inloggen
voeg je poëzie toe

Poëzie

1587 - 1679

poëzie (nr. 5.258):

Geuze-Vesper of Ziekentroost voor de Vierenentwintig

Had hij Holland dan gedragen,
Onder 't hart,
Tot zijn afgeleefde dagen,
Met veel smart,
Om 't meinedig zwaard te laven,
Met zijn bloed,
En te mesten kraai en raven
Op zijn goed?

Maar waarom de hals gekorven?
Want zijn bloed
Was in d' aders schier verstorven;
In zijn goed
Vond men nooit de pistoletten
Van 't verraad,
Uitgestrooid om scharp te wetten
's Volleks haat.

Gierigheid en wreedheid beide,
Die het zwaard
Grimmig rukten uit der scheide,
Nu bedaard,
Zuchten: Wat kan ons vernoegen
Goed en bloed?
Och, hoe knaagt een eeuwig wroegen
Ons gemoed!

Weest tevreen, haalt Predikanten,
West en Oost:
Gaat en zoekt bij Dordtse santen
Heil en troost:
't Is vergeefs, de Heer koomt kloppen
Met zijn Woord.
Niemand kan de wellen stoppen
Van die Moord.

Besluit

Spiegelt, spiegelt u dan echter,
Wie gij zijt:
Vreest de worm, die deze rechter
't Hart afbijt.
Schendt uw handen aan geen vaders,
Dol van haat.
Scheldt geen vromen voor verraders
Van de Staat.

Vierentwintig - de vierentwintig rechters die Oldebarnevelt ter dood veroordeelden
santen - 'heiligen': de predikanten van de Synode van Dordtrecht(1631)

Schrijver: Joost van den Vondel
Inzender: Redactie (H), 31 mei 2024


Geplaatst in de categorie: politiek

4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 6.767

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
R.Martin
Datum:
12 mei 2011
Dit fantastische gedicht ontroert mij nog even zeer als toen ik het voor het eerst las in de onvolprezen "Gouden Poort" in I944; zijn anti-fanatisme is trouwens nog steeds hoogst actueel...
Naam:
Goedele De Rudder
Datum:
23 december 2004
Email:
derudder.goedeleskynet.be
Dit gedicht van Vondel is mijn absolute favoriet. We hebben dit gedicht besproken in de klas en toen onze leerkracht meer uitleg gaf over de politieke achtergrond van dit gedicht, stond ik werkelijk verstomd.
Joost van den Vondel kan werkelijk heel goed omgaan met beeldspraak en dubbelzinnigheden.
Naar mijn mening is het een van de beste politieke gedichten uit die tijd.
Vondel verdedigt Oldebarnevelt door hem als een vaderlandliefhebber te beschrijven en hij verwijt de rechters dat ze hem tot de dood hebben veroordeeld.
Het gedicht is in één woord fantastisch!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)