inloggen
voeg je poëzie toe

Poëzie

1876-1931

poëzie (nr. 79):

De dieren

De landman gaat, nu de avond is gevallen,
En de arbeid slaapt, voor 't laatst zijn hoeve rond;
Hij keurt het werk der knechts in schuur en stallen,
En als zijn schaduw volgt hem trouw de hond.

Hij toeft bij 't vee, en luistert hoe het ademt;
Rond schoft en horen hangt een warme damp,
Die met een geur van zomer hem bewademt,
En in een nimbus nevelt om de lamp.

Dan loopt hij tastend langs de ruif der paarden,
Verwelkomd door een dreunend hoefgeklop;
Hij spreekt hen aan, en streelt een ruig behaarde,
Een speels hem toegestoken manenkop.

En als hij eindlijk, rustig na 't volbrachte,
De handen boven 't vlammend houtvuur heft,
Vervult hem nog de ontroerende gedachte
Aan wat rondom hem leeft en niet beseft.

Hij peinst, en leest in 't boek met koopren sloten
Het hoofdstuk uit, dat Noachs tocht beschrijft,
Hoe de arke met haar simple reisgenoten
Lang op de oeverloze zondvloed drijft.

Gans in het wonderbaar verhaal verloren,
Terwijl hij mijmrend in de haardgloed staart,
Lijkt het hem of, door God daartoe verkoren,
Hij met zijn dieren over 't water vaart.

Opvluchten(1922)

Schrijver: Aart van der Leeuw
Inzender: G.K., 11 jan. 2002


Geplaatst in de categorie: dieren

4,0 met 86 stemmen 11.192

Er zijn 8 reacties op deze inzending:

Naam:
Jos Heitmann
Datum:
29 okt. 2019
Mijn overleden buurman Eric Luijendijk leerde ik kennen in de nacht van 26-1-1995 met het gedicht De Dieren, uitwendig gedeclameerd, waarvoor mijn bewondering getoond. Wij hebben elkaar nog vaak ontmoet en zijn samen opgewandeld tot zijn overlijden in juni 2017.
Naam:
Pim Wilkens
Datum:
12 jan. 2019
Ook voor mij MULO 'kost ', maar nu ik over Gerhardt lees , weer herlezen.
Prachtig in al zijn eenvoud.
Naam:
joeri van den bergh
Datum:
24 apr. 2018
De als een schaduw meelopende hond, de damp in de koeienstal en het snuiven en hoefgebonk van de paarden. Ervaring duidelijk en zoooo herkenbaar ! schoon !
Naam:
J. Elbertsen-Groeneveld
Datum:
17 dec. 2017
Prachtig gedicht dat ik 55 jaar geleden moest leren op de ULO.
Het 1ste couplet ken ik ook nog uit mijn hoofd.
Frapant is het, dat ik het pas in gezelschap van mijn kleinzoon van 17 jaar voordroeg en het gedicht bij hem in de klas op dit moment besproken werd. Zo mooi na al die jaren. Hij was heel verbaasd dat zijn oma het nog kende.
Naam:
Elise
Datum:
7 jun. 2017
Dit gedicht heb ik op middelbare school moeten leren, ik weet me nog altijd het ritme en het woord nimbus te herinneren.
De eerste strofe kende ik nog, het geeft een weemoed naar het platteland en de goedigheid van dieren weer.
Naam:
Ernst Wenisch
Datum:
11 sep. 2004
Email:
webmasterwegwerker.nl
Ooit leerde ik dit gedicht, verplicht
Bij Cees van Keulen
Het was direct een op mijn hart gericht, bericht
Wat ik met blijdschap mijn leven lang zal zeulen.
Naam:
Kirsten De Mot
Datum:
18 feb. 2004
Email:
snoetayahoo.com
Zeer mooi. Maar ik snap het niet zo goed, en nochtans schrijf ik zelf ook gedichten, maar dan kan zijn omdat u al volwassen bent en meer ervaring hebt.
Naam:
Jan Bladder
Datum:
26 jan. 2003
Email:
j.bladderplanet.nl
zo nostalgisch, zo herkenbaar van vroeger,
zo mooi om te declameren, perfect gedicht,
zo mooi,
gaaf, yes, yes

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)