inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 5162):

'T SCHEEPJE

Er dreef een scheepje in de sloot,
Een scheepje zonder roer,
Dat heel allenig zeilen ging
En door de biezen voer.
Het was een klompje van een kind
Met touwtjes en een mast,
Het raakte in het groene kroos
En niemand hield het vast.

De Moeder had het zeil gemaakt
Met nog een vlag erbij.
De Vader had ‘t opgetuigd.
Toen was hun jongen blij.
Het scheepje draaide heen en weer
En zeilde langs het gras
Toen ging de vader aan z’n werk
En moeder aan de was.

Maar toen het tijd van eten werd,
Keek moeder angstig rond,
Omdat ze aan de waterkant
Alleen het scheepje vond.
Hun lieve dreumes was er niet,
Ze vloog naar buiten toe.
Ze riep z’n naam wanhopig uit,
Maar niemand zei er “joe”!

Er stond ’n scheepje op de kast,
Dat was miljoenen waard.
Wanneer de vader er naar keek
Dan trok tie aan z’n baard.
En als moeder ’s avonds laat
’t In haar handen nam
Dan hoorde zij een lieve naam,
Waar “oe” en “ie” in kwam.

Schrijver: Koos Speenhoff
Inzender: Redactie, 29 jan. 2020


Geplaatst in de categorie: familie

3,7 met 18 stemmen 3.671



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)