Poëzie van Paul van Ostaijen

1896-1928

Laatst toegevoegde poëzie (nr. 100):

Jonge Lente

In de jonge Lente,-
Ach, hoe dwaas,
‘k Ben mezelf niet meer baas,-
In de jonge Lente
Hebben twee jodinnetjes,
Twee trouwe vriendinnetjes,
M’n hart verleid
En tot ’n kort geluk geleid.

Nu dwaal ik zonder senten,-
We zijn ook in de jonge Lente!-
Alleen langsheen de grote straten,
M’n portemonnaie is gans verlaten,
Gelijk de schatkist van de edele Staten
Op verkiezingsplakkaten.

Terwijl ik zo langs de straten dwaal,
Heb ik m’n heel kapitaal,-
Ach, welk een pret,-
In de hemelse dauw gezet
En hoop dat hij, in de jonge Lente,
Me bezorgen mag talrijke renten,
Zwaar door de grote persenten.