inloggen
In de loop van 2020 wordt de site Gedichten.nl (incl. de bijbehorende domeinnamen) ter overname aangeboden door de eigenaar/hoofdredacteur, die in maart 2020 de mooie leeftijd van 77 jaar bereikt en graag de site ter overname aanbiedt aan een persoon, bedrijf of instelling, die de site verder wil uitbouwen.

Men kan met hem hierover in overleg treden via mostertman@gedichten.nl

voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 3732):

0 VAN ' T ONGEREPT ONTROEREN . .

0 van 't ongerept ontroeren,
nauw-geboren, ongezeid,
huivrend reeds de pennen roeren
aan de vlerken van de Tijd;

zien, hoe de eigen adem-halen,
klarend voor 't verbaasd gezicht,
schuiven aan de zonne-stralen
als een waas van schóner licht;

proeven, in de diepe groeven
die de roodste Lippe graaft,
hoe het langst en wrangst bedroeven
de eêlste en rijkste liefde laaft;

— worde ik als de wees, gezeten
aan een schoon en breed festijn,
die van vreugde mag vergeten
vroede spijs en kloeke wijn;

laat ik stappen naar het duister
en me zeggen: ,'k ben voldaan,
want er is geen zonne-luister
die uit mij niet is ontstaan'.

Nagelaten gedichten

Schrijver: Karel van de Woestijne
Inzender: Redactie, 10 jun. 2014


Geplaatst in de categorie: emoties

4,0 met 2 stemmen 366



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)