inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 2392):

Ontmoeting in het donker

Vaag, geheimzinnig en groots
gaat de avond over in nacht -
alle grens en gloed wordt gedoofd
en het donker regent als as.

en ik, die de roepstem des doods
heeft bezworen als nimmer voorheen
van mijzelve afstand te doen,
en ik, wie de engel verscheen

zonder blinkende rusting of zwaard
zwart en stil aan het eind van de laan,
ik prevelde: waar moet ik heen?
en hij zeide: naar waar ge vandaan

zijt gekomen, en waarom waagt gij het niet?
waarom laat gij mij telkens hier staan,
en doet luid en alsof ge niet ziet
dat wij eindelijk sâem moeten gaan?

- omdat ik u haat en vrees.
- maar gij haat en vreest ook het leven. -
(zo is het altoos geweest,
ik ben bang voor de dood en bemin niet het leven) -

hij ging, en ik hoor nóg het lied
als een vogel die fluit in een wolk,
maar ik weiger, ik ga nog niet,
o Vlerk in mijn rug, o Dolk!

Forum, jaargang 2 (1933)

Schrijver: Hendrik Marsman
Inzender: adm, 8 Jun. 2009


Geplaatst in de categorie: overlijden

3.6 met 18 stemmen 4.969

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)