dat zedigheid aan englen fierheid…
Onze poes
poëzie
3.1 met 11 stemmen
2.967 Onze poes zit voor het raam
En ze likt haar pootje
En ze kijkt haar oogjes uit
Naar mijn vogelkooitje.
Hoor eens, deugniet daar je bent,
Laat mijn kooitje hangen:
Vogeltjes zijn niet voor poes,
Jij moet muizen vangen.…
Herinneringsdag
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.536 Nu staat mijn tuin gerijpt,
De vrucht hangt vol en vredig;
Moe keer 'k naar 't huis der rust-
Ach wat al plaatsen ledig!
En huivrend zit ik neer
Terwijl mij de ogen branden...
Doch zorgzaam opgewacht,
Stil grijp ik trouwe handen.
Met onweerhouden traan
Stil zegen 'k hen die bleven;
En alles, alles keert
Wat wegviel uit mijn leven.…
Ik ween om bloemen in de knop gebroken
poëzie
3.6 met 208 stemmen
36.849 Ik ween om bloemen, in de knop gebroken
En vóór de ochtend van haar bloei vergaan,
Ik ween om liefde, die niet is ontloken,
En om mijn harte dat niet werd verstaan:
Gij kwaamt, en 'k wist -- gij zijt weer heen-gegaan...
Ik heb het nauw gezien, geen woord gesproken:
Ik zat weer roerloos, nà die korte waan
In de eeuwge schaduw van mijn smart…
De gekrenkte jongen
poëzie
2.8 met 13 stemmen
2.405 Meen niet, dat hij te schreien stond,
Toen hem het giftige antwoord stak.
Hij voelde, dat iets in hem brak,
Maar hield de glimlach om zijn mond.
Even vertroebelde zijn oog,
Maar daadlijk keek hij strak en koel.
En sterk hield hij het lauw gevoel
Ten onder, dat zijn hart bewoog.
Hij zal de eerste stap niet doen.
Zijn fierheid, ten begeerde…
Najaarsnacht
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.099 O nevelnacht, waarin geen sterren stralen!
O diepe, doffe stilte dezer stonde!
Geen klokketoon, die plechtig 't uur verkonde,
Niets hoor ik, dan mijn eigen ademhalen.
't Waar zoet voor mij, de in 's levens strijd gewonde,
In 't rustig rijk der dromen rond te dwalen.
Dan, ach! ik voel de fantasie mij falen,
Die vaak mij leidde, opdat ik…
ZUCHT TEN HEMEL
poëzie
3.1 met 22 stemmen
5.534 Dierbaar leven van mijn leven! ziel van mijn verlaten ziel!
met wie rust en zelfbewustheid aan mijn dorrend hart ontviel!
De Almacht riep u tot die hemel, naar wiens heil gij smachtend waart:
rust volzalig; en (zo ’t zijn moet) blijve ik sterven op deze aard!
Doch vanuit dat schittrend lustoord, zo de keurlingen van God
nog met deernis mogen…
Moederke alleen
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.925 Wie zal er ons kindeke douwen,
En doet het zijn moederke niet?
Wie zal er zijn dekentjes vouwen
Dat 't schaars door een holleke ziet
Kleine, kleine,
Moederke alleen,
Douw-douw-douwderideine;
Kleine, kleine
Moederke alleen
Kan van uw wiegske niet scheên!
Wie zal naar ons kindeke kijken,
Die bleuzende, stoute kapoen?
Wie zal er zijn hemdekes…
Het raapt al kogels
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.814 De vorsten spelen 't hoge spel,
't Plunderende, volkenmoordende spel,
Waar 't krijt gekozen is, wordt al
Wat oogst beloofde
Groen weggemaaid;
't Hinderlaagbiedende struikgewas
En 't breed gekruinde hout geveld;
Bloemrijke villa's en nijvere hoeven geslecht;
En vóór de oorlog
Is reeds het schone land geschonden,
Natuur verkracht.
Dan…