inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 85):

Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen (1919)

Als koel in 't groen baden mijn brandende oogen,
En, stadsgevang'nen, wijd zwerven door 't ruim,
Komt vlokkend op de wind, als gorig schuim
Uit een riool, het stadslawaai gevlogen;

Twee wolken stuiven aan, ineen gezogen
Door stinkende auto die, rollende fluim,
Op 't stof, dat wegbolt, in kwaadaard'ge luim
De stad, immense zieke,heeft uitgespogen.

Zoo stoort me vaak bij heerlijk werk 't gevoel,
Dat ergens in mijn ziel een vaag gewoel
Van denken is, een halfbewuste drukte,

Tot plots'ling een gedachte, suizend, schiet
Dwars door mijn vrijheid, 't stof van oud verdriet
Waaiend over een vers, dat haast gelukte.

Brahman II. p. 268(1919)

Schrijver: J.A. dèr Mouw
Inzender: JM, 7 jan. 2002


Geplaatst in de categorie: literatuur

3,4 met 18 stemmen 1.192



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:lise
Datum: 7 jan. 2002
Emailadres:lise_verlethotmail.com
Bericht:ik denk niet dat ik hier genoeg woorden voor ken maar in ieder geval weet ik dat ik het mooi vind en dat is voor mij genoeg.
ik begrijp er misschien niet alles van want ik ben slechts 15 dus zal ik dat allemaal nog niet begrijpen maar ik weet wel wat verdriet is

lise


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)